IOM TT 2019: Επιστρέφει στους αγώνες ο Michael Dunlop!

Είχε σταματήσει μετά τον θάνατο του αδερφού του
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

25/1/2019

Ο Michael Dunlop ανακοίνωσε πως επιστρέφει στην αγωνιστική δράση κάτι που είχε αφήσει μακρινό ενδεχόμενο μετά τον θάνατο του μεγαλύτερου αδερφού του, William πέρσι το καλοκαίρι. Μέρος της δυναστείας των Dunlop, ο Michael είναι πρακτικά ο τελευταίος επιζών της θρυλικής οικογένειας που κανείς μετά τον Joey Dunlop που έβαλε το αγωνιστικό σαράκι, δεν έφτασε στα γεράματα… Ο William σκοτώθηκε πέρσι το καλοκαίρι σε αγώνες δρόμου στην Ιρλανδία, μόλις δυο μήνες από τότε που συμπληρώθηκε μία δεκαετία από τον θάνατο του πατέρα Robert, επίσης σε αγώνα δρόμου στην Ιρλανδία! Ο Robert ήταν ο μικρότερος αδερφός του Joey Dunlop που έχασε την ζωή του το καλοκαίρι του 2000 στην Εσθονία, αγωνιζόμενος υπό βροχή στην κατηγορία των 125, έχοντας ήδη κερδίσει τα εξακόσια και τα εφτάμησι.

Τραγική είδηση: Σκοτώθηκε ο William Dunlop! Αδερφός του Michael που κυριαρχεί στο Isle of Man!

Ο Michael είχε αποσυρθεί από τους αγώνες και τις προπονήσεις με τον θάνατο του William, αφήνοντας αναπάντητη έως τώρα, κάθε ερώτηση για το αν θα επιστρέψει στο IOM TT. Ταυτόχρονα όμως, η TYCO BMW, η ομάδα που επίσης έχασε τον William αρνούταν να βρει αντικαταστάτη περιμένοντας τον Michael να πάρει την απόφασή του. Ο Michael από την άλλη ήθελε να είναι κοντά στην οικογένεια του αδερφού του, καθώς η σύζυγος του William ήταν σε προχωρημένη εγκυμοσύνη όταν εκείνος σκοτώθηκε, περιμένοντας το δεύτερο παιδί τους.

Ο Michael αισθάνθηκε την ανάγκη να είναι κοντά στα ανίψια του, και όπως είπε σε συζήτηση στις αρχές του έτους, να ζήσει μαζί τους και να προετοιμαστεί για να τους εξηγήσει στο μέλλον την τραγική ιστορία της οικογένειας και το πάθος για τους αγώνες δρόμου που έχουν οι Dunlop παρά τον τεράστιο φόρο αίματος που έχουν πληρώσει…

Προς το παρόν δεν είχε ούτε μία στιγμή με την νέα BMW, αλλά θέλησε να πει δύο λόγια για την νέα μοτοσυκλέτα, θεωρώντας πως υπάρχουν μονάχα βελτιώσεις σε ένα πακέτο που κρατήθηκαν όλα τα καλά σημεία, οπότε η προσαρμογή θα είναι εύκολη, παράλληλα η εμπειρία που υπάρχει ήδη με την ομάδα βοηθά στο να κερδίσουν περισσότερα στον χρόνο που απομένει…

Και κάτι τελευταίο. Οι φωνές για να σταματήσει να αγωνίζεται ο Michael ακούστηκαν δυνατά πέρσι το καλοκαίρι, αμέσως μετά τον θάνατο του αδερφού του, όχι όμως από κοντινούς του ανθρώπους, αλλά από τυχαία σχόλια στα social media και σε δημοσιεύματα.

Μιλώντας όλοι αυτοί για έναν άνθρωπο που είδε τον πατέρα του να σκοτώνεται, κι αμέσως μετά καβάλησε την μοτοσυκλέτα και αγωνίστηκε περνώντας τέρμα γκάζι την ίδια στροφή που του πήρε τον πατέρα, για κάθε έναν γύρο! Μιλώντας για έναν άνθρωπο που ο αδερφός του William, λίγο καιρό πριν σκοτωθεί, είπε πως ήταν η αφοσίωση του Michael που τον κρατούσε στους αγώνες, και αυτό το πάθος που ήταν τόσο μεγάλο ώστε να παρασύρει και τον ίδιο… Αν η μοίρα των Dunlop είναι να ξεκληριστούν όλοι στους αγώνες δρόμου, τότε αυτή δυστυχώς δεν θα αλλάξει ζητώντας από τον Michael να τους εγκαταλείψει. Χρειάζεται κάτι άλλο.

Αρκετός κόσμος θεώρησε πως η διακοπή για να θρηνήσει τον αδερφό του θα ήταν μόνιμη, αλλά τελικά αποδείχτηκε πως αυτό ακριβώς το πάθος που έχει καταστήσει τον Michael κυρίαρχο του TT, θα τον έφερνε πίσω…

Ετικέτες

Η πρώτη νίκη της Honda στο ΙοΜ ΤΤ – 1961 [video]

60 χρόνια αγωνιστικής παρουσίας στο "Νησί"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/7/2019

Η φετινή χρονιά σηματοδοτεί την επέτειο των 60 χρόνων παρουσίας της Honda στο Isle of Man, η οποία μέχρι και σήμερα αποτελεί το εργοστάσιο με τις περισσότερες επιτυχίες στο "Νησί". Συνολικά, έχει "μαζέψει" 183 νίκες σε όλες τις κατηγορίες, ένα νούμερο δυσθεώρητο για οποιονδήποτε άλλο ανταγωνιστή. Και αν σήμερα θεωρούμε αυτονόητη την ικανότητα της Honda να παίρνει νίκες και πρωταθλήματα σε παγκόσμιο επίπεδο, πίσω στο 1959 –όταν έκανε την πρώτη εμφάνισή της και… έχασε στο Isle of Man- τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά.
Ο Soichiro Honda ήταν ένας οραματιστής που πίστευε ότι οι αποτυχίες είχαν εξίσου μεγάλη διδακτική αξία, όσο και οι επιτυχίες. Αυτό όμως δεν σήμαινε ότι θα άφηνε μια αποτυχία να σταθεί εμπόδιο στην πορεία της Honda για παγκόσμια κυριαρχία. Η φιλοσοφία του επιβεβαιώθηκε με τον πιο πειστικό τρόπο, καθώς μετά από τις δυο πρώτες αποτυχίες του στους αγώνες του IοM TT, η Honda σάρωσε στις πέντε πρώτες θέσεις σε ΟΛΕΣ τις κατηγορίες που έλαβε μέρος, το 1961. Η ιδιαίτερη σχέση του Soichiro με το IoM TT είχε φανεί από την πρώτη του επίσκεψη στο Νησί το 1954, κατά την διάρκεια των επισκέψεών του σε μεγάλα αγωνιστικά events, όπου παρακολουθούσε και μελετούσε τις προσπάθειες των αντιπάλων της Honda στους αγώνες. Μάλιστα, έχει μείνει στην Ιστορία η περίφημη φράση του ότι "μόνο κερδίζοντας στο Isle of Man μπορούμε να χαράξουμε το μονοπάτι μας για να γίνουμε μια παγκόσμια εταιρεία και να πουλάμε τα προϊόντα μας σε όλο τον κόσμο". Εκείνη την επιτυχημένη χρονιά μάλιστα, η εταιρεία είχε φέρει μαζί της κι ένα κινηματογραφικό συνεργείο, το οποίο κατέγραψε την προσπάθεια και μέρος του υλικού από την πρώτη νικηφόρα χρονιά της Big-H μπορείτε να παρακολουθήσετε στο παρακάτω βίντεο:

Οι αναβάτες της Honda, Sadao Shimazaki, Jim Redman, Tom Phillis, Luigi Taveri και ο θρυλικός Mike Hailwood, κυριάρχησαν στην πρώτη πεντάδα της κατηγορίας Lightweight TT 125cc. Οι Naomi Taniguchi, Kunimitsu Takahashi, Jim Redman, Tom Phillis, και Mike Hailwood έκαναν ακριβώς το ίδιο στην κατηγορία των 250cc. Μάλιστα, για τον Taniguchi ήταν ιδιαίτερης σημασίας αυτή η επιτυχία, καθώς ήταν το μοναδικό μέλος της αρχικής ομάδα του 1959 που είχε τις δύο αποτυχημένες προσπάθειες.
Όλη αυτή όμως η αλματώδης εξέλιξη και οι επιτυχίες, ήταν ουσιαστικά αποτέλεσμα πολλών ετών αθόρυβης προετοιμασίας. Ο Soichiro Honda είχε εργαστεί πολύ σκληρά και ο ίδιος, πολύ καιρό πριν αρχίσουν να μπαίνουν τα θεμέλια της αυτοκρατορίας του. Αυτό δεν είναι κάτι παράξενο, για τον άνθρωπο που όταν έπρεπε να αποφασίσει ποια βαλίτσα θα άφηνε έξω από το αεροπλάνο πριν την πτήση από τη Ρώμη για την Ιαπωνία, προτίμησε να παρατήσει τη βαλίτσα με τα ρούχα του και να πάρει μαζί του την βαλίτσα που ήταν γεμάτη με αγωνιστικά ανταλλακτικά που είχε μαζέψει για το τμήμα R&D της εταιρείας. Ήταν ξεκάθαρα ένας άνθρωπος απόλυτα ταγμένος στον σκοπό του, που του αξίζει ένα μεγάλος φόρος τιμής από όλη την μοτοσυκλετιστική κοινωνία, 60 χρόνια μετά την πρώτη του επιτυχία.