Greece Rally Veria 2X20: Άλλες τρεις ημέρες μαγευτικής δράσης

Όλα όσα έγιναν την 3η, 4η και 5η ημέρα του αγώνα

Από τον

Μπάμπη Μέντη

28/8/2020

Ολοκληρώθηκαν οι πέντε πρώτες ημέρες του FIM Rally Veria 2X20 με το μήκος των διαδρομών να μεταβάλλεται ανάλογα τη δυσκολία και τις απαιτήσεις του πανέμορφου τοπίου όπου διεξάγεται ο διεθνής αγώνας. Διαβάστε για όσα έγιναν μέρα-μέρα και τα αποτελέσματα στο δελτίο τύπου που ακολουθεί:

ΜΕΡΑ 3η, 25/8

Stage: SS3 Paiko

3η μέρα στον αγώνα, η μεγαλύτερη αγωνιστική ημέρα του Greece Rally 2X20 και για μια ακόμη φορά έγιναν ανατροπές που δείχνουν ότι φέτος στον αγώνα η μάχη για τη νίκη θα εξελιχθεί σε μεγάλο θρίλερ.

Ο καιρός συννεφιασμένος με ελαφριά βροχή που δρόσιζε τους αναβάτες και έφτιαξε ένα τέλειο τερέν. Μια μεγάλη απλή διαδρομή οδήγησε τους αγωνιζόμενους στα Γιαννιτσά και στο Πάικο όρος, για μια πανέμορφη ειδική διαδρομή 210 χιλιομέτρων. Κάτω από πυκνά δάση και αρκετή λάσπη σε εγκαταλελειμμένους δρόμους, και με αποκορύφωμα ένα παλιό καλά κρυμμένο ρωμαϊκό πέτρινο καλντερίμι στην Κορυφή του Δούμα, που ήταν και το δυσκολότερο κομμάτι της διαδρομής. Αρκετή λάσπη στο πυκνό δάσος ταλαιπώρησε αρκετά τους αναβάτες των Quad.

#345 Maciek GIEMZA (PL) έκανε κάποια κρίσιμα λάθη πλοήγησης που του στοίχισαν ακριβά κι έτσι ο #1 Stefan SVITKO (SK) πήρε ένα καλό προβάδισμα και την πρώτη θέση της ημέρας (αλλά και στην γενική) με χρόνο 3:46:51. 2ος κινούμενος διακριτικά σβέλτα ήταν ο πρωταθλητής freestyle Supercross #34 Libor PODMOL (CZ) με χρόνο 4:03:14 και 3ος ο #3 Milan ENGEL (CZ) με 4:04:48.

Η πρώτη δεκάδα:

1. #1 Stefan SVITKO (SK)

2. #345 Maciek GIEMZA (PL)

3. #3 Milan ENGEL (CZ)

4. #7 Jos VAN DAL (NL)

5. #34 Libor PODMOL (CZ)

6. #45 Ad JANSEN (NL)

7. #315 Vladimir PREIS (SK)

8. #5 Vasilis BOUDROS (GR)

9. #28 Peter JANSEN (NL)

10. #316 Jan ROSA (CZ)

4η μέρα, οι αναβάτες έχουν ένα εύκολο έργο, με μια μικρή συνολικά διαδρομή SS4 Elafina – Vergina 100 km χιλιομέτρων.

Greece Rally Day 4

ΜΕΡΑ 4η, 26/8

Stage: SS4 Elafina - Vergina

26/8, 4η μέρα, η μικρότερη αγωνιστική ημέρα του αγώνα, κάτι σαν μέρα ξεκούρασης μετά από τις εξαντλητικές προηγούμενες, μεγάλες ημέρες.

Έτσι, λίγα δευτερόλεπτα χώρισαν τους 2 πρώτους νικητές!

Η δυνατή βροχή την νύχτα της παραμονής, έφτιαξαν ένα τέλειο τερέν, κάνοντας την SS4 ιδανική για Cross Country Rally. Λίγα κρυμμένα μονοπάτια με απαιτητική πλοήγηση έδωσαν μια ξεχωριστή γεύση στην σύντομη ημέρα.

Η μικρή Ειδική έδωσε το χρόνο και την ευκαιρία στους συμμετέχοντες και τους συνοδούς τους να επισκεφτούν τον αρχαιολογικό χώρο της Βεργίνας.

1ος τερμάτισε και πάλι ο #1 Stefan SVITKO (SK) με χρόνο 01h22’38”, 18” πίσω του ήταν ο #345 Maciek GIEMZA (PL) με 01h22’56” και 3ος ο #3 Milan ENGEL (CZ) με 01h25’09”. Η μάχη για την πρωτιά αλλάζει συνεχώς!

Η πρώτη δεκάδα της ημέρας:

1. #1 Stefan SVITKO (SK)

2. #345 Maciek GIEMZA (PL)

3. #3 Milan ENGEL (CZ)

4. #34 Libor PODMOL (CZ)

5. #7 Jos VAN DAL (NL)

6. #45 Ad JANSEN (NL)

7. #5 Vasilis BOUDROS (GR)

8. #8 Martin BENKO (SK)

9. #51 Petr MATUS (CZ)

10. #315 Vladimir PREIS (SK)

Η πρώτη δεκάδα:

1. #1 Stefan SVITKO (SK)

2. #345 Maciek GIEMZA (PL)

3. #3 Milan ENGEL (CZ)

4. #34 Libor PODMOL (CZ)

5. #7 Jos VAN DAL (NL)

6. #315 Vladimir PREIS (SK)

7. #45 Ad JANSEN (NL)

8. #5 Vasilis BOUDROS (GR)

9. #28 Peter JANSEN (NL)

10. #316 Jan ROSA (CZ)

ΜΕΡΑ 5η, 27/8

Stage: SS5 Σέλι – Όρος Βέρμιο

Ημέρα 5η, με την μεγαλύτερη και δυσκολότερη ειδική του αγώνα, σχεδόν 300 δύσκολα χιλιόμετρα! Μια διαδρομή που εξάντλησε στην κυριολεξία τους αγωνιζόμενους, κάνοντάς τους να αποδώσουν το 110% των δυνάμεών τους, χωρίς πολλοί από αυτούς να αποφύγουν τα λάθη!

Οι περισσότερες διαδρομές διαδραματίζονταν γύρω από το χιονοδρομικό κέντρο του Σελίου, με απίστευτα σκηνικά από το οροπέδιο, και πυκνά δάση από τα γύρω χωριά, τον Τριπόταμο, τα Παρχάρια, τη Λεφκόπετρα, Καστανιά, Ξηρολίβαδο, Βέρμιο, Φυτιά, με κατάληξη την Πατρίδα. Στο Σέλι υπήρχε ανάπαυλα για ανεφοδιασμό και ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία για τις ομάδες και τους συνοδούς να απολαύσουν μια καλοκαιρινή ημέρα στο δροσερό χιονοδρομικό. Όχι εύκολη, αλλά απεναντίας μια δύσκολη ημέρα…

Στην αρχή της ειδικής οι 2 κορυφαίοι αναβάτες πήγαιναν ο ένας πίσω από τον άλλο, αλλά στο τέλος, ο #1 Stefan SVITKO (SK) κατάφερε να πάρει σαφές προβάδισμα με τελικό χρόνο 05h35’52”. 2ος ο #345 Maciek GIEMZA (PL) με 05h39’38” και 3ος ο #3 Milan ENGEL (CZ) με 05h47’23”.

Top 10 της ημέρας:

1. #1 Stefan SVITKO (SK)

2. #345 Maciek GIEMZA (PL)

3. #3 Milan ENGEL (CZ)

4. #34 Libor PODMOL (CZ)

5. #315 Vladimir PREIS (SK)

6. #7 Jos VAN DAL (NL)

7. #8 Martin BENKO (SK)

8. #6 Petr Angelo VLCEK (CZ)

9. #45 Ad JANSEN (NL)

10. #36 Jiri KALAT (CZ)

Overall Top 10:

1. #1 Stefan SVITKO (SK)

2. #345 Maciek GIEMZA (PL)

3. #3 Milan ENGEL (CZ)

4. #34 Libor PODMOL (CZ)

5. #7 Jos VAN DAL (NL)

6. #315 Vladimir PREIS (SK)

7. #45 Ad JANSEN (NL)

8. #8 martin BENKO

9. #5 Vasilis BOUDROS (GR)

10. #6 Petr Angelo VLCEK (CZ)

Aκολουθεί άλλη μια μεγάλη ημέρα, στα Πιέρια Όρη, με την SS6 Pieria – Velvendos 262 km μήκος.

https://bit.ly/MOTO_680

Υπόλοιπα πρωταθλήματα

Επικαιρότητα

Αντίο Hilary Musson - Πέθανε η 2η γυναίκα που πήρε μέρος στο Isle of Man TT

Από τις πρωτοπόρες γυναίκες στο άθλημα, γρήγορη τόσο σε αγώνες πίστας, όσο και στη Road Racing σκηνή

Από τον

Κώστα Γκαζή

15/3/2023

“Η είσοδος μου στον κόσμο των δυο τροχών έγινε στα 16 μου, όταν ο πατέρας μου μου αγόρασε την πρώτη μου μοτοσυκλέτα, μια Triumph Tiger Cub, ενώ η αγάπη μου για τους αγώνες ξεκίνησε με την πρώτη επίσκεψη μου στην πίστα του Cadwell Park. Αυτό ήταν, είχα κολλήσει!”

Το 1969 η Hilary Musson συμμετείχε σε έναν αγώνα μόνο για γυναίκες στο Cadwell Park, όπου και τερμάτισε στην 4η θέση. Οι συμμετοχές ήταν λίγες, μόλις 8-9, και λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος οι αγώνες γυναικών δεν συνεχίστηκαν. Έτσι η Hilary ξεκίνησε να αγωνίζεται ενάντια στους άνδρες, κάτι ιδιαίτερα ασυνήθιστο για την εποχή.

Εκεί γεννήθηκε η αγάπη της Hillary για τα δίχρονα γιαπωνέζικα 250, οδηγώντας ένα Suzuki X7, ένα RD 250, ένα LC, κ.α.

Συμμετείχε σε πολλούς αγώνες λεσχών, πάντα καβάλα σε μοτοσυκλέτες παραγωγής τις οποίες οδηγούσε και στη διαδρομή σπίτι-δουλειά αλλά και σε κάθε ταξίδι για να πάρει μέρος με αυτές σε αγώνα.

Το 1974 & 1975 κέρδισε το Πρωτάθλημα British Formula Racing Club 250 production, δημιουργώντας αίσθηση. Την επόμενη χρονιά συμμετείχε στην Avon Production series με ένα Yamaha RD 250μ τερματίζοντας στην 3η θέση του Πρωταθλήματος, ενώ ο σύζυγος της συμμετείχε στην κατηγορία 500 κ.εκ..

Το 1977 η Hilary ξεκίνησε να αγωνίζεται σε διάφορους εθνικούς αγώνες, ώστε να πάρει τη διεθνή αγωνιστική της λισάνς, και να μπορεί να αγωνιστεί στο ΤΤ.

Ο περίγυρος της την προειδοποιούσε πως δεν θα τη δεχόταν στο ΤΤ, αφού μετά την πρώτη γυναικεία συμμετοχή της Beryl Swain το 1962, η FIM είχε απαγορεύσει στις γυναίκες να αγωνίζονται θεωρώντας πως ήταν πολύ επικίνδυνη ασχολία για εκείνες…

Αξίζει εδώ μια μικρή παρένθεση για να παραθέσουμε την περιπέτεια της Beryl Swain, όπου όταν εξέφρασε την επιθυμία της να αγωνιστεί στο ΤΤ το 1962, η FIM ανακοίνωσε έναν φωτογραφικό κανονισμό μώστε να μην μπορέσει η Swain να λάβει μέρος, με τον οποίο οι αναβάτες έπρεπε να ζυγίζουν το λιγότερο 61 κιλά! Τελικά η FIM της επέτρεψε να λάβει μέρος στο ΤΤ, αφού η Beryl φόρεσε μια… ζώνη δύτη με βαρίδια -κάτι ιδιαίτερα επικίνδυνο. Στον πρώτο -και τελευταίο- αγώνα της, η Swain τερμάτισε 23η ανάμεσα σε 25 αγωνιζόμενους, με τους υπόλοιπους 24 να είναι φυσικά άνδρες. Δυστυχώς, την επόμενη χρονιά η FIM -φοβούμενη για τον αντίκτυπο που θα είχε ένας πιθανός θάνατος γυναίκας αγωνιζόμενης στο ΤΤ- απαγόρευσε πλήρως τις γυναικείες συμμετοχές!

Παρόλα αυτά, η Hilary πήρε την διεθνή λισάνς, και το 1978 τη δέχθηκαν στην κατηγορία World Championship Formula 3 TT. Όπως έλεγε η Hilary, αρχικά θα προτιμούσε να αγωνιστεί στο ManxGP παρά στο ΤΤ, όμως η διοργάνωση εκεί δεν επέτρεπε στις γυναίκες να αγωνιστούν, μέχρι το 1989.

“Αισθανόμουν τιμή να κάνω το ντεμπούτο μου τη χρονιά της επιστροφής του Mike Hailwood, και είχα μάλιστα την ευκαιρία να του μιλήσω. Τερμάτισα το πρώτο μου ΤΤ στην 16η θέση, μια θέση πίσω από τον άνδρα μου τον John, σε 22 συμμετοχές. Αυτή ήταν και η πρώτη φορά που συμμετείχε ανδρόγυνο στον ίδιο αγώνα.”

Η Hilary συνέχισε να αγωνίζεται στο ΤΤ μέχρι το 1985, με μόνη εγκατάλειψη το 1979, από μηχανική βλάβη.

Δεν είχε ποτέ χορηγία, ούτε βοήθεια από κανέναν, πέρα από μερικές ζελατίνες από τον Bob Heath και από τη φιλοξενία στο Isle of Man, χάρη στον πρώην marshal John Bullivant και τη γυναίκα του Diana.

Πέρα από το ΤΤ, η Hilary συμμετείχε στο Manx GP το 1989, αλλά και στο Southern 100 στη δεκαετία του 1990, τρέχοντας τον τελευταίο της αγώνα το 1993.

Σημειώστε πως είχε κερδίσει και τα Πρωταθλήματα National Sprint Assosciation 125 and 250 στις αρχές των 90s.

Μετά την απόσυρση της από τους αγώνες η Hillary συμμετείχε σε track days, ειδικά στην αγαπημένη της πίστα που ήταν το Donington, με τελευταία μοτοσυκλέτα της ένα δίχρονο Aprilia RS 250.

Το 2006 η Hilary και η οικογένεια της μετακόμισαν στο Isle of Man, όπου συνέχισε την αγωνιστική της εμπλοκή, αυτή τη φορά ως marshal στο ManxGP.

“Τίποτα απ’ όσα έκανα στη ζωή μου δεν έγινε για χάρη της δημοσιότητας, αντίθετα με τις απόψεις κάποιων. Δεν είχα χρόνο για άλλα χόμπι, πέρα από τις κότες και τις γάτες μου, ειδικά την αγαπημένη μου λευκή Manxie, την Kipper.”

Αντίο Hilary