Ducati draXter αλλά και Scrambler Concept: Ντόρος για τα 90 χρόνια!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

25/1/2016

Στην έκθεση της Verona η Ducati παρουσίασε ένα νέο concept πάνω στο Diavel, φτιαγμένο για Dragster, με φρένα και αναρτήσεις την 1299 Panigale. Παράλληλα όμως το draXter έχει τελικό της Termignoni και ξερό συμπλέκτη, πέρα από την προσεγμένη εμφάνιση που παραπέμπει στα ενενήντα χρόνια της εταιρίας. Βέβαια εδώ χρειάζεται μία παρένθεση, καθώς τα αδέρφια Ducati δεν είχαν καμία σχέση το 1926 με τις μοτοσυκλέτες, τις οποίες άρχισαν να κατασκευάζουν μετά το τέλος του πολέμου, σε μια προσπάθεια να προσφέρουν ένα φτηνό μεταφορικό μέσο, για τους κατεστραμμένους από τον πόλεμο Ιταλούς. Έχουμε γράψει αναλυτικά την ενδιαφέρουσα ιστορία της εταιρίας παλιότερα, ωστόσο σαν εταιρία συνολικά, η Ducati μπορεί να γιορτάσει φέτος τα ενενήντα της χρόνια. Η παρουσία της στην έκθεση της Verona έχει αυτό ακριβώς το σκοπό.

 

Η έκθεση της Verona μπορεί να έχει διεθνή χαρακτήρα, αλλά δεν συγκεντρώνει τα βλέμματα εκτός από περιπτώσεις όπως της Ducati φέτος, που επιλέγει να δείξει concept μοντέλα με παγκόσμιο ενδιαφέρον. Εκτός από το draXter η Ducati έδειξε και τρία πολύ όμορφα concept Scrambler με κορυφαίο ίσως το Peace Sixty2: Εμπνευσμένο από τους αγώνες της δεκαετίας του ’60 το Peace έχει φαίρινγκ από plexiglass σχεδιασμένο από τον κ. Martini καθώς και μία στιλάτη σέλα, που το καθιστούν μοναδικό.

 

Το Revolution στοχεύει σε τελείως διαφορετικό κοινό. Το έχει σχεδιάσει η εταιρία Officine Mermaid, που είχε φτιάξει και το Scrambler Scratch. Ιδρυτής της εταιρίας είναι ο Dario Mastroianni, "ο Μαστρογιάννης" που με βάση το Μιλάνο, προσπαθεί να ακολουθεί την μόδα σε κάθε του δημιουργία. Το Revolution έχει καθαρά στυλιστικές επιλογές, αλλά μοναδικές και υπέροχα κατασκευασμένες.

Διαμετρικά αντίθετα από τα υπόλοιπα δύο scrambler, το Studio Dario Lopez  έφτιαξε το Scrambler Artika, που είναι μία μοντέρνα εκδοχή του Ducati Pantah Ice project που είδαμε στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Τότε υπήρχε το Ice Trophy που γινόταν μονάχα με Ducati Pantah τα οποία είχαν επίσης αυτό το έντονο χρώμα. Το Artika έχει καταφέρει να δώσει πολύ καλά το πνεύμα εκείνων των παγωμένων αγώνων με τα εξαιρετικά γραφικά και την προσεγμένη χρήση του αλουμινίου, όμως είναι τα ελαστικά με τα καρφιά εκείνα που το κάνουν να ξεχωρίζει έντονα!

 

Βασισμένα και τα τρία στην νεότερη προσθήκη της scrambler οικογένειας, το Sixty2, τα concept αυτά δίνουν έμπνευση και για τα μεγαλύτερα scrambler…  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.