Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες

Bagger World Cup: Τέσσερις ομάδες και αναβάτες από το κάτω ράφι - Όλες οι λεπτομέρειες

Ξεκινά την επόμενη εβδομάδα παράλληλα με το MotoGP στο Τέξας
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

20/3/2026

Ο νέος θεσμός Bagger World Cup ξεκινά την επόμενη εβδομάδα και θα διεξαχθεί παράλληλα με τον αγώνα MotoGP του Τέξας, όμως οι λεπτομέρειες των αναβατών και των ομάδων γίνονται γνωστές κυριολεκτικά στο παρά πέντε!

Όπως σας είχαμε ενημερώσει, η τελευταία προσθήκη ήταν της ομάδας ParkinGO Team που έχει συμμετάσχει στο παρελθόν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport κατακτώντας και τίτλο, καθώς επίσης στη Moto2 και σε αγώνες αντοχής και θα αγωνιστεί στον θεσμό με τον αναβάτη Filippo Rovelli. Επίσης, η ομάδα Saddlemen Racing έχει επεκτείνει τη συμμετοχή της και θα αγωνίζεται με τρεις μοτοσυκλέτες.

Πάντως είναι ξεκάθαρο πως ο θεσμός πάσχει από οργάνωση αλλά και από μεγάλα ονόματα αναβατών και μας θυμίζει έντονα τον ομολογουμένως αποτυχημένο θεσμό MotoE, προτού καν ξεκινήσει!

Τρέχουσα λίστα συμμετοχών ομάδων για το 2026

· Joe Rascal Racing (Αυστραλία) – 3 μοτοσυκλέτες

· Niti Racing (Ινδονησία) – 2 μοτοσυκλέτες

· ParkinGO Team (Ιταλία) – 1 μοτοσυκλέτα

· Saddlemen Racing (ΗΠΑ) – 3 μοτοσυκλέτες

Σύνθεση αναβατών

#10 Travis Wyman (ΗΠΑ) – Saddlemen Racing. Ο Travis Wyman έχει μεγάλη εμπειρία από τις συγκεκριμένες μοτοσυκλέτες, αφού έχει συμμετάσχει στο αντίστοιχο πρωτάθλημα της Αμερικής King Of The Baggers, όπως και στο πρωτάθλημα MotoAmerica σε διάφορες κατηγορίες.

#13 Cory West (ΗΠΑ) – Saddlemen Racing. Ο Cory West είναι ένας έμπειρος αναβάτης που έχει επίσης συμμετοχές στο King Of The Baggers και το 2024 αναδείχθηκε νικητής στην σειρά αγώνων Super Hooligan.

#20 Dimas Ekky Pratama (INA) – Niti Racing. Ο Ινδονήσιος Dimas Ekky Pratama είναι 34 ετών και έχει κάποιες συμμετοχές στον Ευρωπαϊκό θεσμό FIM CEV Moto2, όπως και στη Moto2 του παγκοσμίου πρωταθλήματος.

#27 Filippo Rovelli (ITA) – ParkinGO Team. Ο Ιταλός είχε γίνει γνωστός από την απίστευτη ενσυναίσθηση που έδειξε όταν αποσύρθηκε από το υπόλοιπο του πρωταθλήματος για να κατακτήσει τον τίτλο National Trophy 2024 του Ιταλικού Πρωταθλήματος ο Luca Salvadori, που έχασε την ζωή του κατά τη διάρκεια αγώνα Road Racing στη Γερμανία ενώ προηγούταν στη γενική κατάταξη μέχρι εκείνη τη στιγμή. Κατά τα άλλα, ο Rovelli έχει συμμετάσχει και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα WorldSSP300, χωρίς ιδιαίτερες διακρίσεις.

#34 Cody Wyman (USA) – Joe Rascal Racing. Ο Αμερικάνος αναβάτης έχει συμμετέχει ανά τα χρόνια σε διάφορες κατηγορίες του MotoAmerica και προέρχεται από μία άκρως μοτοσυκλετιστική οικογένεια.

#51 Eric Granado (BRA) – Joe Rascal Racing. Ο Βραζιλιάνος αναβάτης έχει αναδειχθεί 4 φορές Πρωταθλητής στο Brazilian Superbike Championship και μία φορά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος FIM CEV Moto2, ενώ τα τελευταία χρόνια συμμετείχε στην MotoE.

#69 Archie McDonald (AUS) – Joe Rascal Racing. Ο Αυστραλός αναβάτης είναι μόλις 20 ετών και έχει εμπειρίες από το Αυστραλιανό πρωτάθλημα Superbikes (ASBK) και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Superstock 600.

#85 Jake Lewis (USA) – Saddlemen Racing. Ο Jake Lewis κέρδισε το πρωτάθλημα AMA Pro SuperSport East το 2012, ενώ 9 χρόνια αργότερα αναδείχθηκε πρωταθλητής της κατηγορίας MotoAmerica Stock 1000.

#99 Oscar Gutiérrez (ESP) – Niti Racing. Ο Ισπανός αναβάτης έχει συμμετάσχει σε Moto2 και MotoE, όπου μάλιστα έχει πετύχει 5 νίκες και 10 βάθρα.