HONDA CRF250 Rally 2017

7/11/2016

Eπιτέλους, η Honda παρουσίασε και επίσημα το νέο CRF250 Rally, το μικρό "πολιτικό" αδελφάκι του εργοστασιακού CRF450 Rally. Βασίζεται στο ανανεωμένο για το 2017 CRF250L, που έχει περισσότερη δύναμη (24,4HP/8500 και 2,3kgm/6750) ενώ παράλληλα περνάει τις προδιαγραφές Εuro4. Nέο είναι και το ψηφιακό του όργανο, με επιπλέον στροφόμετρο, όπως και η εμφάνισή του. Πλαίσιο και αναρτήσεις δεν έχουν αλλαγές στο L.

Το ενδιαφέρον όμως συγκεντρώνει το νέο Rally, η πρώτη μοτοσυκλέτα παραγωγής της Honda που εκμεταλλεύεται την... χάρη και την ομορφιά του CRF450 Rally! H "αιωρούμενη" ζελατίνα του φαίρινγκ, τα φώτα, τα πλαϊνά που συνεχίζονται μέχρι την ποδιά, όλα θυμίζουν το 450. Το ρεζερβουάρ είναι 10,1 λίτρων, που δεν ακούγονται πολλά ή αρκετά, η Ηοnda όμως λέει πως η κατανάλωσή του σύμφωνα με τις τυποποιημένες μετρήσεις είναι 3,3 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα, κάτι που θα σημαίνει αυτονομία 320 χιλιομέτρων. Και 250 να βγάζει, καλά θα είναι, αλλά και παραπάνω να είχε, ακόμα καλύτερα. Το τελευταίο Super XR Baja είχε ρεζερβουάρ 16 λίτρων, αλλά έκαιγε και περισσότερο!


Αναβαθμισμένες σε σχέση με το L είναι και οι αναρτήσεις, με το 43άρι πιρούνι να έχει την ίδια διαδρομή μπροστά στα 250mm, αλλά να είναι 5cm μακρύτερο (!) ενώ πίσω η διαδρομή έχει αυξηθεί στα 265mm, από 240, με νέο μοχλικό. Νέος και στα δύο είναι και ο εμπρός άξονας, που ανέβηκε στα 17mm από 15.  Μεγαλύτερος είναι και ο εμπρός δίσκος, στα 296mm, όπως και το βάρος, στα 157kg γεμάτο (το L είναι 146). Στην αύξηση του βάρους έχει συμβάλλει τόσο το φαίρινγκ και το μεγαλύτερο ρεζερβουάρ, όσο και το δικάναλο ΑΒS, που απενεργοποιείται για τον πίσω τροχό. Η σέλα του Rally έχει ύψος 895mm, ενώ του L 875. Λίγο πιο αργή είναι η γεωμετρία του Rally, για μεγαλύτερη σταθερότητα.


Πιο πλούσια εξοπλισμένο το Rally, με χούφτες, επιπλέον προστασία από τον αέρα και το ψηφιακό του όργανο ψηλά πίσω από την ζελατίνα, ενώ οι δύο προβολείς του είναι ασσύμετροι.
Μια απορία μας όμως παραμένει: Αφού ο κυβισμός δεν σχετίζεται πια με κάποια κατηγορία διπλωμάτων, τουλάχιστον στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, γιατί να μην είναι 300 κυβικά, αφού η Honda έχει ήδη έτοιμο τον κινητήρα, και δεν θα είχε μεγάλο κόστος εξέλιξης; Για να μην το προχωρήσουμε και πούμε πως θα ήταν ακόμα καλύτερα ως 350, εκτός κι αν η Honda έχει σκοπό να βγάλει και 450 Rally για καθημερινή χρήση και όχι μόνο...

Βασίλης Καραχάλιος

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»