Υπόλοιπα πρωταθλήματα

Isle Of Man 2019: Μαντάρα το πρόγραμμα - Τι έγινε στο Σαββατοκύριακο

Θετικές προγνώσεις για σήμερα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

3/6/2019

Απ’ την αρχή του φετινού IOMTT, ο μεγαλύτερος “χαλάστρας” ήταν ο καιρός. Ήταν τόσο άστατος που τα δοκιμαστικά και οι κατατακτήριες αναβάλλονταν συνεχώς και μεταφερόντουσαν την επόμενη μέρα. Το ίδιο σενάριο εξελίχθηκε για πολλοστή φορά το Σάββατο με την ομίχλη να απλώνει το πέπλο της και να καθιστά αδύνατη τη διεξαγωγή του προγράμματος, το οποίο μεταφέρθηκε για την Κυριακή. Οι βροχές δεν είναι πρόβλημα, πόσο μάλιστα για αυτούς τους αναβάτες και για την τεχνολογία των ελαστικών όπως αυτή έχει προχωρήσει τώρα. Η ομίχλη όμως είναι ένα αξεπέραστο ζήτημα για το οποιό κανείς δεν μπορεί να κάνει το παραμικρό. Όπως χαρακτηριστικά λένε και οι ίδιοι οι κάτοικοι, είναι τόσο πυκνή που χάνεις το ίδιο σου το σπίτι, πόσο μάλλον να αγωνιστείς και να οδηγήσεις γρήγορα στους στενούς δρόμους με το μηδενικό περιθώριο λάθους. Η ομίχλη είναι χαρακτηριστικό της ευρύτερης περιοχής και όχι μόνο του νησιού, όμως ειδικά φέτος είναι πιο επίμονη από ποτέ:
 

 

Πάντα θα υπάρχει ομίχλη κατά την διάρκεια του Isle of Man, κι αυτός είναι ένας από τους λόγους που συνοδεύεται από σχεδόν μία εβδομάδα δοκιμών. Ώστε το πρόγραμμα της μίας ημέρας να μπορεί να μεταφερθεί στην επόμενη. Το πρόβλημα είναι πως φέτος ο πρώτος αγώνας είχε χαλάσει πριν από την ακύρωσή του, κι αυτό γιατί δεν είχαν γίνει πολλές δοκιμές. Έχει αποδειχτεί πως στο Isle of Man, όλοι οι αναβάτες χωρίς εξαίρεση, μειώνουν τις πιθανότητες ατυχήματος με την διεξαγωγή πολλών δοκιμών. Όχι πως αυτό είναι κάτι που χρειάζεται απόδειξη, αλλά στο Isle of Man έχουν μετρήσει και το αποτέλεσμα. Η ευχή όλων είναι να μην υπάρχουν δυστυχήματα, όμως η φυσιολογία του αγώνα δεν αφήνει πολλά περιθώρια. Οι πολλές δοκιμές είναι απαραίτητες για την ασφαλή προσαρμογή των αναβατών αλλά και για να την ρύθμιση των μοτοσυκλετών σε ένα περιβάλλον που χρόνο με τον χρόνο αλλάζει και δεν είναι απόλυτα ίδιο, όπως συμβαίνεις με τις πίστες. Άλλο ένα στοιχείο που απαιτεί την διενέργεια πολλών δοκιμών, που φέτος δεν έγιναν.

Με τον αγώνα του Σαββάτου να έχει τελικά ακυρωθεί, ο καιρός το απόγευμα της Κυριακής μαλάκωσε κι επέτρεψε στους αναβάτες να πραγματοποιήσουν τα δοκιμαστικά τους στη θρυλική διαδρομή με την κατηγορία των Sidecars να ξεκινά πρώτη. Έπειτα, ακολούθησε η Superbike μετά η Superstocks και τέλος η TT Zero, όμως η Lightweight δεν κατάφερε να λάβει μέρος κι 0αυτό λόγω των καθυστερήσεων της τελευταίας στιγμής πριν την έναρξη των δοκιμών, μέχρι να εξαφανιστεί τελείως η ομίχλη.

Στην Sidecars κατηγορία, που ξεκίνησε πρώτη τις δοκιμές της Κυριακής, ο John Holden & Lee Cain ήταν το ταχύτερο ντουέτο, ολοκληρώνοντας το γύρο τους με την ίδια μέση ωριαία ταχύτητα με αυτή απ’ τα δοκιμαστικά της Τρίτης, στα 185,05km/h. Οι περσινοί νικητές της κατηγορίας Ben & Tom Birchall βρέθηκαν πίσω τους, στη δεύτερη θέση, με ελάχιστη διαφορά έχοντας μέση ταχύτητα 184,96km/h. Στην τρίτη θέση βρέθηκαν οι Pete Founds & Jevan Walmsley με 182,43 km/h, ενώ ο αδερφός του Pete ο Alan Founds, που αγωνίζεται και αυτός στην ίδια κατηγορία, ολοκλήρωσε τις δοκιμές του τέταρτος μαζί με τον συνοδηγό του Jake Lowther, με την μέση ταχύτητά τους να φτάνει τα 177,91km/h. Η πεντάδα ολοκληρώθηκε απ’ τους Dave Molyneux & Harry Payne, που η μέση ταχύτητα τους έφτασε τα 176,11km/h. Οι Tim Reeves & Mark Wilkes είχαν πρόβλημα με τη μοτοσυκλέτα τους και χρειάστηκε να αποσυρθούν όπως αποσύρθηκαν οι Lewis Blackstock & Patrick Rosney και οι rookies Manxmen Ryan & Callum Crowe.

Στην Superbike, που ακολούθησε αμέσως μετά, ο Conor Cummins κατάφερε να γυρίσει πιο γρήγορα απ’ τον Dean Harrison και να είναι ο ταχύτερος των δοκιμών με μέση ταχύτητα 207,47km/h. Παρ’ όλα αυτά ο ταχύτατος ρυθμός του Cummins δεν ήταν αρκετός για να ξεπεράσει την μέση ταχύτητα του Harrison στα δοκιμαστικά της Τρίτης. Ο Michael Dunlop ήταν αρκετά άτυχος καθώς στον πρώτο κιόλας γύρο των δοκιμών του, η μοτοσυκλέτα του παρουσίασε μια βλάβη στο Mountain Box (τμήμα της διαδρομής) και παρέμεινε εκεί για το υπόλοιπο των δοκιμών. Ο David Johnson ήταν ο τρίτος ταχύτερος τον δοκιμών με μέση ωριαία ταχύτητα τα 206,38km/h.

Στο τέλος ακολουθούν οι πίνακες των δοκιμών

Στην Superstock κατηγορία, ο Hickman κατάφερε να σημειώσει τον ταχύτερο γύρο κατά τη διάρκεια των δοκιμών και να έρθει πρώτος στον πίνακα των χρονομετρήσεων με μέση ταχύτητα τα 206,80km/h, έχοντας τον Cummings πίσω του, που ήταν 11,03 δευτερόλεπτα πιο αργός. Ο Gary Johnson, ήρθε τρίτος έχοντας διαφορά απ’ τον πρώτο σχεδόν μισό λεπτό και η μέση ωριαία του ταχύτητα ήταν 201,11km/h.

Στη Supersport, οι δυνατοί άνεμοι που παρουσιάστηκαν, εμπόδισαν τους αναβάτες απ’ το να σημειώσουν τους χρόνους που ήθελαν. Ο Lee Johnston ολοκλήρωσε δύο γύρους της διαδρομής και είχε τη μεγαλύτερη μέση ταχύτητα, στα 197,83km/h στις χθεσινές δοκιμές. Παρ’ όλα αυτά δεν ήταν τόσο γρήγορος όσο ο Harisson στα δοκιμαστικά της περασμένης Τρίτης που η μέση ωριαία του ήταν στα 202,92km/h. O Gary Johnson βρέθηκε στη δεύτερη θέση του πίνακα, έχοντας μικρή διαφορά απ’ τον Johnston με την ταχύτητά του να φτάνει τα 197,28km/h. Η τρίτη θέση συμπληρώθηκε απ’ τον James Hillier, έχοντας μικρή διαφορά απ’ τον δεύτερο, με μέση ωριαία στα 196,37km/h.

Ο καιρός για σήμερα στο Isle Of Man αναμένεται να είναι καλός με την ηλιοφάνεια να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο και τις θερμοκρασίες να κυμαίνονται απ’ τους 9 έως τους 15 οC. Επίσης, θα υπάρχουν και δυνατοί βόρειοι και βορειοδυτικοί άνεμοι, ενώ το απόγευμα ενδέχεται να έχουμε και βροχοπτώσεις.

Το σημερινό πρόγραμμα των αγώνων πορς το παρόν εξελίσσεται ομαλά. Θα επανέλθουμε με την δράση της ημέρας...

 

Πίνακας χρονομετρήσεων Sidecars

1 John Holden 185,05 km/h 19:41.253 00:00.000 00:00.000 

2 Ben Birchall 184,96 km/h 19:41.836 00:00.583 00:00.583 

3 Peter Founds 182,43 km/h 19:58.200 00:16.364 00:16.947 

4 Alan Founds 177,91 km/h 20:28.619 00:30.419 00:47.366 

5 Dave Molyneux 176,11 km/h 20:41.217 00:12.598 00:59.964 

6 Conrad Harrison 174,19 km/h 20:54.888 00:13.671 01:13.635

7 Allan Schofield 173,43 km/h 21:00.395 00:05.507 01:19.142

8 Gary Bryan 173,35 km/h 21:00.944 00:00.549 01:19.691

9 Estelle Leblond 172,13 km/h 21:09.945 00:09.001 01:28.692

10 Gary Gibson 168,61 km/h 21:37.823 00:27.878 01:56.570 

Πίνακας χρονομετρήσεων Superbike

1 Conor Cummins 207,47 km/h 17:33.556 00:00.000 00:00.000 

2 Dean Harrison 206,46 km/h 17:38.738 00:05.182 00:05.182 

3 David Johnson 206,38 km/h 17:39.206 00:00.468 00:05.650 

4 Michael Rutter 205,27 km/h 17:44.925 00:05.719 00:11.369 

5 Jamie Coward 204,74 km/h 17:47.703 00:02.778 00:14.147 

6 James Hillier 201,74 km/h 18:03.519 00:15.816 00:29.963 

7 Peter Hickman 201,23 km/h 18:06.253 00:02.734 00:32.697 

8 Sam West 201,10 km/h 18:06.964 00:00.711 00:33.408 

9 John McGuinness 200,71 km/h 18:09.089 00:02.125 00:35.533 

10 Brian McCormack 200,08 km/h 18:12.475 00:03.386 00:38.919 

Πίνακας χρονομετρήσεων Superstock

1 Peter Hickman 206,80 km/h 17:37.039 00:00.000 00:00.000 

2 Conor Cummins 204,66 km/h 17:48.073 00:11.034 00:11.034 

3 Gary Johnson 201,11 km/h 18:06.879 00:18.806 00:29.840 

4 James Hillier 200,08 km/h 18:12.515 00:05.636 00:35.476 

5 Michael Rutter 198,80 km/h 18:19.522 00:07.007 00:42.483 

6 Rob Hodson 198,57 km/h 18:20.809 00:01.287 00:43.770 

7 Davey Todd 197,85 km/h 18:24.791 00:03.982 00:47.752 

8 Horst Saiger 195,21 km/h 18:39.808 00:15.017 01:02.769 

9 Derek McGee 194,69 km/h 18:42.777 00:02.969 01:05.738 

10 Philip Crowe 192,87 km/h 18:53.363 00:10.586 01:16.324 

11 Lukas Maurer 189.37 km/h 19:14.330 00:20.967 01:37.291 

Πίνακας χρονομετρήσεων Supersport

1 Lee Johnston 197,83 km/h 18:24.957 00:00.000 00:00.000 

2 Gary Johnson 197,28 km/h 18:27.987 00:03.030 00:03.030 

3 James Hillier 196,37 km/h 18:33.121 00:05.134 00:08.164 

4 Jamie Coward 195,26 km/h 18:39.449 00:06.328 00:14.492 

5 Dean Harrison 195,00 km/h 18:40.975 00:01.526 00:16.018 

6 Ian Hutchinson 194,93 km/h 18:41.322 00:00.347 00:16.365 

7 Paul Jordan 193,89 km/h 18:47.400 00:06.078 00:22.443 

8 David Johnson 193,68 km/h 18:48.626 00:01.226 00:23.669 

9 Derek McGee 192,54 km/h 18:55.311 00:06.685 00:30.354 

10 Derek Sheils 192,44 km/h 18:55.898 00:00.587 00:30.941 

Πίνακας χρονομετρήσεων TT Zero

1 Michael Rutter 188,55 km/h 19:19.304 00:00.000 00:00.000 

2 Ian Lougher 153,46 km/h 23:44.369 04:25.065 04:25.065 

Ετικέτες
Isle of Man TT
https://bit.ly/MOTO_680

Σχετικά Άρθρα

Υπόλοιπα πρωταθλήματα

Isle of Man TT: Γιατί ακυρώθηκαν τα Sidecars – Aero floors, διαμαρτυρίες που δεν ακούστηκαν και 3 σοβαρά ατυχήματα [Video]

Η εξέλιξη της αεροδυναμικής έκανε τα Sidecars τόσο γρήγορα που πέταξαν
sidecar
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

11/6/2026

Θα μπορούσε να πει κανείς πως τα Sidecars συνιστούν την τελευταία πραγματικά πρωτότυπη κατηγορία, εκεί που δεν υπάρχουν έτοιμα μοντέλα παραγωγής για να τους φορέσουμε το αγωνιστικό κιτ του κατασκευαστή, αλλά όλα πρέπει να φτιαχτούν από την αρχή.

Η πρόσφατη ακύρωση της κατηγορίας στο Isle of Man TT του 2026 έμοιαζε με ένα σοκ, ωστόσο για όσους είχαν γνώση των τεκταινόμενων στην κλάση αυτή μόνο έκπληξη δεν ήταν όπως αποδείχθηκε. Ας πάρουμε την ιστορία από την αρχή.

Στο ξεκίνημα αυτής της δεκαετίας οι αδελφοί Tom και Ben Birchall ήταν οι κυρίαρχοι των Sidecars στο ΤΤ. Είχαν δε θέσει στους εαυτούς τους έναν στόχο: να γίνουν αυτοί που θα έγραφαν γύρο 120 μιλίων ανά ώρα για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού. Έτσι στράφηκαν στην αεροδυναμική, αναζητώντας λύσεις που θα τους έδιναν μεγαλύτερη ταχύτητα στο sidecar που κατασκεύαζαν με εξοπλισμό που είχαν αγοράσει από την ελβετική LCR.

Οι Birchall κατάφεραν εν τέλει τον μεγάλο τους στόχο στο ΤΤ του 2023, όταν και έγραψαν τον ιστορικό γύρο που αναζητούσαν με μέση ωριαία 120.645 mph (194,159 km/h). Το παιχνίδι της αεροδυναμικής μόλις είχε ανοίξει για τα καλά στην κατηγορία.

sidecar

Τα επόμενα δύο χρόνια αυτό εξελίχθηκε σε ένα καυτό πεδίο, ωστόσο σύντομα ακούστηκαν οι πρώτες διαμαρτυρίες από ομάδες που διέβλεπαν κινδύνους. Το πρώτο καμπανάκι ήχησε δυνατά στο περσινό ΤΤ (2025) με το ατύχημα των Peter Founds και Jevan Walmsley στο σημείο Rhencullen της Mountain Course.

Το sidecar των δύο πρωταθλητών Αγγλίας έδειξε σε όλον τον κόσμο τους κινδύνους των ακραίων αεροδυναμικών σχεδίων. Η ιδέα είναι να δημιουργήσει κανείς μεγάλη κάθετη δύναμη μπροστά που πιέζει το αμάξωμα να βεντουζώσει στην άσφαλτο, γεγονός που επιτρέπει αρκετά μεγαλύτερες ταχύτητες μέσα στη στροφή. Έτσι ήρθαν στο παιχνίδι τα λεγόμενα aero floors, δηλαδή πατώματα που είναι σχεδιασμένα να διαχειρίζονται τη ροή αέρα κάτω από το sidecar, επιτρέποντας μεγαλύτερη κάθετη δύναμη που παράγει πρόσφυση. Ο κίνδυνος ωστόσο καραδοκεί στο ενδεχόμενο να περάσει αέρας κάτω από το πάτωμα, με αποτέλεσμα να απογειώσει όλο το sidecar.

Οι διαμαρτυρίες από αρκετές ομάδες συνέχισαν να ακούγονται, ωστόσο φέτος οι ιθύνοντες του ΤΤ στο Isle of Man δεν τις εισάκουσαν ως έπρεπε. Οι κανονισμοί των Sidecars για το ΤΤ του 2026 δεν είχαν καμιά αλλαγή στο αεροδυναμικό κομμάτι, θέτοντας μόνο έναν περιορισμό στην τροφοδοσία των κινητήρων που μείωσε τις μέσες ταχύτητες γύρου των αγωνιστικών κατά περίπου 5 με 7 km/h.

Κάπως έτσι φτάσαμε στην πρώτη εβδομάδα δοκιμών του ΤΤ 2026, η οποία σημαδεύτηκε από δύο πολύ σοβαρά ατυχήματα με sidecars. Πρώτα αυτό της Maria Costello και του συνεπιβάτη της Shaun Parker, με την Costello να αντιμετωπίζει κίνδυνο παράλυσης, ενώ στη συνέχεια ήρθε το ατύχημα των αδελφών Ryan και Callum Crowe, περσινών νικητών της κατηγορίας στο ΤΤ, που λειτούργησε ως καταλύτης για την οριστική ακύρωση των Sidecars στο φετινό Tourist Trophy. Δείτε στο βίντεο από το ατύχημα των Crowe στο σημείο Crosby Leap, όπου συνέβη ακριβώς αυτό που λέει το τοπωνύμιο: μια απότομη κατηφορική αλλαγή κλίσης στο οδόστρωμα, η οποία χάλασε την αεροδυναμική του sidecar τους και το έστειλε ιπτάμενο στα χωράφια.

Η αιτιολόγηση των διοργανωτών δεν έκανε την παραμικρή αναφορά σε συγκεκριμένες αιτίες, ενώ η λέξη αεροδυναμική ή aero floors απουσίαζε επιδεικτικά από την επίσημη φρασεολογία, γενικολογώντας αντ’ αυτού περί “αξιολόγησης της ασφάλειας των sidecars”.

Δεν πρόλαβαν να περάσουν μερικές μέρες από το τέλος του ΤΤ μάλιστα και οι διοργανωτές του αγώνα Southern 100 – ο οποίος γίνεται επίσης στο Isle of Man στη μικρότερη διαδρομή 6,8 χιλιομέτρων Billown Course – ανακοίνωσαν πως και εκεί θα ακυρωθεί για φέτος η κατηγορία των Sidecars. Χωρίς να προσφέρουν κάποια παραπάνω πληροφορία σε τεχνικό επίπεδο απ’ ό,τι στο ΤΤ, στην επόμενη ανακοίνωσή τους αποκάλυψαν πως στη θέση των Sidecars θα τρέξει ένας αγώνας Classic Sidecars, με τη δικαιολογία πως τα παλιά μοντέλα δεν αντιμετωπίζουν τον ίδιο κίνδυνο όπως τα σύγχρονα. Αυτή η ανακοίνωση θα μπορούσε κάλλιστα να έχει τίτλο “τί κάνει νιάου στα κεραμίδια”.

sidecar

Η ουσία είναι πως τα Sidecars βρίσκονται μπροστά σε ένα επικίνδυνο σταυροδρόμι και το μέλλον τους δείχνει επισφαλές. Οι διοργανωτές του ΤΤ δηλώνουν πως δεν πρόκειται για οριστικό αντίο στην κατηγορία, αλλά για μια επαναξιολόγηση των προδιαγραφών ασφαλείας τους προκειμένου να αποφευχθούν ατυχήματα όπως αυτά που τη σημάδεψαν ανεξίτηλα φέτος. Δεν έχουμε κανένα λόγο να διαφωνήσουμε, απλά αντιλαμβανόμαστε πως το πιθανότερο σενάριο είναι στο ΤΤ του 2027 να έχουν απαγορευτεί τα αεροδυναμικά σχέδια που δημιουργούν της κατάλληλες συνθήκες για να πετάξουν μόλις μια ανωμαλία του εδάφους – σαν αυτές που θα βρει κανείς εν αφθονία σε δημόσιους δρόμους – επιτρέψει στη ροή του αέρα να περάσει κάτω από το πάτωμα των sidecars με μεγάλη ταχύτητα.

Θα γίνει δηλαδή αυτό που θα έπρεπε να έχει εφαρμοστεί τουλάχιστον από φέτος.

 

Ετικέτες
Isle of Man TT
sidecar
https://bit.ly/MOTO_680

Σχετικά Άρθρα