Ducati draXter αλλά και Scrambler Concept: Ντόρος για τα 90 χρόνια!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

25/1/2016

Στην έκθεση της Verona η Ducati παρουσίασε ένα νέο concept πάνω στο Diavel, φτιαγμένο για Dragster, με φρένα και αναρτήσεις την 1299 Panigale. Παράλληλα όμως το draXter έχει τελικό της Termignoni και ξερό συμπλέκτη, πέρα από την προσεγμένη εμφάνιση που παραπέμπει στα ενενήντα χρόνια της εταιρίας. Βέβαια εδώ χρειάζεται μία παρένθεση, καθώς τα αδέρφια Ducati δεν είχαν καμία σχέση το 1926 με τις μοτοσυκλέτες, τις οποίες άρχισαν να κατασκευάζουν μετά το τέλος του πολέμου, σε μια προσπάθεια να προσφέρουν ένα φτηνό μεταφορικό μέσο, για τους κατεστραμμένους από τον πόλεμο Ιταλούς. Έχουμε γράψει αναλυτικά την ενδιαφέρουσα ιστορία της εταιρίας παλιότερα, ωστόσο σαν εταιρία συνολικά, η Ducati μπορεί να γιορτάσει φέτος τα ενενήντα της χρόνια. Η παρουσία της στην έκθεση της Verona έχει αυτό ακριβώς το σκοπό.

 

Η έκθεση της Verona μπορεί να έχει διεθνή χαρακτήρα, αλλά δεν συγκεντρώνει τα βλέμματα εκτός από περιπτώσεις όπως της Ducati φέτος, που επιλέγει να δείξει concept μοντέλα με παγκόσμιο ενδιαφέρον. Εκτός από το draXter η Ducati έδειξε και τρία πολύ όμορφα concept Scrambler με κορυφαίο ίσως το Peace Sixty2: Εμπνευσμένο από τους αγώνες της δεκαετίας του ’60 το Peace έχει φαίρινγκ από plexiglass σχεδιασμένο από τον κ. Martini καθώς και μία στιλάτη σέλα, που το καθιστούν μοναδικό.

 

Το Revolution στοχεύει σε τελείως διαφορετικό κοινό. Το έχει σχεδιάσει η εταιρία Officine Mermaid, που είχε φτιάξει και το Scrambler Scratch. Ιδρυτής της εταιρίας είναι ο Dario Mastroianni, "ο Μαστρογιάννης" που με βάση το Μιλάνο, προσπαθεί να ακολουθεί την μόδα σε κάθε του δημιουργία. Το Revolution έχει καθαρά στυλιστικές επιλογές, αλλά μοναδικές και υπέροχα κατασκευασμένες.

Διαμετρικά αντίθετα από τα υπόλοιπα δύο scrambler, το Studio Dario Lopez  έφτιαξε το Scrambler Artika, που είναι μία μοντέρνα εκδοχή του Ducati Pantah Ice project που είδαμε στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Τότε υπήρχε το Ice Trophy που γινόταν μονάχα με Ducati Pantah τα οποία είχαν επίσης αυτό το έντονο χρώμα. Το Artika έχει καταφέρει να δώσει πολύ καλά το πνεύμα εκείνων των παγωμένων αγώνων με τα εξαιρετικά γραφικά και την προσεγμένη χρήση του αλουμινίου, όμως είναι τα ελαστικά με τα καρφιά εκείνα που το κάνουν να ξεχωρίζει έντονα!

 

Βασισμένα και τα τρία στην νεότερη προσθήκη της scrambler οικογένειας, το Sixty2, τα concept αυτά δίνουν έμπνευση και για τα μεγαλύτερα scrambler…  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες