Ένας νεκρός και δύο τραυματίες στο Isle of Man SeniorTT

Άλλος ένας που χάθηκε, κάνοντας αυτό που αγαπούσε
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

28/8/2018

Τα θύματα του πιο διάσημου αγώνα παγκοσμίως, συνεχίζουν χρόνο με το χρόνο να αυξάνονται αδιάκοπα. Οι τραυματισμοί είναι αμέτρητοι και με τον μέσο όρο να βρίσκεται ετησίως στους δύο θανάτους, πολλοί είναι εκείνοι που αναρωτιούνται για πιο λόγο συνεχίζουν και τρέχουν οι αναβάτες. Οι λόγοι ποικίλουν για τον καθένα άλλοι τρέχουν για τη δόξα, για την αγάπη τους για τους αγώνες, για το πάθος τους για τη μοτοσυκλέτα ή για την ανάγκη τους να πάνε πιο γρήγορα...

Άλλη μια ιστορία είναι και αυτή των τριών αναβατών που κατά τη διάρκεια των βραδινών δοκιμών της 23ης Αυγούστου ο Alan “Bud” Jackson μαζί με τους David Linsdell και Bernie Wright συγκρούστηκαν στη περιοχή του Creg Ny Baa. Η κατάσταση του David Linsdell δεν ήταν ιδιαίτερα σοβαρή, έχοντας ένα κάταγμα στο πόδι και έναν τραυματισμό στη πλάτη. Ο Wright απ’ την πλευρά του αεροδιακομίστηκε όπως και ο Jackson με τη κατάσταση τους να θεωρείτε κρίσιμη. Ο Alan “Bud” Jackson, ετών 62, από το Kendal της Cumbria του Ηνωμένου βασιλείου κατέληξε το πρωί της 24ης Αυγούστου στο νοσοκομείο Nobles, από τα τραύματα του. Ήταν ένας από τους πιο έμπειρους αναβάτες με εμπειρία σχεδόν 40 ετών, κάνοντας το ντεμπούτο το 1979 στο Manx Grand Prix. Κατά τη διάρκεια μιας πορείας 39 ετών ο Jackson βρέθηκε τέσσερις φορές στο πρώτο σκαλί του βάθρου το 1986 στο MGP Junior Race και άλλες τρείς στη κατηγορία Classic Lightweight το 1991, 1995 και 1998, ενώ μέτρησε ακόμα έξι βάθρα. Επίσης είχε αγωνιστεί στο TT με τη Πέμπτη θέση να είναι ο καλύτερή του το 1990 στο Ultra Lightweight TT. Ο Alan άφησε πίσω του γυναίκα του Elaine και τα δύο του παιδία Emma και Paul, κάνοντας αυτό που αγαπούσε...

Ετικέτες

Pikes Peak 2019: Ο Scaysbrook στην κορυφή με Tuono V4

Τα αποτελέσματα του αγώνα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/7/2019

Η φετινή ανάβαση της διαδρομής του Βουνού με τις 156 στροφές, θα μείνει στην ιστορία όχι για το θέαμα που μας πρόσφερε αλλά για την πίκρα που μας έδωσε. Ο πρώτος αναβάτης που ξεκίνησε τη φιδίσια διαδρομή φέτος ήταν ο Carlin Dunne, o "King of the Mountain", με την πρωτότυπη Streetfighter V4 της Ducati, όμως λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό –όπως λένε ορισμένοι αυτόπτες μάρτυρες- έχασε το μπροστινό επειδή πέρασε πάνω από ένα σαμαράκι του δρόμου, με αποτέλεσμα να συμβεί το μοιραίο.

Το Pikes Peak θα είναι πλέον πιο άδειο χωρίς τον Dunne να τρομοκρατεί τους θεατές και υπόλοιπους αναβάτες με τον απίστευτο ρυθμό του. Φέτος, αν τα πράγματα δεν είχαν πάρει αυτή τη τροπή, θα είχε καταφέρει να σπάσει κάθε ρεκόρ, όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια.

Ο Carlin Dunne γνώριζε εκ των προτέρων την επικινδυνότητα τόσο της ανάβασης του Pikes Peak όσο και των υπόλοιπων αγώνων δρόμου, καθώς ο πατέρας του ήταν αγωνιζόμενος στο Isle Of Man. Το πάθος του για τους αγώνες ήταν πραγματικά άσβεστο και ο ίδιος ενθάρρυνε πολλές φορές στο παρελθόν και άλλους αναβάτες να ξεκινήσουν ή να συνεχίσουν την προσπάθειά τους, συμμετέχοντας στους αγώνες. Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο φετινός νικητής της Heavyweight κατηγορίας, ο Rennie Scaysbrook με το Tuono V4 της Aprillia.

Συγκεκριμένα , ολοκλήρωσε την ανάβαση σημειώνοντας νέο ρεκόρ στη κατηγορία στα 09:44,963, ενώ τερμάτισε πέμπτος στη γενική κατάταξη. Συντετριμμένος απ’ το χαμό του Dunne, ο Scaysbrook είπε: “Η εμπειρία μου απ’ την ανάβαση του Pikes Peak ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Dunne, καθώς ήταν ο μέντοράς μου το 2016 που πρωτοεμφανίστηκα. Έπειτα, το 2018 παλέψαμε σώμα με σώμα και με νίκησε. Ο Carlin ήταν  πραγματικά καλόκαρδος. Μιας και είμασταν οι πρώτοι που θα ξεκινούσαμε τον αγώνα φέτος, ο Carlin μου έδωσε το χέρι του και μου ευχήθηκε καλή τύχη, ενώ είπαμε πως θα τα πούμε στην κορυφή… Ο κόσμος του μηχανοκίνητου αθλητισμού έχασε έναν πραγματικό πρωταθλητή.”

Με τον Scaysbrook να καταρρίπτει το ρεκόρ της Heavyweight, ο Fillmore δεν κατάφερε να στεφθεί ο απόλυτος Βασιλιάς του Βουνού, κατέχοντας όλα τα ρεκόρ από όλες τις κατηγορίες των μοτοσυκλετών. Στη φετινή του προσπάθεια όμως, ο Fillmore με ένα ΚΤΜ 450 SX-F Factory Edition σύνθλιψε το ρεκόρ της Lightweight που είχε απ’ το 2009 ο Davey Durelle με SXV450 της Aprilia στο 10:35,354, καθώς πέρασε τη γραμμή τερματισμού στο 10:20,819, ενώ ήρθε 16ος στη γενική κατάταξη.

Πρώτη στην Exhibition Powersport (στην κατηγορία που έλαβε μέρος ο Dunne) τερμάτισε η Lucy Glöckner με το BMW S1000R και ήταν η δεύτερη πιο γρήγορη αναβάτρια μετά τον Scaysbrook, με χρόνο κάτω απ’ τα 10 λεπτά, στα 9:58,878, ενώ έκλεισε τη δεκάδα της γενικής.

Ο ομόσταβλος του Dunne, Codie Vahsholtz με το Ducati Multistrada 1260 Pikes Peak ήρθε δεύτερος στην Heavyweight και 12ος στη γενική, με χρόνο 10:03,908. Τέλος, πρώτος στη Middleweight και 21ος στη γενική ήταν ο Rafael Paschoalin με Yamaha MT-07 και χρόνο 10:43,880, που απέχει πάρα πολύ απ’ το να σπάσει το περσινό ρεκόρ του Fillmore με 790 Duke στο 10:04,038.

Ετικέτες