Οδηγούμε το νέο Yamaha Tracer 700 2020

Περισσότερο sport, καλύτερο touring
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

24/2/2020

Πριν από λίγες μέρες βρεθήκαμε στα Κανάρια και πιο συγκεκριμένα στο νησί της Τενερίφης, όχι για να δοκιμάσουμε κάποιο σεληνιακό όχημα όπως συνηθίζει να κάνει η NASA στην περιοχή, αλλά για να οδηγήσουμε το νέο Yamaha Tracer 700.

Η Yamaha έχει παράδοση στο να ξεφεύγει από την πεπατημένη και να δημιουργεί ξεχωριστές κατηγορίες, και μια τέτοια περίπτωση είναι η οικογένεια των Tracer που πρωτοεμφανίστηκε το 2015 (το Tracer 700 έκανε το ντεμπούτο του ένα χρόνο μετά) και μέχρι σήμερα έχει αναδειχθεί σε best seller του εργοστασίου από το Iwata.

Ο βενιαμίν των Tracer ανανεώθηκε εις βάθος και ουσιαστικά πρόκειται για μια "παγκόσμια" μοτοσυκλέτα, μιας και ο σχεδιασμός του ως προϊόν έγινε στο ευρωπαϊκό αρχηγείο της Yamaha στην Ολλανδία, ενώ η εξέλιξη του κινητήρα ήταν ο μοναδικός τομέας που ανέλαβε η "μαμά" εταιρεία την Ιαπωνία. Ο σχεδιασμός του πλαισίου και των πλαστικών έγινε από το R&D της Yamaha Motor Europe που εδρεύει στην Ιταλία σε συνεργασία με την GK Design Europe, με την κατασκευή του να γίνεται στο εργοστάσιο της MBK στην Γαλλία!

Η Yamaha, από την απαρχή της δημιουργίας του Tracer 700, θέλησε να προσφέρει ένα entry level sport touring που να ανατρέπει όμως τα στερεότυπα, τόσο για την έννοια του entry level, όσο και του σπορ τουρισμού. Στην δεύτερη και αναβαθμισμένη γενιά του, το δικύλινδρο εν σειρά με τον CP2 κινητήρα, φιλοδοξεί να εκπληρώσει με ακόμη μεγαλύτερη επιτυχία τον ρόλο του και η αλήθεια είναι ότι μετά την πρώτη οδηγική επαφή μαζί του, πεισθήκαμε ότι μπορεί να το κάνει…

Το πλαίσιο της ανανέωσης που έθεσε η Yamaha στηρίζεται στην ενίσχυση της σπορ αίσθησης, στην βελτίωση της άνεσης και στον εξοπλισμό. Ξεκινώντας από την εμφάνιση, ο σχεδιασμός του Tracer δεν ακολουθεί πλέον πιστά την αρχιτεκτονική του μεγάλου αδερφού, αλλά δανείζεται στοιχεία από τα supersport ξαδέρφια του, όπως μαρτυρούν οι δύο LED προβολείς και το σχήμα των πλαστικών, που διαθέτουν μια οπτική ροή που μικραίνει παράλληλα και τον όγκο. Η ζελατίνα είναι ρυθμιζόμενη (εύκολα και χωρίς εργαλεία, με το ένα χέρι) σε ένα εύρος 65mm και η σέλα είναι εντελώς επανασχεδιασμένη (ευτυχώς…), ενιαία, με περισσότερο αφρώδες και μεγαλύτερη άνεση για αναβάτη και συνεπιβάτη.

Το πλαίσιο και το ψαλίδι παρέμειναν ως είχαν, όχι όμως και οι αναρτήσεις καθώς πλέον το πιρούνι είναι cartridge, με διαφορετικό σετάρισμα, πιο μαλακά ελατήρια με μεγαλύτερο μήκος και δυνατότητα ρύθμισης της προφόρτισης των ελατηρίων και της απόσβεσης επαναφοράς. Πίσω, το αμορτισέρ δεν έχει αλλαγές πέρα από την προσθήκη και σε αυτό της ρύθμισης της απόσβεσης επαναφοράς.

Το άρθρο συνοδεύεται από πλούσιο φωτογραφικό gallery

Σε ότι αφορά τον κινητήρα, που πληροί πλέον τις προδιαγραφές Euro5, έγιναν αλλαγές στην χαρτογράφηση του ψεκασμού, με κόστος την απώλεια 1,5 ίππου από την μέγιστη τιμή της ισχύος, ενώ η ροπή παρέμεινε ακριβώς στα ίδια επίπεδα. Η σχέση της τελικής μετάδοσης κόντυνε σημαντικά (μεγαλύτερο κατά δύο δόντια  πίσω γρανάζι) ώστε να ενισχυθεί η αίσθηση της επιτάχυνσης, ενώ είναι αξιοσημείωτο ότι παρά τις προσθήκες που επιτάσσουν οι Euro5 προδιαγραφές (καταλύτες, εξάτμιση, καπάκια κινητήρα κ.λ.π.), το βάρος διατηρήθηκε ακριβώς στα ίδια επίπεδα με τον προκάτοχό του, χάρη στην μείωση κατά 1,5 κιλό από τους προβολείς, τα πλαστικά και την μικρότερη μπαταρία.

Η ψηφιακή LCD οθόνη είναι και αυτή διαφορετική από των ΜΤ-07 και του προηγούμενου Tracer 700, με μαύρο φόντο, περισσότερες πληροφορίες και τον χειρισμό της να γίνεται από έναν διακόπτη στην αριστερή μεριά των χειριστηρίων. Απλή σε λειτουργία και ευανάγνωστη, δεν δημιουργεί αντανακλάσεις στον ήλιο, χωρίς όμως διασύνδεση με Bluetooth, όπως συνηθίζεται πλέον στις πλειοψηφία των νέων μοντέλων.

Το σκηνικό της παρουσίασης, όπως αναφέραμε και παραπάνω, ήταν οι εκπληκτικής πρόσφυσης και χάραξης δρόμοι της Τενερίφης, ένα απαιτητικό τερέν που αναδεικνύει και μεγαλοποιεί οποιοδήποτε μειονέκτημα μπορεί να κρύβεται από την συνεργασία πλαισίου αναρτήσεων και ελαστικών. Όπως θα διαβάσετε σε λίγες μέρες στο τεύχος του ΜΟΤΟ που θα κυκλοφορήσει στα περίπτερα την Παρασκευή με την αναλυτική παρουσίαση της μοτοσυκλέτας, το Tracer 700 μας απέδειξε μέσα από μια διαδρομή 260 "δύσκολων" χιλιομέτρων ότι είναι φτιαγμένο για τις προκλήσεις. Με βελτιώσεις ακριβώς στα σημεία που έχριζαν προσοχής και που ήταν αυτά που είχαμε εντοπίσει ήδη από την παρουσίαση του προκατόχου του, μπορεί να καταρρίψει στερεότυπα και να προσφέρει περισσότερα από αυτά που περιμένει κανείς από ένα απλό… εφαλτήριο για την κατηγορία των sport touring. Σε συνδυασμό δε με την τιμή του που θα είναι κάτω από 9.000 ευρώ, η γοητεία που μπορεί να ασκήσει στο υποψήφιο κοινό, αυξάνεται γεωμετρικά!

 

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
Αντιπρόσωπος:
ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ ΑΕΕ
Τιμή:
Αναμένεται
 
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ
Μήκος (mm):
2.140
Ύψος (mm):
1.290
Μεταξόνιο (mm):
1.460
Απόσταση από το έδαφος (mm):
140
Ύψος σέλας (mm):
835
Ίχνος (mm):
90
Γωνία κάστερ (˚):
24,8
 
ΠΛΑΙΣΙΟ
Τύπος:
Ατσάλινο σωληνωτό τύπου "διαμάντι"
Πλάτος (mm):
840
Βάρος κατασκευαστή, γεμάτη (kg):
196
Ρεζερβουάρ / ρεζέρβα (l):
17 / -
 
ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ
Τύπος:
Τετράχρονος, υγρόψυκτος, δικύλινδρος εν σειρά, με 2ΕΕΚ και 4Β/Κ
Διάμετρος επί διαδρομή (mm):
80 x 68,6
Χωρητικότητα (cc):
689
Σχέση συμπίεσης:
11,5:1
Ισχύς (ΗΡ/rpm):
75 / 8.750
Ροπή (kg.m/rpm):
6,83 / 6.500
Ειδική ισχύς (ΗΡ/l):
108,8
Τροφοδοσία:
Ψεκασμός
Σύστημα εξαγωγής:
2 σε 1
Σύστημα λίπανσης:
Υγρό κάρτερ
Σύστημα εκκίνησης:
Μίζα
 
ΜΕΤΑΔΟΣΗ
Συμπλέκτης:
Υγρός πολύδισκος
Πρωτεύουσα μετάδοση / σχέση:
Με γρανάζια / -
Τελική μετάδοση / σχέση:
Με αλυσίδα / -
 
ΚΙΛΑ ΑΝΑ ΙΠΠΟ
 
Κενή
Γεμάτη
Θεωρητικά
-
2,6
 
ΠΙΣΩ
ΑΝΑΡΤΗΣΗ
Ένα αμορτισέρ με μοχλικό
Διαδρομή (mm):
142
Ρυθμίσεις:
Προφόρτιση ελατηρίου, απόσβεση επαναφοράς
ΤΡΟΧΟΣ
Ελαστικό:
180/55 R17 M/C
ΦΡΕΝΟ
Δίσκος 245Mm με δαγκάνα δύο εμβόλων και ABS
 
ΟΡΓΑΝΑ / ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ
Οθόνη LCD με ενδείξεις για ταχύτητα, στροφές, έναν ολικό και δύο μερικούς χιλιομετρητές, επιλεγμένη σχέση, στάθμη καυσίμου, ρολόι, στιγμιαία και μέση κατανάλωση, θερμοκρασία ψυκτικού, θερμοκρασία περιβάλοντος και διανυθέντα χιλιόμετρα με ρεζέρβα. Ενδεικτικές λυχνίες για φλας, νεκρά, μεγάλη σκάλα φώτων, έλεγχος κινητήρα, ABS, πίεση λαδιού
 
ΕΜΠΡΟΣ
ΑΝΑΡΤΗΣΗ
Συμβατικό πιρούνι cartridge
Διαδρομή/Διάμετρος (mm):
130 / 41
Ρυθμίσεις:
Προφόρτιση ελατηρίων, απόσβεση επαναφοράς
ΤΡΟΧΟΣ
Ελαστικό:
120/70 R17 M/C
ΦΡΕΝΟ
Δύο δίσκοι 282mm με δαγκάνες τεσσάρων εμβόλων και ABS

 

Ετικέτες

Long term test: Husqvarna Svartpilen 401 (Part 2)

Η πρακτική πλευρά της διασκέδασης
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

19/8/2019

Μετά από πέντε γεμίσματα του ρεζερβουάρ, που το καθένα αντιστοιχούσε σε περίπου 170-190 χιλιόμετρα διασκεδαστικής οδήγησης στους άδειους δρόμους της Αυγουστιάτικης Αθήνας, ήρθε η ώρα να βγάλουμε μερικά συμπεράσματα για την χρηστική πλευρά του Svartpilen 401. Δύσκολο να επικεντρωθείς στην πρακτική πλευρά αυτής της μοτοσυκλέτας, καθώς μέσα στους γλιστερούς δρόμους της πόλης είναι τόσο απολαυστικό, όσο ένα Aprilia Tuono 1100 Factory σε ανοιχτούς επαρχιακούς δρόμους με καινούρια άσφαλτο!

Τέλος πάντων, το επαγγελματικό καθήκον επιβάλει να εξετάσουμε και τη χρηστική πλευρά.

Η κατανάλωση ήταν μεταξύ 4 και 4,5 λίτρα, επιβεβαιώνοντας τις μετρήσεις που είχαμε κάνει στο τεστ (τ. 586/ Σεπτέμβριος 2018) όπου ως μέση κατανάλωση ήταν τα 4,2 λίτρα. Άμα θέλεις, μπορείς να κατέβεις στα 3,5 λίτρα για κάθε 100 χιλιόμετρα μέσα στην πόλη, οδηγώντας στρωτά – χωρίς χουφτώματα γκαζιού και περιττά φρεναρίσματα – αλλά δύσκολα θα αντισταθείς σε… άλλη μια σούζα ξεκινώντας από το φανάρι! Στον ανοιχτό δρόμο η κατανάλωση είναι περίπου 4 λίτρα αν ταξιδεύεις με 120-130km/h και 4,5 με 5 λίτρα αν το κοντέρ δείχνει συνεχώς πάνω από 140km/h. Συγκριτικά με το Duke 390, το Svartpilen 401 δεν είναι τόσο άνετο στην πολύωρη οδήγηση σε ανοιχτούς δρόμους. Κάθεσαι πιο όρθια και η άνεση της σέλας είναι απλώς OK, σε αντίθεση με το Duke 390 που έχει κορυφαίας άνεσης σέλα και η πιο σκυφτή θέση οδήγησης σε βοηθάει να πολεμήσεις την αντίσταση του αέρα πολύ πιο εύκολα. Μέσα στην πόλη όμως, το Svartpilen 401 παίρνει το πάνω χέρι. Η σέλα εξακολουθεί να είναι ψηλή, σκληρή και κοντή για δύο άτομα, όμως το φαρδύ, ίσιο και ψηλότερα τοποθετημένο τιμόνι του δημιουργεί μια άψογη εργονομία, ιδιαίτερα για όσους έχουν σωματικό ύψος άνω του 1,75μ. Το Svartpilen 401 είναι πιο ευρύχωρο από το Duke 390 και κυρίως… το βεντιλατέρ δεν στέλνει τον καυτό αέρα στο αριστερό σου γόνατο. Μόνο και μόνο αυτό αρκεί για να δώσεις τα επιπλέον χρήματα που κοστίζει το Svartpilen 401 σε σχέση με το Duke 390. Με το Husky μπορείς να πας από το ξενοδοχείο στην παραλία φορώντας σορτάκι (όχι ιδιαίτερα ασφαλές βέβαια… ) ενώ με το Duke 390 το μακρύ παντελόνι είναι απαραίτητο χειμώνα-καλοκαίρι (μπορείς να το πεις και safety feature!).

Η λεπτή πλαστική σχάρα πάνω στο επίπεδο ρεζερβουάρ του Svartpilen δεν εκτοξεύει τις μεταφορικές του ικανότητες, όμως σου λύνει κάποιες φορές τα χέρια. Όπως για παράδειγμα όταν σε παίρνουν τηλέφωνο και σου λένε: “Μιας και περνάς από το κέντρο της Αθήνας, φέρε κάτι φωτιστικά σώματα Led και ένα πάνελ”.  Τα σημεία για να δέσεις αντικείμενα είναι περιορισμένης χρηστικότητας, όμως με μια ταινία συσκευασίας όλα λύνονται. Το μικρό μήκος της σέλας αναγκαστικά κολλάει τον συνεπιβάτη στην πλάτη σου. Πολύ καλό αυτό αν ο συνεπιβάτης είναι μοντέλο της Victoria Secret – όχι τόσο καλό αν είναι μπετατζής. Αν ξεβιδώσεις την πλαστική χειρολαβή του συνεπιβάτη κερδίζεις λίγα εκατοστά ωφέλιμης επιφάνειας και η καυτή ανάσα του μπετατζή απομακρύνεται από τον σβέρκο σου, όμως σε αυτή την περίπτωση τα χέρια του μπετατζή θα αγκαλιάσουν τη μεσούλα σου, διότι δεν έχει κάπου αλλού να κρατηθεί. Διαλέγεις και παίρνεις…

Μιλώντας για οδήγηση στους γλιστερούς, σκονισμένους και καυτούς δρόμους της Αθήνας, πρέπει οπωσδήποτε να βγάλουμε το καπέλο στο απίστευτο κράτημα των Pirelli Scorpion Rally STR. Σίγουρα το Svartpilen 401 (όπως και τα KTM Duke 390, Yamaha MT-03) έχει τα τρία βασικά χαρακτηριστικά για υψηλό κράτημα σε γλιστερούς δρόμους. Έχει δηλαδή μικρό βάρος με κατανομή 50/50 εμπρός-πίσω, μαλακές αναρτήσεις και κοντό μεταξόνιο, που του επιτρέπουν να μην γλιστράει απότομα και να μην χρειάζεται να πλαγιάσει πολύ για να στρίψει γρήγορα. Όμως τα Scorpion Rally STR του δίνουν το κάτι παραπάνω. Το λέμε αυτό διότι τα ίδια ελαστικά φόραγε και το Fantic Caballero 500, το οποίο επίσης εντυπωσίασε με το κράτημά του στους γλιστερούς δρόμους. Πιθανόν το χειμώνα με το κρύο να αλλάζει η συμπεριφορά τους (να μια καλή δικαιολογία για να κρατήσουμε το Svartpilen έως τα Χριστούγεννα… χε, χε!), όμως σίγουρα λατρεύουν την καυτή γυαλισμένη άσφαλτο της Αθήνας. Όχι μόνο αυτό, αλλά ταυτόχρονα είναι αξιοπρεπέστατα και στο ξερό χώμα. Επίσης λάβετε υπόψη, πως τα λάστιχα το δικού μας Svartpilen έχουν στην πλάτη τους 7.500 χιλιόμετρα και η φθορά τους είναι αμελητέα.

Αυτό που σας είχαμε υποσχεθεί, αλλά τελικά δεν προλάβαμε να κάμουμε, είναι το γενικό service. Ο υπερβολικός φόρτος εργασιών στο συνεργείο της αντιπροσωπείας (καλά ρε, όλοι για την τελευταία στιγμή αφήσατε το service της μοτοσυκλέτας σας;) ήταν η βασική αιτία, αν και για να είμαστε απόλυτα δίκαιοι, ένα μέρος της ευθύνης βαραίνει και εμάς που ζητήσαμε (… την τελευταία στιγμή) να παραλάβουμε τη μοτοσυκλέτα πριν κάνει το προγραμματισμένο service της.

Σε κάθε περίπτωση, το γενικό service του Svartpilen θα γίνει τις επόμενες ημέρες και θα δημοσιεύσουμε το σχετικό άρθρο το συντομότερο δυνατό.