IOMTT: 3 νεκροί αναβάτες σε 2 μέρες

Δραματικό το φετινό Isle of Man TT
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/6/2017

Φέτος το Isle of Man TT έχει εξελιχθεί ήδη δραματικά μετρώντας τρεις απώλειες, τρία θανατηφόρα δυστυχήματα που όλα τους έγιναν σε κοντινό διάστημα. Αυτά έρχονται να προστεθούν σε αρκετά ατυχήματα, σε πλήθος από τους διάφορους αγώνες που γίνονται παράλληλα στο Isle of Man. Μαζί με το χάος που έχει προκαλέσει ο καιρός, με συνεχείς ακυρώσεις και καθυστερήσεις, την ομάδα της Honda να είναι εκτός ανταγωνισμού και με τους βασικούς διεκδικητές σε κατάσταση να αντιμετωπίζει ο καθένας τον δικό του Γολγοθά, το φετινό Isle of Man είναι από τα πιο δραματικά των τελευταίων ετών.

Νεκροί είναι οι Davey Lambert 48 ετών, Jochem van den Hoek 28 ετών, Alan Bonner 33 ετών. Μονάχα ο Alan εμπλεκόταν σε ατύχημα με άλλους αναβάτες, ο Davey και Jochem υπέκυψαν στα τραύματά τους, μετά από πτώσεις που είχαν κατά την διάρκεια των αγώνων.

Ο Davey Lambert από το Gateshead, τραυματίστηκε στις 4 Ιουνίου στον τρίτο γύρο, του αγώνα των Superbike και μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Nobles, από εκεί κρίθηκε αναγκαία η μεταφορά του σε νοσοκομείο του Liverpool όπου κατέληξε δύο μέρες μετά. Ο Davey ξεκίνησε από το Manx Grand Prix το 2014 τερματίζοντας 4ος στην κατηγορία των πρωτοεμφανιζόμενων αναβατών, με θέσεις στην πρώτη δεκάδα των junior τις επόμενες χρονιές. Φέτος έκανε το όνειρό του πραγματικότητα συμμετέχοντας στο Isle of Man TT….

 

Ο Ολλανδός Jochem van den Hoek από το Werkendam, είχε χθες σφοδρή πτώση στον πρώτο αγώνα των Superstock με τους τραυματιοφορείς να προσπαθούν να τον κρατήσουν στην ζωή, αν και δυστυχώς δεν τα κατάφεραν. Ήταν η δεύτερη συμμετοχή του στο Isle of Man TT τερματίζοντας 44ος στα Superbike και 34ος στον αγώνα των Superstock. Την ημέρα που τραυματίστηκε ο Davey, ο Jochem είχε την καλύτερη επίδοση στην πορεία του στο Isle of Man τερματίζοντας 27ος

 

Ο Ιρλανδός Alan από το Meath κατέληξε επιτόπου σε περιστατικό που εμπλέκονται κι άλλοι αναβάτες, κατά τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά στο πρωτάθλημα των Senior. Κι αυτός είχε ξεκινήσει το 2014 με καλύτερη επίδοση την 15η θέση το 2015. Στην συνολική κατάταξη των Superbike, είχε τερματίσει πίσω από τον Ολλανδό Jochem στις 4 Ιουνίου… Κατείχε το ρεκόρ του ταχύτερου Ιρλανδού από το 2015, με έναν γύρο στα 204,53Km/h

Τα συλλυπητήρια όλων μας στις οικογένειες των αναβατών…

Νωρίτερα στον αγώνα των Sidecar σε μία φουρκέτα, υπήρξε τραυματισμός θεατών, ευτυχώς όχι σοβαρός, όταν εξαιτίας της ολισθηρότητας στο σημείο δύο sidecar βγήκαν εκτός. Από το σημείο έχει αποκλειστεί πλέον η πρόσβαση των θεατών, κι αντίστοιχα μέτρα έχουν ληφθεί σε παρόμοιες φουρκέτες…

Στην πορεία των αγώνων, ο Michael Dunlop θριαμβεύει για άλλη μία φορά, έχοντας να αντιμετωπίσει τα τερτίπια του καιρού, δυσκολίες με την μοτοσυκλέτα του, αλλά και τον αδερφό του William που είχε το προβάδισμα για το πρώτο τρίτο του αγώνα! Τα δύο αδέρφια είχαν διαφορά μόλις ενός δεκάτου του δευτερολέπτου, πριν ο Michael περάσει μπροστά στα χρονόμετρα και ο William εμπλακεί σε μάχες καταλήγοντας τέταρτος. Η νίκη του Michael Dunlop τον έφερε πλέον σε ισοπαλία νικών για την κατηγορία Supersport με τον θρυλικό Hailwood! Κάθε αγώνας μετρά και σε διαφορετικές κατηγορίες… δείτε απόσπασμα από τον αγώνα του κορυφαίου Michael Dunlop:

 

Ετικέτες

Η πρώτη νίκη της Honda στο ΙοΜ ΤΤ – 1961 [video]

60 χρόνια αγωνιστικής παρουσίας στο "Νησί"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/7/2019

Η φετινή χρονιά σηματοδοτεί την επέτειο των 60 χρόνων παρουσίας της Honda στο Isle of Man, η οποία μέχρι και σήμερα αποτελεί το εργοστάσιο με τις περισσότερες επιτυχίες στο "Νησί". Συνολικά, έχει "μαζέψει" 183 νίκες σε όλες τις κατηγορίες, ένα νούμερο δυσθεώρητο για οποιονδήποτε άλλο ανταγωνιστή. Και αν σήμερα θεωρούμε αυτονόητη την ικανότητα της Honda να παίρνει νίκες και πρωταθλήματα σε παγκόσμιο επίπεδο, πίσω στο 1959 –όταν έκανε την πρώτη εμφάνισή της και… έχασε στο Isle of Man- τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά.
Ο Soichiro Honda ήταν ένας οραματιστής που πίστευε ότι οι αποτυχίες είχαν εξίσου μεγάλη διδακτική αξία, όσο και οι επιτυχίες. Αυτό όμως δεν σήμαινε ότι θα άφηνε μια αποτυχία να σταθεί εμπόδιο στην πορεία της Honda για παγκόσμια κυριαρχία. Η φιλοσοφία του επιβεβαιώθηκε με τον πιο πειστικό τρόπο, καθώς μετά από τις δυο πρώτες αποτυχίες του στους αγώνες του IοM TT, η Honda σάρωσε στις πέντε πρώτες θέσεις σε ΟΛΕΣ τις κατηγορίες που έλαβε μέρος, το 1961. Η ιδιαίτερη σχέση του Soichiro με το IoM TT είχε φανεί από την πρώτη του επίσκεψη στο Νησί το 1954, κατά την διάρκεια των επισκέψεών του σε μεγάλα αγωνιστικά events, όπου παρακολουθούσε και μελετούσε τις προσπάθειες των αντιπάλων της Honda στους αγώνες. Μάλιστα, έχει μείνει στην Ιστορία η περίφημη φράση του ότι "μόνο κερδίζοντας στο Isle of Man μπορούμε να χαράξουμε το μονοπάτι μας για να γίνουμε μια παγκόσμια εταιρεία και να πουλάμε τα προϊόντα μας σε όλο τον κόσμο". Εκείνη την επιτυχημένη χρονιά μάλιστα, η εταιρεία είχε φέρει μαζί της κι ένα κινηματογραφικό συνεργείο, το οποίο κατέγραψε την προσπάθεια και μέρος του υλικού από την πρώτη νικηφόρα χρονιά της Big-H μπορείτε να παρακολουθήσετε στο παρακάτω βίντεο:

Οι αναβάτες της Honda, Sadao Shimazaki, Jim Redman, Tom Phillis, Luigi Taveri και ο θρυλικός Mike Hailwood, κυριάρχησαν στην πρώτη πεντάδα της κατηγορίας Lightweight TT 125cc. Οι Naomi Taniguchi, Kunimitsu Takahashi, Jim Redman, Tom Phillis, και Mike Hailwood έκαναν ακριβώς το ίδιο στην κατηγορία των 250cc. Μάλιστα, για τον Taniguchi ήταν ιδιαίτερης σημασίας αυτή η επιτυχία, καθώς ήταν το μοναδικό μέλος της αρχικής ομάδα του 1959 που είχε τις δύο αποτυχημένες προσπάθειες.
Όλη αυτή όμως η αλματώδης εξέλιξη και οι επιτυχίες, ήταν ουσιαστικά αποτέλεσμα πολλών ετών αθόρυβης προετοιμασίας. Ο Soichiro Honda είχε εργαστεί πολύ σκληρά και ο ίδιος, πολύ καιρό πριν αρχίσουν να μπαίνουν τα θεμέλια της αυτοκρατορίας του. Αυτό δεν είναι κάτι παράξενο, για τον άνθρωπο που όταν έπρεπε να αποφασίσει ποια βαλίτσα θα άφηνε έξω από το αεροπλάνο πριν την πτήση από τη Ρώμη για την Ιαπωνία, προτίμησε να παρατήσει τη βαλίτσα με τα ρούχα του και να πάρει μαζί του την βαλίτσα που ήταν γεμάτη με αγωνιστικά ανταλλακτικά που είχε μαζέψει για το τμήμα R&D της εταιρείας. Ήταν ξεκάθαρα ένας άνθρωπος απόλυτα ταγμένος στον σκοπό του, που του αξίζει ένα μεγάλος φόρος τιμής από όλη την μοτοσυκλετιστική κοινωνία, 60 χρόνια μετά την πρώτη του επιτυχία.