Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες

BSB-Nathan Harrison: Παραμένει στο νοσοκομείο μετά το ατύχημα στο Donington

Σε καλό δρόμο η αποκατάσταση από τη σύγκρουση με τον Callum Grigor που παραμένει σε κώμα
BSB Nathan Harrison Update
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/9/2025

Ο Nathan Harrison συνεχίζει τη μάχη της αποκατάστασης μετά το σφοδρό ατύχημα που είχε στον αγώνα BSB του Donington

Ο Harrison ενεπλάκη σε σύγκρουση με τον Callum Grigor στον αγώνα National Superstock το Σάββατο, στο πλαίσιο του Donington BSB (5–7 Σεπτεμβρίου).

Ενώ ο Grigor παραμένει σε τεχνητό κώμα, ο Harrison μεταφέρθηκε στο Broadgreen στο Λίβερπουλ, όπου συνεχίζει την αποθεραπεία του έπειτα από κάταγμα στο μηρό και τραύμα στη σπονδυλική στήλη.

Σε ανάρτησή του στα social media, που δημοσιεύτηκε στις 14 Σεπτεμβρίου, ο Harrison έγραψε:

“Μία εβδομάδα μετά το ατύχημά μου, ο πατέρας μου μαζί με τον θεράποντα ιατρό μου στο Broadgreen και την εξειδικευμένη ομάδα αποκατάστασης που με φροντίζει εδώ και χρόνια, κατάφεραν να με μεταφέρουν από το κέντρο μεγάλων τραυμάτων του Queen’s Medical στο Broadgreen για περαιτέρω αξιολόγηση και αποκατάσταση, για το οποίο είμαι ευγνώμων. Ελπίζω να επιστρέψω στο σπίτι προς το τέλος της επόμενης εβδομάδας χάρη στα μαγικά και την εμπειρία τους”.

Ο Harrison περιέγραψε την έκταση των τραυματισμών του:
“Το σώμα μου έχει δεχθεί ένα σφοδρό χτύπημα. Ο πατέρας μου και η Roisin συνεχίζουν να μου υπενθυμίζουν ότι με χτύπησε μία μοτοσυκλέτα 170+ κιλών με ταχύτητα άνω των 80mph (περίπου 130km/h), πριν εκτιναχθώ και κυλιστώ για αρκετά μέτρα. Κάθε μέρα ανακαλύπτω καινούργιους μώλωπες και πόνους. Το “αμβλύ τραύμα” είναι λίγο για να περιγράψει αυτό που συνέβη, ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου νωρίτερα και δεν θα ήμουν εδώ, αφού το κεφάλι μου θα είχε χτυπηθεί”.

Ο Βρετανός αναβάτης ευχαρίστησε το ιατρικό προσωπικό, λέγοντας, “Θέλω να ευχαριστήσω τους νοσηλευτές στο κέντρο μεγάλων τραυμάτων του Queen’s Medical. Ήταν φανταστικοί και όλοι μας καταλαβαίνουμε το δύσκολο έργο που αντιμετωπίζουν καθημερινά. Αξίζουν τον κόσμο ολόκληρο”.

Στη συνέχεια απολογήθηκε σε όσους τον στηρίζουν, “Συγγνώμη σε όλους τους χορηγούς, την οικογένεια και τους φίλους μου. Αυτή ήταν η καλύτερη σεζόν της καριέρας μου και ανυπομονούσα για έναν χειμώνα χωρίς νοσοκομεία, αλλά έτσι είναι η ζωή. Με την οικογένεια, τους φίλους και τους υποστηρικτές μου θα τα καταφέρουμε και θα επιστρέψουμε πιο δυνατοί. Η στήριξη είναι απίστευτη και ανυπομονώ να διαβάσω όλα τα μηνύματα όσο βελτιώνομαι, για να τροφοδοτήσω ακόμη περισσότερο την επιστροφή μου”.

Τέλος, δεν ξέχασε τον συναθλητή του, “Πάντα σκέφτομαι τον Callum [Grigor] και την οικογένειά του. Συνέχισε να παλεύεις. Ελπίζω τα πράγματα να αρχίσουν να βελτιώνονται”.