MiniGP Cup 2017

Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/10/2017

Επιταχυνόμενο φινάλε!!

Με τους αθλητές να ξεκινούν τις προσπάθειες τους σε ιδιαίτερα αργούς ρυθμούς στις δοκιμές, λόγω μειωμένης πρόσφυσης (βλ. βραδινή βροχή), και να ολοκληρώνουν την ημέρα (και την χρονιά} με κλασσικά γρήγορους αγώνες και ασφυκτικό συναγωνισμό, έκλεισε το φετινό, 5ο, MiniGP Cup.

Εντυπωσιάζοντας στις δοκιμές, ανέβασε το θερμόμετρο και στον αγώνα ο «πρωτάρης» Ρόδιος Κωνσταντίνος Τσουρουνάκης (ΙΚΑΡΟΣ, IMR) οδηγώντας επικεφαλής στους πρώτους γύρους στα Open PitBikes, μην όμως αντέχοντας στην πίεση του καταξιωμένου Αλέξανδρου Παπαγεωργίου (ΛΕΜΟΤ, Honda) τον οποίο όμως ακολούθησε κατά πόδας μην αφήνοντάς τον να ησυχάσει ούτε δευτερόλεπτο μέχρι την πτώση της καρό σημαίας. Λίγο πιο πίσω, ο έτερος πρωτάρης Ροδίτης, ο Αλέξανδρος Αρναουτάκης (ΙΚΑΡΟΣ, IMR) «διάβασε» καλά τον Νίκο Λιόλιο (Ο65, IMR) και τον κυρίαρχο του IMR Cup, τον Γιάννη Λογοθέτη (Ο65) και τους πέρασε πριν την λήξη του αγώνα ενώ οι Νίκος Ζαμπετάκης (Ο65) και Σωτήρης Πράσινος έκαναν ήρεμο αγώνα , ειδικά ο Πράσινος που δεν ήθελα να ξαναεπισκεφτεί οριζοντίως μια χωμάτινη διαφυγή…. Οι νικητές Παπαγεωργίου και Λογοθέτης είναι και οι πανευτυχείς τροπαιούχοι των Open PitBikes και IMR Cup για το 2017.

Αποφασισμένος να συνεχίσει τις καλές εμφανίσεις στην παιδική κατηγορία (KidGP), ο Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος (Ο65, IMR) πήρε την εκκίνηση, βελτίωσε και τον ταχύτερό του γύρο και «απέκρουσε» όλες τις επιθέσεις του έτερου Δωδεκανήσιου (Κως) Σπύρου Φουρθιώτη (ΛΕΜΟΤ, IMR) κερδίζοντας μια πειστική αλλά αγωνιώδη νίκη, σφραγίζοντας φυσικά και τον αντίστοιχο τίτλο.

Διατηρώντας την παράδοση, ο αγώνας της ημέρας έγινε στις κατηγορίες των μεγάλων παιδιών (MiniGP, MiniGP1), με τον ταχύτατο Γιάννη Περιστερά (ΛΕΜΟΤ, Ohvale) να πετάγεται μπροστά και να δίνει ρυθμό, πίσω να γίνεται ένας μικρός χαμός με τον σταθερά ανερχόμενο Γιώργο Γερακιανάκη (ΑΡΗΣ, Honda) να υπερσκελίζει τον πάντα πεισματάρη Νίκος Ελευθεριάδη (Ο65, IMR) και να μπαίνει στο κυνήγι του Περιστερά καταφέρνοντας να τον περάσει (εκμεταλλευόμενος και την ταχύτητα που έχει η μοτοσυκλέτα του – βλ. μεγαλύτερη κατηγορία) και να φτάνει στην πρώτη νίκη στην «γενική» (φυσικά και στην MiniGP) σφραγίζοντας με τον καλύτερο τρόπο τον αντίστοιχο τίτλο. Στον τροχό του ο Περιστεράς νικήτης και κυπελλούχος για δεύτερη συνεχόμενη φορά στην MiniGP1 ενώ λίγο πιο πίσω, ο νεοφερμένος στη μεγαλύτερη κατηγορία Βασίλης Παντελεάκης (ΑΡΗΣ, Honda) προσαρμόστηκε ακόμα περισσότερο στην μεγαλύτερη μοτοσυκλέτα του και πέρασε τους Ελευθεριάδη και Σπύρο Φουρθιώτη (ΛΕΜΟΤ, Ohvale) τερματίζοντας 2^ος στην MiniGP1 μετά από μια συγκλονιστική τριπλή μονομαχία. Παρά τις 2 πρωινές πτώσεις της, η Μαρία Φιλιππίδη τερμάτισε χαμογελαστή τον αγώνα με το εντυπωσιακό της στυλ.

Μέσα σε μια ενθουσιώδη ατμόσφαιρα στις απονομές, όλοι συμφώνησαν στο ραντεβού το 2018!!

Πλήρη αποτελέσματα στο www.chronotech.gr, βαθμολογία στο www.minigp.gr

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Στους αγώνες με τη μεγάλη διάρκεια στο Isle of Man TT όπου οι μοτοσυκλέτες διασχίζουν μεγάλη διάρκεια συνεχώς στα κόκκινα, η Ducati ήταν μέχρι πρότινος απούσα, όχι λόγω έλλειψης αξιοπιστίας, αλλά κυρίως χάρη στην απροθυμία του Borgo Panigale να ασχοληθεί με το Road Racing και την έλλειψη εργοστασιακής υποστήριξης και δεδομένων από τη διαδρομή. Όμως ο θρίαμβος του Michael Dunlop με το Panigale V2 το 2025 μπροστά από δεκάδες ιαπωνικές μοτοσυκλέτες άλλαξε τα δεδομένα.

Θυμίζουμε πως η Ducati ιστορικά δεν είχε παρουσία στο ΤΤ, όμως το 2025, καβάλα στο Panigale V2 ο Michale Dunlop σημείωσε δύο νίκες, γυρίζοντας με μέση ωριαία ταχύτητα 130+ μιλίων την ώρα και ξαφνικά… όλοι ήθελαν ένα Panigale V2.

Κάπως έτσι κι Ο Ian Hutchinson, ένας από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες του ΤΤ με 16 συνολικά νίκες, 8 από τις οποίες στα Supersport, υπέγραψε για το 26 με την Burrows Engineering/RK Racing , αλλάζοντας μοτοσυκλέτα για τα SS από Yamaha σε Ducati!

Αυτή θα είναι η πρώτη φορά που ο “Bingley Bullet” από το Yorkshire θα αγωνιστεί με Ducati, με τον επικεφαλής της ομάδας, John Burrows να σημειώνει ότι ο Hutchinson είχε περάσει αρκετό χρόνο... πίσω από τον Conor Cummins πάνω στη V2 της ομάδας στον περσινό αγώνα (ο Cummins ήταν ο ταχύτερος των δοκιμών αν και δεν τα κατάφερε το ίδιο καλά στους αγώνες), κάτι που πιθανόν επηρέασε θετικά την επιλογή του.

Μετά την επιστροφή του στο TT πέρυσι, έπειτα από έναν χρόνο απουσίας, ο Hutchinson σημείωσε την καλύτερη επίδοσή του με την πέμπτη θέση στον πρώτο αγώνα Superstock, ενώ πρόσθεσε δύο ακόμη τερματισμούς στη δεκάδα στη Supersport. Το ιστορικό του στην κατηγορία παραμένει εντυπωσιακό: οκτώ νίκες από το 2007 έως το 2016, δεύτερος μόνο πίσω από τις 15 του Michael Dunlop. Η πρώτη του νίκη στο TT ήρθε το 2007 στη Supersport με την HM Plant Honda, ακολουθούμενη από επιτυχίες με την Padgetts Honda και στη συνέχεια δύο συνεχόμενα double το 2015 και 2016 με την Team Traction Control Yamaha.

Ο Hutchinson είναι ένας από μόλις επτά αναβάτες που έχουν γυρίσει τον γύρο πάνω από 128 μαω στη Supersport, και η συνεργασία με την Burrows Engineering/RK Racing στόχο έχει να του δώσει τα εργαλεία ώστε να χτυπήσει ξανά κορυφή σε μια από τις πιο ανταγωνιστικές κατηγορίες του TT.