Δείτε το νέο video του Kawasaki H2R στην πίστα - Φωτογραφίες από την έκδοση δρόμου (bonus όλα τα video του H2R μέχρι σήμερα)

7/10/2014

Έπρεπε να φτάσουμε στο teaser-video νούμερο 11 για δούμε το θηρίο της Kawasaki σε πλήρη δράση και να τελειώσει η έκθεση της Κολωνίας για να έχουμε την πρώτη φωτογραφία της street-legal έκδοσης, έστω κι αν η μοτοσυκλέτα είναι φωτογραφημένη μέσα στα μαύρα σκοτάδια! Όπως και να έχει, η Kawasaki ανακοινώνει ότι θα μας λύσει κάθε απορία (και μας έχει δημιουργήσει πολλές...) στις 4 Νοεμβρίου στην έκθεση του Μιλάνου – ακριβώς μία μέρα μετά την παρουσίαση της νέας superbike της Yamaha. Προς το παρόν, μας δίνει μια φωτογραφία της έκδοσης δρόμου, από την οποία μπορούμε να βγάλουμε μερικά ασφαλή συμπεράσματα. Πρώτα απ’ όλα, όσοι περιμέναμε να δούμε ειδικά σχεδιασμένους καθρέπτες, με αεροδυναμικό σχήμα σαν αεροτομές που να παρέχουν down force, δυστυχώς απογοητευτήκαμε. Καθρέπτες από ZX-10R με ενσωματωμένα φλας φαίνονται στην φωτογραφία, ενώ η εξάτμιση ακολουθεί την σχεδιαστική φιλοσοφία του γυμνού Z1000 και είναι 4-2-1-2 αντί για την 4-1 της έκδοσης R, με σαφώς μικρότερης διατομής σωλήνες. Φυσικά και ο πρώτος που θα βγάλει after market εξάτμιση για H2 θα ξεπουλήσει! Διαφορά υπάρχει και στην ζελατίνα του φαίρινγκ, όπου η έκδοση δρόμου έχει πιο χαμηλή. Τώρα γιατί η έκδοση δρόμου θα έχει χαμηλότερη ζελατίνα, άρα θα προσφέρει μικρότερη προστασία από τον αέρα σε σχέση με την H2R, είναι ένα ερώτημα που το έχουμε κάνει πολλές φορές και σε πολλούς κατασκευαστές και στην ουσία η απάντηση είναι πάντα για λόγους αισθητικής. Επειδή όμως η Kawasaki λέει ότι στον σχεδιασμό του φαίρινγκ έβαλε το χεράκι του το τμήμα αεροδιαστημικής, ελπίζουμε να έχουμε μία πιο επιστημονική εξήγηση αυτή την φορά. Όπως επίσης, μία εξήγηση από το τμήμα αεροδυναμικής θέλουμε και για την απουσία καρίνας, τόσο στην έκδοση track-day όσο και στην έκδοση δρόμου. Είναι δυνατόν μια μοτοσυκλέτα, που στην έκδοση track-day, θα φτάνει τα 350km/h τελικής να έχει φαίρινγκ ¾; Ακόμα και η έκδοση δρόμου, τον κόφτη των 300km/h θα τον έχει για πλάκα. Μμμμ... Η λογική λέει ότι θα έπρεπε να έχει ολόκληρο φαίρινγκ μια τέτοια μοτοσυκλέτα. Όμως η λογική μας βασίζεται στα δεδομένα και τις εμπειρίες που έχουμε τώρα. Αν οι ειδικοί στην αεροδυναμική της Kawasaki που σχεδιάζουν μαχητικά Jet και στέλνουν δορυφόρους στο διάστημα έχουν κάνει "κάτι" που μέχρι τώρα δεν γνωρίζαμε στον κόσμο της μοτοσυκλέτας;
Επίσης, όταν εδώ στο MOTO κάναμε τις μετρήσεις τελικής της εντελώς γυμνής Suzuki B-King, η μοτοσυκλέτα έφτασε τα 299 στο κοντέρ αρκετές φορές χωρίς προβλήματα ευστάθειας. Άρα, η απουσία καρίνας δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η H2 θα έχει τέτοιου είδους θέματα. Απλώς, μας φαίνεται παράξενο μια τέτοια μοτοσυκλέτα να μην έχει ολόσωμο φαίρινγκ. Άλλωστε, μόνο οι μοτοσυκλέτες που συμμετέχουν σε αγώνες είναι υποχρεωτικό να έχουν κλειστό κάτω τμήμα καρίνας για να μην πέσουν λάδια στην πίστα σε περίπτωση μηχανικής βλάβης. Η Kawasaki όμως λέει ότι δεν σκοπεύει να τρέξει με αυτή την μοτοσυκλέτα, ενώ άφησε να εννοηθεί ότι ούτε θέλει να δει ιδιώτες να συμμετέχουν σε αγώνες με αυτή.
Μπάμπης Μέντης

Όλα τα video του H2R

https://bit.ly/MOTO_677

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.