Η BMW παρουσίασε στην EICMA την δεύτερη μοτοσυκλέτα της για την κατηγορία Α2 των διπλωμάτων, με κάτω από 500 κυβικά, το αναμενόμενο εδώ και αρκετό καιρό G3130GS. Ακόμη και η BMW, που έχει γίνει συνώνυμο με τις ακριβές, μεγάλες και πλούσιες σε εξοπλισμό μοτοσυκλέτες, αντιλαμβάνεται ότι μεγάλο μέρος πλέον του εν δυνάμει αγοραστικού κοινού ψάχνει λύσεις προσιτές για την καθημερινή μετακίνηση, που δεν χρειάζεται να ξεπερνούν τα 150 άλογα… Αν αυτό μπορεί να συνδυαστεί με στιλ και εμφάνιση, βεβαίως, ακόμη καλύτερα!
Το νέο μέλος της "φαμίλιας" των GS, είναι βασισμένο πάνω στο επίσης άρτι αφιχθέν G310R και με το καλημέρα έχει να αντιμετωπίσει έναν σκληρό και δύσκολο ανταγωνισμό, καθώς στην ίδια έκθεση έκαναν το ντεμπούτο τους τα Honda CRF250 Rally, Suzuki Versys 250 και Kawasaki Versys-X 300. Ο μονοκύλινδρος, υγρόψυκτος, κινητήρας των 313cc αποδίδει 34 ίππους, ενώ το βάρος του ανέρχεται στα 169,5 κιλά. Το ύψος της σέλας του είναι στα 835 χιλιοστά, γεγονός που σημαίνει ότι δεν θα είναι απαγορευτικό ακόμη και για γυναίκες ή κοντύτερους αναβάτες, ενώ ο μπροστινός τροχός είναι διαστάσεων 19 ιντσών.
Αυτό το… baby GS είναι το μοναδικό GS που κατασκευάζεται εκτός Γερμανίας, αλλά αυτό δεν φαίνεται να το εμποδίζει στο να μείνει πιστό όσο το δυνατόν πιο πολύ στα σχεδιαστικά πρότυπα των μεγαλύτερων GS, με το χαρακτηριστικό ρύγχος, τα πλαστικά του ψυγείου και το σχήμα του ρεζερβουάρ. Το ατσάλινο σωληνωτό πλαίσιο είναι ακριβώς ίδιο με του "R", όπως και οι χυτές ζάντες με τα πέντε "μπράτσα", αλλά και το εξάρι κιβώτιο. Αντιθέτως, το πιρούνι των 41mm έχει μεγαλύτερη διαδρομή κατά 49 χιλιοστά σε σχέση με του G310R (χωρίς ρυθμίσεις), ενώ το αμορτισέρ μπορεί να ρυθμιστεί ως προς την προφόρτιση.
Το ABS ανήκει φυσικά στον στάνταρ εξοπλισμό του, όπως και η ψηφιακή οθόνη LCD που παρέχει πλήθος πληροφοριών. Αυτό που δεν γνωρίζουμε ακόμη είναι η τιμή του, καθώς είναι ένας παράγοντας που σε αυτή την κατηγορία κυβικών παίζει έναν πολύ υψηλά ιεραρχημένο ρόλο.
Ο πρόεδρος της ΑΕΚ, Μάριος Ηλιόπουλος, προανήγγειλε πίστα στην Πάτρα – 30 χρόνια υποσχέσεις [Video]
Για μια φορά ακόμη εξαγγέλλεται μια πίστα διεθνών προδιαγραφών στη χώρα μας, αυτή τη φορά πάντως όχι από πολιτικό πρόσωπο
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
22/6/2026
Ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ και ιδιοκτήτης της Seajets, Μάριος Ηλιόπουλος, πυροδότησε μια εκρηκτική είδηση σε εκδήλωση στην Πάτρα. Μιλώντας ενώπιον του κοινού από το βήμα ο εφοπλιστής ανακοίνωσε πως έβαλε την υπογραφή του στη θεμελίωση ενός νέου αυτοκινητοδρομίου στην πόλη της Πελοποννήσου.
«Θα αναφερθώ σε ένα μεγάλο γεγονός αγάπης, ένα γεγονός που θα κάνει σεισμό. Η έκπληξη της βραδιάς. Αυτό που αναγεννήθηκε από τη μεγάλη μου αγάπη, τον αθλητισμό και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Έβαλα προ ολίγων ημερών την υπογραφή μου για τον πρώτο λίθο πραγματοποίησης, για την κατασκευή του καλύτερου, διεθνών προδιαγραφών, αυτοκινητοδρομίου εδώ στην Πάτρα.»
Ο κ. Ηλιόπουλος είχε ξεκινήσει από πέρυσι να εκδηλώνει έμπρακτα το ενδιαφέρον του για την αναβίωση της πίστας στη Χαλανδρίτσα, καθώς είχε εκφράσει προφορικά την πρόθεσή του να αποκτήσει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της εταιρείας Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.. Η συνέχεια σε αυτή τη διαδικασία ήρθε τώρα, καθώς εταιρεία συμφερόντων του κατέθεσε δεσμευτική πρόταση προς τους μετόχους της εν λόγω εταιρείας για εξαγορά του 85% των μετοχών της.
Με αντίτιμο της τάξης των 3,5 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου, ο κ. Ηλιόπουλος φέρεται να έχει θέσει δύο προϋποθέσεις. Πρώτον, η συμφωνία δεν θα προχωρήσει αν δεν αφορά το 85% των μετοχών και, δεύτερον, η συναλλαγή να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο ως την 31η Ιουλίου 2026. Παράλληλα, η εταιρεία του θα αναλάβει και όποιες άλλες υφιστάμενες οικονομικές υποχρεώσεις υπάρχουν σε εκκρεμότητα προς τρίτους.
Η κατασκευή πίστας στη Χαλανδρίτσα συνιστά μιαν ιστορία που κρατά από το μακρινό 1995, όταν και συστάθηκε ως εταιρεία η “Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.”, με στόχο την κατασκευή του στη θέση Ρέντες του Δημοτικού Διαμερίσματος Χαλανδρίτσας, περίπου 20 χιλιόμετρα έξω από την Πάτρα.
Το αποκορύφωμα στην πορεία της μη-κατασκευής της πίστας ήταν πιθανότατα το 2011, όταν τα ελληνικά ΜΜΕ πλημμύρισαν από μεγαλόσχημες δηλώσεις για έγκριση των προδιαγραφών της πίστας από τη FIA για αγώνα F1, ωστόσο ουσιαστικά το έργο δεν ξεκίνησε ποτέ και μάλιστα έχει κοστίσει πολλά χρήματα στους Έλληνες φορολογούμενους για να μην γίνει απολύτως τίποτα στην πορεία αυτών των 31 ετών.
Ακόμη χειρότερα, η Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών ΑΕ φέρεται να βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση, καθώς η έκταση 1.145 στρεμμάτων που έχει αγοράσει από το 1998 για την κατασκευή της πίστας απειλείται ήδη από το 2013 από μεγάλες ληξιπρόθεσμες οφειλές που επιβαρύνονται με τόκους υπερημερίας σε όλο αυτό το διάστημα.
Η πρόταση του κ. Ηλιόπουλου φαντάζει αυτή τη στιγμή ως μοναδική διέξοδος για μια εταιρεία που έχει παγιδευτεί ανάμεσα στις μεγάλες της φιλοδοξίες και έναν κρατικό μηχανισμό που φαίνεται να έχει μόνο μια λειτουργική ταχύτητα, την όπισθεν. Τριάντα χρόνια αναζητείται επενδυτής, αλλά ως τώρα ουδεμία πρόταση δεν έχει καρποφορήσει.
Μπορεί λοιπόν η πρόθεση του κ. Ηλιόπουλου να είναι η καλύτερη του κόσμου, μα η μάχη με το τέρας του πολιτικού κράτους είναι εκ φύσεως άνιση, γι’ αυτό κρατάμε μικρό καλάθι.
Είναι προφανές πως στηρίζουμε κάθε πρόταση για ανάπτυξη του μηχανοκίνητου αθλητισμού στην Ελλάδα της μιάμισης πίστας και ευχόμαστε για την καλύτερη έκβαση, καθώς αναμένουμε να μάθουμε περισσότερα επί του θέματος και κυρίως ποιες είναι οι προθέσεις του κ. Ηλιόπουλου.
Μιλάμε για μια χλιδάτη πίστα προδιαγραφών F1 και MotoGP ή για κάτι άλλο; Διότι η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από μια νέα πανάκριβη Sepang ή μια Istanbul Park - η τουρκική πίστα που επανειλημμένα τσίγκλησε τα ρεφλέξ των Ελλήνων πολιτικών για μεγαλόσχημες εξαγγελίες που κατ’ επανάληψη αποδείχθηκαν κενές περιεχομένου και ατελέσφορες.
Αυτό που χρειάζεται ο μηχανοκίνητος αθλητισμός στη χώρα μας είναι μερικές ακόμη Σέρρες.
Και σίγουρα δεν χρειάζεται άλλη μια θεμελίωση έργου που σε λίγα χρόνια θα την ψάχνουμε και δεν θα τη βρίσκουμε θαμμένη στα ξερόχορτα, όπως αυτή στον Ορχομενό που έγινε με φιέστες και παράτες επί της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού) το 1993, ή άλλη μια χαμένη ευκαιρία όπως το Αιγίνιο, που επίσης έχει αφεθεί ξεχασμένο στη Φύση.
