Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες

Διαβητικός αναβάτης συμμετείχε στο Baja 1000 κάνοντας συνεχές video-call με τη μάνα του μέσω Starlink! [VIDEO]

Μόνο έτσι τον άφησε να αγωνιστεί η μαμά, για να ελέγχει πως είναι καλά στην υγεία του! - Με την κεραία στο κεφάλι και την μπαταρία στη σέλα
Διαβητικός αναβάτης με starlink
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/11/2024

Στον τερματισμό του αγώνα ράλι Baja 1000 2024, βρέθηκε η μοτοσυκλέτα των αδελφών Ben & David Hundter, που τράβηξε δικαίως την προσοχή των τηλεοπτικών συνεργείων που κάλυπταν το event, αφού ο Ben που πάσχει από Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1 συμμετείχε κάνοντας διαρκώς face-time (video call) με τη μητέρα του, η οποία ήθελε να είναι σίγουρη πως το παιδί της ήταν εντάξει!

Όταν η μητέρα του Ben έμαθε πως ο γιος της ήθελε να αγωνιστεί στο εξαντλητικό ράλι Baja 1000 του έθεσε όρο να μπορεί να τον βλέπει καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα μέσω live-streaming για να είναι σίγουρη πως είναι καλά στην υγεία του. Εκείνος συμφώνησε, αλλά η τεχνική λύση για την πραγματοποίηση της υπόσχεσής του δεν ήταν καθόλου εύκολη.

Τελικά η λύση βρέθηκε με την βοήθεια του δορυφορικού internet Starlink, με τον Ben να δένει στην κορυφή του κράνους του την κεραία εύρεσης δορυφόρων (σε μέγεθος τοστιέρας), έχοντας το smartphone του στο στήθος, μια 360 κάμερα πάνω από το κεφάλι του στηριγμένη σε μακρύ κοντάρι, και μια τεραστίων διαστάσεων μπαταρία δεμένη στη σέλα με μονωτική ταινία! Σίγουρα δεν ήταν και το καλύτερο setup σε περίπτωση πτώσης, όμως η υπόσχεση στη μαμά ήταν ιερή.

Έτσι τα αδέλφια συμμετείχαν στον αγώνα, καβάλα σε μια μοτοσυκλέτα της Sherco, καταφέρνοντας να τερματίσουν με χρόνο 31 ωρών και 30 λεπτών, που τους χάρισε τη 2η θέση στην κατηγορία τους, πριν όμως δεχθούν εξοντωτική ποινή 17 ωρών για μη προβλεπόμενη παράκαμψη στη διαδρομή, και βρεθούν έτσι τελευταίοι.

Ben Hundter

Ο Ben δήλωσε, κάνοντας και λίγη πλάκα με το όνομα του Musk: “Bασικά εγώ, ο Elon Musk, και η ομάδα μας -Baja Ready-, βρήκαμε αυτή τη λύση τοποθετώντας την κεραία στο κεφάλι μου. Ναι, είναι λίγο βαριά, αλλά τα καταφέραμε!” 

Στον τερματισμό, ο πατέρας του Ben έχοντας κι αυτός την ίδια αίσθηση χιούμορ με τον γιο του δήλωσε από την πλευρά του: “Δεν μου αρέσει να περηφανεύομαι, αλλά ο Elon και εγώ βρήκαμε τη λύση. Εγώ με τη μονωτική ταινία, ο Elon με το Starlink. Elon, αν μας ακούς, στείλε συγχαρητήρια στο Team Sherco. Woo-hoo!”

Κι η ευχή του πατέρα δεν πήγε χαμένη, καθώς αργότερα ο Musk έγραψε κάτω από την ανάρτηση "cool".

Αξίζει να σημειωθεί πως στο βίντεο που θα δείτε, στην αρχή βλέπουμε τον πατέρα να τερματίζει πριν χρόνια το Baja και να λέει "τα παιδιά μου είναι χαζά, δεν θα πάνε ποτέ στο Πανεπιστήμιο, αλλά θα γίνουν σίγουρα Πρωταθλητές Baja! Σας αγαπώ παιδιά." Και στη συνέχεια βλέπουμε τον Ben να τερματίζει με το mini-starlink στο κεφάλι... το μήλο κάτω από τη μηλιά

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

A post shared by BAJA (@bajaready)

 

 

Ετικέτες