Πιθανός ο αποκλεισμός μοτοσυκλετών από το Pikes Peak

Γίνονται έντονες διαβουλεύσεις πάνω στο ζήτημα
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/7/2019

Πριν από λίγες μέρες ολοκληρώθηκε η θρυλική ανάβαση του Pikes Peak, ένα μεγάλο αγωνιστικό γεγονός που επισκιάστηκε από τον τραγικό θάνατο που βρήκε λίγο πριν από τον τερματισμό το μεγάλο φαβορί του αγώνα, ο Carlin Dunne. Πέρα όμως από την τραγικότητα του ίδιου του συμβάντος, έχουν ξεκινήσει και οι παράπλευρες συνέπειες που συνήθως ακολουθούν τέτοια γεγονότα. Δεν είναι η πρώτη φορά άλλωστε που γίνεται κάτι τέτοιο, καθώς πρόσφατα είχε ξεκινήσει –για άλλη μια φορά- μια αντίστοιχη σκέψη για την ακύρωση του αγώνα του Isle of Man, εκεί όπου έχει κατατεθεί ήδη ένας βαρύς φόρος αίματος στα 112 χρόνια που έχει συμπληρώσει.
Αντίστοιχα και στην περίπτωση της ανάβασης του Pikes Peak, με τα συναισθήματα να είναι ακόμη έντονα μετά τον χαμό του Dunne, έχουν εγερθεί πολλά ζητήματα και ερωτήματα, τα οποία δεν παραμένουν σε φιλολογικό επίπεδο, αλλά ήδη έχουν γίνει κάποιες ενέργειες γύρω από αυτά. Πιο συγκεκριμένα, έχουν ξεκινήσει συζητήσεις ανάμεσα στους διοργανωτές του Pikes Peak για το αν θα συνεχίσουν οι μοτοσυκλέτες να συμμετέχουν στο συγκεκριμένο event.
Σύμφωνα με την ανταλλαγή κάποιων e-mail, τα οποία ανακάλυψε και αποκάλυψε η "Colorado Gazette", η Διευθύντρια του αγώνα, Megal Leatham έστειλε μια επιστολή προς την Αμερικάνικη Υπηρεσία Δασών και στη Δημοτική Αρχή, μία ημέρα μετά τον θάνατο του Dunne, μέσα στην οποία αναφέρει: "Έχασε το μπροστινό του… αλλά αυτό συνέβη στο Pikes Peak όπου δεν υπάρχουν περιθώρια για λάθη" και συνεχίζει, "Επίσης… μεταξύ μας… θεωρώ ότι πρέπει να είναι το τέλος για τις μοτοσυκλέτες στο Pikes Peak… Ο τελευταίος αναβάτης στην 156η στροφή…"
Η εφημερίδα επικοινώνησε με τον Jack Glavan, τον Διευθυντή του Pikes Peak America's Mountain, του οργανισμού που είναι υπεύθυνος για την συντήρηση του δρόμου στον οποίο διεξάγεται ο αγώνας αλλά και για το τουριστικό περίπτερο της περιοχής. Ο Glavan είναι ο άνθρωπος που έχει την εξουσία, αν το θελήσει, να ακυρώσει τον αγώνα, εάν και εφόσον θεωρήσει ότι δεν είναι ασφαλές, ο οποίος επιβεβαίωσε πως γίνονται συζητήσεις για την προοπτική να αποκλειστούν οι μοτοσυκλέτες από την ανάβαση του Pikes Peak. Εδώ να σημειώσουμε κάτι που έχει αρκετή σημασία, καθώς υπήρξαν αρκετοί αναβάτες αγωνιζόμενοι που έκαναν παράπονα για ένα σαμαράκι που υπήρχε στην τελευταία στροφή, στο σημείο που έχασε τον έλεγχο ο Dunne, ενώ υπήρξαν και μερικοί αυτόπτες μάρτυρες που ανέφεραν ότι ο μπροστινός τροχός του άτυχου Αμερικάνου πέρασε πάνω από αυτό το σαμαράκι και γι' αυτό έχασε ο Dunne το μπροστινό της μοτοσυκλέτας του.


Από την άλλη, σε αρκετούς δημιουργήθηκαν πολλές απορίες μετά την –γρήγορη είναι η αλήθεια- κατάληξη στο συμπέρασμα ότι ο Dunne σκοτώθηκε επειδή γλίστρησε το μπροστινό του, όπως ανέφερε η επίσημη ανακοίνωση την επομένη του θανάτου του. Σίγουρα, βάσει της κοινής λογικής, μια ενδελεχής έρευνα δεν θα μπορούσε να καταλήξει σε ένα συμπέρασμα τόσο γρήγορα. Το κοινό και όλοι εμείς που παρακολουθούμε την υπόθεση, θέλει να μάθει περισσότερα γύρω από αυτό, όχι εξαιτίας μιας κουτσομπολίστικης διάθεσης, αλλά επειδή επρόκειτο για έναν θρυλικό αναβάτη του Pikes Peak και μια προσωπικότητα που είχε μεγάλο αντίκτυπο στον χώρο της μοτοσυκλέτας γενικότερα. Σύμφωνα με τους Αμερικάνους συναδέλφους, υπάρχουν σοβαρές ενστάσεις για το πώς οι αξιωματούχοι του αγώνα χειρίστηκα στον Τύπο εκείνη την ημέρα, κάνοντας κινήσεις που χαρακτηρίστηκαν κυνικές και έδειχναν πως προσπαθούσαν να ελέγξουν και να μειώσουν στο ελάχιστο την κακή δημοσιότητα που θα έφερνε το θέμα. Σίγουρα δεν υπάρχει διάθεση από κανέναν σοβαρό παρατηρητή να δοθεί τεράστια διάσταση στο τι συνέβη, αλλά το γεγονός ότι πέρασε πάρα πολύς χρόνος για να μαθευτεί ότι συνέβη το ατύχημα (ακόμη και ο team mate του άργησε πολύ να το μάθει), προσθέτει ακόμη περισσότερο προβληματισμό στο όλο ζήτημα. Σαφώε και δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε ευθέως ότι έγινε κάποια προσπάθεια απόκρυψης ή συγκάλυψης για το γεγονός, αλλά ο όλος χειρισμός αν μη τι άλλο προσθέτει στον προβληματισμό.
H Colorado Gazzette αναφέρει επίσης ότι υπάρχουν δύο έρευνες σε εξέλιξη σχετικά με το συμβάν: Μια έρευνα της Αμερικάνικης Υπηρεσίας Δασών, η οποία προφανώς θα χρειαστεί αρκετές εβδομάδες μέχρι να ολοκληρωθεί, και η επίσημη έρευνα των αρχών. Ο Glavan είπε στην Gazzette ότι θα περιμένει το πόρισμα της Υπηρεσίας Δασών, διότι μέχρι στιγμής δεν είναι ικανοποιημένος από τις πληροφορίες που έχει συλλέξει ώστε να καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα. Δήλωσε επίσης ότι θα προχωρήσει σε επιπλέον συζητήσεις με την Διεύθυνση του πάρκου αλλά και με τον Δήμαρχο του Colorado Springs πριν παρθεί κάποια οριστική απόφαση.

 

Michael Dunlop: Πεθαίνει το Road Racing όσο ανεβαίνουν Isle of Man TT και North West 200!

Έρχονται οι αναβάτες BSB και αλλοιώνουν την οικογένεια του Road Racing
Michael_Dunlop_Interview_motomag
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/10/2024

Την ανησυχία του για την εξέλιξη που υπάρχει στους αγώνες Road Racing εξέφρασε ο κυρίαρχος του Isle of Man TT σε συνέντευξή του, τονίζοντας πως έχει χαθεί η φυσική ροή του πρωταθλήματος Road Racing που κάποτε τροφοδοτούσε τους διεθνής αγώνες με πρωτοκλασάτους αναβάτες που είχαν εξελιχθεί μέσα από αυτό.

Τώρα έρχονται 20 αναβάτες από το BSB για να τρέξουν στο Isle of Man TT και στον North West 200, έτοιμοι και εξελιγμένοι ως προς την οδήγησή τους και χωρίς να ακολουθούν όλο το πρωτάθλημα Road Racing.

Πλέον δεν τροφοδοτούν αυτοί οι αγώνες με νέους αναβάτες το BSB, αλλά αντιθέτως δέχονται ένα κύμα Superbike αγωνιζομένων τόσο το Isle of Man TT όσο και ο North West 200.

Στο μέλλον, τόνισε ο Dunlop, το Isle of Man TT και ο North West 200 θα γίνονται ολοένα και πιο δημοφιλής αγώνες, την ίδια ώρα που το Road Racing θα σβήνει.

«Απλά αυτή είναι η κατάσταση» είπε με τον χαρακτηριστικό του, απόμακρο τρόπο, ο Dunlop κλείνοντας την δήλωσή του στο BBC Sport.

Ο κίνδυνος που θέλει να περιγράψει ο Michael Dunlop είναι εκείνος που συζητήσαμε μαζί τον περασμένο Ιανουάριο, όταν τον συνάντησα στο πλαίσιο της επίσκεψης στις εγκαταστάσεις της D3O. Δεν τον νοιάζει ούτε ο αυξημένος ανταγωνισμός, ούτε και αν θα συνεχίσει να έχει χορηγούς. Έτσι και αλλιώς το 40% των εξόδων της ομάδας του το καλύπτει ο ίδιος με τα έσοδα που έχει από την κατασκευαστική του εταιρεία την οποία και δεν διαφημίζει μέσα από τους αγώνες. Όλη η ομάδα είναι δικοί του άνθρωποι που εργάζονται σε διαφορετικά επαγγέλματα και όταν είναι να τρέξουν στο Isle of Man TT, μαζεύονται για να νικήσουν τους «εργοστασιακούς». Υπό αυτή την έννοια, ο Dunlop, ο μοναδικός που έμεινε πλέον με το όνομα έχοντας χάσει σε αυτούς τους αγώνες πατέρα, αδερφό και θείο, δεν αγχώνεται για τον ανταγωνισμό αλλά για τις μελλοντικές επιπτώσεις που μπορεί να υπάρχουν στους κανονισμούς του αγώνα.

Αυτή την στιγμή δεν πιέζει κανείς για αλλαγές με στόχο την αυξημένη ασφάλεια, η οποία δεν υπάρχει τρόπος να αυξηθεί αν δεν αλλοιωθεί πλήρως η ταυτότητα του Isle of Man TT. Μία μίξη όμως περισσότερων αναβατών από το BSB μπορεί να οδηγήσει σε δυνατότερη κραυγή ενάντια στους θανάτους και τα δυστυχήματα του Isle of Man TT που θα βρει ανοιχτά αυτιά, σε αντίθεση με αυτό που συμβαίνει τώρα.

Εύλογο να υπάρχουν σχόλια που απορούν με το γεγονός πως αγώνες όπως ο Isle of Man TT συνεχίζει να υπάρχει, και ακόμη πιο κατανοητό να συμβαίνει αυτό στη χώρα μας που χάνει πολύ κόσμο στους δρόμους. Η απορία είναι μεγαλύτερη μάλιστα για εμάς εδώ καθώς εκεί υπάρχουν μπόλικες πίστες και δεν χρειάζεται να κλείνει κανείς τους δρόμους ενός νησιού για να τρέξει.

360_Interview_2
φωτό από πρόσφατη συνέντευξή μας

Σε αυτό το στάδιο θα θυμίσω την απορία που έχει και ο ίδιος το Michael Dunlop, οι Ιρλανδοί της ομάδας του και αρκετοί από τους Άγγλους αγωνιζόμενους που ξέρουν που πέφτει η Ελλάδα και την έχουν επισκεφτεί, ότι πώς μπορεί να μιλά κανείς για ασφάλεια ενός αγωνιζόμενου όταν δεν έχει μάθει να φορά ακόμη το κράνος του καθημερινά, εκεί που συμβαίνουν όλα τα ατυχήματα. Σε αυτό το στάδιο θα θυμίσω ένα παλαιότερο άρθρο σχετικά με το αν θα έπρεπε να συνεχίσουν ή όχι αυτοί οι αγώνες:

Isle of Man TT: 112 χρόνια 274 νεκροί - Πλήρης Λίστα – Γιατί δεν ακυρώνεται

Ο πιο επικίνδυνος αγώνας του κόσμου