Ένας νεκρός και δύο τραυματίες στο Isle of Man SeniorTT

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

28/8/2018

Τα θύματα του πιο διάσημου αγώνα παγκοσμίως, συνεχίζουν χρόνο με το χρόνο να αυξάνονται αδιάκοπα. Οι τραυματισμοί είναι αμέτρητοι και με τον μέσο όρο να βρίσκεται ετησίως στους δύο θανάτους, πολλοί είναι εκείνοι που αναρωτιούνται για πιο λόγο συνεχίζουν και τρέχουν οι αναβάτες. Οι λόγοι ποικίλουν για τον καθένα άλλοι τρέχουν για τη δόξα, για την αγάπη τους για τους αγώνες, για το πάθος τους για τη μοτοσυκλέτα ή για την ανάγκη τους να πάνε πιο γρήγορα...

Άλλη μια ιστορία είναι και αυτή των τριών αναβατών που κατά τη διάρκεια των βραδινών δοκιμών της 23^ηςΑυγούστου ο Alan “Bud” Jackson μαζί με τους David Linsdell και Bernie Wright συγκρούστηκαν στη περιοχή του Creg Ny Baa. Η κατάσταση του David Linsdell δεν ήταν ιδιαίτερα σοβαρή, έχοντας ένα κάταγμα στο πόδι και έναν τραυματισμό στη πλάτη. Ο Wright απ’ την πλευρά του αεροδιακομίστηκε όπως και ο Jackson με τη κατάσταση τους να θεωρείτε κρίσιμη. Ο Alan “Bud” Jackson, ετών 62, από το Kendal της Cumbria του Ηνωμένου βασιλείου κατέληξε το πρωί της 24^ης Αυγούστου στο νοσοκομείο Nobles, από τα τραύματα του. Ήταν ένας από τους πιο έμπειρους αναβάτες με εμπειρία σχεδόν 40 ετών, κάνοντας το ντεμπούτο το 1979 στο Manx Grand Prix. Κατά τη διάρκεια μιας πορείας 39 ετών ο Jackson βρέθηκε τέσσερις φορές στο πρώτο σκαλί του βάθρου το 1986 στο MGP Junior Race και άλλες τρείς στη κατηγορία Classic Lightweight το 1991, 1995 και 1998, ενώ μέτρησε ακόμα έξι βάθρα. Επίσης είχε αγωνιστεί στο TT με τη Πέμπτη θέση να είναι ο καλύτερή του το 1990 στο Ultra Lightweight TT. Ο Alan άφησε πίσω του γυναίκα του Elaine και τα δύο του παιδία Emma και Paul, κάνοντας αυτό που αγαπούσε...

Ετικέτες

Isle of Man TT

https://bit.ly/MOTO_675

Από το

motomag

13/6/2023

Μετά τον αγώνα Superbike του Πρωταθλήματος MotoAmerica την Κυριακή, 4 Ιουνίου, όπου εξασφάλισε την πέμπτη θέση, ο Toni Elias ανακοίνωσε σε ζωντανή μετάδοση ότι αποσύρεται από την ενεργό δράση, σε ηλικία 40 ετών.

Με την φράση “Σήμερα ήταν ο τελευταίος μου χορός, ο τελευταίος μου αγώνας”, ο Ισπανός αναβάτης έκανε γνωστό πως κλείνει έναν κύκλο που διήρκησε 23 ολόκληρα χρόνια, από το 2000 όπου σε ηλικία 17 ετών έκανε το ντεμπούτο του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία των 125 κυβικών -μετέπειτα Moto3. Το 2001 στην πίστα του Assen, θα κατάφερνε την πρώτη από τις 17 συνολικά νίκες του στα GP, ενώ το 2002 ανέβηκε στην κατηγορία των 250 κυβικών (σήμερα Moto2), όπου τερμάτισε 4^ος στην πρώτη του χρονιά.

Μετά από τρεις χρονιές, το 2005, ανεβαίνει στη μεγάλη κατηγορία, όπου το 2006 θα πετύχει την πρώτη του -και μοναδική στα MotoGP- νίκη, μπροστά από τον Valentino Rossi στην πίστα του Estoril. Ήταν και η τελευταία φορά που κάποια δορυφορική ομάδα (Gresini Honda) θα έπαιρνε πρωτιά μέχρι την παρθενική νίκη του Jack Miller το 2016 με την Estrella Galicia 0,0 Marc VDS Team στο ολλανδικό GP.

Το 2010, ο Elias λαμβάνει μέρος στην νεοσύστατη για εκείνη την χρονιά Moto2 με την ομάδα του Gresini, κατακτώντας τον τίτλο της σεζόν, τρεις γύρους πριν την ολοκλήρωση του Πρωταθλήματος. Η επιτυχία του αυτή τον οδήγησε πίσω στη μεγάλη κατηγορία MotoGP με την LCR Honda, χωρίς όμως να καταφέρει κάτι καλύτερο από μια 15^η θέση στο Πρωτάθλημα.

Την επόμενη χρονιά επέστρεψε στη Moto2, με την Aspar Team, με την συνεργασία τους ωστόσο να τερματίζει πριν την ολοκλήρωση της σεζόν του 2012.

Το 2016, ο Elias επιστρέφει στην αγωνιστική δράση μέσω του MotoAmerica και της Yoshimura Suzuki Factory Racing, όπου ένα χρόνο μετά, το 2017 θα στεφθεί Πρωταθλητής σημειώνοντας 10 νίκες και 18 τερματισμούς σε βάθρο. Η τελευταία σεζόν που συμμετείχε ανελλιπώς ήταν το 2020, ενώ από τότε έκανε σποραδικές εμφανίσεις. Το 2023 υπέγραψε νέο συμβόλαιο με την Hammer/Vision Wheel M4 ECSTAR Suzuki.

Ο Toni Elias ευχαρίστησε τους Chris και John Urlich μαζί με την υπόλοιπη ομάδα του, όπως και όσους του στάθηκαν και τον βοήθησαν καθ’ όλη την διάρκεια της καριέρας του, ενώ όπως είπε τα πρόσφατα αποτελέσματά του δεν ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες του γι’ αυτό και πήρε αυτή την απόφαση.

Toni Elias: “Έχουν περάσει μόλις τρεις γύρους το 2023, αλλά νιώθω να υποφέρω. Δεν αισθάνομαι άνετα πουθενά, και ήρθε η ώρα να σταματήσω. Δεν είναι λόγω της μοτοσυκλέτας. Είναι το πώς νιώθεις, το μυαλό, η καρδιά, οι σκέψεις σου, το πόσο πιέζεις, το πώς φρενάρεις, πόσο ανοίγεις το γκάζι, πόσο επιθετικός είσαι. Δεν είμαι πλέον εκεί που θα ήθελα να είμαι. Είναι ώρα να αφήσω άλλους, νεότερους αναβάτες να πάρουν τη θέση μου και να πιέσουν.”