Χωρίς McGuinness η Honda to 2018!

Υπέγραψε ο Hutchinson
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/12/2017

Πριν από λίγες μέρες, η Honda Motor Europe ανακοίνωσε την ομάδα της για το 2018, στην οποία συμπεριλαμβάνονται οι δύο ηχηρές μεταγραφές της, ο δεκαέξι φορές νικητής του ΤΤ Ian Hutchinson και ο Lee Johnston, οι οποίοι θα αγωνιστούν πάνω στις σέλες των Fireblade SP2 στο ΤΤ, στο Ulster GP και στο NW200 στις κατηγορίες Superbike και Superstock αντίστοιχα.
O 38 ετών αναβάτης από το Yorkshire έχει να αγωνιστεί από το περασμένο ΤΤ, όταν έσπασε το μηρό του και ενώ ήταν στην κορυφή της κατάταξης. Ακόμη βρίσκεται στη διαδικασία αποκατάστασης και θεραπευτικής αγωγής, ενώ στο παρελθόν είχε υποστεί πάνω από 30 χειρουργεία στο αριστερό του πόδι, εξαιτίας ενός ατυχήματος που είχε το 2010. Λόγω αυτού του τραυματισμού, αναγκάστηκε να απουσιάσει μια πενταετία από τους αγώνες, αλλά με την επιστροφή του κατάφερε να πάρει οκτώ ακόμη νίκες.
Ο team mate του, Lee Johnston, πρώην πρωταθλητής της κατηγορίας Superstock 600 στην Αγγλία, έκανε το ντεμπούτο του στο ΤΤ το 2012, ενώ έχει καταφέρει να ανέβει και δυο φορές στο βάθρο. Οι δυο τους θα αντικαταστήσουν τους Guy Martin και John McGuinness στην ομάδα της Honda που πέρσι είχε μια από τις χειρότερες χρονιές στην Ιστορία της.

Αντιμετωπίζοντας το ζήτημα αντικειμενικά, οι επιλογές του McGuinness είναι περιορισμένες

Μετά από αυτή την ανακοίνωση όμως, εγείρεται ένα σημαντικό ερώτημα σχετικά με το τι μέλλει γενέσθαι με τον McGuinness. Ο Βρετανός αναβάτης δεν έτρεξε στον φετινό αγώνα του ΤΤ, εξαιτίας του τραυματισμού του στον αγώνα NW200, που προκλήθηκε από μηχανικό πρόβλημα στην μοτοσυκλέτα του, ένα Honda CBR1000RR SP2.
Ο 45 ετών McGuinness στην προσπάθειά του να φτάσει το ρεκόρ του αξέχαστου και 26 φορές νικητή στο ΤΤ, Joey Dunlop, είχε μπροστά του πλέον ένα βουνό από προκλήσεις που συμπεριλαμβάνουν τη νέα γενιά εξαιρετικά γρήγορων και ικανών αναβατών, την ηλικία του, την υγεία του και ένα προβληματικό πακέτο με την μοτοσυκλέτα του.

Είμαστε άραγε προ των πυλών της ανακοίνωσης για την απόσυρσή του από τους αγώνες; Ή μήπως υπάρχει και κάτι άλλο στον ορίζοντα;
Αντιμετωπίζοντας το ζήτημα αντικειμενικά, οι επιλογές του McGuinness είναι περιορισμένες. Αρχικά, η επιλογή του να κρεμάσει την δερμάτινη φόρμα του μοιάζει απόλυτα λογική. Όπως είπαμε και παραπάνω, είναι πλέον 45 ετών, έχει μια οικογένεια που πρέπει να φροντίσει, ενώ κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει για μια τέτοια απόφαση, ειδικά μετά από μια τόσο προβληματική χρονιά, για την οποία ο ίδιος δεν έφερε κανένα μερίδιο ευθύνης.
Η άλλη εναλλακτική είναι να μεταπηδήσει σε μια άλλη ομάδα. Μπορεί να φαντάζει δύσκολο να σκεφτούμε τον McGuinness με κάποια άλλη μοτοσυκλέτα πέρα από τη Honda, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν υφίσταται ως πιθανότητα και προοπτική. Μάλιστα, μια φωτογραφία που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φούντωσε τις συγκεκριμένες φήμες, καθώς δείχνει τον McGuinness πάνω στη σέλα ενός αγωνιστικού Norton SG6. Το ότι αυτή η φωτογραφία ανέβηκε από τον Paul Phillips, τον Υπεύθυνο για την ανάπτυξη των μηχανοκίνητων σπορ και του ΤΤ της κυβέρνησης του Isle of Man, προσθέτει επιπλέον ειδικό βάρος στα όσα ακούγονται.


Η τελευταία επιλογή, που μοιάζει και εξαιρετικά πιθανή, είναι ο McGuinness να εστιάσει για το 2018 αποκλειστικά και μόνο στο Isle of Man TT. Δεν είναι παράλογο η Honda να υποστηρίξει έναν τρίτο αναβάτη μόνο για το ΤΤ με τον McGuinness να κάνει μια εμφάνισηυ μέσα στη χρονιά ώστε να βρει πάλι ρυθμό και να δοκιμάσει το CBR με το οποίο θα τρέξει. Αυτό φυσικά αποτελεί ένα εντελώς υποθετικό σενάριο και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να περιμένουμε τις ανακοινώσεις του ίδιου του McGuinness σχετικά με το μέλλον του στους αγώνες.

Ετικέτες

Erzbergrodeo – Ιστορικός αγώνας με 5η νίκη Lettenbichler και τρεις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες στον τερματισμό

Μόλις ο τρίτος αναβάτης που καταφέρνει πέντε νίκες, μετά τους Taddy Blazusiak και Graham Jarvis
Manuel Lettenbichler
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/6/2026

Ο περίφημος αυστριακός αγώνας Hard Enduro, Red Bull Erzbergrodeo, δεν ανήκει πια στο καλεντάρι του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος της FIM, ωστόσο διατηρεί ατόφια τη μυθική του υπόσταση και φυσικά τη δημοφιλία του που για μια χρονιά ακόμη έφερε σχεδόν 1.100 αναβάτες στην εκκίνηση του Προλόγου από τον οποίο προκρίθηκαν οι 500 πρώτοι για τον κυρίως αγώνα.

 

Erzbergrodeo

Νικητής στη διαδικασία αυτή ήταν ο Andrea Verona (KTM), μπροστά από τον Daniel Sanders (KTM) και τον Carson Brown (KTM),  ενώ ο Lettenbichler προκρίθηκε από την τέταρτη θέση.

Στον κυρίως αγώνα ωστόσο ο Γερμανός πρωταθλητής και πρωτοπόρος του παγκοσμίου FIM Hard Enduro έδειξε από την αρχή τις διαθέσεις του οδηγώντας τη δράση μπροστά από τους Trystan Hart (KTM) και Mitch Brightmore (GASGAS). Λίγο αργότερα στην ηγετική ομάδα του αγώνα προστέθηκε ο Teodor Kabakchiev (Sherco).

Erzbergrodeo

Ωστόσο ουδείς μπόρεσε να απειλήσει τον Lettenbichler, παρότι ο Γερμανός είχε μια πτώση από την οποία χτύπησε λίγο το χέρι του, με τον Hart δεύτερο, ενώ στην τρίτη θέση τερμάτισε ο Mario Román με μια μοτοσυκλέτα Husqvarna ΤΕ300 αλλά διακοσμημένη με αυτοκόλλητα CFMOTO, με την οποία συνεργάζεται ο Ισπανός αναβάτης εδώ και μερικούς μήνες.

Στη φετινή 30ή διοργάνωση του Erzbergrodeo, από τους 500 που πήραν εκκίνηση, μόλις 15 αναβάτες έφτασαν ως τον τερματισμό, ενώ το τελικό αποτέλεσμα καταγράφει μια ιστορική στιγμή, με τρεις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες μέσα στους 15 τερματίσαντες.

Erzbergrodeo

Πρώτος και καλύτερος ανάμεσά τους ο Σουηδός Eddie Karlsson τερμάτισε με τη Stark Varg στην ένατη θέση, μια θέση πίσω του έφτασε στην καρό σημαία ο 51 ετών Graham Jarvis με τη μοτοσυκλέτα JARV-E που εξέλιξε ο ίδιος, ενώ την ηλεκτρική τριάδα συμπλήρωσε ο Toby Martin στη δωδέκατη θέση με τη δεύτερη Stark Varg.