Π.Π. Ταχύτητας 3ος Σέρρες Τελικά αποτελέσματα Διπλές μάχες

Νίκες πάνω στη γραμμή του τερματισμού
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

9/6/2019

Με την θερμοκρασία να ανεβαίνει μερικούς βαθμούς παραπάνω, οι χρόνοι και τα γυρολόγια των αγώνων της Κυριακής ήταν κάπως πιο αργοί σε σύγκριση με εκείνους του Σαββάτου, καθώς τα ελαστικά, οι κινητήρες και φυσικά οι αναβάτες άρχισαν να ξεπερνούν τα όριά τους, ειδικά στους τελευταίους γύρους. Όμως αυτό πρόσθεσε και λίγο παραπάνω αγωνία κατά την παρακολούθηση των αγώνων, αφού είδαμε μερικές μάχες που απουσίαζαν χθες.

ΝΕΟΙ

Η άψογη εκκίνηση του Γιάννη Περιστερά από την Pole Possision και του Θωμά Σκούρτα από την τρίτη θέση, συνδυάστηκε από μια πολύ κακή εκκίνηση του Χρήστου Παπανικολάου που ήταν στη δεύτερη θέση, με αποτέλεσμα να δούμε σήμερα μια φανταστική μάχη για τη δεύτερη θέση και όχι για την νίκη, όπως νομίζαμε. Ο Περιστεράς ακολουθώντας το ίδιο σενάριο με εχθές, έκανε έναν ταχύτατο πρώτο γύρο, χτίζοντας αμέσως μια διαφορά ασφαλείας που του επέτρεπε να ελέγχει τον αγώνα, καθ΄όλη τη διάρκειά του. Όμως χάρη στη ζέστη που ανέβασε ένα-δύο δευτερόλεπτα πάνω τους χρόνους και στην φοβερή οδήγηση του Θωμά Σκούρτα, είχαμε μια υπέροχη μάχη με το Χρήστο Παπανικολάου που κράτησε έως δύο γύρους πριν το τέλος, με τους δύο αναβάτες να στρίβουν δίπλα-δίπλα. Τελικά ο Παπανικολάου άντεξε στις επιθέσεις και ανέβηκε στο δεύτερο σκαλί του βάθρου.

OPEN

Η επανάληψη είναι η μητέρα της μαθήσεως λένε και στον κυριακάτικο αγώνα της OPEN εμπεδώσαμε όσα είδαμε εχθές, με τον Στέφανο Δέσκα να κερδίζει άνετα, με 17 δευτερόλεπτα διαφορά,  παρά την μέτρια εκκίνηση που τον κράτησε στην δεύτερη θέση στους πρώτους γύρους. Δεύτερος ο Εμμανουήλ Σεΐτης και τρίτος ο Γιώργος Τέγος

 

Racing/SS 300

Για τους πέντε πρώτους γύρους, αυτή η διπλή κατηγορία τρέλανε κόσμο! Με μια τρομερή εκκίνηση ο Χρήστος Παπανικολάου πέρασε μπροστά, με τον Λέανδρο Ντότσικα πίσω του και τον Γιάννη Περιστερά να κάνει χάλια εκκίνηση, από τη δεύτερη θέση αλλά να ξαναπερνά τρίτος έως την Κ5. Οι τρεις τους άρχισαν να απομακρύνονται, όπως έγινε και εχθές, όμως αυτή τη φορά ο Παπανικολάου και ο Περιστεράς είχαν ξεκάθαρα στο μυαλό τους τη νίκη, κάνοντας δύσκολη τη ζωή του Ντότσικα ακόμα και στο τέλος της ευθείας(!!!) που λόγω της επιπλέον δύναμης του δίχρονου δικύλινδρου κινητήρα του είχε σαφές πλεονέκτημα δύναμης και τελικής.

Ο Παπανικολάου όμως δεν μπόρεσε να κατέβει κάτω από το φράγμα του 1:25 κι έτσι έχασε την επαφή του με τον Ντότσικα. Όχι όμως και ο Γιάννης Περιστεράς που έχοντας επιτύχει το σωστό Momentum και εκμεταλλευόμενος στο έπακρο τα Moto3 αλαστικά της Dunlop, μπορούσε να καλύψει από την Κ3 έως και την Κ10 το μειονέκτημα τελικής ταχύτητας που είχε στην ευθεία. Με τους χρόνους των δύο πρώτων να κατεβαίνουν στο 1:24 ήταν φυσιολογικό να έρθουν αντιμέτωποι με ντουμπλαρίσματα στους δύο τελευταίους γύρους. Δίκοπο μαχαίρι και για τους δύο αυτό, καθώς το σημείο που θα πετύχαινε ο κάθε ένας τους πιο αργούς αναβάτες θα ήταν καθοριστικό. Τελικά ο Ντότσικας έδειξε για άλλη μία ημέρα τις αγωνιστικές ικανότητές του, ντουμπλάρωντας τους υπόλοιπους αναβάτες με το ελάχιστο δυνατό κόστος σε χρόνο. Έτσι η ευκαιρία που είχε ο Γιάννης Περιστεράς πίσω του, να βρεθεί σε απόσταση βολής εξανεμίστηκε. Από την άλλη μεριά ο Θωμάς Σκούρτας ήταν ξανά ο νικητής στην ξεχωριστή κατηγορία των SS 300 με τον Γερακιαννάκη δεύτερο και τον Μπαξίσογλου τρίτο.   

Supersport

 

Σήμερα ο Καρακώστα είχε ρυθμίσει το cruise control στο 1:22, αντί για το 1:21 εχθές, οπότε απομακρύνθηκε με λίγο πιο αργό ρυθμό μέχρι να δει πρώτος την καρό σημαία. Δεν ξέρουμε αν αυτό βοήθησε τον  Τριντή να επιτύχει έναν καλύτερο ρυθμό πίσω του ή αν είχε αποφασίσει να μην έχει πάλι μπλεξίματα έως τον τελευταίο γύρο με τον Βούλγαρο Florov, σημασία έχει πως ο Τριντής σήμερα τερμάτισε δεύτερος άνετος και ωραίος. Όπως καταλαβαίνετε, το ενδιαφέρον των θεατών επικεντρώθηκε στον Αλέξη Παπαγεωργίου, που είχε κάνει ξανά άριστη εκκίνηση και είχε περάσει στην τρίτη θέση, έχοντας τώρα αυτός τον επιθετικό Florov στην ουρά του. Όμως αυτή τη φορά ο Παπαγεωργίου έδειξε ιδιαίτερη σταθερότητα και αντοχή, έως το σημείο που η R6 του Florov παρέδωσε το πνεύμα και εγκατέλειψε. Έτσι στους τελευταίους γύρους το θέαμα έπιασε πάτο, καθώς το επίπεδο του Καρακώστα, του Τριντή και του Παπαγεωργίου δεν επιτρέπει σε κανέναν να ελπίζει πως θα κάνουν κάποιο αναπάντεχο λάθος. Μόνο οι μηχανικές βλάβες θα μπορούσαν να δημιουργήσουν απρόβλεπτες καταστάσεις, καθώς αυτός ο διπλός αγώνας έφερε μεγάλη καταπόνηση στις μοτοσυκλέτες. Έτσι πέρα από τον Florov, εγκατέλειψε ο Ευθυμίου και ο Ζινευράκης. Όπως προβλήματα με το κιβώτιο της μοτοσυκλέτας του είχε αυτό το διήμερο και ο Γιάννης Τζορτζόπουλος, ο οποίος παρ' όλα αυτά κάτάφερε σήμερα να είναι σαφώς πιο ανταγωνιστικός και να τερματίσει στη τέταρτη θέση, με μικρή διαφορά από τον Παπαγεωργίου.  

Superbike

Τα γλιστρήματα στις εξόδους από το S και στην τελευταία στροφή της πίστας, καθώς και οι άψογες εκκινήσεις του Κουτσουμπού και του Πίππου, έστησαν το σκηνικό του δεύτερου αγώνα των Superbike. Τελικός νικητής ο Σάκης Συνιώρης που παίρνει για δεύτερη φορά την καρό σημαία στις Σέρρες με Kawasaki ZX-10R. Κλειδί για την επικράτησή του έναντι του ταχύτατου για δεύτερη ημέρα Μπεγνή, η βελτίωση του επιπέδου της πρόσφυσης της μοτοσυκλέτας του με την χρήση του κατάλληλου τύπου slick της Dunlop, κάτι που του επέτρεψε να κατέβει στο 1:20. Βέβαια η νίκη αυτή δεν ήρθε καθόλου εύκολα, καθώς ο Μπεγνής οδήγησε για άλλη μια φορά πολύ γρήγορα και σταθερά και ηγήθηκε αρκετές φορές του αγώνα. Όμως μέχρι να φτάσουμε στη μάχη για την πρώτη θέση, ο Κουτσουμπός και ο Πίππος έχοντας κάνει την τέλεια εκκίνηση, έμειναν για πολύ ώρα μαζί με τους πρώτους και μάλιστα ο Κουτσουμπός οδήγησε τον αγώνα για μερικούς γύρους. Κι αν η μάχη για την πρώτη θέση κράτησε μέχρι το τελευταίο μέτρο, το ίδιο ακριβώς έγινε και για την τρίτη θέση ανάμεσα στον Πίππο και τον Κουτσουμπό.  Ο αναγεννημένος Πίππος ξαναβρήκε τον ρυθμό που του έλειπε εχθές και ο Κουτσουμπός μαθαίνει διαρκώς καλύτερα τη νέα μοτοσυκλέτα του και τις ιδιαιτερότητες της μεγάλης κατηγορίας. Εδώ δεν είχαμε τις προσπεράσεις που είδαμε μεταξύ των δύο πρώτων, όμως και πάλι η μικρή απόσταση του ενός μέτρου ανάμεσά τους κράτησε ζωντανή την αμφιβολία για το ποιος από τους δύο θα ανέβει στο τρίτο σκαλί του βάθρου. Τελικά ο Πίππος δεν έκανε κανένα λάθος και επανήλθε μετά από καιρό στα γνώριμα γι΄αυτόν λημέρια, αφήνοντας στην τέταρτη θέση τον Κουτσουμπό.

Συνέντευξη Δημήτρης Καρακώστας: Χαμηλοί τόνοι, υψηλοί στόχοι!

Η χαρτογράφηση μιας δυνατής προσπάθειας
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

20/12/2018

Το μήλο είναι βέβαιο ότι θα πέσει κάτω από τη μηλιά, αλλά δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα μπορέσει να γίνει σαν το δέντρο από το οποίο γεννήθηκε. Στην περίπτωση όμως του Δημήτρη Καρακώστα, ενός εκ των δύο γιων του πρωταθλητή Γιώργου Καρακώστα, όχι μόνο άνθισε και αναπτύχθηκε, αλλά η μέχρι τώρα πορεία του δείχνει ότι τα "κλαδιά" του μπορούν να φτάσουν πολύ μακρύτερα από εκείνα του πατέρα του.

Τα τελευταία δύο χρόνια, το όνομα του Δημήτρη είναι από τα πιο πολυσυζητημένα, καθώς συγκαταλέγεται μεταξύ των πρωταγωνιστών στην πολύ ανταγωνιστική κατηγορία Supersport 600 του Πανελληνίου Πρωταθλήματος ταχύτητας. Η αλήθεια όμως είναι ότι το μικρό "Καρακωστάκι" –όπως είναι φυσικό- ξεκίνησε την επαφή του με τις μοτοσυκλέτες και δη με τους αγώνες πολύ-πολύ νωρίτερα. Ο Δημήτρης ήταν μόλις τριών ετών, όταν μπήκε με την λιλιπούτεια αγωνιστική του μοτοσυκλέτα στην αρένα του Athens Supercross, στους γύρους επίδειξης που διοργανώνονταν ως παράλληλη εκδήλωση του μεγάλου event, στο OAKA. Με το κράνος να είναι οριακά μικρότερο απ' όσο ήταν… ολόκληρος, ο Δημήτρης Καρακώστας έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώμα, έχοντας από τότε –και σταθερά μέχρι σήμερα- τον πατέρα του στο πλευρό του να τον στηρίζει ψυχολογικά, αλλά και πρακτικά. Από την ηλικία των πέντε μέχρι και τα οκτώ του χρόνια, ο Δημήτρης συμμετέχει σε αγώνες motocross, μαζί με τον μεγαλύτερο αδερφό του Νίκο. Ο Γιώργος και η Κωνσταντίνα, οι γονείς των δύο παιδιών, ακολουθούν και στηρίζουν με όλες τους τις δυνάμεις την τριβή των πιτσιρικάδων με τους αγώνες μοτοσυκλέτας, με μια σημαντική όμως λεπτομέρεια που αξίζει να αναφερθεί. Σε αντίθεση με την πλειοψηφία αντίστοιχων περιπτώσεων, όπου οι γονείς στην υποψία και μόνο κάποιων ψηγμάτων ταλέντου θεωρούν αυτονόητη και εκ των ουκ άνευ την προσέλκυση χορηγών, οι γονείς του Δημήτρη βασίζονται αποκλειστικά και μόνο στις δικές τους δυνάμεις, ενώ μέχρι και την διεθνή προσπάθεια –όπως θα διαβάσετε παρακάτω- του Δημήτρη, η στήριξή τους έγινε (και συνεχίζει ακόμη) με απόλυτη αξιοπρέπεια και σοβαρότητα.


Όταν ο μικρός Καρακώστας φτάνει στην ηλικία των 10 ετών, κάνει μια αλλαγή πορείας –που όπως έδειξε η ιστορία ήταν απλώς μιας μικρή… παράκαμψη- και αρχίζει να ασχολείται με τους αγώνες kart. Όπως χαρακτηριστικά μας λέει στην κουβέντα μας, με μια δόση αυτοσαρκασμού σχετικά με την πορεία του εκεί, "σε όλους τους αγώνες που έτρεξα πάλευα με τον αδερφό μου για την… τελευταία και την προτελευταία θέση". Από την άλλη μεριά, τόσο ο Δημήτρης όσο και ο αδερφός του ο Νίκος, είχαν καταφέρει η συμμετοχή τους στους αγώνες να μην γίνεται εις βάρος της εκπαίδευσης και του σχολείου, κι αυτό είναι κάτι επίσης σπάνιο για τα δεδομένα αντίστοιχων περιπτώσεων, μαρτυρώντας μια σοβαρότητα και μια ωριμότητα, τόσο από την πλευρά των παιδιών, όσο και της οικογένειας.
Το επόμενο βήμα, κι ενώ ο Δημήτρης μπαίνει στο προεφηβικό στάδιο σε ηλικία 12 ετών, έχει να κάνει με την ταχύτητα και πιο συγκεκριμένα με την συμμετοχή του στον θεσμό του MiniGP. Ταυτόχρονα ξεκινά μαθήματα στο Riding School και αρχίζει να γίνεται ακόμη πιο εμφανές το ταλέντο και η φυσική ταχύτητα του νεαρού αναβάτη. Μάλιστα, όπως θεωρεί κι ο ίδιος, "Διοργανώσεις όπως το MiniGP, είναι αυτό που χρειαζόμαστε για να βγουν νέα ταλέντα στην Ελλάδα στους αγώνες ταχύτητας. Πρέπει να γίνονται τέτοιοι αγώνες αν δεν θέλουμε να βλέπουμε τους ίδιους αγωνιζόμενους για την επόμενη εικοσαετία." Στα MiniGP το 2013 βγαίνει δεύτερος, ενώ την επόμενη χρονιά κατακτά το κύπελλο. Τα καλύτερα όμως έπονται καθώς το 2014 παίρνει ειδική άδεια (λόγω της ηλικίας του των 14 ετών) για να αγωνιστεί στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία των 125cc Racing, όπου στην παρθενική του σεζόν βγαίνει δεύτερος στο πρωτάθλημα και πέμπτος στην ενιαία κατηγορία 125/250 Racing.


Οι επόμενες δύο χρονιές είναι ορόσημο για την καριέρα του Δημήτρη, καθώς βγαίνει εκτός των ελληνικών συνόρων με τη συμμετοχή του στο EJC (European Junior Cup) με μοτοσυκλέτες Honda CBR650F, μένοντας πιστός στο χαμηλό προφίλ που διατηρούσε όλα τα προηγούμενα χρόνια, με την υποστήριξη σε μεγάλο βαθμό στις δικές του δυνάμεις και στης οικογένειάς του, χωρίς την απαίτηση να σφάζονται οι χορηγοί στα πόδια του επειδή θα έτρεχε σε διεθνείς αγώνες... Πάρα πολύ σημαντική όμως είναι η βοήθεια από την ελληνική αντιπροσωπεία της Honda, "Αφοι Σαρακάκη ΑΕΒΜΕ", που πίστεψε στο ταλέντο του νεαρού αναβάτη και συνέβαλε τα μέγιστα για να πραγματοποιηθεί αυτή η προσπάθεια. Το California Superbike School όπου φοιτά ο Δημήτρης αποδεικνύεται πραγματικό σχολείο, καθώς συμβάλλει σε σημαντικές επιτυχίες. Την πρώτη του χρονιά σε πίστες του παγκοσμίου, ο Δημήτρης καταφέρνει να τερματίσει και στους οκτώ αγώνες του θεσμού, 28ος στην κατάταξη ανάμεσα σε 46 αγωνιζόμενους. Μια εξαιρετική παρθενική επίδοση που τον οδηγεί στην συμμετοχή για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά όπου βγαίνει 18ος ανάμεσα σε 44 αγωνιζόμενους μαζεύοντας βαθμούς στους εφτά από τους οκτώ αγώνες, όντας πιο έμπειρος στον θεσμό κι έχοντας περισσότερους συνομήλικους αναβάτες, όπως λέει κι ο ίδιος. Την ίδια χρονιά δεν ξεχνά και τις υποχρεώσεις του στα ελληνικά δρώμενα, όπου συμμετέχει και αναδεικνύεται για δεύτερη φορά κυπελλούχος στα MiniGP. Εκείνη η σεζόν ήταν από τις πιο γεμάτες για τον 16χρονο Καρακώστα, ο οποίος συμμετέχει παράλληλα και σε δύο αγώνες του πανελληνίου πρωταθλήματος στην κατηγορία Supersport 600, ανεβαίνοντας και τις δύο φορές στο βάθρο (2ος και 3ος), ενώ σημείωσε και ταχύτερο γύρο αγώνα. Αν μη τι άλλο, αυτό το προοίμιο ήταν αρκετό για να τραβήξει τα βλέμματα πάνω του. Παράλληλα συμμετέχει και στο βαλκανικό πρωτάθλημα στην κατηγορία Supersport, όπου παίρνει κι εκεί μια εμφατική νίκη.
Φτάνουμε έτσι στις δύο τελευταίες χρονιές (2017-2018), όπου ο Δημήτρης Καρακώστας εδραιώνεται ως ένας εκ των πρωταγωνιστών του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ταχύτητας. Συμμετέχει στην κατηγορία Supersport 600 με την ίδια μοτοσυκλέτα που έτρεχε ο πατέρας του πριν από οκτώ (!) χρόνια, ένα CBR600RR και καταφέρνει και τις δύο χρονιές να ανέβει στην δεύτερη θέση της βαθμολογίας. Η υποστήριξη του πατέρα του, που έχει τον ρόλο του team manager και του αρχιμηχανικού, είναι πολύτιμη. Ο Γιώργος Καρακώστας συγκεντρώνει στο πρόσωπό του πολλαπλούς ρόλους, με κυρίαρχο φυσικά, αυτόν του πατέρα, ενώ καταφέρνει να ανταποκρίνεται σε όλους με επιτυχία. Η εμπειρία του Γιώργου από τους αγώνες, είναι το καλύτερο εφόδιο για τον γιο του Δημήτρη, ο οποίος αναγνωρίζει την τεράστια προσφορά του πατέρα του. Παρ' όλα αυτά, δεν αποκλείει την περίπτωση να συνεργαστεί στο μέλλον με κάποια ομάδα όπου δεν θα υπάρχει τέτοιος οικογενειακός δεσμός.


Το 2017 πήρε εκκίνηση σε όλους τους αγώνες του πρωταθλήματος και κατέκτησε την δεύτερη θέση χάρη στις δύο νίκες που σημείωσε εκείνη την χρονιά. Μάλιστα, ο τίτλος κρίθηκε στον τελευταίο αγώνα όπου ο Καρακώστας είχε μια πτώση, ενώ στον αγώνα της προηγούμενης μέρας είχε μια επαφή με συναθλητή του, ο οποίος πήρε τελικά και τον τίτλο. "Πολλοί λένε ότι έχασα το πρωτάθλημα λόγω απειρίας, εκείνη την χρονιά", μας λέει ο Δημήτρης. "Το θέμα όμως είναι πως δεν είναι αυτή η αιτία. Στα Μέγαρα σίγουρα η επαφή με τον συναθλητή μου ήταν δυνατή στιγμή, αλλά δεν με επηρέασε ιδιαίτερα. Την επόμενη μέρα δεν ήταν απλώς θέμα έλλειψης εμπειρίας η πτώση μου. Ο τροχός μου έπεσε μέσα σε… λακκούβα της πίστας ενώ ήμουν υπό κλίση και έχασα το μπροστινό ακαριαία. Δεν μπορούσα να κάνω κάτι γι' αυτό." Φέτος, όπως ίσως θα γνωρίζετε ήδη όσοι ενημερώνεστε από το motomag.gr, ο Δημήτρης πάλεψε δυνατά και φέτος για το πρωτάθλημα, αλλά τελικά δεν τα κατάφερε κι έμεινε στη δεύτερη θέση. Όπως εξηγεί ο ίδιος, "το πρωτάθλημα είχε χαθεί από την εγκατάλειψή μου στην Τρίπολη εξαιτίας μηχανολογικού προβλήματος στον κινητήρα. Ο αγώνας ήταν μετά την συμμετοχή μου στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα και ο κινητήρας ήταν ήδη καταπονημένος από εκεί."
Για την επόμενη σεζόν, στόχος δεν είναι –φυσικά- κάτι άλλο πέρα από το πρωτάθλημα. Η μοτοσυκλέτα με την οποία θα αγωνιστεί είναι ένα Honda CBR600RR του 2018, την οποία έχει φέρει ειδικά για την ομάδα στην Ελλάδα η ελληνική αντιπροσωπεία της Honda, για την οποία μέχρι στιγμής έχει έρθει μια εξάτμιση της Arrow που κατάφερε να εξασφαλίσει ο Παπασταύρου (με τον οποίο προπονούνται και μαζί), ειδικά σχεδιασμένη για τις μοτοσυκλέτες που συμμετέχουν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport.
Παράλληλα, ο Δημήτρης δουλεύει στην επιχείρηση του πατέρα του ως μηχανικός στο εξουσιοδοτημένο συνεργείο Honda, αφού εν μέσω πρωταθλημάτων, κυπέλλων, διεθνών αγώνων και της φυσιολογικής ζωής που μπορεί να έχει ένα νέο παιδί της ηλικίας του, κατάφερε να αποφοιτήσει από το σχολείο και στη συνέχεια να πάρει δίπλωμα μηχανικού από την σχολή στην οποία φοίτησε. Ο υπόλοιπος χρόνος αφιερώνεται στην προπόνηση, η οποία περιλαμβάνει ποδήλατο στο βουνό αλλά και στην άσφαλτο, τρέξιμο, γυμναστήριο και δύο φορές την εβδομάδα οδήγηση motocross. Πρόσφατα μάλιστα ξεκίνησε να προπονείται και στο flat track, επιβεβαιώνοντας ότι το χώμα είναι το καλύτερο σχολείο για την άσφαλτο. Το αποτέλεσμα όλης αυτής της προετοιμασίας θα το δούμε στην αγωνιστική σεζόν της νέας χρονιάς, αν και το σίγουρο είναι πως το όνομα του Δημήτρη Καρακώστα θα βρίσκεται ξανά σε έναν ρόλο πρωταγωνιστικό.

Η καριέρα του σε αριθμούς

2013: 2ος στο MiniGP Cup

2014: Κυπελλούχος στο MiniGP Cup

2015: 28ος στο European Junior Cup

2016: 18ος στο European Junior Cup / Κυπελλούχος στο MiniGP Cup / 2η και 3η θέση σε αγώνες του Π.Π. Ταχύτητας / Νίκη σε αγώνα του Βαλκανικού Πρωταθλήματος

2017: 2ος στο Π.Π. Ταχύτητας κατηγορία Supersport 600 / 4ος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα

2018: 2ος στο Π.Π. Ταχύτητας κατηγορία Supersport 600

 

Οι χορηγοί του Δημήτρη Καρακώστα

Καρακώστας Honda
Αφοί Σαρακάκη ΑΕΒΜΕ
Intramoto – Pirelli
Τζωρτζόπουλος Moto Fashion
Moto Monkey
Extra Products Tasoulis
Castrol
Georgopoulos Ermax
Rise Customs
Papastavrou Shops