Dakar 2017: 10η μέρα

30 λεπτά μπροστά ο Sam

13/1/2017

Μέσα σε έναν πανικό ανακατατάξεων τις τελευταίες μέρες στο Dakar Rally, μία από τις πιο σταθερές αξίες είναι ο μέχρι στιγμής πρωτοπόρος της γενικής Sam Sunderland. Τι παίζει όμως με το νεαρό Βρετανό και γιατί μία πιθανή νίκη του θα είναι και μία τεράστια επιτυχία για τον ίδιο;

Αν και στο Dakar δε χωράνε προβλέψεις, ο Sam δείχνει πολύ κοντά στον πρώτο του τερματισμό και μαζί στην πρώτη του νίκη. Ανερχόμενο αστέρι του motocross, είχε ένα ατύχημα στα 16 του που έκοψε κάπως την καριέρα του. Επανήλθε και στα 19 του αποφάσισε να πάει για διακοπές στο Dubai, όπου και μένει μόνιμα τα τελευταία εφτά χρόνια.

Σε μία πίστα motocross στο Dubai τον ανακάλυψε ο ιδιοκτήτης της τοπικής αντιπροσωπείας της ΚΤΜ, του πρότεινε συμβόλαιο και τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους. Ο Sam άρχισε να τρέχει τοπικούς αγώνες Βaja και σιγά σιγά ήρθε και η πρώτη συμμετοχή σαν ιδιώτης στο Dakar το 2012. Το θέμα δεν είναι ότι ο Βρετανός κατάφερε να περάσει στον μεγαλύτερο αγώνα ράλι του κόσμου, αλλά το τι συνέβη μετά από την πρώτη του συμμετοχή.

Το 2012 εγκατέλειψε όταν το ‘ιδιωτικό’ του Honda έμεινε από ηλεκτρικά. Το 2013 μπήκε στην επίσημη ομάδα του HRC, αλλά λίγες βδομάδες πριν τον αγώνα καθώς τέσταρε τη νέα μοτοσυκλέτα του κάπου στην Καλιφόρνια, ένα αντίβαρο από το τιμόνι έπεσε στις πλάκες του πιρουνιού, λόκαρε το τιμόνι και ο Sam βρέθηκε με μερικά σπασμένα κόκαλα.

Το 2014 γύρισε πάλι στο Dakar με το HRC, κέρδισε το πρώτο σκέλος του αγώνα αλλά είχε πτώση λίγες μέρες μετά και εγκατέλειψε. Το ίδιο περίπου συνέβη και το 2015, στην πρώτη του συμμετοχή με την εργοστασιακή ομάδα της ΚΤΜ. Όσο για το 2016, λίγους μήνες πριν τον αγώνα και ενώ είχε κερδίσει το Marocco Rally, έσπασε το ισχίο του στο Merzouga Rally τρεις μέρες μετά.

Τα στατιστικά λένε πάντα την αλήθεια. Ο Sam έχει βρεθεί τρεις φορές μέχρι στιγμής στην εκκίνηση του Dakar xωρίς να έχει καν περάσει την πρώτη του εβδομάδα ποτέ. Και άλλες δύο ήταν έτοιμος να τρέξει αλλά τραυματίστηκε πριν καν φτάσει στην εκκίνηση. Και όλα αυτά μέχρι φέτος.

Στον αγώνα που γίνεται αυτή την στιγμή στην Λατινική Αμερική, ο Sam όχι μόνο έχει περάσει την πρώτη εβδομάδα και προηγείται αλλά κυριότερα είναι σταθερός και μέσα στην δεκάδα σε κάθε σκέλος, άσχετα εάν εκκινεί μπροστά ή στις πίσω θέσεις. Είναι το 2017 η χρονιά που όλα θα αλλάξουν για τον Βρετανό; Μένουν δύο μέρες για να το μάθουμε.

Τι έγινε στο 10^ο σκέλος;

Τον ταχύτερο χρόνο της ημέρα σημείωσε ο Michael Metge (Honda) όμως το γεγονός πως έχασε ένα waypoint τον χρέωσε με ποινή αφήνοντας τη νίκη στον ομόσταυλό του Joan Barreda. Την ίδια ώρα ο Sunderland (ΚΤΜ) κατάφερε να αυξήσει τη διαφορά του, τερματίζοντας μόλις δωδέκατος. Με μόνο δύο ημέρες και 352κm ειδικών διαδρομών να απομένουν για τον τερματισμό ο Βρετανός είναι κοντά όχι μόνο στη νίκη αλλά και στον πρώτου τερματισμό σε Dakar.

Την τριάδα συμπλήρωσε ο Σλοβάκος Stefan Svitko οποίος κατέρρευσε αμέσως μετά τον τερματισμό της ημέρας και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο.

Αντίθετα, ανήμπορος να συνεχίσει τον αγώνα ήταν ο Pablo Quintanilla (Husqvarna) οποίος στο τετρακοσιοστό χιλιόμετρο σταμάτησε τον αγώνα υποφέροντας από ζαλάδα προερχόμενη από πτώση που είχε λίγο νωρίτερα. Ο Γάλλος βρισκόταν στη δεύτερη θέση της Γενικής κατάταξης.

Τραυματισμό και εγκατάλειψη ύστερα από ατύχημα με το αυτοκίνητο του Peterhansel (Peugeot) είχε ο Σλοβένος Simon Marcic. Ο Γάλλος οδηγός και ο συνοδηγός παρέμειναν μαζί με τον τραυματία μέχρι να φτάσουν οι πρώτες βοήθειες, χάνοντας αρχικά τη νίκη. Αργά το βράδυ ο χρόνος που έχασε αφαιρέθηκε από την επίδοσή του, και ο πολυνίκης του Dakar ανέβηκε και πάλι στην πρώτη θέση.

Ο Joan Berreda - Honda HRC:

Η διαδρομή

751χλμ ήταν το σύνολο της ημέρας που ξεκίνησε από το Chilecito και ολοκληρώθηκε στο San Juan,.με τα 449 να αποτελούν τη χρονομετρημένη ειδική. Το υψόμετρο κυμάνθηκε μεταξύ 800 και 2.600 μέτρων ενώ η θερμοκρασία ήταν αρκετά υψηλότερη σε σχέση με τις προηγούμενες μέρες Το αρχικό κομμάτι ήταν αργό και με απαιτητική πλοήγηση υποχρεώνοντας πολλούς αναβάτες να υποπέσουν σε σφάλματα και να χάσουν πολύ χρόνο ενώ η συνέχεια ήταν πιο «γκαζερή» και απολαυστική.

Dakar Rally 2017 – Σκέλος 10o

1. Joan Barreda (ESP), Honda, 5:49:45

2. Stefan Svitko (SVK), KTM, 00:00:24

3. Franco Caimi (ARG), Honda, +00:03:48

4. Pela Renet (FRA), Husqvarna, + 00:04:21

5. Helder Rodrigues (PRT), Yamaha, +00:05:46

6. Cervantes Montero (ESP), KTM, +00:07:15

7. Adrien Metge (FRA), Sherco TVS, +00:08:18

8. Paulo Goncalves (POR), Honda, +00:08:43

9. Ondrej Klymciw (CZE), Husqvarna, +00:09:22

10. Matthias Walkner (AUT), KTM, +00:12:53

Είναι το 2017 η χρονιά που όλα θα αλλάξουν για τον Βρετανό; Μένουν δύο μέρες για να το μάθουμε

Γενική κατάταξη μετά το 10o σκέλος

1. Sam Sunderland (GBR), KTM, 28:07:59

2. Matthias Walkner (AUT), KTM, +00:30:01

3. Gerard Farres Guell (ESP), KTM, + 00:38:43

4. Adrien Van Beveren (FRA), Yamaha, +00:41:57

5. Gerard Farres Guell (ESP), KTM, + 00:53:47

6. Pela Renet (FRA), Husqvarna, + 00:55:24

7. Paulo Goncalves (POR), Honda, + 01:00:11

8. Xavier de Soultrait (FRA), Yamaha, + 01:32:55

9 Franco Caimi (ARG), Honda, +01:37:57

10. Stefan Svitko (SVK), KTM, 01:48:45

Ο Sam Sunderland - KTM:

Ο Paulo Goncalces - Honda HRC:

Φωτό: M. Kin, S. Romero, HRC, F. Duhamel, M. Margani, MCH Photo

Ετικέτες

dakar

https://bit.ly/MOTO_678

Enduro

Παν. Πρωτ. Enduro 2019: Αγώνας επιβίωσης & τραυματισμών στο Άργος – Gallery

Πολλά παράπονα για την διοργάνωση

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/5/2019

Ο Κακολύρης πάλεψε με τον Βαρσάμη παίρνοντας την πρώτη θέση αλλά και οι δυο τους νίκησαν με μεγάλη διαφορά τρέχοντας σε κάτι ιδιαίτερα δύσκολο: Έναν αγώνα Enduro που θα ήταν «αντρικός» που θα έκανε τα παιδιά να ξεχωρίσουν από τους άντρες και τα μωρά να κλάψουν, έναν τέτοιο αγώνα οραματίστηκε η λέσχη ΦΙΛ.Μ.Α. που είχε μάλλον την σκέψη πως αυτό χρειαζόταν για να ανεβάσει το επίπεδο στους ελληνικούς αγώνες, αλλά κατέληξε να δέχεται πολλά παράπονα.

Η αλήθεια είναι πως δεν κατάφερε να αποφύγει τα λάθη που είχαν γίνει πίσω το 2014, συγχέοντας την σκληρότητα που πρέπει να υπάρχει σε έναν αγώνα με το επίπεδο εντουροβόλτας μίας κλειστής παρέας. Οι αγώνες έχουν σημαντικές απαιτήσεις γιατί φτιάχνονται για να αναδείξουν την τεχνική του κάθε αναβάτη και το ίδιο το άθλημα διατηρώντας την μέγιστη ασφάλεια. Πράγμα που σημαίνει πως είναι απαραίτητο το ασθενοφόρο να έχει άμεση πρόσβαση, όπως αντίστοιχα οι αναβάτες να μπορούν να περπατήσουν την διαδρομή χωρίς τις μοτοσυκλέτες τους, διαφορετικά δεν νοείται «περπάτημα» αλλά προ-αγώνας. Θα πρέπει με λίγα λόγια η διαδρομή να είναι προσβάσιμη. Πρώτα για τους παραπάνω λόγους και έπειτα για να προσελκύσει θεατές, έστω κι αυτούς τους λίγους που τελευταία δέχονται τα ελληνικά πρωταθλήματα.

οι φωτογραφίες ανήκουν στο περιοδικό MOTO

φωτογράφος: Θοδωρής Ερμήλιος

Η πρόσβαση για το ασθενοφόρο ανοίχτηκε ή καλύτερα οργώθηκε λίγο πριν τον αγώνα, κι αρκετοί αναβάτες δεν είχαν την ευκαιρία να την περπατήσουν. Αυτός ήταν ένας από τους λόγους, ο μικρότερος, για το γεγονός πως υπήρξαν πολλοί τραυματισμοί. Ο Λεοντιάδης έφυγε τελικά με ασθενοφόρο τραυματισμένος, ενώ οι εγκαταλείψεις από πτώσεις δεν ήταν λίγες.

Η μπόλικη πέτρα, και το δύσκολο τερέν δεν είναι το πρόβλημα. Η ομάδα του ΜΟΤΟ έχει βρεθεί στο Erzberg πολλές φορές όπως και σε πολλούς δύσκολους αγώνες και είναι άλλο πράγμα να κάνεις αγώνα με δυσκολία και άλλο πράγμα να καταλήγει προβληματικός. Η προδιάθεση της ΦΙΛΜΑ δεν θα ήταν προφανώς να ταλαιπωρήσουν τον κόσμο, αλλά να πραγματοποιήσουν έναν αγώνα πραγματικά Enduro και όχι βόλτα. Δεν σημαίνει πως αυτή η προδιάθεση είχε και το αντίστοιχο αποτέλεσμα για την πλειοψηφία των αναβατών που έτρεξαν τόσες πολλές ώρες, σχεδόν 8,5!

Ο χρόνος ήταν ένα γενικότερο πρόβλημα, καθώς η μιάμιση ώρα για τα Σ.Ε.Χ. δεν είναι το καλύτερο που μπορείς να κάνεις σε έναν αγώνα, βασικά είναι λάθος και όταν οι αναβάτες απευθύνθηκαν στην διοργάνωση η απάντηση που πήραν είναι πως ο κανονισμός αναφέρει για προτεινόμενο χρόνο και όχι για επιβολή ανώτερου χρόνου. Είναι σαν να λέμε πως υπάρχει ημερομηνία λήξης κατά προτίμηση. Για κάποιους είναι χαλασμένο, για άλλους θα μπορούσαν και να το καταναλώσουν. Σε κάθε περίπτωση μιλάμε για λάθος γιατί ο αγώνας φτιάχνεται με στόχο να μηδενίσει τις πιθανότητες για λάθη και να αυξήσει την ταχύτητα των αναβατών και να αναδείξει την τεχνική τους και την αντοχή τους βέβαια, αλλά σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα. Οι νέοι διοργανωτές ήθελαν έναν δύσκολο αγώνα και υπήρχαν αναβάτες που τους άρεσε ιδιαίτερα, όχι όμως και στην πλειοψηφία όσων πήραν μέρος. Αμφότεροι ωστόσο συμφώνησαν πως με την συνδιοργάνωση του Enduro Ν.Ελλάδος δεν χωρούσαν στην μικρή πλατεία του χωριού που στήθηκε το parc ferme το οποίο αντίστοιχα ήταν πολύ μακριά από ξενοδοχεία και καταλύματα.

Σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες ο Βαρσάμης παραλίγο να πάρει την πρώτη του νίκη, αλλά επικράτησε ο Κακολύρης με τους δυο να χτίζουν μία διαφορά από τον Ζώρα και τον Σιαφαρίκα στην τρίτη και τέταρτη θέση αντίστοιχα, με τον Ντουζένη να επιστρέφει στο προσκήνιο κλείνοντας την πεντάδα και αφήνοντας πίσω τον ανανεωμένο Ζέρβα.

Έντονος παρασκηνιακά αγώνας με μπόλικη κούραση που ανέδειξε τους Κακολύρη και Βαρσάμη!