Συνέχεια για τον τελευταίο αγώνα Enduro στο Άργος

Παράπονα στα παράπονα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/5/2019

Στην Ελλάδα μόλις γράψεις για μία μοτοσυκλέτα πως δεν είναι όλα ρόδινα, είσαι αυτόματα εγκάθετος και τα «παίρνεις από τον ανταγωνισμό» κι αυτό ξεκινά πολλές φορές από τους ίδιους τους ιδιοκτήτες και μετά από τις εταιρίες. Ναι έτσι είναι, όλο και πιο σπάνια έχουμε πρόβλημα με εταιρίες για κριτική στα μοντέλα που παίρνουμε για δοκιμή. Εμείς στο ΜΟΤΟ τουλάχιστον που έχουμε ακόμη την δύναμη των αναγνωστών που πληρώνουν για να διαβάσουν. Κάποτε οι πωλητές νόμιζαν πως έπρεπε να έχουν την καλύτερη μοτοσυκλέτα για να πουλήσουν, τώρα ξέρουν πως έτσι δεν τους χρειάζεται κανείς. Αν είναι η καλύτερη του κόσμου πωλείται και από ATM μόνη της. Όμως μην τολμήσεις και γράψεις άσχημα λόγια για μία μοτοσυκλέτα που έχει αγοράσει ο «Γιώργος», ο «Κώστας» ή οποιοσδήποτε άλλος και αυτομάτως δεν είναι η καλύτερη του κόσμου, μην τυχόν και δεν επιβεβαιώσεις πως έκανε την καλύτερη επιλογή γιατί μπορεί να είναι από τους πρώτους που θα μασήσει την καραμέλα. Είναι κυρίως ελληνικό προνόμιο αυτό και τελευταίο κρούσμα έρχεται από την ΦΙΛΜΑ όταν δεν τους άρεσε το άρθρο μας για τον αγώνα Enduro στην Καρυά Αργολίδας συμπεραίνοντας απευθείας πως πρόκειται για «εντολή» από τις εταιρίες! Και αρχίζουν μία επίθεση προς το περιοδικό προς πάσα κατεύθυνση. Είναι κρίμα. Αλλά θα τους δώσουμε το βήμα για να καταλάβουν το λάθος. Κάνουμε μία δουλειά που είναι εξαιρετικά δύσκολη στην εποχή μας, και ο μόνος λόγος που συνεχίζουμε είναι γιατί μας επιτρέπει να έχουμε αξιοπρέπεια. Συνεπώς δεν έχουμε καμία υποχρέωση να δημοσιεύσουμε email που μας έρχονται με ορισμούς καφετέριας, με «ΕΛΑ ΜΩΡΕ ΤΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ» και τέτοια τραγικά… αλλά θα το κάνουμε ως παράδειγμα. Διότι έτσι φαίνεται ποιος δέχεται την κριτική στ' αλήθεια.

Θα επαναλάβουμε σε αυτό το σημείο κάτι που λέμε και στο άρθρο, και το Erzberg αντρικό είναι και μακριά από πόλεις επίσης. Και κάτι που λέμε και για το Παν.Πρω.Ταχύτητας: Πρέπει επιτέλους να γίνονται αγώνες για τους θεατές. Με τους αγώνες δεν ασχολείται κανείς στην Ελλάδα πλέον! Κάποτε μαζευόντουσαν χιλιάδες να παρακολουθήσουν αγώνες μοτοσυκλέτας, τώρα κανείς. Ρίχνουμε λεφτά -έξοδα για τον φωτογράφο μας, χρόνο για τα άρθρα κτλ, διαμονές, βενζίνες κτλ, για πιο λόγο; Όταν τα άρθρα αυτά έχουν τα λιγότερα «κλικ» όταν δεν συνοδεύονται από διαφήμιση όπως μας κατηγορούν από την ΦΙΛΜΑ, όταν είναι ξεκάθαρα ένα χάσιμο χρόνου. Καρκίνος σκέτος για να τους έχεις όλους ευχαριστημένους. Και για να έχουν οι αναβάτες φωτογραφίες τους να θυμούνται! Αλλά ως κυρίαρχοι στον χώρο πρέπει να είμαστε παντού, και ας μην νοιάζεται κανένας, ας είναι επιχειρηματικά ένα λάθος, καθώς μόνο έξοδα και χαμένο χρόνο και κόπο αποφέρουν και τίποτα περισσότερο. Χάνουμε και φίλους. Θα μαζεύονται στην ΦΙΛΜΑ και θα μας κατηγορούν μέχρι να ξανά κάνουν αγώνα… ας είναι αυτό το πρόβλημα. Τι θέλουμε να γίνει; Θέλουμε να γίνονται σωστοί αγώνες στο ιδιαίτερα περίεργο σύστημα της χώρας που οι λέσχες αναλαμβάνουν να τους πραγματοποιήσουν. Θέλουμε οι αγώνες να αναδεικνύουν νέα ταλέντα και όταν κάποιος πάει στο εξωτερικό να τρέξει, να είναι στο ίδιο επίπεδο και να μην του φαίνονται όλα εξωγήινα. Θέλουμε οι αγώνες να έχουν θεατές, διότι μόνο έτσι θα ασχοληθούν οι εταιρίες κι αυτό ποιον ενδιαφέρει στο τέλος, εμάς; Που πάλι θα κάνουμε τα ίδια έξοδα;

Ή εκείνους τους αναβάτες που ζητούν υποστήριξη και δεν την έχουν; Δεν φτάνει το ταλέντο στην μοτοσυκλέτα για να ανέβεις επίπεδο. Η μοτοσυκλέτα δεν είναι μπάλα, έχει έξοδα για να κάνεις το επόμενο βήμα, θέλει λάστιχα, αναρτήσεις και πράγματα που αν το ταλέντο δεν έχει να πληρώσει, δεν θα αναδειχτεί ποτέ. Για αυτό και έρχονται σε εμάς ζητώντας να τους βοηθήσουμε, για αυτό και οι αναβάτες μας ζητούν να αναδείξουμε τους αγώνες. Και το κάνουμε, με στόχο να γίνουν καλύτεροι και ο κόσμος να ασχολείται μαζί τους, με όλο αυτό το κόστος που βλέπουμε:

 

Καλησπέρα σας,

Παρακαλούμε να δημοσιεύσετε το παρακάτω κείμενο ως απάντηση στο άρθρο που υπογράφει ο κ. Φελούκας αναφορικά με τον αγώνα Enduro που πραγματοποιήθηκε στις 5/5/19 στην Καρυά Αργολίδας, καθώς το άρθρο του κ. Φελούκα περιέχει ψεύδη και ανακρίβειες!

 

ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΛΕΙΣ

5ος Π.Π και 3ος Νοτ. Ελλάδος ΕΝΤΟΥΡΟ

Όταν μας ανατέθηκε από την ΑΜΟΤΟΕ τον Φεβρουάριο  του 2019, προς αναπλήρωση άλλου σωματείου, η διοργάνωση του 5ου αγώνα Πανελληνίου Πρωταθλήματος και του 3ου αγώνα για το πρωτάθλημα Νοτίου Ελλάδος, γνωρίζαμε ότι ο χρόνος είναι ασφυκτικά λίγος.

 Πιάσαμε όμως δουλειά με τον ενθουσιασμό που συνήθως χαρακτηρίζει τους νέους ανθρώπους και αποφασίσαμε να φτιάξουμε έναν αγώνα διαφορετικό με γνώμονα

Α) την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ασφάλεια

Β) την ευχαρίστηση των οδηγών

Γ) τον καθαρά εντουρά(δικο) χαρακτήρα του Η επιλογή της τοποθεσίας ήταν μονόδρομος. Το Αρτεμίσιο. Μιας και δεν υπάρχει άλλο βουνό στην Αργολίδα .

Ως τόπος εκκίνησης αρχικά προτάθηκε το Άργος με τις 2 ειδικές διαδρομές να είναι η δίπλα στο ποτάμι που διασχίζει την πόλη -ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη προσέλευση κόσμου και να ευχαριστηθούν οι εταιρίες από τους επισκέπτες - . Αυτή η πρόταση μας συνέφερε όλους. Ούτε στα βουνά θα τρέχαμε, τα ξενοδοχεία, οι εταιρίες και οι πολιτικοί θα έτριβαν τα χέρια τους και ίσως να μας έκαναν και άγαλμα.

Διαλέξαμε όμως το δύσκολο, σωστό κατ΄εμάς και λιγότερο εμπορικό δρόμο, να φτιάξουμε έναν αγώνα ΕNDURO στο βουνό, στα ξεχασμένα χωριά, στα ρυάκια και τους καταρράκτες, στα πλατάνια και τους νερόμυλους, με 2 ειδικές σε δύο πανέμορφα οροπέδια το ένα δίπλα στην Καρυά (όπου θα γινόταν και η εκκίνηση) και το άλλο ακριβώς δίπλα, σε ένα ξεχασμένο χωριό, το Τουρνίκι, κάτω από το όρος ΧΤΕΝΙΑ, ιδιαίτερου φυσικού κάλους.

Όταν πας σε αυτά τα χωριά, το πρώτο που σκέφτεσαι είναι « Πώς πήγαιναν παλιά με τα πόδια στο Άργος και την Τρίπολη από τα μονοπάτια κουβαλώντας την πραμάτεια τους;». Πέρασαν όμως τα χρόνια και φτιάχτηκαν τρείς δρόμοι για το κάθε χωριό προς τις πόλεις και την μεταξύ τους επικοινωνία.

Δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι ο Νεοέλληνας που εμπορεύεται τις μηχανές που έχουν ακριβώς κατασκευαστεί για να διασχίζουν αυτά τα μέρη, θα γκρινιάξει γιατί δεν μπορεί να πάει στην ειδική με την «ακριβή του κούρσα».

 Τα ασθενοφόρα μας διαβεβαίωσαν εξαρχής ότι δεν υπάρχει το παραμικρό πρόβλημα πρόσβασης για τα ίδια καθώς η μια ειδική επικοινωνεί με το Άργος από ασφάλτινη διαδρομή και η άλλη από δύο δρόμους, έναν που αποτελείται για τα 10 πρώτα χλμ από άσφαλτο και για τα 4 τελευταία χλμ από καλό πατημένο χωματόδρομο που πάνε και οι «κούρσες» και άλλον έναν 12 χλμ άσφαλτο και 6 χλμ χωματόδρομο.

Υπάρχουν άλλοι 2 δρόμοι που συνδέουν και το Τουρνίκι και τις 2 ειδικές διαδρομές μεταξύ τους με 8 χλμ άσφαλτο και 5 χλμ χωματόδρομο που πάνε τα 4χ4 άνετα και οι μοτό «αέρα» καθώς και ένας ακόμα με πρόσβαση σε 30 λεπτά από το Άργος.

ΕΡΩΤΗΣΗ : προλαβαίνει κάποιος μόλις περάσει την μια ειδική ο αναβάτης του να πάει στην άλλη προτού να φτάσει; ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Άνετα, μόνο που θα κάνει τα παραπάνω χλμ με τον έναν ή τον άλλον παραπάνω τρόπο.

Άλλωστε ENDURO κάνουμε όχι μότοκρος.

Λογαριάσαμε όμως χωρίς τον ξενοδόχο που απέχει 19 χλμ από την Καρυά (για όσους μόνο δεν πρόλαβαν να κλείσουν διαμονή σε κάποιο από τα καταλύματα του χωριού) 20 λεπτά από την άσφαλτο. Ε, δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα σκεφτήκαμε.

Είπαμε το εντούρο στις πόλεις και τα γήπεδα είναι κατάντια , είναι εμπόριο, είναι τσιμέντο, ΔΕΝ είναι φύση.

Άντε ρε παιδιά να φτιάξουμε έναν ωραίο εντουράδικο αγώνα  και ας τ΄ακούσουμε και λίγο. Πάλι όμως λογαριάσαμε χωρίς τον «ξενοδόχο», τον «κουτσομπόλη» που θα κοιτάξει, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, να τα έχει καλά όχι με τη συνείδηση και την ιδεολογία του (ποια ιδεολογία; ) αλλά με αυτούς που του παρέχουν τα περισσότερα για να μην καταλαβαίνει στο τέλος τίποτα από τα «ΤΕΣΤ» των μηχανών που κάνουν και να του φαίνονται όλες καλές!!!. Εμπόρευμα είναι πρέπει να κάνεις τον κόσμο το αγοράζει . «Αυτή είναι η εντολή από τις εταιρίες» αλλιώς δεν έχει διαφήμιση. Καλά μέχρι εδώ, ξέρουμε ότι οι εταιρίες προστάζουν ειδικές μοτοκροσάδικες, κοντά στις πόλεις για θεατές και τέντες με το εμπόρευμα να θέλει  να το αγοράσει τώρα ο καταναλωτής.

 Εκείνο που δεν φανταζόμασταν  είναι ότι στο βωμό αυτής της εμπορευματοποίησης θα γράφονταν ασύστολα ψεύδη και συκοφαντίες του στυλ «Αγώνας επιβίωσης και τραυματισμών στο Άργος», «εγκαταλείψεις μετά από πτώσεις…. και δεν ήταν λίγες»  (χωρίς να αναφέρεται αριθμός) , «η πρόσβαση για το ασθενοφόρο οργώθηκε την προηγούμενη μέρα του αγώνα, ο συνολική διάρκεια του Π.Π.Ε ξεπερνούσε τις 8,5 ώρες (σ.σ άκυρος αγώνας)» και άλλα τέτοια!!!!  .

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ:

Υπήρχαν 2 ασθενοφόρα, ένα σε κάθε ειδική σε απόσταση 20 χλμ από το Άργος και χρόνο προσέγγισης 40 λεπτά και 20 λεπτά αντίστοιχα και 20 διασώστες.

 Ξεκίνησαν 37 αναβάτες στο πανελλήνιο και 55 στο νοτίου Ελλάδος Τερμάτισαν 82

Υπήρξε ένας τραυματισμός στην ειδική 1.  Εντελώς ελαφρύς, ώστε ο αναβάτης ήρθε περπατώντας στον τερματισμό και δεν ήθελε ούτε καν να τον εξετάσει ο γιατρός, παρόλο που η διοργάνωση τον προέτρεψε επανειλημμένα και στο τέλος η ίδια πήγε τον γιατρό στο αυτοκίνητο του και τον εξέτασε με το ζόρι. Υπήρξαν άλλοι 3 τραυματισμοί στις απλές διαδρομές στο χωματόδρομο(!!) εκ των οποίων ο ένας πήγε με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο όπου διαγνώστηκε χωρίς πρόβλημα και έφυγε, και ένας που μεταφέρθηκε με αυτοκίνητο της διοργάνωσης, έγιναν ακτινογραφίες και επέστρεψε με το αυτοκίνητο της διοργάνωσης χωρίς σοβαρό πρόβλημα και ο τρίτος απλώς μεταφέρθηκε, αφού εξετάστηκε από τον ιατρό, από την διοργάνωση με τη μοτοσυκλέτα του στο χώρο εκκίνησης.

Ιδιαίτερα συγχαρητήρια αξίζουν στο Χάρη Δημόπουλο (ο οποίος συμπεριλαμβάνεται στους παραπάνω που εγκατέλειψαν τον αγώνα) καθώς με δική του απόφαση επέλεξε να αφήσει τον αγώνα και να βοηθήσει έναν συναθλητή του ο οποίος χρειάστηκε βοήθεια κατά τη διάρκεια του αγώνα.

Οι χρόνοι κατά κοινή ομολογία ήταν ιδανικοί και δεν έφαγαν καπέλο οι αναβάτες ούτε είχαν μεγάλη προ-πορεία ώστε να χάνουν τον ρυθμό τους. Το περιβόητο σημείο που είχε χαλάσει η καταρρακτώδης βροχή λίγες μέρες πριν τον αγώνα και δεν περνούσαν όλες οι κούρσες, αποκαταστάθηκε το Σάββατο και την ημέρα του αγώνα περνούσαν και οι ΙΧδες με τις κούρσες!!!.

          ΛΑΘΗ

Ναι, υπήρχαν και τα δεχόμαστε, όπως δεχόμαστε και την κριτική αρκεί να μην είναι κακοπροαίρετη

1) Κάναμε λάθος και βάλαμε χρόνο 98 λεπτών από το ΣΕΧ2 ως το ΣΕΧ1 ενώ έπρεπε να το βάλουμε το πολύ 75. Είχε αρχικά τοποθετηθεί στα 70, μας ΖΗΤΉΘΗΚΕ όμως από τους αναβάτες και όσους τους υποστηρίζουν για να μπορούν να τους προλαβαίνουν άνετα από το ΣΕΧ 1 μέχρι να πάνε στο ΣΕΧ 2 και από το τελευταίο στην ειδική 1. Επίσης μας ΖΗΤΗΘΗΚΕ το ΣΕΧ1 να παραμείνει στην Καρυά (εκκίνηση) ώστε οι εταιρείες να μην στήνουν και ξεστήνουν την Κυριακή το πρωί τις τέντες τους.

          Ο χρόνος των αναβατών από το ΣΕΧ1 στο ΣΕΧ2 ήταν 49 λεπτά και αυτών που τους υποστηρίζουν 25.

Το «πρόβλημα» ήταν ότι διαδρομή από την ειδική 2 ως την ειδική 1 (στις οποίες δεν υπήρχε ΣΕΧ) ενώ ήταν 30 λεπτά για τους αθλητές, ήταν 35 με 40 για τους συνοδούς με το αυτοκίνητο (20 με μηχανή από χωματόδρμο) αλλά όπως προείπαμε δεν υπήρχε ΣΕΧ στις ειδικές με ό,τι αυτό συνεπάγεται!

2) Έγινε λάθος και τοποθετήθηκε ο τερματισμός της ειδικής 1 20 μέτρα πιο μακριά από το αρχικό σημείο, ώστε να διευκολυνθούν τα ρολόγια.

3) Κάναμε λάθος που θελήσαμε να φτιάξουμε έναν αγώνα «Αντρικό, εντουράδικο» μακριά από τα γήπεδα, από τις πλατείες και τα τσιμέντα για να ευχαριστήσουμε όσους αγαπάνε το ENDURO και θέλουν οι αγώνες να έχουν χαρακτήρα και να προσελκύουν όλους αυτούς τους αναβάτες που το έχουν ρίξει στις εντουρόβολτες, επειδή σιχάθηκαν τους κατά παραγγελία φασόν αγώνες με τις μοτοκροσάδικες ειδικές και τα τεχνητά εμπόδια που βάζουν στο ΤΣΊΡΚΟ.

Πήραμε το μάθημα μας και την επόμενη φορά θα φτιάξουμε έναν αγώνα μακριά από τα βουνά, μακριά από τα ξεχασμένα χωριά , μακριά από τα πλατάνια και τους νερόμυλους, μην μας πέσει κανένας και γρατζουνιστεί!!! κάτι που εννοείται ότι δεν θέλουμε και γιαυτό μεριμνήσαμε για να υπάρχουν ΔΥΟ ασθενοφόρα, ΔΥΟ γιατροί και 20 διασώστες!!!

Ή μήπως πρέπει να ακούσουμε τα καλά λόγια των περισσοτέρων που έτρεξαν τον αγώνα χωρίς υποστήριξη από τις εταιρίες και μας είπαν «ΜΠΡΑΒΟ ρε παιδιά!!!»  φτιάξατε έναν ωραίο αντρικό  εντουράδικο αγώνα που ήταν δύσκολος αλλά τον ευχαριστηθήκαμε….

Αφήστε τους να λένε.

Είμαστε ανοιχτοί στην καλοπροαίρετη κριτική για να διορθώσουμε τα λάθη μας, όχι όμως στα ψέματα και τις υπερβολές με σκοπό τη δημιουργία αρνητικών εντυπώσεων!!

 Εκ του Δ.Σ της ΦΙΛ.Μ.Α

 

 

Με ένα πόδι στον πιο λασπωμένο αγώνα Enduro της ιστορίας του Gotland Grand National! - VIDEO

Ο Joacim Boive έγραψε ιστορία καβάλα σε BMW F 900 GS - Πάθος για τη μοτοσυκλέτα και τεράστιο πείσμα
Ο Joacim Boive στο Gotland National Enduro
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

31/12/2025

Ο Σουηδός Joacim Boive είναι ένα μείγμα απίστευτου πείσματος και μεγάλης τρέλας. Στα 13 του, έχασε το δεξί του πόδι από καρκίνο, γεγονός που δεν τον πτόησε να μάθει την ίδια χρονιά να οδηγεί μοτοσυκλέτα με το ένα πόδι, να κάνει ταξίδια σε δύο τροχούς και αργότερα να ξεκινήσει το enduro και τους αγώνες! Το 2025 έλαβε μέρος στον αγώνα Enduro Gotland Grand National, χωρίς να περιμένει την λασπωμένη κόλαση στην οποία θα βρισκόταν, που θα οδηγούσε εκείνον και 459 ακόμα αναβάτες στην εγκατάλειψη πριν καν συμπληρώσουν τον πρώτο γύρο...

Στην περίπτωση που κάποιος αναρωτηθεί γιατί ο Joacim δεν χρησιμοποιεί τεχνητό μέλος, ο λόγος είναι πως το δεξί πόδι του έχει κοπεί πάνω από το γόνατο, και έτσι είναι εξαιρετικά δύσκολο να μπορέσει να λειτουργήσει κάποιο προσθετικό μέλος στην περίπτωσή του -αν και η ιατρική έχει κάνει μεγάλη πρόοδο τα τελευταία χρόνια στον τομέα.

Joacim

Από παιδί ο Joacim δεν καθόταν ποτέ ήσυχος “στα αυγά του”, μαθαίνοντας να οδηγεί μοτοσυκλέτα στα 13 του -ο πρώτος αναβάτης με ένα πόδι που πήρε δίπλωμα στη Σουηδία-, ενώ αργότερα αγωνίστηκε στους Παραολυμπιακούς αγώνες με την Εθνική Ομάδα σκι της Σουηδίας, έκανε πτώσεις με αλεξίπτωτο, ταξίδεψε με τη γυναίκα του οδηγώντας τη μοτοσυκλέτα του, έμαθε να κάνει σούζα (!), πήρε μέρος σε ασφάλτινα track-days και ξεκίνησε να κάνει enduro με μοτοσυκλέτα, αρχικά με ένα ελαφρύ KTM EXC 450.

Joacim Boive

Η στάνταρ πατέντα που κάνει ο Joacim στις μοτοσυκλέτες του είναι να αλλάζει θέση στο πεντάλ του ποδόφρενου, το οποίο μετακομίζει είτε αριστερά πίσω από το μαρσπιέ για να το πιέζει με τη φτέρνα του, είτε στο χέρι, όμως ο ίδιος είχε δηλώσει παλιότερα πως δεν θέλει να προσαρμόσει περαιτέρω τη μοτοσυκλέτα στην αναπηρία του, έχοντας στόχο να τα καταφέρει να την ελέγξει δίχως να την αλλάξει δραματικά.

Joacim enduro

Φυσικά η οδήγηση στο χώμα έχοντας μόνο ένα πόδι είναι εξαιρετικά δύσκολη σε βαθμό που να αναρωτιόμαστε αν όντως αξίζει ο κόπος του Joacim, αλλά εκείνος έχει πείσμα που φτάνει και για τους άλλους, και παλεύει με σθένος για να πραγματοποιήσει τα όνειρά του.

Joacim

Οι δεξιές στροφές αποτελούν το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζει, ιδιαίτερα στο χώμα, ενώ δεν μπορεί να πιέσει το δεξί μαρσπιέ και δεν έχει τον έλεγχο που χρειάζονται οι απαιτητικές συνθήκες, ιδιαίτερα σε βρεγμένο και λασπωμένο έδαφος.

Joacim

Η γυναίκα του Joacim και τα δυο του παιδιά είναι οι μεγαλύτεροι υποστηρικτές στην προσπάθεια του να οδηγήσει σε αγώνες enduro μοτοσυκλέτας, ενώ η τελευταία του μοτοσυκλέτα είναι κι αυτή τόσο ακραία όσο και οι στόχοι του Σουηδού, αφού την ελαφριά enduro της KTM διαδέχτηκε μετά την κλοπή της από ασυνείδητους, μια βαριά Adventure BMW F 900 GS!

Ο ετήσιος αγώνας Gotland Grand National που διεξάγεται στο Tofta της Σουηδίας μετρά περισσότερα από 40 χρόνια ζωής, ενώ αποτελεί τον πολυπληθέστερο σε συμμετοχές αγώνα enduro του κόσμου.

Χάος

Μιλάμε για χιλιάδες συμμετοχές (3.000-3.500), οι οποίοι λαμβάνουν εκκίνηση κατά κατηγορία (κάθε κατηγορία έχει πολλές εκατοντάδες συμμετοχές), και με μικρή διαφορά χρόνου. Κι αν το γεγονός αυτό μας προδιαθέτει για δύσκολες καταστάσεις, προσθέστε και την λάσπη που συνήθως συνοδεύει τον αγώνα και έχουμε εκατοντάδες εγκαταλείψεις. Πού να ήξερε ο Joacim πως ο αγώνας του 2025 στον οποίο θα λάμβανε μέρος επρόκειτο να γίνει ο πιο λασπωμένος της ιστορίας του event, κι εκείνος με τις περισσότερες εγκαταλείψεις...

Ας δούμε όμως τι έγινε στον αγώνα, μέσα από τα μάτια και τα λόγια του τολμηρού -και αρκετά τρελού- αναβάτη μας.

Η προετοιμασία

Joacim riding

Η ημέρα του αγώνα πλησιάζει και οι συνθήκες φαίνονται εξαιρετικές - ακριβώς όπως ήταν όταν εγγράφηκα στο Gotland Grand National πριν από ένα χρόνο. Μια σύντομη ιστορία του Gotland Grand National - είναι ο μεγαλύτερος αγώνας enduro στον κόσμο με πάνω από 3.000 άτομα να αγωνίζονται σε μια διαδρομή 25 χλμ. για 3 ώρες συνεχόμενα. Φέτος είναι η 42η χρονιά που διοργανώνεται εδώ στο Gotland της Σουηδίας.

Τέλος πάντων, η προπόνηση πηγαίνει πολύ καλά! Νιώθω άνετα με τη μοτοσυκλέτα και οδηγώ ολοένα και πιο γρήγορα. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι τώρα οδηγώ σε πιο δύσκολο έδαφος από αυτό για το οποίο έχουν σχεδιαστεί τα ελαστικά Michelin Anakee Wild και χρειάζεται περισσότερος χρόνος από τον αναμενόμενο για να τοποθετήσω τα ελαστικά Michelin StarCross 6 με τα οποία θα αγωνιστώ. Ο λόγος είναι ότι έχω παραγγείλει ειδικά κατασκευασμένους τροχούς, καθώς η BMW έχει πίσω τροχό 17 ιντσών και δεν υπάρχουν κατάλληλα ελαστικά Michelin σε αυτό το μέγεθος. Καθώς η Michelin είναι ένας από τους χορηγούς μου, είναι τα μόνα ελαστικά που χρησιμοποιώ και, ακόμα και αν δεν με χορηγούσαν, θα εξακολουθούσαν να είναι η επιλογή μου λόγω της εξαιρετικής τους απόδοσης και αίσθησης.

Ψάχνοντας πώς να λύσω αυτό το πρόβλημα ανακάλυψα τους τροχούς Haan, αλλά μου πήρε αρκετό χρόνο να έρθω σε επαφή μαζί τους και, καθώς μου πρότειναν μια τοπική σουηδική εταιρεία, την Cross-Center International, αποφάσισα να συνεχίσω με αυτούς. Ήταν απλά φανταστικοί, αλλά υπάρχει μια διαδικασία που πρέπει να ακολουθήσεις αν θέλεις να φτιάξεις σωστά τροχούς κατά παραγγελία! Τους έστειλα ένα από τα σετ τροχών μου, ώστε να μπορούν να ξαναχρησιμοποιήσουν τους αρχικούς τροχούς της BMW. Επιλέξαμε ζάντες Excel τόσο για το μπροστινό όσο και για το πίσω μέρος για μεγαλύτερη αντοχή. Η Excel αγόρασε ένα σετ κέντρων τροχών BMW ειδικά για τη μοτοσυκλέτα μου, καθώς οι ζάντες τους ήταν ειδικά σχεδιασμένες για να ταιριάζουν απόλυτα σε αυτά τα κέντρα. Στη συνέχεια, οι τροχοί συναρμολογούνται με το χέρι και συνήθως χρειάζονται αρκετές προσπάθειες για να βρεις τις κατάλληλες ακτίνες που ταιριάζουν σωστά. Η συναρμολόγηση κάθε τροχού διαρκεί περίπου 3 ώρες, αλλά είναι πραγματικά εξαιρετικοί! Ακόμα και το κατάστημα που τελικά εγκατέστησε τα Michelin BIB mousse και τα ελαστικά μου εντυπωσιάστηκε από την ποιότητα κατασκευής!

Michelin Starcross

Πρέπει να πω ότι είναι πραγματικά εξαιρετικά ελαστικά! Απλά κοιτάξτε τη σύγκριση μεταξύ των ελαστικών adventure και των νέων ελαστικών Michelin StarCross 6. Αλλά και πάλι, τα StarCross δεν διατίθενται σε πλάτος μεγαλύτερο από 120 mm, οπότε αυτό είναι κάτι που πρέπει να έχετε υπόψη.

Είμαστε στον τελευταίο μήνα πριν τον αγώνα και ακόμα δεν έχω λάβει τους νέους τροχούς και συνεχίζω να γλιστράω με τα adventure ελαστικά. Το φθινόπωρο έχει μπει για τα καλά στη Σουηδία, πράγμα που σημαίνει συνεχή βροχή και θερμοκρασίες γύρω στους 6-10 °C. Τα πράγματα έχουν πάρει σοβαρή τροπή προς το χειρότερο, καθώς οι συνθήκες της πίστας έχουν επιδεινωθεί ραγδαία!

Είτε με βροχή είτε με ήλιο, εγώ συνεχίζω να προπονούμαι! Νιώθω όλο και πιο άνετα στη λάσπη και έχουμε ενσωματώσει και ασκήσεις στο να σηκώνω τη μοτοσυκλέτα μου από το έδαφος σε κάθε προπόνηση. Έτσι, μετά από μια μέρα οδήγησης, τελειώνω την προπόνηση σηκώνοντας την πεσμένη μου μοτοσυκλέτα αρκετές φορές.

Ο αγώνας

Στον αγώνα

Λοιπόν, επιτέλους φτάσαμε στο Hejdeby, στο Gotland της Σουηδίας. Μαζί μου είναι η γυναίκα μου, που ανέχεται όλες τις τρελές ιδέες μου όλα αυτά τα χρόνια, ο μεγαλύτερος γιος μου, William - ή Wheeliam, όπως μου αρέσει να τον αποκαλώ -ο μεγαλύτερος φαν μου, η αδελφή μου, που βρήκε χρόνο από το πολυάσχολο πρόγραμμά της και ήρθε να υποστηρίξει τον μεγάλο της αδελφό, ενώ αυτός παίζει στη λάσπη, και τέλος, ο καλύτερος φίλος μου, Peter, που ήρθε για ηθική υποστήριξη και ως μηχανικός!

Dream team

Dream team!

BMW F 900 GS

Η μοτοσυκλέτα μου είναι έτοιμη για δράση.

Gotland

Φτάσαμε την Πέμπτη, την ημέρα πριν τον αγώνα, καθώς υπάρχουν κάποια πράγματα που πρέπει να τακτοποιήσεις και είναι καλό να τα έχεις κάνει πριν την ημέρα του αγώνα. Πρώτα είναι ο τεχνικός έλεγχος - που διαρκεί... 30 δευτερόλεπτα! Βασικά ελέγχουν ότι όλα είναι σωστά συνδεδεμένα και αυτό είναι όλο! Ελέγχουν και τα ντεσιμπέλ, αλλά… ο έλεγχος δεν διεξαγόταν όταν πήγα εγώ, και ευτυχώς μάλλον, καθώς έχω αφαιρέσει ένα κομμάτι από την εξάτμιση!

Pitlane

Μετά από αυτό, απλά χαλαρώνεις στα pit και ελέγχεις την περιοχή της έκθεσης, όπου μπορείς να δεις διάφορους κατασκευαστές και να περάσεις τον χρόνο σου.

Εκκίνηση

Η εκκίνηση είναι περίπου ένα χιλιόμετρο μακριά και είναι καλή ιδέα να είσαι εκεί όσο το δυνατόν νωρίτερα. Για μένα αυτό σήμαινε να φτάσω στην εκκίνηση στις 11:30, αν και η εκκίνηση μου δεν είναι πριν τις 13:00 -επειδή υπάρχουν πολλές μοτοσυκλέτες!

Ο αγώνας

Έχεις μια ειδική σειρά, είναι ο δεύτερος αριθμός στον αριθμό εκκίνησης σου, οπότε για μένα αυτό σήμαινε τη σειρά 3. Φέρτε μαζί σας ζεστά ρούχα, καθώς κάνει αρκετά κρύο πριν ξεκινήσετε.

Η εκκίνηση

Υπάρχουν ΠΟΛΛΟΙ αναβάτες που ξεκινούν ταυτόχρονα, οπότε η στρατηγική μου είναι να μείνω στην άκρη, καθώς όλοι φαίνεται να κατευθύνονται προς την κορυφή της στροφής και αυτό δημιουργεί απίστευτο μποτιλιάρισμα!

Είχα την προαίσθηση ότι το εγχείρημά μου θα ήταν δύσκολο, λαμβάνοντας υπόψη τη βροχή και τη λάσπη, αλλά αφού είχαμε αφιερώσει τόσο χρόνο και προσπάθεια, έπρεπε να το δοκιμάσω! Τα ελαστικά ήταν καταπληκτικά. Τα μεγάλα τακούνια και η γόμα τους με βοηθούσαν να μην κολλάω σχεδόν πουθενά παρά την τεράστια ποσότητα λάσπης! Το πρόβλημα, για μένα, είναι ότι πρέπει να μπορώ να βλέπω το έδαφος στο οποίο οδηγώ, καθώς δεν μπορώ εύκολα να στηρίξω τη μοτοσυκλέτα με το πόδι μου. Και σίγουρα όχι με το δεξί μου πόδι...

Λάσπη παντού

Κατάφερα να περάσω τον πρώτο τεράστιο λασπόλακκο, περίπου... 3 χιλιόμετρα μετά την εκκίνηση. Αλλά ήταν απόλυτη σφαγή! Οι αναβάτες έπεφταν παντού και κολλούσαν, προκαλώντας καραμπόλες και τεράστιες ουρές. Μου πήρε 1,5 ώρα να διανύσω 3 χιλιόμετρα και ήλπιζα ότι τα πράγματα θα βελτιωνόταν, αλλά αυτό δεν συνέβη ποτέ. Έτσι, συνειδητοποιώντας ότι δεν θα είχα χρόνο να κάνω ούτε έναν γύρο, και μετά από τρεις πτώσεις, αποφάσισα να αποσυρθώ. Δεν ήταν πια διασκεδαστικό να οδηγώ, ήταν απλώς θέμα επιβίωσης.

Πτώση

Δεν ήμουν ο μόνος -460 μοτοσυκλέτες αποσύρθηκαν από αυτόν τον αγώνα. Συγκρίνετε αυτό με πέρυσι, όταν εγώ έκανα εγγραφή, όπου 60 μοτοσυκλέτες αποσύρθηκαν. Οι διοργανωτές χρειάστηκε να σύρουν με συνεργεία… 200 μοτοσυκλέτες, καθώς είχαν κολλήσει στη λάσπη και οι αναβάτες τους δεν μπορούσαν να τις ξεκολλήσουν!

Οπότε, όχι, ο αγώνας μου δεν ήταν αυτός που ήλπιζα. Αλλά υποθέτω ότι μερικές φορές κερδίζεις και μερικές φορές χάνεις. Κέρδισα μπόλικη εμπειρία και θα δούμε τι θα συμβεί το επόμενο έτος. Καλή χρονιά!

Δείτε παρακάτω το απίστευτο on-board βίντεο του Joacim από τον αγώνα για να καταλάβετε για τι… σφαγή μιλάμε!