Greece Rally Veria 2X20: Άλλες τρεις ημέρες μαγευτικής δράσης

Όλα όσα έγιναν την 3η, 4η και 5η ημέρα του αγώνα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

28/8/2020

Ολοκληρώθηκαν οι πέντε πρώτες ημέρες του FIM Rally Veria 2X20 με το μήκος των διαδρομών να μεταβάλλεται ανάλογα τη δυσκολία και τις απαιτήσεις του πανέμορφου τοπίου όπου διεξάγεται ο διεθνής αγώνας. Διαβάστε για όσα έγιναν μέρα-μέρα και τα αποτελέσματα στο δελτίο τύπου που ακολουθεί:

 

ΜΕΡΑ 3η, 25/8

Stage: SS3 Paiko

3η μέρα στον αγώνα, η μεγαλύτερη αγωνιστική ημέρα του Greece Rally 2X20 και για μια ακόμη φορά έγιναν ανατροπές που δείχνουν ότι φέτος στον αγώνα η μάχη για τη νίκη θα εξελιχθεί σε μεγάλο θρίλερ.

Ο καιρός συννεφιασμένος με ελαφριά βροχή που δρόσιζε τους αναβάτες και έφτιαξε ένα τέλειο τερέν. Μια μεγάλη απλή διαδρομή οδήγησε τους αγωνιζόμενους στα Γιαννιτσά και στο Πάικο όρος, για μια πανέμορφη ειδική διαδρομή 210 χιλιομέτρων. Κάτω από πυκνά δάση και αρκετή λάσπη σε εγκαταλελειμμένους δρόμους, και με αποκορύφωμα ένα παλιό καλά κρυμμένο ρωμαϊκό πέτρινο καλντερίμι στην Κορυφή του Δούμα, που ήταν και το δυσκολότερο κομμάτι της διαδρομής. Αρκετή λάσπη στο πυκνό δάσος ταλαιπώρησε αρκετά τους αναβάτες των Quad.

#345 Maciek GIEMZA (PL) έκανε κάποια κρίσιμα λάθη πλοήγησης που του στοίχισαν ακριβά κι έτσι ο #1 Stefan SVITKO (SK) πήρε ένα καλό προβάδισμα και την πρώτη θέση της ημέρας (αλλά και στην γενική) με χρόνο 3:46:51. 2ος κινούμενος διακριτικά σβέλτα ήταν ο πρωταθλητής freestyle Supercross #34 Libor PODMOL (CZ) με χρόνο 4:03:14 και 3ος ο #3 Milan ENGEL (CZ) με 4:04:48.

Η πρώτη δεκάδα:

1. #1 Stefan SVITKO (SK)

2. #345 Maciek GIEMZA (PL)

3. #3 Milan ENGEL (CZ)

4. #7 Jos VAN DAL (NL)

5. #34 Libor PODMOL (CZ)

6. #45 Ad JANSEN (NL)

7. #315 Vladimir PREIS (SK)

8. #5 Vasilis BOUDROS (GR)

9. #28 Peter JANSEN (NL)

10. #316 Jan ROSA (CZ)

 

4η μέρα, οι αναβάτες έχουν ένα εύκολο έργο, με μια μικρή συνολικά διαδρομή SS4 Elafina – Vergina 100 km χιλιομέτρων.

   

Greece Rally Day 4

 

ΜΕΡΑ 4η, 26/8

Stage: SS4 Elafina - Vergina

26/8, 4η μέρα, η μικρότερη αγωνιστική ημέρα του αγώνα, κάτι σαν μέρα ξεκούρασης μετά από τις εξαντλητικές προηγούμενες, μεγάλες ημέρες.

Έτσι, λίγα δευτερόλεπτα χώρισαν τους 2 πρώτους νικητές!

Η δυνατή βροχή την νύχτα της παραμονής, έφτιαξαν ένα τέλειο τερέν, κάνοντας την SS4 ιδανική για Cross Country Rally. Λίγα κρυμμένα μονοπάτια με απαιτητική πλοήγηση έδωσαν μια ξεχωριστή γεύση στην σύντομη ημέρα.

Η μικρή Ειδική έδωσε το χρόνο και την ευκαιρία στους συμμετέχοντες και τους συνοδούς τους να επισκεφτούν τον αρχαιολογικό χώρο της Βεργίνας.

1ος τερμάτισε και πάλι ο #1 Stefan SVITKO (SK) με χρόνο 01h22’38”, 18” πίσω του ήταν ο #345 Maciek GIEMZA (PL) με 01h22’56” και 3ος ο #3 Milan ENGEL (CZ) με 01h25’09”. Η μάχη για την πρωτιά αλλάζει συνεχώς!

Η πρώτη δεκάδα της ημέρας:

1. #1 Stefan SVITKO (SK)

2. #345 Maciek GIEMZA (PL)

3. #3 Milan ENGEL (CZ)

4. #34 Libor PODMOL (CZ)

5. #7 Jos VAN DAL (NL)

6. #45 Ad JANSEN (NL)

7. #5 Vasilis BOUDROS (GR)

8. #8 Martin BENKO (SK)

9. #51 Petr MATUS (CZ)

10. #315 Vladimir PREIS (SK)

Η πρώτη δεκάδα:

1. #1 Stefan SVITKO (SK)

2. #345 Maciek GIEMZA (PL)

3. #3 Milan ENGEL (CZ)

4. #34 Libor PODMOL (CZ)

5. #7 Jos VAN DAL (NL)

6. #315 Vladimir PREIS (SK)

7. #45 Ad JANSEN (NL)

8. #5 Vasilis BOUDROS (GR)

9. #28 Peter JANSEN (NL)

10. #316 Jan ROSA (CZ)

ΜΕΡΑ 5η, 27/8

Stage: SS5 Σέλι – Όρος Βέρμιο

Ημέρα 5η, με την μεγαλύτερη και δυσκολότερη ειδική του αγώνα, σχεδόν 300 δύσκολα χιλιόμετρα! Μια διαδρομή που εξάντλησε στην κυριολεξία τους αγωνιζόμενους, κάνοντάς τους να αποδώσουν το 110% των δυνάμεών τους, χωρίς πολλοί από αυτούς να αποφύγουν τα λάθη!

Οι περισσότερες διαδρομές διαδραματίζονταν γύρω από το χιονοδρομικό κέντρο του Σελίου, με απίστευτα σκηνικά από το οροπέδιο, και πυκνά δάση από τα γύρω χωριά, τον Τριπόταμο, τα Παρχάρια, τη Λεφκόπετρα, Καστανιά, Ξηρολίβαδο, Βέρμιο, Φυτιά, με κατάληξη την Πατρίδα. Στο Σέλι υπήρχε ανάπαυλα για ανεφοδιασμό και ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία για τις ομάδες και τους συνοδούς να απολαύσουν μια καλοκαιρινή ημέρα στο δροσερό χιονοδρομικό. Όχι εύκολη, αλλά απεναντίας μια δύσκολη ημέρα…

Στην αρχή της ειδικής οι 2 κορυφαίοι αναβάτες πήγαιναν ο ένας πίσω από τον άλλο, αλλά στο τέλος, ο #1 Stefan SVITKO (SK) κατάφερε να πάρει σαφές προβάδισμα με τελικό χρόνο 05h35’52”. 2ος ο #345 Maciek GIEMZA (PL) με 05h39’38” και 3ος ο #3 Milan ENGEL (CZ) με 05h47’23”.

Top 10 της ημέρας:

1. #1 Stefan SVITKO (SK)

2. #345 Maciek GIEMZA (PL)

3. #3 Milan ENGEL (CZ)

4. #34 Libor PODMOL (CZ)

5. #315 Vladimir PREIS (SK)

6. #7 Jos VAN DAL (NL)

7. #8 Martin BENKO (SK)

8. #6 Petr Angelo VLCEK (CZ)

9. #45 Ad JANSEN (NL)

10. #36 Jiri KALAT (CZ)

 

Overall Top 10:

1. #1 Stefan SVITKO (SK)

2. #345 Maciek GIEMZA (PL)

3. #3 Milan ENGEL (CZ)

4. #34 Libor PODMOL (CZ)

5. #7 Jos VAN DAL (NL)

6. #315 Vladimir PREIS (SK)

7. #45 Ad JANSEN (NL)

8. #8 martin BENKO

9. #5 Vasilis BOUDROS (GR)

10. #6 Petr Angelo VLCEK (CZ)

 

Aκολουθεί άλλη μια μεγάλη ημέρα, στα Πιέρια Όρη, με την SS6 Pieria – Velvendos 262 km μήκος.


 

Αποσύρεται ο Freestyler Dany Torres με σοβαρά προβλήματα στα γόνατα

Αγαπημένος του FMX στην Ισπανία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/10/2020

Ένας από τους αναβάτες με ισχυρή παρουσία στο FMX και καριέρα 13ων ετών αποσύρεται από την ενεργό δράση έχοντας κάνει πέντε χειρουργεία στα γόνατα με το τελευταίο να είναι ολική αρθροπλαστική που κανονικά ακολουθείται σε μεγαλύτερες ηλικίες όταν έχει καταστραφεί πλήρως η άρθρωση από οστεοπόρωση και άλλες εκφυλιστικές ασθένειες. Ο Dany Torres βέβαια είναι μόλις 33 ετών, γεννημένος στις 10/3/1987, έχοντας ξεκινήσει την καριέρα του το 2004 από τα Red Bull X-Fighters.

Τότε ήταν η χρυσή εποχή του FMX όταν η Red Bull πρακτικά κάνει δικούς της τους αγώνες μιας και διοργανώνει τα X-Fighters που είναι ότι πιο εντυπωσιακό και μεγάλο έχει δει ο κόσμος του ΜΧ μετά τα X-Games. Για να σας θυμίσουμε λίγο την εποχή, μόλις το 2000, τέσσερα χρόνια πριν το ντεμπούτο του Dany Torres είχαμε δει το πρώτο backflip σε αγώνα και μάλιστα με κακή προσγείωση. Ήταν το 2002 που ο Travis Pastrana ο πλέον γνωστός Freestyler, θα καθιέρωνε στους αγώνες αυτούς το backflip.

Φανταστείτε πόσο χρόνο έχουμε ακόμη μπροστά μας για να δούμε τα διπλά backflip, και όλες τις διαφοροποιήσεις στα άλματα με ονομασίες όπως cliffhanger, cordova, CrackNac κτλ… Είναι μία εποχή που όλα αυτά ξεκινάνε, μαζί και ο Dany Torres.

Στην Ισπανία γίνονται διοργανώσεις που ξεπερνούν τα 100.000 εισιτήρια, το κόστος διεξαγωγής του αγώνα για να μετατραπεί η αρένα ταυρομαχιών με ένα τεράστιο λόφο χώματος στο κέντρο και ράμπες ολόγυρα είναι τεράστιο.

Οι διοργανωτές ανακαλύπτουν πως είναι προτιμότερο να αποθηκεύουν το χώμα και απλά να το μεταφέρουν στην αρένα, καθώς είναι και κοσκινισμένο δίχως πέτρες και έτσι νοικιάζουν αποθήκες.

Τέτοιο είναι το ενδιαφέρον του κόσμου, που δικαιολογεί αυτά τα έξοδα. Στα χρόνια που ακολουθούν οι αναβάτες θα ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο αεροπορικώς κουβαλώντας στις αποσκευές ένα τιμόνι και μερικούς μοχλούς που τα τοποθετούν σε μοτοσυκλέτες της διοργάνωσης ώστε να μην κουβαλούν μοτοσυκλέτες.

Ο Torres όμως ανέρχεται στην μικρή ομάδα των καλύτερων που η διοργάνωση κουβαλά τις προσωπικές τους μοτοσυκλέτες από πόλη σε πόλη και από χώρα σε χώρα γυρνώντας όλο τον κόσμο!

Ξεκίνησε να πειραματίζεται με το FMX το 2002 και το 2004 βρισκόταν ήδη στον πρώτο αγώνα με φόντο να γίνει ο επόμενος Ισπανός αναβάτης – πρότυπο μετά τον Edgar Torronteras.

Τελικά ο Torres θα ίσιωνε την καμπύλη της ανόδου του πολλές φορές αυτά τα χρόνια και όλες εξαιτίας τραυματισμών στα γόνατα.

Τον περασμένο Ιούλιο χειρούργησε το ήδη χειρουργημένο δεξί πόδι εξαιτίας ενδονοσοκομειακής μόλυνσης από την προηγούμενη φορά και τον περασμένο Σεπτέμβριο μπήκε στο χειρουργείο για 5η φορά συνολικά! Μετά από τρία συνεχόμενα χειρουργεία στο ίδιο πόδι, οι γιατροί προχώρησαν σε ολική αρθροπλαστική και η δυνατότητα του Torres να προσγειώνεται στα πόδια μετά από άλμα πολλών μέτρων, τελείωσε για πάντα. Έπειτα από 30 χρόνια καβαλώντας μοτοσυκλέτες (από τριών ετών ξεκίνησε) και 13 χρόνια επαγγελματικής ενασχόλησης με το FMX ζώντας τις καλύτερες στιγμές αυτού του ακροβατικού αθλήματος, ο Torres εγκαταλείπει την καριέρα του.

Είχα μιλήσει πρώτη φορά μαζί του στην Μαδρίτη το 2011, όταν είχε κερδίσει μπροστά σε ένα μεγάλο κοινό. Τελευταία φορά που θα κέρδιζε εκεί μέσα μπροστά σε 100.000 κόσμο, νούμερα που τα βλέπεις μόνο σε MotoGP.

Δύο αγώνες θα γινόντουσαν το2011 στην Μαδρίτη, βγήκε τέταρτος στον επόμενο ενώ πρώτη φορά κέρδισε εκεί μέσα το 2009. Τότε μου έλεγε πως αυτό που έκανε ήταν το όνειρό του και οι τραυματισμοί ένα ρίσκο που ήταν αποφασισμένος να πάρει.

Δίπλα του ο άλλος μεγάλος αναβάτης που θα στεκόταν λίγο πιο τυχερός στην καριέρα του, ο Robbie Maddison που σε εκείνον τον αγώνα που κέρδισε ο Torres, εκείνος έτρεχε με πρόβλημα στο γόνατο.

Την προηγούμενο χρονιά, το 2010 ο Torres έλειπε από το σύνολο σχεδόν των αγώνων εξαιτίας τραυματισμού στο χέρι.

Το 2011 θα ξανά τραυματιζόταν και οι συνεχείς αυτοί τραυματισμοί θα τον εμπόδιζαν να δείξει το πραγματικό του διαμέτρημα.

Ένας Perdosa του FMX αλλά περισσότερο άτυχος. Μικροκαμωμένος όπως και ο αναβάτης των MotoGP και με την ίδια ευγενική προσωπικότητα.

Το 2015 βγήκε έκτος στο Red Bull X-Fighters που έγινε εδώ στην Ελλάδα, μέσα στο λατομείο, σε έναν από τους πιο εντυπωσιακούς αγώνες όπως είπε και ο ίδιος και μετά και την αποχώρηση του Torronteras από την ενεργό δράση ξεκίνησε και η δική του προσγείωση, μέχρι και τώρα που ανακοίνωσε συγκινημένος πως αποχωρεί.

Πρωταγωνιστής στην δράση χωρίς να είναι από τους πρώτους σε τίτλους και πάντα άτυχος με τους τραυματισμούς, ο Torres είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στο FMX, το άθλημα που έφτασε να γίνει ξεκάθαρα ακροβατικό χτυπώντας ταβάνι.

Τι άλλο να κάνει κάποιος με μία motocross μοτοσυκλέτα για να χορτάσει το κοινό που τα έχει δει όλα τόσες φορές που του φαίνονται πλέον απλά…