Pikes Peak 2019: Ο Scaysbrook στην κορυφή με Tuono V4

Τα αποτελέσματα του αγώνα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/7/2019

Η φετινή ανάβαση της διαδρομής του Βουνού με τις 156 στροφές, θα μείνει στην ιστορία όχι για το θέαμα που μας πρόσφερε αλλά για την πίκρα που μας έδωσε. Ο πρώτος αναβάτης που ξεκίνησε τη φιδίσια διαδρομή φέτος ήταν ο Carlin Dunne, o "King of the Mountain", με την πρωτότυπη Streetfighter V4 της Ducati, όμως λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό –όπως λένε ορισμένοι αυτόπτες μάρτυρες- έχασε το μπροστινό επειδή πέρασε πάνω από ένα σαμαράκι του δρόμου, με αποτέλεσμα να συμβεί το μοιραίο.

Το Pikes Peak θα είναι πλέον πιο άδειο χωρίς τον Dunne να τρομοκρατεί τους θεατές και υπόλοιπους αναβάτες με τον απίστευτο ρυθμό του. Φέτος, αν τα πράγματα δεν είχαν πάρει αυτή τη τροπή, θα είχε καταφέρει να σπάσει κάθε ρεκόρ, όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια.

Ο Carlin Dunne γνώριζε εκ των προτέρων την επικινδυνότητα τόσο της ανάβασης του Pikes Peak όσο και των υπόλοιπων αγώνων δρόμου, καθώς ο πατέρας του ήταν αγωνιζόμενος στο Isle Of Man. Το πάθος του για τους αγώνες ήταν πραγματικά άσβεστο και ο ίδιος ενθάρρυνε πολλές φορές στο παρελθόν και άλλους αναβάτες να ξεκινήσουν ή να συνεχίσουν την προσπάθειά τους, συμμετέχοντας στους αγώνες. Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο φετινός νικητής της Heavyweight κατηγορίας, ο Rennie Scaysbrook με το Tuono V4 της Aprillia.

Συγκεκριμένα , ολοκλήρωσε την ανάβαση σημειώνοντας νέο ρεκόρ στη κατηγορία στα 09:44,963, ενώ τερμάτισε πέμπτος στη γενική κατάταξη. Συντετριμμένος απ’ το χαμό του Dunne, ο Scaysbrook είπε: “Η εμπειρία μου απ’ την ανάβαση του Pikes Peak ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Dunne, καθώς ήταν ο μέντοράς μου το 2016 που πρωτοεμφανίστηκα. Έπειτα, το 2018 παλέψαμε σώμα με σώμα και με νίκησε. Ο Carlin ήταν  πραγματικά καλόκαρδος. Μιας και είμασταν οι πρώτοι που θα ξεκινούσαμε τον αγώνα φέτος, ο Carlin μου έδωσε το χέρι του και μου ευχήθηκε καλή τύχη, ενώ είπαμε πως θα τα πούμε στην κορυφή… Ο κόσμος του μηχανοκίνητου αθλητισμού έχασε έναν πραγματικό πρωταθλητή.”

Με τον Scaysbrook να καταρρίπτει το ρεκόρ της Heavyweight, ο Fillmore δεν κατάφερε να στεφθεί ο απόλυτος Βασιλιάς του Βουνού, κατέχοντας όλα τα ρεκόρ από όλες τις κατηγορίες των μοτοσυκλετών. Στη φετινή του προσπάθεια όμως, ο Fillmore με ένα ΚΤΜ 450 SX-F Factory Edition σύνθλιψε το ρεκόρ της Lightweight που είχε απ’ το 2009 ο Davey Durelle με SXV450 της Aprilia στο 10:35,354, καθώς πέρασε τη γραμμή τερματισμού στο 10:20,819, ενώ ήρθε 16ος στη γενική κατάταξη.

Πρώτη στην Exhibition Powersport (στην κατηγορία που έλαβε μέρος ο Dunne) τερμάτισε η Lucy Glöckner με το BMW S1000R και ήταν η δεύτερη πιο γρήγορη αναβάτρια μετά τον Scaysbrook, με χρόνο κάτω απ’ τα 10 λεπτά, στα 9:58,878, ενώ έκλεισε τη δεκάδα της γενικής.

Ο ομόσταβλος του Dunne, Codie Vahsholtz με το Ducati Multistrada 1260 Pikes Peak ήρθε δεύτερος στην Heavyweight και 12ος στη γενική, με χρόνο 10:03,908. Τέλος, πρώτος στη Middleweight και 21ος στη γενική ήταν ο Rafael Paschoalin με Yamaha MT-07 και χρόνο 10:43,880, που απέχει πάρα πολύ απ’ το να σπάσει το περσινό ρεκόρ του Fillmore με 790 Duke στο 10:04,038.

Ετικέτες

Isle of Man TT 2024 - Χωρίς κανένα θάνατο αναβάτη, κάτι που έχει να συμβεί 12 χρόνια!

Ευχάριστα νέα για έναν από τους πιο επικίνδυνους αγώνες μηχανοκίνητου αθλητισμού στον κόσμο
IOMTT 2024
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

11/6/2024

Το 2024 ήταν μία από τις καλύτερες χρονιές για το TT, καθώς κανένας αναβάτης δεν έχασε την ζωή του στην διάρκεια των δύο εβδομάδων διεξαγωγής του event, κάτι που έχει να συμβεί από το 2012 -εκτός των 2020 και 2021, όπου τα μέτρα για τον COVID 19 δεν επέτρεψαν να διεξαχθούν αγώνες.

Το Isle of Man TT είναι ένας από τους πιο επικίνδυνους αγώνες μοτοσυκλέτας στον κόσμο, έχοντας ουκ ολίγες φορές διεκδικήσει τον δικό του φόρο αίματος στους δρόμους του Νησιού. Από το 1907, όταν και ξεκίνησε ως θεσμός, το TT έχει μέχρι και το 2023 στοιχίσει την ζωή σε 156 αναβάτες, στην διάρκεια των δοκιμαστικών και των αγώνων. Αν συμπεριλάβουμε και τους υπόλοιπους αγώνες που λαμβάνουν χώρα στην διαδρομή του Βουνού (ManxGP, Classic TT), τότε το σύνολο ανεβαίνει στους 269.

Isle of Man TT 2024 – Όλοι οι αγωνιζόμενοι επιστρέφουν σπίτια τους

Ο πρώτος καταγεγραμμένος θάνατος στο IOMTT, εντοπίζεται στις 27 Ιουνίου του 1911, όταν ο Βρετανός Victor Surridge σκοτώθηκε κατά την διάρκεια των δοκιμαστικών, στο γνωστό σημείο Glen Helen. Δύο χρόνια αργότερα, στις 6 Ιουνίου του 1913, το Creg ny Baa ήταν το σημείο που ο επίσης Βρετανός Frank R. Bateman θα συναντούσε τον θάνατο, κατά την διάρκεια του αγώνα Senior TT, η πρώτη απώλεια σε διάρκεια αγώνα. Ο πρώτος Ιρλανδός που σκοτώθηκε στο IOMTT, ήταν ο Fred Walkner στις 19 Μαΐου 1914 στο St Ninian’s Crossroad, κατά την διάρκεια του Junior TT. Μην ξεχνάμε και τους θαρραλέους Marshals και διασώστες, οι οποίοι ακολουθούν με τις δικές τους μοτοσυκλέτες τους αγωνιζόμενους σε όλη την διαδρομή των 37,73 μιλίων (60,718 χιλιομέτρων), έτοιμοι να βοηθήσουν άμεσα κάποιο τραυματία.

John Hinds

Ανάμεσα στους "flying doctors", τους ιπτάμενους γιατρούς όπως τους ονομάζουν οι αγωνιζόμενοι, ο πιο γνωστός ήταν ο John Hinds, ο οποίος είχε βοηθήσει να σωθούν πολλές ζωές, κινούμενος ταχύτατα με τη μοτοσυκλέτα του ανάμεσα στους συμμετέχοντες του αγώνα, και φτάνοντας άμεσα σε πολλά ατυχήματα για να δώσει τις πρώτες βοήθειες. Δυστυχώς ο Hinds έχασε τη ζωή του σε ένα ατύχημα στα δοκιμαστικά του ΙΟΜΤΤ το 2015, όταν έπεσε πάνω σε τοίχο...

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ο πρώτος νόμος που υποχρέωνε τους αναβάτες να φοράνε κράνος κατά την διάρκεια των αγώνων ήρθε πολύ αργότερα. Μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, το 1918, μαζί με την νέα ονομασία “Isle of Man Tourist Trophy” ήρθε και η εφαρμογή νέων κανόνων ασφαλείας, που έκαναν υποχρεωτική τη χρήση του κράνους! Δηλαδή μέχρι τότε μπορούσε να τρέξεις στον αγώνα, χωρίς να φοράς κάτι που να προστατεύει -πραγματικά- το κεφάλι σου! Άλλες εποχές, που ευτυχώς έχουν μείνει πίσω μας…

Isle of Man TT 2024 – Όλοι οι αγωνιζόμενοι επιστρέφουν σπίτια τους

Το 2022, μετά από δύο χρόνια απουσίας από τους δρόμους του Νησιού, εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού, οι αγωνιζόμενοι σε μοτοσυκλέτες και sidecars επέστρεψαν για να βιώσουν ξανά αυτό το μοναδικό αίσθημα και με την ελπίδα ότι θα καταφέρουν να κατακτήσουν το Βουνό. Ήταν ταυτόχρονα και μία από τις πιο θανατηφόρες χρονιές, με συνολικά 5 ανθρώπους να χάνουν τη ζωή τους και 2 να τραυματίζονται σοβαρά. Ένας εξ αυτών μάλιστα, ο Mike Booth, έχασε το δεξί του πόδι, μετά την άσχημη πτώση του στην 26η στροφή της διαδρομής. Τελευταία φορά που είδαμε τόσο αίμα να χύνεται στην άσφαλτο ήταν το 1989.

Isle of Man TT 2024 – Όλοι οι αγωνιζόμενοι επιστρέφουν σπίτια τους

Το 2024 ήταν μία από τις πιο σπάνιες χρονιές, με τον συνολικό αριθμό των θυμάτων του ΤΤ να μένει -ευτυχώς- στάσιμος, χωρίς κανένας αναβάτης ή κάποιος από τους διοργανωτές και θεατές να χάνει την ζωή του στην διάρκεια των δύο εβδομάδων. Από το 1937 και μετά, μόλις δύο χρονιές ήταν που δεν υπήρξε κανένας θάνατος, συμπεριλαμβανομένου του Manx GP, το 1982 και το 2001. Αν βγάλουμε το μικρότερο “αδελφάκι” του TT, το οποίο πρέπει να περάσει κανείς για να βρεθεί στο θρυλικό IOMTT, τότε η τελευταία φορά που το Βουνό δεν θρήνησε κανέναν αναβάτη στις δύο εβδομάδες του TT ήταν το 2012.

Isle of Man TT 2024 – Όλοι οι αγωνιζόμενοι επιστρέφουν σπίτια τους

Βλέποντας τα στατιστικά καταλαβαίνουμε γιατί η διαδρομή του Βουνού θεωρείται από τις πιο επικίνδυνες στον κόσμο για αγώνες μοτοσυκλέτας, όμως ταυτόχρονα είναι και αυτό που γοητεύει όσους συμμετέχουν εκεί. Κανείς από τους αναβάτες δεν βρίσκεται εκεί χωρίς να γνωρίζει τους κινδύνους, όμως αναμφίβολα είναι χαρμόσυνη είδηση κάθε φορά που δεν έχουμε κάποιο θάνατο. Ελπίζουμε το 2024 να είναι η τρίτη χρονιά που δεν θα έχουμε κανένα θάνατο. Το πρώτο βήμα έγινε, με το δεύτερο να είναι το Manx GP, που αναμένεται να διεξαχθεί στις 22-26 Αυγούστου 2024.

Ετικέτες