Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες

Isle of Man TT 2026: Ντεμπούτο του Caomhan Canny με τη Scott Racing

Ο Ιρλανδός αναβάτης ανεβαίνει επίπεδο μετά τη νίκη στο Grand Prix του Manx
COAMHAN CANNY
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/3/2026

Ο Caomhan Canny θα πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του στο Isle of Man TT το 2026 με την ομάδα Scott Racing, συμμετέχοντας σε πολλές κατηγορίες και έχοντας ήδη αποκτήσει σημαντική εμπειρία στη θρυλική ορεινή διαδρομή.

Ο Caomhan Canny από το Donegal ετοιμάζεται για την πρώτη του συμμετοχή στο Isle of Man TT το 2026, με την ομάδα Scott Racing του Trevor Scott. Η συνεργασία αυτή αποτελεί ένα σημαντικό βήμα στην πορεία του αναβάτη, ο οποίος έχει ήδη αποκτήσει εμπειρία δύο ετών αγωνιζόμενος στην απαιτητική ορεινή διαδρομή.

Ο Canny θα συμμετάσχει στους αγώνες RST Superbike TT, RL360 Superstock TT και Milwaukee Senior TT οδηγώντας μια Aprilia RSV4, ενώ παράλληλα θα αγωνιστεί και στην κατηγορία Sportbike με μια Aprilia RS660.

COAMHAN CANNY

Επιπλέον, θα πάρει μέρος και στους αγώνες Monster Energy Supersport, οδηγώντας τη δική του Suzuki GSX-R750, η οποία θα δηλωθεί επίσης υπό τη δομή της Scott Racing.

Η συνεργασία με την Scott Racing προσφέρει στον Canny μεγαλύτερη τεχνική υποστήριξη και καλύτερη οργάνωση σε σχέση με προηγούμενες σεζόν, όπου μεγάλο μέρος της ευθύνης για την προετοιμασία βάρυνε τον ίδιο.

Ο στόχος για το 2026 είναι ξεκάθαρος, οργανωμένη προετοιμασία, σταδιακή εξέλιξη και σταθεροί γύροι στην διαδρομή μήκους 37,73. Οι χειμερινές δοκιμές στην Ισπανία, επικεντρώθηκαν στην εξοικείωση του αναβάτη με τις μεγάλες μοτοσυκλέτες και στη βελτίωση του στησίματος πριν από την εβδομάδα των δοκιμών στο νησί.

Η εξέλιξη του Canny στο νησί ήταν ιδιαίτερα γρήγορη. Το 2024 τραυματισμοί δεν του επέτρεψαν να δείξει πλήρως τη δουλειά που είχε προηγηθεί. Έναν χρόνο αργότερα όμως επέστρεψε δυναμικά, κατακτώντας τη νίκη στον αγώνα Senior του Manx Grand Prix.

Στην ίδια διοργάνωση πέτυχε γύρο με μέση ταχύτητα 120,846 mph, μπαίνοντας στο περίφημο "Tommy Club" (προς τιμή του Tommy Clucas, του πρώτου αναβάτη που πέρασε την μέση ωριαία των 120mph) και γινόμενος μόλις ο 35ος αναβάτης στην ιστορία που ξεπερνά το όριο των 120 mph (λίγο πάνω από 193 km/h) στον συγκεκριμένο αγώνα.

COAMHAN CANNY

Παρά το γεγονός ότι το 2026 θα είναι η πρώτη του συμμετοχή στο TT, ο Canny δεν είναι άπειρος. Ο αναβάτης από το Donegal μπαίνει πλέον στην τρίτη του χρονιά αγώνων στην απαιτητική διαδρομή, αξιοποιώντας τη γνώση που απέκτησε από το Manx Grand Prix.

Όπως δήλωσε ο ίδιος, "Ο στόχος ήταν πάντα το TT. Η νίκη στο Manx Grand Prix ήταν μια σημαντική στιγμή, αλλά ο στόχος ήταν πάντα να καθιερωθώ εδώ και να συνεχίσω να βελτιώνομαι. Δεν υπάρχουν προσδοκίες. Ακόμη και ο τερματισμός στον Senior TT θα είναι τεράστιο επίτευγμα. Θέλω να οδηγώ με ρυθμό που με κάνει να αισθάνομαι άνετα και να συνεχίσω να μαθαίνω."

Από την πλευρά του, ο Διευθυντής της ομάδας Trevor Scott δήλωσε: "Ο Caomhan έχει δείξει τι μπορεί να κάνει. Είναι το πρώτο του TT, αλλά έχει ήδη δείξει ωριμότητα και ταχύτητα. Ο δικός μας ρόλος είναι να του προσφέρουμε την υποστήριξη που χρειάζεται για να εξελιχθεί σε όλες τις κατηγορίες."

Το 2026 σηματοδοτεί το επόμενο στάδιο στην πορεία του Canny, καθώς ανεβαίνει πλέον στο επίπεδο του Isle of Man TT με ανταγωνιστικές μοτοσυκλέτες, έμπειρη ομάδα και στόχο τη σταθερή πρόοδο, χωρίς πίεση για άμεσα αποτελέσματα.