Η μητέρα του Dunne υπέρ του αγώνα στο Pikes Peak

Εναντιώνεται στην απαγόρευση των μοτοσυκλετών
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

17/7/2019

Πριν από λίγες μέρες είχαμε γράψει για τις σκέψεις και τις προχωρημένες συζητήσεις που είχαν οι υπεύθυνοι του αγώνα στο Pikes Peak, σχετικά με την απαγόρευση των μοτοσυκλετών από την θρυλική ανάβαση. Ήταν ένα νέο που είχε ξεσηκώσει τον κόσμο σε παγκόσμιο επίπεδο και τώρα έρχεται η ίδια η μητέρα του Carlin Dunne, η Romie Gallardo, να πάρει θέση, μέσω ενός δελτίου τύπου που έδωσε στην δημοσιότητα. Είναι η γυναίκα που γνωρίζει από πρώτο χέρι το τίμημα που καλούνται να πληρώσουν οι αγωνιζόμενοι και οι οικογένειές τους, όταν σε έναν τέτοιο αγώνα τα πράγματα στραβώνουν.
"Ο Carlin αγαπούσε το βουνό. Τον προκαλούσε, τον έβαζε σε πειρασμό και ένιωθε το κάλεσμά του ξανά και ξανά. Το σεβόταν απόλυτα και ήταν πλήρως συνειδητοποιημένος για το τι μπορεί να σου στοιχήσει", έγραψε η Gallardo στην δήλωσή της. "Με βάση όσα λέγονται, γνωρίζω στα σίγουρα ότι δεν θα ήθελε να απαγορευτούν οι μοτοσυκλέτες από τον αγώνα. Θα επιθυμούσε να μάθουμε από την τραγωδία του. Θα ενθάρρυνε τις επίσημες υπηρεσίες που ασχολούνται με τα δυστυχήματα, να κάνουν αυτό για το οποίο έχουν εκπαιδευτεί και οι υπεύθυνοι του αγώνα να πάρουν όσα επιπλέον μέτρα ασφαλείας χρειάζονται", συνέχισε.


Αν θέλουμε να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, δεν υπάρχει κανένας σοβαρός αγωνιζόμενος στον κόσμο που να μην γνωρίζει πως υφίσταται ως πιθανότητα, η αγάπη τους για το σπορ να μην έχει την κατάληξη που θέλουν. Ακόμη όμως και με αυτό το δεδομένο, αυτή η αγάπη παραμένει δυνατή, ωθώντας τους να παίρνουν το ρίσκο κάθε φορά που ανεβαίνουν στην σέλα της μοτοσυκλέτας τους για να αγωνιστούν, δίνοντας το 100% των δυνατοτήτων και των ικανοτήτων τους. Πόσο δε μάλλον όταν μιλάμε για αγώνες που τελούνται σε δημόσιους δρόμους.
Την ίδια επίγνωση για το ρίσκο όμως, την έχουν οι οικογένειες και οι φίλοι των αγωνιζομένων. Όλοι αυτοί που δείχνουν να αντιλαμβάνονται το λόγο που οι δικοί τους άνθρωποι συμμετέχουν σε αγώνες, διαθέτουν ένα ιδιαίτερο επίπεδο κατανόησης που δεν μπορούν να το νιώσουν όλοι. Μερικοί άνθρωποι απλώς δεν μπορούν ή δεν θέλουν να καταλάβουν το μέγεθος της δέσμευσης που έχουν οι αγωνιζόμενοι απέναντι στο άθλημα που αγαπούν.
Στην δήλωσή της, η μητέρα του Dunne λέει επίσης: "Τρεις μέρες μετά το ατύχημα του Carlin, με ρώτησε ένας δημοσιογράφος ποια είναι τα συναισθήματά μου για τον αγώνα τώρα. Απάντησα ότι νιώθω όπως ένιωθα στις 29 Ιουνίου, την μέρα πριν το ατύχημα. Καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του γνώριζα πως υπήρχε η πιθανότητα να τον χάσω. Μπήκαμε μέσα σ' αυτή τη διαδικασία με τα μάτια μας ορθάνοιχτα. Ξέραμε την άλλη όψη αυτού του αθλήματος. Είχα δεσμευτεί απέναντι στο γιο μου και τα όνειρά του. Έκανε αυτό που αγαπούσε πολύ. Οπότε, ποιοι είμαστε εμείς που θα καταστρέψουμε το όνειρο άλλων αγωνιζόμενων να τρέξουν στο Pikes Peak;"


Αν μη τι άλλο, πρόκειται για μια γενναία παραδοχή και ένα μεγαλείο ψυχής, από μια μητέρα που σεβάστηκε στον απόλυτο βαθμό τα όνειρα του παιδιού της, έστω κι αν το τίμημα ήταν το χειρότερο που θα μπορούσε να της ζητηθεί. Αυτή η δήλωση, αποκαλύπτει επίσης και το πόσο ισχυρός ήταν ο δεσμός και η σχέση ανάμεσα σ' αυτήν και το γιο της κάνοντας οποιοδήποτε άλλο σχόλιο απλώς περιττό…

 

Africa Eco Race 2022 - Πρώτοι στην κατηγορία τους Pol Tarres & Yamaha Tenere

Το 1-2 με τον Botturi στα +700Β
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

31/10/2022

Παλεύοντας απέναντι σε ένα στρατό από εργοστασιακά μοντέλα 450 κ.εκ., καβάλα σε δύο Yamaha Tenere World Raid, οι Pol Tarres και Alessandro Botturi κατάφεραν να τερματίσουν στην 5η και 24η θέση γενικής, δείχνοντας με τον καλύτερο τρόπο τις δυνατότητες της δικύλινδρης On-Off των Ιαπώνων.

Στο Africa Eco Race, τον αγώνα Rally που γίνεται στην κλασική διαδρομή του Rally Dakar στην Αφρική, νικητής γενικής και πρώτος στα 450 αναδείχθηκε ο Stefan Svitko με συνολικό χρόνο οδήγησης 44 ωρών 11 λεπτών και 56 δευτερολέπτων.

Τον ακολούθησαν τρεις ακόμα αναβάτες 450, με τον Pol Tarres να κάνει την έκπληξη, τερματίζοντας 5ος γενικής και πρώτος στην κατηγορία μοτοσυκλετών άνω των 700 κυβικών, με χρόνο 50 ωρών, 16 λεπτών και 42 δευτερολέπτων, 6 ώρες και 4 λεπτά πίσω από τον Svitko.

Παρόλο τώρα που ο Botturi είχε δεχθεί εξοντωτικό καπέλο λόγω της βοήθειας που δέχθηκε για να φτάσει στο bivouac μετά από μηχανική βλάβη, κατάφερε να τερματίσει 2ος στην κατηγορία των +700Β, με συνολικό χρόνο 96 ωρών 55 λεπτών και 21 δευτερολέπτων.

Έτσι, οι δυο εργοστασιακοί αναβάτες της Yamaha έγιναν οι πρώτοι αγωνιζόμενοι που ολοκλήρωσαν το Africa Eco Race με δικύλινδρες Adventure μοτοσυκλέτες, τερματίζοντας στη Lac Rose του Dakar στη Σενεγάλη, μετά από 3.000 χιλιόμετρα και 12 ημέρες αγώνα από τη γραμμή εκκίνησης στο Μονακό.

Για τους φίλους της εταιρείας των τριών διαπασών, ο άθλος των Tarres & Botturi ξυπνά μνήμες από τη νίκη του Cyril Neveu με Yamaha στο πρώτο Paris-Dakar Rally το 1979, και χαρίζει νέα αίγλη στις Tenere 700 World Raid –που στη συγκεκριμένη περίπτωση αγωνίστηκαν με κιτ GYTR.

Μεγάλη επίδοση τόσο για τη μοτοσυκλέτα, όσο και για τον αρχάριο σε αγώνες Rally, Pol Tarres (αυτό ήταν το 2ο ράλι του), που με τη βοήθεια του πολύπειρου Botturi έγραψε ιστορία, τερματίζοντας μόνο μια ημέρα εκτός επτάδας, ενώ πήρε το πρώτο του βάθρο σε αγώνα ράλι την 9η ημέρα.

Θυμίζουμε πως ο Botturi είχε κερδίσει το Tunisia Desert Challenge καβάλα στο Tenere τον Απρίλιο, ενώ θα μπορούσε να είχε πετύχει πολύ καλύτερο αποτέλεσμα στην Αφρική (κέρδισε τη γενική τη 2η ημέρα του Africa Eco Race), αν δεν αντιμετώπιζε μηχανικά προβλήματα την 3η (ανάρτηση) και την 8η μέρα (κινητήρας). Τη δεύτερη φορά αναγκάστηκε να διανυκτερεύσει στην έρημο περιμένοντας το φορτηγό της οργάνωσης, χάνοντας και την 9η μέρα, και επιστρέφοντας στην κατασκήνωση εξαντλημένος και αφυδατωμένος. Παρόλα αυτά, και παρά την ποινή που δέχθηκε (στην αρχή η Yamaha έκανε λόγο για σπασμένη αλυσίδα, όμως στο δελτίο τύπου μετά τον τερματισμό αναφέρει πως η ομάδα χρειάστηκε να “rebuild the bike”, ήτοι να ανακατασκευάσει τη μοτοσυκλέτα, εννοώντας τον κινητήρα), δεν το έβαλε κάτω, για να τερματίσει στη 2η θέση της κατηγορίας του.

Για να βάλουμε και τα πράγματα στη σωστή τους προοπτική, ο τερματισμός του Botturi στη δεύτερη θέση με 97 ώρες οδήγησης (μαζί με την ποινή) δείχνει και τη σαφή έλλειψη ανταγωνισμού στη μεγάλη κατηγορία, όμως παρόλα αυτά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το πείσμα και τα κότσια του Ιταλού.