FIM Trial Des Nations 2023 - Την πρωτιά η Ισπανία στους άνδρες και η Αγγλία στις γυναίκες

Στην 18η και τελευταία θέση η Ελληνική Εθνική Ομάδα στην κατηγορία International Trophy

Από το

motomag

11/9/2023

Η Εθνική Ομάδα της Ισπανίας κατέκτησε για 19η συνεχόμενη χρονιά την νίκη -από το μακρινό 2004 κρατάει το συγκεκριμένο σερί νικών- στους άνδρες στην μεγάλη κατηγορία στον αγώνα Trial des Nations, με την Εθνική Ομάδα της Αγγλίας να κατακτά τον τίτλο στις γυναίκες. Στην κατηγορία International Trophy νικήτρια Εθνική Ομάδα αναδείχθηκε αυτή της Ιαπωνίας, με την Ελληνική Εθνική Ομάδα να καταλαμβάνει την 18η θέση και τελευταία θέση.

Στην τοποθεσία Auron της Γαλλίας, στο γνωστό χιονοδρομικό θέρετρο των Άλπεων σε υψόμετρο 1.700 μέτρων, διοργανώθηκε φέτος στις 9 και 10 Σεπτεμβρίου το Trial des Nations, με πληθώρα Εθνικών Ομάδων να λαμβάνει μέρος. Στην εν λόγω διοργάνωση έλαβε μέρος και η Ελληνική Εθνική Ομάδα με τους Λευτέρη Πίππο, Λευτέρη Καρέτσο και Γιάννη-Άγγελο Παγώνη να αποτελούν την σύνθεση της Εθνικής μας Ομάδας.

Στην κατηγορία World Championship η οποία αποτελεί την μεγάλη κατηγορία, είχαμε πέντε μόλις συμμετοχές με τις Αγγλία, Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία και Νορβηγία να παλεύουν για την κορυφαία διάκριση. Το φαβορί πριν ξεκινήσει ο αγώνας για μία ακόμη χρονιά ήταν ξεκάθαρο, η Εθνική Ομάδα της Ισπανίας με τους Toni Bou, Jaime Busto και Gabriel Marcelli είχαν έρθει με στόχο την νίκη αλλά και την διεύρυνση ενός σερί νικών που κρατά από το μακρινό 2004. Με όλα αυτά κατά νου οι Ισπανοί για ακόμη μια χρονιά “έκαναν το καθήκον τους” κερδίζοντας τον αγώνα της κατηγορίας World Championship με μόλις 23 βαθμούς ποινής. Η νίκη τους αυτή ήταν η 19η συνεχόμενη, ενώ άφησαν τους Γάλλους και τους Ιταλούς να παλεύουν για τις δύο επόμενες θέσεις του βάθρου. Τελικά η Εθνική Ομάδα της Γαλλίας με τους Benoît Bincaz, Hugo Dufrese και Téo Colairo κατέκτησε τη δεύτερη θέση με 51 βαθμούς ποινής, με την Εθνική Ομάδα της Ιταλίας και τους Matteo Grattarola, Luca Petrella και Gianluca Tournour να κατακτά την τρίτη θέση με 53 βαθμούς ποινής.

Στην κατηγορία των γυναικών, η Εθνική Ομάδα της Αγγλίας κατέκτησε την κορυφή καθώς επικράτησε της Ισπανίας. Οι Emma Bristow (η μεγάλη δύναμη του γυναικείου Trial), Alice Minta και Kaytlyn Adshead κατάφεραν με μόλις 5 βαθμούς ποινής να ανέβουν στο πρώτο σκαλί του βάθρου, αφήνοντας πίσω τους τις Ισπανίδες Berta Abellan, Alba Villegas και Sandra Gomez οι οποίες συγκέντρωσαν 9 βαθμούς ποινής. Το βάθρο συμπλήρωσε η Εθνική Ομάδα της Νορβηγίας με τις Mette Fidje, Huldeborg Barkved και Seline Meling να κατακτούν την τρίτη θέση με 33 βαθμούς ποινής.

Επόμενη κατηγορία ήταν αυτή του International Trophy στην οποία έλαβε μέρος και η δική μας Εθνική Ομάδα, με τους Λευτέρη Πίππο, Λευτέρη Καρέτσο και Γιάννη-Άγγελο Παγώνη. Την πρώτη θέση κατέκτησε η Εθνική Ομάδα της Ιαπωνίας με τους Tomoyuki Ogawa, Seiya Ujikawa και Tsuyoshi Ogawa. Η συγκεκριμένη νίκη είναι ακόμη πιο εντυπωσιακή αν αναλογιστούμε πως η Ιαπωνική Εθνική Ομάδα έλαβε μόλις 1 βαθμό ποινής! Στη δεύτερη θέση βρέθηκε η Εθνική Ομάδα της Γερμανίας με τους Rodney Bereiter, Franz Kadlec και Paul Reumschussel (TRRS), έχοντας 7 βαθμούς ποινής. Το βάθρο συμπλήρωσε η Εθνική Ομάδα της Τσεχίας με τους David Fabian, Martin Matejicek και Martin Kroustek να δέχονται 25 βαθμούς ποινής. Από την άλλη η Εθνική μας Ομάδα τερμάτισε στην 18η και τελευταία θέση έχοντας 269 βαθμούς ποινής, παρολαυτά οι τρεις Έλληνες αναβάτες κατάφεραν να μαζέψουν εμπειρίες που θα τους βοηθήσουν στο μέλλον.

https://bit.ly/MOTO_681

Υπόλοιπα πρωταθλήματα

Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο

Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O “JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τα Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”