Pikes Peak 2019: Ο Scaysbrook στην κορυφή με Tuono V4

Τα αποτελέσματα του αγώνα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/7/2019

Η φετινή ανάβαση της διαδρομής του Βουνού με τις 156 στροφές, θα μείνει στην ιστορία όχι για το θέαμα που μας πρόσφερε αλλά για την πίκρα που μας έδωσε. Ο πρώτος αναβάτης που ξεκίνησε τη φιδίσια διαδρομή φέτος ήταν ο Carlin Dunne, o "King of the Mountain", με την πρωτότυπη Streetfighter V4 της Ducati, όμως λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό –όπως λένε ορισμένοι αυτόπτες μάρτυρες- έχασε το μπροστινό επειδή πέρασε πάνω από ένα σαμαράκι του δρόμου, με αποτέλεσμα να συμβεί το μοιραίο.

Το Pikes Peak θα είναι πλέον πιο άδειο χωρίς τον Dunne να τρομοκρατεί τους θεατές και υπόλοιπους αναβάτες με τον απίστευτο ρυθμό του. Φέτος, αν τα πράγματα δεν είχαν πάρει αυτή τη τροπή, θα είχε καταφέρει να σπάσει κάθε ρεκόρ, όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια.

Ο Carlin Dunne γνώριζε εκ των προτέρων την επικινδυνότητα τόσο της ανάβασης του Pikes Peak όσο και των υπόλοιπων αγώνων δρόμου, καθώς ο πατέρας του ήταν αγωνιζόμενος στο Isle Of Man. Το πάθος του για τους αγώνες ήταν πραγματικά άσβεστο και ο ίδιος ενθάρρυνε πολλές φορές στο παρελθόν και άλλους αναβάτες να ξεκινήσουν ή να συνεχίσουν την προσπάθειά τους, συμμετέχοντας στους αγώνες. Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο φετινός νικητής της Heavyweight κατηγορίας, ο Rennie Scaysbrook με το Tuono V4 της Aprillia.

Συγκεκριμένα , ολοκλήρωσε την ανάβαση σημειώνοντας νέο ρεκόρ στη κατηγορία στα 09:44,963, ενώ τερμάτισε πέμπτος στη γενική κατάταξη. Συντετριμμένος απ’ το χαμό του Dunne, ο Scaysbrook είπε: “Η εμπειρία μου απ’ την ανάβαση του Pikes Peak ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Dunne, καθώς ήταν ο μέντοράς μου το 2016 που πρωτοεμφανίστηκα. Έπειτα, το 2018 παλέψαμε σώμα με σώμα και με νίκησε. Ο Carlin ήταν  πραγματικά καλόκαρδος. Μιας και είμασταν οι πρώτοι που θα ξεκινούσαμε τον αγώνα φέτος, ο Carlin μου έδωσε το χέρι του και μου ευχήθηκε καλή τύχη, ενώ είπαμε πως θα τα πούμε στην κορυφή… Ο κόσμος του μηχανοκίνητου αθλητισμού έχασε έναν πραγματικό πρωταθλητή.”

Με τον Scaysbrook να καταρρίπτει το ρεκόρ της Heavyweight, ο Fillmore δεν κατάφερε να στεφθεί ο απόλυτος Βασιλιάς του Βουνού, κατέχοντας όλα τα ρεκόρ από όλες τις κατηγορίες των μοτοσυκλετών. Στη φετινή του προσπάθεια όμως, ο Fillmore με ένα ΚΤΜ 450 SX-F Factory Edition σύνθλιψε το ρεκόρ της Lightweight που είχε απ’ το 2009 ο Davey Durelle με SXV450 της Aprilia στο 10:35,354, καθώς πέρασε τη γραμμή τερματισμού στο 10:20,819, ενώ ήρθε 16ος στη γενική κατάταξη.

Πρώτη στην Exhibition Powersport (στην κατηγορία που έλαβε μέρος ο Dunne) τερμάτισε η Lucy Glöckner με το BMW S1000R και ήταν η δεύτερη πιο γρήγορη αναβάτρια μετά τον Scaysbrook, με χρόνο κάτω απ’ τα 10 λεπτά, στα 9:58,878, ενώ έκλεισε τη δεκάδα της γενικής.

Ο ομόσταβλος του Dunne, Codie Vahsholtz με το Ducati Multistrada 1260 Pikes Peak ήρθε δεύτερος στην Heavyweight και 12ος στη γενική, με χρόνο 10:03,908. Τέλος, πρώτος στη Middleweight και 21ος στη γενική ήταν ο Rafael Paschoalin με Yamaha MT-07 και χρόνο 10:43,880, που απέχει πάρα πολύ απ’ το να σπάσει το περσινό ρεκόρ του Fillmore με 790 Duke στο 10:04,038.

Ετικέτες

Η Yoshimura Suzuki Endurance Racing Team Motul στο EWC 2023!

Με τη στήριξη του εργοστασίου και “πάμε για τίτλο” δηλώσεις
Suzuki EWC 2023
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

16/12/2022

Παρά την απόσυρση της Suzuki από τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Μοτοσυκλέτας, τελικά η Yoshimura Suzuki Endurance Racing Team Motul θα συμμετάσχει στο EWC 2023, και μάλιστα με εργοστασιακή υποστήριξη!

Αυτά είναι καλά νέα, ενώ απ’ ότι φαίνεται η ομάδα -που διευθύνεται από τη Suzuki Γαλλίας- “έπεισε” το εργοστάσιο για τη συνέχιση της υποστήριξης της, δηλώνοντας πως σχεδιάζουν να κερδίσουν όλους τους αγώνες του Πρωταθλήματος και να πάρουν πίσω τον τίτλο του 2021, που έχασαν για ελάχιστους βαθμούς το 2022.

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής 2023 αποτελείται από τέσσερις γύρους, με τρεις 24ωρους αγώνες σε Le Mans, Spa και Bol d’Or, και με τον 8ωρο αγώνα της Suzuka. Η Γαλλό-Ιαπωνική ομάδα αναφέρει πως “χάρη στην κατανόηση της Suzuki Motor Corporation, και χάρη στην απόφαση του εργοστασίου να μας υποστηρίξει, θα συνεχίσουμε να εκπροσωπούμε το Hamamatsu στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο. Θέλουμε να πάρουμε πίσω τον τίτλο το 2023. Με την ευκαιρία, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους τους χορηγούς μας, συμπεριλαμβανομένων των Motul & Denso, αλλά και τους οπαδούς που μας στηρίζουν τόσα χρόνια. Ήταν οι φωνές τους, μαζί με τις φωνές της ομάδας που έφεραν το θετικό αποτέλεσμα της συνέχισης της προσπάθειας μας και το 2023. Το 2022 προηγούμασταν στη βαθμολογία μέχρι τον τελευταίο αγώνα της σεζόν. Όμως κάποια απρόοπτα μας εμπόδισαν από το να υπερασπιστούμε τον τίτλο μας. Θα συνεχίσουμε να προχωράμε προς τα μπροστά. Στόχος μας το 2023 είναι να κερδίσουμε όλους τους αγώνες, και θέλουμε ιδιαίτερα να κερδίσουμε τις 24 ώρες του Le Mans για τρίτη συνεχόμενη χρονιά.”

Κάπως έτσι, θα δούμε ξανά το κόκκινο-μπλε GSX-R1000 με τον αριθμό #12 στο EWC του 2023, με τους φαν της Suzuki να παίρνουν μια βαθιά ανάσα. Τελικά υπάρχει ακόμα ελπίδα, για συνέχιση κάποιων εργοστασιακών αγωνιστικών δραστηριοτήτων της ιαπωνικής φίρμας.

Ετικέτες