Ένας νεκρός και δύο τραυματίες στο Isle of Man SeniorTT

Άλλος ένας που χάθηκε, κάνοντας αυτό που αγαπούσε
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

28/8/2018

Τα θύματα του πιο διάσημου αγώνα παγκοσμίως, συνεχίζουν χρόνο με το χρόνο να αυξάνονται αδιάκοπα. Οι τραυματισμοί είναι αμέτρητοι και με τον μέσο όρο να βρίσκεται ετησίως στους δύο θανάτους, πολλοί είναι εκείνοι που αναρωτιούνται για πιο λόγο συνεχίζουν και τρέχουν οι αναβάτες. Οι λόγοι ποικίλουν για τον καθένα άλλοι τρέχουν για τη δόξα, για την αγάπη τους για τους αγώνες, για το πάθος τους για τη μοτοσυκλέτα ή για την ανάγκη τους να πάνε πιο γρήγορα...

Άλλη μια ιστορία είναι και αυτή των τριών αναβατών που κατά τη διάρκεια των βραδινών δοκιμών της 23ης Αυγούστου ο Alan “Bud” Jackson μαζί με τους David Linsdell και Bernie Wright συγκρούστηκαν στη περιοχή του Creg Ny Baa. Η κατάσταση του David Linsdell δεν ήταν ιδιαίτερα σοβαρή, έχοντας ένα κάταγμα στο πόδι και έναν τραυματισμό στη πλάτη. Ο Wright απ’ την πλευρά του αεροδιακομίστηκε όπως και ο Jackson με τη κατάσταση τους να θεωρείτε κρίσιμη. Ο Alan “Bud” Jackson, ετών 62, από το Kendal της Cumbria του Ηνωμένου βασιλείου κατέληξε το πρωί της 24ης Αυγούστου στο νοσοκομείο Nobles, από τα τραύματα του. Ήταν ένας από τους πιο έμπειρους αναβάτες με εμπειρία σχεδόν 40 ετών, κάνοντας το ντεμπούτο το 1979 στο Manx Grand Prix. Κατά τη διάρκεια μιας πορείας 39 ετών ο Jackson βρέθηκε τέσσερις φορές στο πρώτο σκαλί του βάθρου το 1986 στο MGP Junior Race και άλλες τρείς στη κατηγορία Classic Lightweight το 1991, 1995 και 1998, ενώ μέτρησε ακόμα έξι βάθρα. Επίσης είχε αγωνιστεί στο TT με τη Πέμπτη θέση να είναι ο καλύτερή του το 1990 στο Ultra Lightweight TT. Ο Alan άφησε πίσω του γυναίκα του Elaine και τα δύο του παιδία Emma και Paul, κάνοντας αυτό που αγαπούσε...

Ετικέτες

Η πρώτη νίκη της Honda στο ΙοΜ ΤΤ – 1961 [video]

60 χρόνια αγωνιστικής παρουσίας στο "Νησί"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/7/2019

Η φετινή χρονιά σηματοδοτεί την επέτειο των 60 χρόνων παρουσίας της Honda στο Isle of Man, η οποία μέχρι και σήμερα αποτελεί το εργοστάσιο με τις περισσότερες επιτυχίες στο "Νησί". Συνολικά, έχει "μαζέψει" 183 νίκες σε όλες τις κατηγορίες, ένα νούμερο δυσθεώρητο για οποιονδήποτε άλλο ανταγωνιστή. Και αν σήμερα θεωρούμε αυτονόητη την ικανότητα της Honda να παίρνει νίκες και πρωταθλήματα σε παγκόσμιο επίπεδο, πίσω στο 1959 –όταν έκανε την πρώτη εμφάνισή της και… έχασε στο Isle of Man- τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά.
Ο Soichiro Honda ήταν ένας οραματιστής που πίστευε ότι οι αποτυχίες είχαν εξίσου μεγάλη διδακτική αξία, όσο και οι επιτυχίες. Αυτό όμως δεν σήμαινε ότι θα άφηνε μια αποτυχία να σταθεί εμπόδιο στην πορεία της Honda για παγκόσμια κυριαρχία. Η φιλοσοφία του επιβεβαιώθηκε με τον πιο πειστικό τρόπο, καθώς μετά από τις δυο πρώτες αποτυχίες του στους αγώνες του IοM TT, η Honda σάρωσε στις πέντε πρώτες θέσεις σε ΟΛΕΣ τις κατηγορίες που έλαβε μέρος, το 1961. Η ιδιαίτερη σχέση του Soichiro με το IoM TT είχε φανεί από την πρώτη του επίσκεψη στο Νησί το 1954, κατά την διάρκεια των επισκέψεών του σε μεγάλα αγωνιστικά events, όπου παρακολουθούσε και μελετούσε τις προσπάθειες των αντιπάλων της Honda στους αγώνες. Μάλιστα, έχει μείνει στην Ιστορία η περίφημη φράση του ότι "μόνο κερδίζοντας στο Isle of Man μπορούμε να χαράξουμε το μονοπάτι μας για να γίνουμε μια παγκόσμια εταιρεία και να πουλάμε τα προϊόντα μας σε όλο τον κόσμο". Εκείνη την επιτυχημένη χρονιά μάλιστα, η εταιρεία είχε φέρει μαζί της κι ένα κινηματογραφικό συνεργείο, το οποίο κατέγραψε την προσπάθεια και μέρος του υλικού από την πρώτη νικηφόρα χρονιά της Big-H μπορείτε να παρακολουθήσετε στο παρακάτω βίντεο:

Οι αναβάτες της Honda, Sadao Shimazaki, Jim Redman, Tom Phillis, Luigi Taveri και ο θρυλικός Mike Hailwood, κυριάρχησαν στην πρώτη πεντάδα της κατηγορίας Lightweight TT 125cc. Οι Naomi Taniguchi, Kunimitsu Takahashi, Jim Redman, Tom Phillis, και Mike Hailwood έκαναν ακριβώς το ίδιο στην κατηγορία των 250cc. Μάλιστα, για τον Taniguchi ήταν ιδιαίτερης σημασίας αυτή η επιτυχία, καθώς ήταν το μοναδικό μέλος της αρχικής ομάδα του 1959 που είχε τις δύο αποτυχημένες προσπάθειες.
Όλη αυτή όμως η αλματώδης εξέλιξη και οι επιτυχίες, ήταν ουσιαστικά αποτέλεσμα πολλών ετών αθόρυβης προετοιμασίας. Ο Soichiro Honda είχε εργαστεί πολύ σκληρά και ο ίδιος, πολύ καιρό πριν αρχίσουν να μπαίνουν τα θεμέλια της αυτοκρατορίας του. Αυτό δεν είναι κάτι παράξενο, για τον άνθρωπο που όταν έπρεπε να αποφασίσει ποια βαλίτσα θα άφηνε έξω από το αεροπλάνο πριν την πτήση από τη Ρώμη για την Ιαπωνία, προτίμησε να παρατήσει τη βαλίτσα με τα ρούχα του και να πάρει μαζί του την βαλίτσα που ήταν γεμάτη με αγωνιστικά ανταλλακτικά που είχε μαζέψει για το τμήμα R&D της εταιρείας. Ήταν ξεκάθαρα ένας άνθρωπος απόλυτα ταγμένος στον σκοπό του, που του αξίζει ένα μεγάλος φόρος τιμής από όλη την μοτοσυκλετιστική κοινωνία, 60 χρόνια μετά την πρώτη του επιτυχία.