Ένας νεκρός και δύο τραυματίες στο Isle of Man SeniorTT

Άλλος ένας που χάθηκε, κάνοντας αυτό που αγαπούσε
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

28/8/2018

Τα θύματα του πιο διάσημου αγώνα παγκοσμίως, συνεχίζουν χρόνο με το χρόνο να αυξάνονται αδιάκοπα. Οι τραυματισμοί είναι αμέτρητοι και με τον μέσο όρο να βρίσκεται ετησίως στους δύο θανάτους, πολλοί είναι εκείνοι που αναρωτιούνται για πιο λόγο συνεχίζουν και τρέχουν οι αναβάτες. Οι λόγοι ποικίλουν για τον καθένα άλλοι τρέχουν για τη δόξα, για την αγάπη τους για τους αγώνες, για το πάθος τους για τη μοτοσυκλέτα ή για την ανάγκη τους να πάνε πιο γρήγορα...

Άλλη μια ιστορία είναι και αυτή των τριών αναβατών που κατά τη διάρκεια των βραδινών δοκιμών της 23ης Αυγούστου ο Alan “Bud” Jackson μαζί με τους David Linsdell και Bernie Wright συγκρούστηκαν στη περιοχή του Creg Ny Baa. Η κατάσταση του David Linsdell δεν ήταν ιδιαίτερα σοβαρή, έχοντας ένα κάταγμα στο πόδι και έναν τραυματισμό στη πλάτη. Ο Wright απ’ την πλευρά του αεροδιακομίστηκε όπως και ο Jackson με τη κατάσταση τους να θεωρείτε κρίσιμη. Ο Alan “Bud” Jackson, ετών 62, από το Kendal της Cumbria του Ηνωμένου βασιλείου κατέληξε το πρωί της 24ης Αυγούστου στο νοσοκομείο Nobles, από τα τραύματα του. Ήταν ένας από τους πιο έμπειρους αναβάτες με εμπειρία σχεδόν 40 ετών, κάνοντας το ντεμπούτο το 1979 στο Manx Grand Prix. Κατά τη διάρκεια μιας πορείας 39 ετών ο Jackson βρέθηκε τέσσερις φορές στο πρώτο σκαλί του βάθρου το 1986 στο MGP Junior Race και άλλες τρείς στη κατηγορία Classic Lightweight το 1991, 1995 και 1998, ενώ μέτρησε ακόμα έξι βάθρα. Επίσης είχε αγωνιστεί στο TT με τη Πέμπτη θέση να είναι ο καλύτερή του το 1990 στο Ultra Lightweight TT. Ο Alan άφησε πίσω του γυναίκα του Elaine και τα δύο του παιδία Emma και Paul, κάνοντας αυτό που αγαπούσε...

Ετικέτες

Η μητέρα του Dunne υπέρ του αγώνα στο Pikes Peak

Εναντιώνεται στην απαγόρευση των μοτοσυκλετών
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

17/7/2019

Πριν από λίγες μέρες είχαμε γράψει για τις σκέψεις και τις προχωρημένες συζητήσεις που είχαν οι υπεύθυνοι του αγώνα στο Pikes Peak, σχετικά με την απαγόρευση των μοτοσυκλετών από την θρυλική ανάβαση. Ήταν ένα νέο που είχε ξεσηκώσει τον κόσμο σε παγκόσμιο επίπεδο και τώρα έρχεται η ίδια η μητέρα του Carlin Dunne, η Romie Gallardo, να πάρει θέση, μέσω ενός δελτίου τύπου που έδωσε στην δημοσιότητα. Είναι η γυναίκα που γνωρίζει από πρώτο χέρι το τίμημα που καλούνται να πληρώσουν οι αγωνιζόμενοι και οι οικογένειές τους, όταν σε έναν τέτοιο αγώνα τα πράγματα στραβώνουν.
"Ο Carlin αγαπούσε το βουνό. Τον προκαλούσε, τον έβαζε σε πειρασμό και ένιωθε το κάλεσμά του ξανά και ξανά. Το σεβόταν απόλυτα και ήταν πλήρως συνειδητοποιημένος για το τι μπορεί να σου στοιχήσει", έγραψε η Gallardo στην δήλωσή της. "Με βάση όσα λέγονται, γνωρίζω στα σίγουρα ότι δεν θα ήθελε να απαγορευτούν οι μοτοσυκλέτες από τον αγώνα. Θα επιθυμούσε να μάθουμε από την τραγωδία του. Θα ενθάρρυνε τις επίσημες υπηρεσίες που ασχολούνται με τα δυστυχήματα, να κάνουν αυτό για το οποίο έχουν εκπαιδευτεί και οι υπεύθυνοι του αγώνα να πάρουν όσα επιπλέον μέτρα ασφαλείας χρειάζονται", συνέχισε.


Αν θέλουμε να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, δεν υπάρχει κανένας σοβαρός αγωνιζόμενος στον κόσμο που να μην γνωρίζει πως υφίσταται ως πιθανότητα, η αγάπη τους για το σπορ να μην έχει την κατάληξη που θέλουν. Ακόμη όμως και με αυτό το δεδομένο, αυτή η αγάπη παραμένει δυνατή, ωθώντας τους να παίρνουν το ρίσκο κάθε φορά που ανεβαίνουν στην σέλα της μοτοσυκλέτας τους για να αγωνιστούν, δίνοντας το 100% των δυνατοτήτων και των ικανοτήτων τους. Πόσο δε μάλλον όταν μιλάμε για αγώνες που τελούνται σε δημόσιους δρόμους.
Την ίδια επίγνωση για το ρίσκο όμως, την έχουν οι οικογένειες και οι φίλοι των αγωνιζομένων. Όλοι αυτοί που δείχνουν να αντιλαμβάνονται το λόγο που οι δικοί τους άνθρωποι συμμετέχουν σε αγώνες, διαθέτουν ένα ιδιαίτερο επίπεδο κατανόησης που δεν μπορούν να το νιώσουν όλοι. Μερικοί άνθρωποι απλώς δεν μπορούν ή δεν θέλουν να καταλάβουν το μέγεθος της δέσμευσης που έχουν οι αγωνιζόμενοι απέναντι στο άθλημα που αγαπούν.
Στην δήλωσή της, η μητέρα του Dunne λέει επίσης: "Τρεις μέρες μετά το ατύχημα του Carlin, με ρώτησε ένας δημοσιογράφος ποια είναι τα συναισθήματά μου για τον αγώνα τώρα. Απάντησα ότι νιώθω όπως ένιωθα στις 29 Ιουνίου, την μέρα πριν το ατύχημα. Καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του γνώριζα πως υπήρχε η πιθανότητα να τον χάσω. Μπήκαμε μέσα σ' αυτή τη διαδικασία με τα μάτια μας ορθάνοιχτα. Ξέραμε την άλλη όψη αυτού του αθλήματος. Είχα δεσμευτεί απέναντι στο γιο μου και τα όνειρά του. Έκανε αυτό που αγαπούσε πολύ. Οπότε, ποιοι είμαστε εμείς που θα καταστρέψουμε το όνειρο άλλων αγωνιζόμενων να τρέξουν στο Pikes Peak;"


Αν μη τι άλλο, πρόκειται για μια γενναία παραδοχή και ένα μεγαλείο ψυχής, από μια μητέρα που σεβάστηκε στον απόλυτο βαθμό τα όνειρα του παιδιού της, έστω κι αν το τίμημα ήταν το χειρότερο που θα μπορούσε να της ζητηθεί. Αυτή η δήλωση, αποκαλύπτει επίσης και το πόσο ισχυρός ήταν ο δεσμός και η σχέση ανάμεσα σ' αυτήν και το γιο της κάνοντας οποιοδήποτε άλλο σχόλιο απλώς περιττό…