Pikes Peak 2019: Ο Scaysbrook στην κορυφή με Tuono V4

Τα αποτελέσματα του αγώνα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/7/2019

Η φετινή ανάβαση της διαδρομής του Βουνού με τις 156 στροφές, θα μείνει στην ιστορία όχι για το θέαμα που μας πρόσφερε αλλά για την πίκρα που μας έδωσε. Ο πρώτος αναβάτης που ξεκίνησε τη φιδίσια διαδρομή φέτος ήταν ο Carlin Dunne, o "King of the Mountain", με την πρωτότυπη Streetfighter V4 της Ducati, όμως λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό –όπως λένε ορισμένοι αυτόπτες μάρτυρες- έχασε το μπροστινό επειδή πέρασε πάνω από ένα σαμαράκι του δρόμου, με αποτέλεσμα να συμβεί το μοιραίο.

Το Pikes Peak θα είναι πλέον πιο άδειο χωρίς τον Dunne να τρομοκρατεί τους θεατές και υπόλοιπους αναβάτες με τον απίστευτο ρυθμό του. Φέτος, αν τα πράγματα δεν είχαν πάρει αυτή τη τροπή, θα είχε καταφέρει να σπάσει κάθε ρεκόρ, όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια.

Ο Carlin Dunne γνώριζε εκ των προτέρων την επικινδυνότητα τόσο της ανάβασης του Pikes Peak όσο και των υπόλοιπων αγώνων δρόμου, καθώς ο πατέρας του ήταν αγωνιζόμενος στο Isle Of Man. Το πάθος του για τους αγώνες ήταν πραγματικά άσβεστο και ο ίδιος ενθάρρυνε πολλές φορές στο παρελθόν και άλλους αναβάτες να ξεκινήσουν ή να συνεχίσουν την προσπάθειά τους, συμμετέχοντας στους αγώνες. Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο φετινός νικητής της Heavyweight κατηγορίας, ο Rennie Scaysbrook με το Tuono V4 της Aprillia.

Συγκεκριμένα , ολοκλήρωσε την ανάβαση σημειώνοντας νέο ρεκόρ στη κατηγορία στα 09:44,963, ενώ τερμάτισε πέμπτος στη γενική κατάταξη. Συντετριμμένος απ’ το χαμό του Dunne, ο Scaysbrook είπε: “Η εμπειρία μου απ’ την ανάβαση του Pikes Peak ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Dunne, καθώς ήταν ο μέντοράς μου το 2016 που πρωτοεμφανίστηκα. Έπειτα, το 2018 παλέψαμε σώμα με σώμα και με νίκησε. Ο Carlin ήταν  πραγματικά καλόκαρδος. Μιας και είμασταν οι πρώτοι που θα ξεκινούσαμε τον αγώνα φέτος, ο Carlin μου έδωσε το χέρι του και μου ευχήθηκε καλή τύχη, ενώ είπαμε πως θα τα πούμε στην κορυφή… Ο κόσμος του μηχανοκίνητου αθλητισμού έχασε έναν πραγματικό πρωταθλητή.”

Με τον Scaysbrook να καταρρίπτει το ρεκόρ της Heavyweight, ο Fillmore δεν κατάφερε να στεφθεί ο απόλυτος Βασιλιάς του Βουνού, κατέχοντας όλα τα ρεκόρ από όλες τις κατηγορίες των μοτοσυκλετών. Στη φετινή του προσπάθεια όμως, ο Fillmore με ένα ΚΤΜ 450 SX-F Factory Edition σύνθλιψε το ρεκόρ της Lightweight που είχε απ’ το 2009 ο Davey Durelle με SXV450 της Aprilia στο 10:35,354, καθώς πέρασε τη γραμμή τερματισμού στο 10:20,819, ενώ ήρθε 16ος στη γενική κατάταξη.

Πρώτη στην Exhibition Powersport (στην κατηγορία που έλαβε μέρος ο Dunne) τερμάτισε η Lucy Glöckner με το BMW S1000R και ήταν η δεύτερη πιο γρήγορη αναβάτρια μετά τον Scaysbrook, με χρόνο κάτω απ’ τα 10 λεπτά, στα 9:58,878, ενώ έκλεισε τη δεκάδα της γενικής.

Ο ομόσταβλος του Dunne, Codie Vahsholtz με το Ducati Multistrada 1260 Pikes Peak ήρθε δεύτερος στην Heavyweight και 12ος στη γενική, με χρόνο 10:03,908. Τέλος, πρώτος στη Middleweight και 21ος στη γενική ήταν ο Rafael Paschoalin με Yamaha MT-07 και χρόνο 10:43,880, που απέχει πάρα πολύ απ’ το να σπάσει το περσινό ρεκόρ του Fillmore με 790 Duke στο 10:04,038.

Ετικέτες

Pol Tarres & Yamaha Tenere 700 - Έγραψαν ιστορία στο Erzbergrodeo 2022

Κανένα δικύλινδρο μοντέλο δεν έχει φτάσει ποτέ στο σημείο που έφτασε ο Ισπανός με τη Yamaha
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/6/2022
Ο Ισπανός Pol Tarres έγραψε για μια ακόμη φορά ιστορία με το Yamaha Tenere 700, καταφέρνοντας να φτάσει στο checkpoint 17 του εμβληματικού αγώνα Hard Enduro Erzbergrodeo 2022.
 
Μπορεί ο Tarres να μην κατάφερε να τερματίσει στον αγώνα, όμως για να βάλουμε τα πράγματα στη σωστή τους προοπτική, μόλις 8 αναβάτες κατάφεραν να δουν τη σημαία τερματισμού πριν λήξει το χρονικό όριο των 4 ωρών, και όλοι τους οδηγούσαν καθαρόαιμα εργοστασιακά μονοκύλινδρα Enduro μοντέλα των 100 κιλών. Όχι δικύλινδρες Adventure μοτοσυκλέτες παραγωγής όπως το Tenere 700.
 
Το επίτευγμα γίνεται ακόμα πιο σπουδαίο αν αναλογιστεί κανείς πως το συγκεκριμένο Erzbergrodeo ήταν η δυσκολότερη έκδοση στην ιστορία των 26 χρόνων του αγώνα, ενώ οι αλλαγές που έγιναν στη διαδρομή του προλόγου έκοψαν το πλεονέκτημα της ταχύτητας του Tenere, και στέρησαν από τον Tarres τη δυνατότητα να διακριθεί ακόμα περισσότερο.
Πώς συνέβη αυτό; Λόγω της νέας διαδρομής του προλόγου, που περιελάμβανε άλματα και περεταίρω αλλαγές που στόχο είχαν να μετριάσουν τα πλεονεκτήματα των ταχύτερων πολυκύλινδρων μοντέλων που συνήθως διακρίνοντας στο αρχικό αυτό στάδιο για να εγκαταλείψουν αμέσως μετά.
 
Έτσι, ενώ ο αρχικός στόχος του Tarres ήταν να μπει μέσα στους 50 πρώτους αναβάτες που θα έπαιρναν εκκίνηση πρώτοι μετά τον πρόλογο (από τους αρχικούς 1.200), αποφεύγοντας το… μποτιλιάρισμα και τις ουρές στις δύσκολες ανηφόρες, λόγω της νέας διαδρομής δεν τα κατάφερε, για λίγο, τερματίζοντας 52ος!
 
Στη συνέχεια, ο Tarres έμπλεξε στην κίνηση, με αποτέλεσμα να μην καταφέρει να φτάσει πιο πέρα από το CP17 από τα συνολικά 27 της εξαιρετικά δύσκολης διαδρομής των 35.2 χιλιομέτρων, που περιλαμβάνει περιοχές με τεράστιες πέτρες, κάθετες ανηφόρες σε hill climb στιλ, και στενά μονοπάτια μέσα από δάση.
 
Μάλιστα σε μια περίπτωση που απαθανατίστηκε και σε βίντεο, καθώς οι αναβάτες μπροστά του είχαν κολλήσει στο μονοπάτι, ο Tarres κατέβηκε θυμωμένος από το Tenere, έκανε στην άκρη τον αναβάτη μπροστά του, καβάλησε τη μοτοσυκλέτα του βγάζοντας την στο πλάϊ, για να καβαλήσει και πάλι το Tenere και να συνεχίσει! 
Ακόμα και έτσι, το CP17 αποτελεί νέο ρεκόρ για δικύλινδρες μοτοσυκλέτες, και έρχεται να προστεθεί στα κατορθώματα που έχουν καταφέρει ο Tarres και ο Botturi καβάλα στο Yamaha Tenere 700.
 
Αυτή ήταν η πρώτη συμμετοχή του Pol Tarres στο Erzbergrodeo με το Tenere, ενώ στο παρελθόν έχει καταφέρει να τερματίσει τον αγώνα 3 φορές καβάλα σε καθαρόαιμες δίχρονες μοτοσυκλέτες, με καλύτερο αποτέλεσμα μια 10η θέση το 2019.
 
Ο αγώνας του 2022 τελείωσε για τον Tarres ανάμεσα στο “Stony Party”, το 17ο CP και το “Udo’s Playground” που είναι το 18ο Checkpoint, όταν ήχησαν οι σειρήνες του ορυχείου του Erzberg που σηματοδοτούσαν το τέλος του χρονικού ορίου για τους αγωνιζόμενους.
 
Τελικά ο Pol Tarres κατετάγη 77ος από τους 500 αναβάτες που πήραν εκκίνηση μετά τον πρόλογο, ενώ το Yamaha Tenere 700 δεν παρουσίασε καμία μηχανική βλάβη στον αγώνα.
 
Μία ακόμα εκπληκτική επίδοση για το Tenere 700, που σίγουρα θα έχει και συνέχεια.