Isle of Man TT 2023: Dunlop και Hickman μοιράστηκαν τις νίκες στα Supertwin και Superstock

Δύο νίκες απέχει ο Dunlop από το ρεκόρ του θείου του Joey

Από τον

Μπάμπη Μέντη

7/6/2023

Ο Michael Dunlop έγινε ο δεύτερος πιο επιτυχημένος αναβάτης στην ιστορία του Isle of Man TT, καθώς με τη νίκη που πέτυχε στην κατηγορία Supertwin έφτασε τις 24 απέχοντας μόλις δύο από το να ισοφαρίσει το ρεκόρ των 26 νικών του θείου του Joey. Στον αντίποδα ο Peter Hickman έσπασε το ρόδι κερδίζοντας στην κατηγορία Superstock.

Η αγωνιστική δράση στο νησί του Man, καθυστέρησε κάποιες ώρες χθες καθώς κάποια σύννεφα είχαν προκαλέσει προβλήματα ορατότητας σε κάποια σημεία της διαδρομής. Όταν αυτά τα θέματα λύθηκαν οι αναβάτες ξεκίνησαν τη μάχη τους τόσο με τη διαδρομή όσο και με το χρονόμετρο στην κατηγορία Superstock. O Michael Dunlop για ακόμη μία ημέρα ξεκίνησε δυνατά τον αγώνα με την μοτοσυκλέτα της MD Racing Honda. Στο πρώτο γύρο ήταν αυτός που βρέθηκε στην πρωτοπορία με τον Peter Hickman της Monster Energy by FHO Racing BMW να τον ακολουθεί κατά πόδας δείχνοντας αποφασισμένος να σταματήσει το σερί νικών του Michael Dunlop. Κοντά στους δύο πρώτους βρέθηκε στα αρχικά στάδια του αγώνα και ο Dean Harrison με την μοτοσυκλέτα της DAO Racing Kawasaki.

Μπαίνοντας στο πρώτο pitstop η διαφορά που είχε δημιουργήσει ο Hickman έναντι του Dunlop είχε εξανεμιστεί, καθώς ο πρώτος έχασε χρόνο στην προσπάθεια του να περάσει τον Davey Todd (Milenco by Padgett’s Motorcycles). Μπαίνοντας στον δεύτερο γύρο το προβάδισμα του Hickman έναντι του Dunlop είχε εκ νέου αυξηθεί φτάνοντας τα 5.3 δευτερόλεπτα. Ο τρίτος Dean Harrison είχε πέσει πιο πίσω καθώς δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει στον γρήγορο ρυθμό των πρωτοπόρων. Στον τρίτο και τελευταίο γύρο, το προβάδισμα του Hickman είχε φτάσει τα 15.7 δευτερόλεπτα, με τον Dunlop να έχει επαναπαυτεί με τη δεύτερη θέση. Ο Hickman αν και βρισκόταν σε ρυθμό επίθεσης στον τελευταίο γύρο αποφάσισε να κόψει ώστε να φτάσει στην 10^η νίκη του στο Isle of Man TT. Ταυτόχρονα ο ίδιος επικράτησε για 4^η συνεχόμενη χρονιά στην κατηγορία Superstock. Ο Michael Dunlop αρκέστηκε με τη δεύτερη θέση, με τον Dean Harrison να τερματίζει για ακόμη έναν αγώνα στην τρίτη θέση του βάθρου. O Davey Todd, δεν απείλησε και δεν απειλήθηκε φτάνοντας στον τερματισμό κατακτώντας μια τέταρτη θέση. Ο James Hillier (OMG Racing) από την άλλη κατάφερε να ξεπεράσει τον Jamie Coward (KTS Racing powered by Steadplan), στη μάχη της πέμπτης θέσης. Ο Hillier με διαφορά 1.3 δευτερολέπτων πανηγύρισε μια πέμπτη θέση με τον Coward να τερματίζει στην έκτη.

Επόμενη κατηγορία που είδαμε να αγωνίζεται στο νησί του Man ήταν αυτή της Supertwin. O συνήθης ύποπτος Michael Dunlop με την μοτοσυκλέτα της MD Racing έδειξε αποφασισμένος να γράψει ιστορία στον διάσημο αγώνα. Όπερ και εγένετο, ο Dunlop πήρε τον έλεγχο του αγώνα από τον πρώτο γύρο έχοντας δημιουργήσει μια διαφορά 4.5 δευτερολέπτων από τον Jamie Coward (KTS Racing powered by Steadplan Kawasaki), με τον Mike Browne (Burrows Engineering/RK Racing Paton), να βρίσκεται 1.2 δευτερόλεπτα πιο πίσω. Ο Peter Hickman (PHR Performance Yamaha), ήταν τέταρτος έχοντας πίσω του τον Josh Brookes (Dafabet Racing Kawasaki), που πάλευε για ένα καλό αποτέλεσμα. Κλείνοντας τον πρώτο γύρο ο Dunlop είχε φτάσει τη διαφορά στα 14.3 δευτερόλεπτα από τον δεύτερο Coward, ο οποίος με τη σειρά του είχε πλέον διαφορά 2.4 δευτερολέπτων από τον Browne. Ο Hickman εξακολουθούσε να διεκδικεί το βάθρο καθώς βρισκόταν 4.2 δευτερόλεπτα πίσω από τον Browne. Η τέρμα γκάζι οδήγηση του Dunlop συνεχίστηκε και στον δεύτερο γύρο με αποτέλεσμα η διαφορά από τον δεύτερο Coward να φτάνει τα 21.9 δευτερόλεπτα! Η μάχη για τη δεύτερη θέση ήταν αυτή που κρατούσε το κοινό σε αγωνία καθώς οι Jamie Coward και Mike Browne έδιναν τα πάντα σε κάθε σημείο της διαδρομής. Στον τρίτο και τελευταίο γύρο ο Dunlop αν και είχε άνετο προβάδισμα νίκης αποφάσισε να αυξήσει και άλλο τη διαφορά από τους διώκτες του. Ο ίδιος με αυτόν τον τρόπο γιόρτασε την 24η νίκη του στο Isle of Man TT, ενώ ταυτόχρονα έγινε ο δεύτερος πιο επιτυχημένος αναβάτης στην ιστορία του αγώνα. Με 4 αγώνες να απομένουν ίσως ο Dunlop ξαναγράψει ιστορία στο Isle of Man TT, καθώς μπορεί είτε να ξεπεράσει είτε να ισοφαρίσει τις 26 νίκες του θείου του Joey Dunlop.

Η μάχη για τις δύο εναπομείναντες θέσεις του βάθρου συνεχίστηκε μέχρι το τέλος με τον Mike Browne να ανεβαίνει στο δεύτερο σκαλί του βάθρου, ο Jamie Coward αν και πάλεψε μέχρι τέλους τερμάτισε στην τρίτη θέση. Ο τέταρτος Peter Hickman κατάφερε να κρατήσει πίσω του τον Josh Brookes (Dafabet Racing Kawasaki), με τον Brookes να ισοφαρίζει και φέτος το καλύτερο του αποτέλεσμα στο TT (5^η θέση). Την εξάδα στην κατηγορία Supertwin συμπλήρωσε ο Pierre Yves Bian (VAS Engine/Laser Scanning).

https://bit.ly/MOTO_675

ΑΓΩΝΕΣ

Ελαστικά MotoGP: Χάνουν έως και 1,1 κιλό σε κάθε αγώνα! - Διαστημική απόδοση με εξωπραγματικές απώλειες

Τι λέει ο επικεφαλής της Michelin, Piero Taramasso - Άλλα στην αρχή και άλλα στο τέλος!

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

29/12/2025

Είναι και αυτά στρογγυλά και μαύρα, όπως και όλα τα υπόλοιπα ελαστικά, όμως η απόδοσή τους βρίσκεται σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο ώστε να προσφέρουν την πρόσφυση που χρειάζεται στις πρωτότυπες μοτοσυκλέτες του κορυφαίου πρωταθλήματος ταχύτητας στον κόσμο.

Στους αγώνες η κουβέντα περιστρέφεται συχνά γύρω από τα ελαστικά και την απόδοσή τους, η οποία και παίζει καθοριστικό ρόλο στο αποτέλεσμα ενός αγώνα και αυτό ισχύει φυσικά και για το MotoGP.

Η πρόσφυση που προσφέρει ένα σετ ελαστικών κατά τη διάρκεια ενός αγώνα αλλάζει και αυτό εξαρτάται από πολλούς παράγοντες που επηρεάζουν την απόδοσή του. Σε γενικές γραμμές, όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά, είναι η ίδια η μοτοσυκλέτα (set up, κατανομή βάρους, τρόπος απόδοσης κινητήρα, αεροδυναμικά βοηθήματα), ο καιρός και η θερμοκρασία περιβάλλοντος, ο συντελεστής πρόσφυσης της πίστας και η καθαρότητα του οδοστρώματος, με την πίεση του ελαστικού να παίζει και αυτή τον δικό της καθοριστικό ρόλο.

Τον πιο καθοριστικό ρόλο όμως τον παίζει ο ίδιος ο αναβάτης που πρέπει να υπολογίσει όλους τους παραπάνω παράγοντες και σε συνδυασμό με το οδηγικό του στιλ να φροντίσει να έχει τη βέλτιστη απόδοση από τα ελαστικά του μέχρι και το τέλος του αγώνα. Αυτό είναι ένα από τα απαραίτητα ταλέντα που πρέπει να έχει ο σύγχρονος αναβάτης που θέλει να αγωνίζεται στην κορυφαία κατηγορία.

Η τύχη με το μέρος του αναβάτη παίζει και αυτή τον ρόλο της, γιατί η συνολική απόδοση ενός σετ ελαστικών είναι δεδομένη και για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα όπως δεδομένη είναι και η τεράστια φθορά που θα υποστεί μέχρι το τέλος του αγώνα, η οποία εξαρτάται και από το πώς θα χρησιμοποιηθεί. Για παράδειγμα, μισό λάθος στην εκκίνηση μπορεί να ρίξει έναν αναβάτη πίσω πολλές θέσεις και έπειτα θα πρέπει να προσπαθήσει πολύ σκληρά να βρεθεί πάλι εκεί που ήταν καταναλώνοντας στην κυριολεξία τα ελαστικά του. Σε αυτή την περίπτωση το πιο πιθανό είναι να του τελειώσουν τα ελαστικά πριν από τη λήξη του αγώνα και έτσι να μην μπορεί να επιτεθεί για τη νίκη, ή αν πάσχισε για να κρατηθεί μπροστά από τους αντιπάλους του να μην είναι σε θέση να το κάνει στους τελευταίους γύρους.

Και αν αναρωτιέστε για το μέγεθος τα φθοράς των MotoGP ελαστικών, ο Piero Taramasso, επικεφαλής αγώνων για τους δύο τροχούς της Michelin, δίνει μια απάντηση που, είτε γνωρίζει κανείς από αγώνες είτε όχι, εντυπωσιάζει, ειδικά για το πίσω, το οποίο έχει και το εξαιρετικά δύσκολο έργο να διαχειριστεί περί τους 300 ίππους και να τους περάσει στον δρόμο μέσω μιας επιφάνειας που έχει περίπου το μέγεθος μιας πιστωτικής κάρτας.

Ένα πίσω ελαστικό MotoGP ζυγίζει περίπου επτά κιλά όταν είναι καινούργιο, όμως η εικόνα του είναι εντελώς διαφορετική στο τέλος ενός αγώνα, όπως και η μάζα του. Ανάλογα με τη γόμα που έχει επιλέξει ο αναβάτης (μεσαία ή μαλακή), το ελαστικό θα χάσει από 600 γραμμάρια έως και 1,1 κιλό μέχρι το τέλος του αγώνα, σύμφωνα με τον Ιταλό και τις δηλώσεις του στο motosport, ήτοι έως και το 15% περίπου του βάρους του. Αυτό σημαίνει ότι θα μικρύνει σημαντικά και η διάμετρός του, ενώ ανάλογα με την “κακοποίηση” που έχει δεχτεί από τον αναβάτη θα μειωθεί και η πρόσφυση που προσφέρει, ειδικά όταν λειτουργεί με πίεση που δεν είναι η βέλτιστη. Αυτό μπορεί να γίνει αν πιέζεται περισσότερο από το ιδανικό -όπως στο σενάριο που περιγράψαμε νωρίτερα, όπου τα φρεναρίσματα, για παράδειγμα, είναι πιο οριακά.

Οι ομάδες το γνωρίζουν αυτό φυσικά και έχουν προβλέψει την πτώση στην απόδοση και τη μάζα του ελαστικού με την αγωνιστική πρωτότυπη να δίνει στον αναβάτη τη δυνατότητα να αλλάζει τη χαρτογράφηση του κινητήρα κατά τη διάρκεια του αγώνα για να την προσαρμόσει στη διάσταση του πίσω ελαστικού -και για κάθε στροφή ξεχωριστά. Έτσι τα ελαστικά στο MotoGP κάνουν τα “μαγικά” τους χάνοντας έως και 10 γραμμάρια το χιλιόμετρο με δεδομένο ότι η απόσταση σε έναν κυρίως αγώνα είναι περίπου 110-130 χλμ.!