Ο φετινός οκτάωρος αγώνας αντοχής στην Suzuka, θα μείνει στην ιστορία ίσως ως ο πιο επεισοδιακός για τον καθορισμό της τελικής κατάταξης, με την Yamaha να κυνηγάει την πέμπτη νίκη της στην σειρά, κάτι που κατάφερε να το χαρεί για μερικές ώρες τουλάχιστον. Μετά τον τερματισμό τα τελικά αποτελέσματα δεν είχαν ξεκαθαρίσει, με την προσωρινή κατάταξη να έχει την Yamaha Factory Racing Team στην πρώτη θέση, την Red Bull Honda στην δεύτερη και την F.C.C. TSR Honda να συμπληρώνει το βάθρο, η οποία μάλιστα με αυτόν τον τερματισμό ανέβηκε και στην δεύτερη θέση του πρωταθλήματος. Το σκηνικό όμως λίγους γύρους πριν τον τερματισμό έδειχνε τελείως διαφορετικό από την παραπάνω κατάταξη. H Honda, εξαιτίας ενός κακού υπολογισμού του pit stop είχε μείνει αρκετά πίσω, ενώ ο Jonathan Rea διατηρούσε ένα ξεκάθαρο προβάδισμα πάνω στην Kawasaki ZX-10R μπροστά από τον Alex Lowes και την Yamaha. Όλα έδειχναν ότι η Kawasaki όδευε για την πρώτη της νίκη στον ιστορικό αγώνα της Suzuka μετά το 1993.
Ένα γύρο όμως πριν το τέλος, στην μοτοσυκλέτα της Suzuki Endurance Racing Team ανατινάχτηκε ο κινητήρας γεμίζοντας με λάδια την πίστα, ενώ παράλληλα εξανεμίστηκαν και οι όποιες ελπίδες της ομάδας να εξασφαλίσει τον παγκόσμιο τίτλο στο πρωτάθλημα Endurance στην Suzuka. Δεν ήταν όμως μόνο η ομάδα της Suzuki που βρέθηκε προ εκπλήξεως, καθώς ο πρωτοπόρος Rea έπεσε πατώντας πάνω τους, με την βροχή που είχε ξεκινήσει το τελευταίο μισάωρο να κάνει ακόμη χειρότερη την κατάσταση. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μην προλαβαίνει ο Rea Να επιστρέψει την μοτοσυκλέτα του στα πιτς μέσα σε ένα πεντάλεπτο, όπως καθορίζουν οι κανονισμοί του EWC, με την ομάδα να μην καταγράφεται στα αποτελέσματα ανάμεσα σε αυτούς που τερμάτισαν. Αυτομάτως, η νίκη πέρασε στην ομάδα της Yamaha που ακολουθούσε και κατά συνέπεια η ομάδα της Red Bull Honda ανέβηκε στην δεύτερη θέση, παρόλο που είχε έτρεχε με δύο από τους τρεις δηλωμένους αναβάτες της (την ίδια στρατηγική είχε ακολουθήσει και η ομάδα της Kawasaki, με τους Rea Και Haslam).
Όπως ήταν φυσικό, η Kawasaki κατέθεσε ένσταση, με την τελική απόφαση να βγαίνει πολύ ώρα αργότερα. Η επιτροπή της FIM τελικά συμφώνησε με την άποψη των "πρασίνων", ότι εφόσον ο αγώνας διακόπηκε με κόκκινες σημαίες, τα τελικά αποτελέσματα θα έπρεπε να βασιστούν στον αμέσως προηγούμενο ολοκληρωμένο γύρο πριν το συμβάν, κατά τον οποίο ο Rea και η Kawasaki είχαν την πρωτοπορία με μεγάλη μάλιστα διαφορά. Η απόφαση της επιτροπής υπερίσχυσε της απόφασης των αγωνοδικών, για το ότι η KRT δηλαδή δεν κατάφερε να επιστρέψει στα πιτς πέντε λεπτά μετά το τέλος του αγώνα και κατά συνέπεια να θεωρηθεί πως δεν τερμάτισε.
Αυτό το πίσω-μπρος στους κανονισμούς ήταν φυσικό επόμενο να δημιουργήσει μια σύγχυση και μια αναστάτωση στο parc ferme, με τις δύο ομάδες (Kawasaki και Yamaha) να θεωρούν πως ήταν νικητές. Για να γίνει πιο κατανοητό το πρόβλημα που δημιουργήθηκε, υπάρχει ένας κανονισμός της FIM που λέει ότι όλοι όσοι τερματίζουν τον αγώνα, θα πρέπει να επιστρέψουν τις μοτοσυκλέτες τους στα πιτς μέσα σε πέντε λεπτά από την πτώση της καρό σημαίας, πράγμα που ο Rea δεν κατάφερε να κάνει λόγω της πτώσης του. Η Επιτροπή όμως της FIM αποφάνθηκε πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει όταν βγουν οι κόκκινες σημαίες και γίνει διακοπή του αγώνα. Έτσι, τα τελικά αποτελέσματα ανέδειξαν την Kawasaki Racing Team νικητές, με αναβάτες τους Jonathan Rea, Leon Haslam, και Toprak Razgatlıoğlu!
Τα πλήρη αποτελέσματα του οκτάωρου αγώνα της Suzuka
Isle of Man TT 2024, Senior TT – Νικητής ο Davey Todd σε έναν δραματικό αγώνα - [VIDEO]
Εγκατάλειψη για τον Dunlop και πτώση, ευτυχώς ανώδυνη, για τον Hickman
Από τον
Αλέξανδρο Λαμπράκη
9/6/2024
Την δεύτερη νίκη του στο IOMTT κατάφερε να πάρει ο Davey Todd, σε έναν δραματικό αγώνα Senior TT με τον αναβάτη της Milwaukee BMW να ολοκληρώνει πρώτος τους τέσσερις γύρους, 39,084 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Josh Brookes (Monster Energy BMW by FHO Racing) και τον Dean Harrison (Honda Racing UK) στην τρίτη θέση.
Ο παραδοσιακά τελευταίος αγώνας του Isle of Man TT, Senior TT, ολοκλήρωσε με εντυπωσιακό τρόπο τις δύο εβδομάδες του TT – μία δοκιμαστικών και μία αγωνιστική – δικαιολογώντας τον λόγο που αποτελεί την αυλαία του θεσμού. Η ολοκλήρωση του πρώτου γύρου, βρήκε τον ομόσταυλο του Brookes, Peter Hickman στην πρώτη θέση με μέση ωριαία 135,523 μ.α.ω. (218,103 χ.α.ω.). Ο ρυθμός του έμοιαζε ότι ο “Hickey" είχε μπει στον δρόμο για νέο απόλυτο ρεκόρ. Δυστυχώς, όμως, στο Ginger Hall, τον περίμενε η πτώση, ευτυχώς χωρίς να τραυματιστεί – ή κάτι χειρότερο… Ο νέος θρύλος του Βουνού με 29 νίκες, Michael Dunlop είχε ήδη αποσυρθεί από τον πρώτο γύρο.
Η επιτυχία του Todd χάρισε στην TAS Racing την πρώτη της νίκη μετά από 20 ολόκληρα χρόνια, όταν ο Adrian Archibald είχε κερδίσει τον αγώνα Senior TT του 2004. Ταυτόχρονα, η νίκη του Todd ήταν η 21η συνολικά, για την ομάδα του.
Η εκκίνηση δόθηκε στις 6:00 το απόγευμα (τοπική ώρα), με τις καιρικές συνθήκες στο Βουνό να είναι οι καλύτερες που είχαν υπάρξει ολόκληρη την ημέρα. Περνώντας από το Glen Helen, ταχύτερος ήταν ο Hickman, μόλις ένα δέκατο μπροστά από τον Todd. Στην τρίτη θέση με 2,3 δευτερόλεπτα απόσταση, βρισκόταν ο Dunlop, με τον Harrison μόλις 1,3 δευτερόλεπτα πίσω του, στην τέταρτη. Οι Brookes και James Hillier (WTF Racing Honda) συμπλήρωναν την πρώτη εξάδα. Στην έβδομη θέση με ένα δευτερόλεπτο διαφορά, ακολουθούσε ο John McGuinness (Honda Racing). Στο μεταξύ, ο Jamie Coward της KTS Racing αναγκάστηκε να αποσυρθεί από τον αγώνα, εξαιτίας του τραυματισμένου του ώμου που συνεχίζει να τον ταλαιπωρεί.
Φτάνουμε στην γέφυρα Ballaugh, με τον Hickman να συνεχίζει τον ταχύτατο ρυθμό του, αυξάνοντας την απόστασή του στα 1,5 δευτερόλεπτα. Αν και ο Dunlop παρέμενε στην τρίτη θέση, μετρούσε πλέον 4 δευτερόλεπτα από τον πρωτοπόρο. Ο McGuinness είχε καταφέρει να περάσει έκτος, με τον James Hind της North Lincs Components Suzuki να έχει σκαρφαλώσει στην έβδομη θέση.
Μέχρι να φτάσουμε στο Ramsey, ο Hickman είχε προσθέσει ένα ακόμα δευτερόλεπτο, έχοντας σημειώσει τον ταχύτερο χρόνο μέχρι στιγμής στην ιστορία, από το Ballaugh μέχρι το επόμενο σημείο ελέγχου, ενώ ο Todd είχε ανοίξει την ψαλίδα στα 6 δευτερόλεπτα από τον Dunlop. Ο Harrison ήταν μόλις δύο δέκατα μπροστά από τον Brookes, στην μάχη για την τέταρτη θέση. Σύντομα, όμως, η ατυχία ήρθε για τον Dunlop, ο οποίος αποσύρθηκε στο Bungalow, αλλάζοντας τα δεδομένα.
Στην ολοκλήρωση του πρώτου γύρου, γράφοντας 135,23 μ.α.ω. (217,631 χ.α.ω.) ο Hickman βρίσκεται 2,7 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Todd με μέση ωριαία 135,159 μ.α.ω. (217,517 χ.α.ω.). Ο Brookes είχε πλέον περάσει τρίτος, με τον Αυστραλό να σημειώνει 133,388 (214,298 χ.α.ω.). Harrison, Hillier και Mike Browne συμπλήρωναν την πρώτη εξάδα. Ο τελευταίος μάλιστα, κατάφερε για πρώτη φορά να σπάσει το φράγμα των 130 μιλίων, γράφοντας πάνω στην IN Competition Aprilia 130,536 μ.α.ω. (210,077 χ.α.ω.). Η πρώτη δεκάδα αποτελούνταν από του McGuinness, Shaun Anderson (Team Classic Suzuki), Nathan Harrison (Honda Racing UK) και Dominic Herbertson (Burrows Engineering/RK Racing BMW).
Η εκκίνηση του δεύτερου γύρου, βρήκε τον Hickman να σημειώνει ένα ακόμα ρεκόρ μεταξύ δύο σημείων ελέγχου, από το Grandstand μέχρι και το Glen Helen. Αυτό του έδωσε την ευκαιρία να μεγαλώσει το κενό του στα 4,8 δευτερόλεπτα από τον Todd. Ο αναβάτης της Milwaukee BMW προσπαθούσε πιο σκληρά από ποτέ, όμως ο απίστευτος ρυθμός του Hickman τον άφηνε στην δεύτερη θέση, ανήμπορο να αντιδράσει.
Περνώντας από την γέφυρα Ballaugh, ο Hickman γράφει ένα ακόμα νέο ρεκόρ μεταξύ δύο σημείων ελέγχου, για να φτάσει τα 8,3 δευτερόλεπτα απόστασης. Ο ρυθμός του ξεκαθάριζε ότι είχε απασφαλίσει και όλοι περίμεναν να δουν αν ο Todd θα μπορέσει να απαντήσει. Κανείς δεν πήρε την απάντησή του, όμως, καθώς ο Hickman δεν θα έφτανε μέχρι το Ramsey, σημειώνοντας πτώση στο Ginger Hall. Σηκώθηκε γρήγορα, δείχνοντας ότι ευτυχώς δεν έχει τραυματιστεί. Αυτό σήμαινε ότι ο Todd βρισκόταν πλέον στην πρώτη θέση, με τον Brookes σχεδόν 20 δευτερόλεπτα πίσω του. Ο Dean Harrison είχε επιστρέψει στο βάθρο, βρισκόμενος στην τρίτη θέση.
Η ολοκλήρωση του δεύτερου γύρου με μέση ωριαία 134,789 μ.α.ω. (216,921 χ.α.ω.) από τον Todd, έφερε το προβάδισμά του στα 18,6 δευτερόλεπτα. Από την άλλη, ωστόσο, ο Brookes βρισκόταν επίσης στα καλύτερά του, σημειώνοντας τον καλύτερο προσωπικό του γύρο με 134,056 μ.α.ω. (215,742 χ.α.ω.), ενώ ήταν μόλις ο πέμπτος αναβάτης που έσπασε το φράγμα των 134 μιλίων. Χωρίς να απειλείται στην τρίτη θέση, ο Dean Harrison με 132,445 μ.α.ω. (213,149 χ.α.ω.), μπροστά από τον Hillier με 132,068 μ.α.ω. (212,542 χ.α.ω.). Browne και McGuinness συμπλήρωναν την πρώτη εξάδα. Ο χαμός που έλαβε χώρα στις μπροστινές θέσεις, είχε επιτρέψει στον Herbertson να περάσει έβδομος, μπροστά από τους Nathan Harrison, Rob Hodson και Michael Rutter.
Το μοναδικό υποχρεωτικό pitstop του Senior TT, χάρισε ακόμη μεγαλύτερη απόσταση για τον Todd, του οποίου η στάση στα pits ήταν 7 δευτερόλεπτα ταχύτερη από του Brookes. Ο αναβάτης της FHO Racing, με την σειρά του ήταν σχεδόν δέκα δευτερόλεπτα μπροστά από τον Harrison, φτάνοντας στο Glen Helen για τρίτη και προτελευταία φορά. Ο Hillier έμοιαζε να έχει ασφαλίσει την τέταρτη θέση, ενώ ο Browne είχε ξεμακρύνει από τον McGuinness, ο οποίος έχασε αδικαιολόγητα πολύ χρόνο στα pits. Η πολύ καλή πορεία του Herbertson σταμάτησε απότομα στο Crosby, όπου αποσύρθηκε.
Ξεκινώντας τον τέταρτο και τελευταίο γύρο, ο Todd είχε ανεβάσει την ψαλίδα σε περισσότερο από μισό λεπτό, οδεύοντας για την δεύτερη νίκη του. Παρά το τεράστιο πλεονέκτημά του, συνέχισε να πιέζει, ανεβάζοντάς το κι άλλο. Χωρίς να αντιμετωπίσει κανένα πρόβλημα στον τελευταίο γύρο, ο 28χρονος έφερε την μοτοσυκλέτα του στον τερματισμό 39 ολόκληρα δευτερόλεπτα (!) μπροστά από τον Brookes, ο οποίος σημείωσε το καλύτερό του αποτέλεσμα στο TT με αυτή την δεύτερη θέση.
Ο Dean Harrison ήταν άνετα τρίτος, με τον έτερο αναβάτη της Honda, Hillier, πίσω του. Στην πέμπτη θέση βρέθηκε ο McGuinness, που κατάφερε να πάρει 7 δευτερόλεπτα απόστασης από τον εντυπωσιακό Browne. Ο Nathan Harrison τερμάτισε στην έβδομη, το καλύτερό του αποτέλεσμα στο TT. Ο καλύτερος προσωπικός γύρος του Anderson με 130,703 (210,346 χ.α..ω) τον βοήθησε να έρθει όγδοος, μπροστά από τους Rutter και Paul Jordan.
Ο αγώνας Senior TT αποτέλεσε, για μία ακόμη χρονιά το φινάλε του Isle of Man TT, του πιο ιστορικού και επικίνδυνου αγώνα στον κόσμο της μοτοσυκλέτας, αλλά και του μηχανοκίνητου αθλητισμού γενικότερα. Οι θαρραλέοι αναβάτες ανανέωσαν το ραντεβού τους για το 2025, με όλους όσους το παρακολουθούμε να μετράμε ήδη αντίστροφα για την επόμενη αναμέτρηση στους στενούς δρόμους του Βουνού.
