Κάποιος στην Honda αναρωτήθηκε: Τι θα συνέβαινε αν διασταυρώναμε ένα on-off με ένα commuter; Το αποτέλεσμα είναι το Χ-ADV, που βασίζεται στο Integra, μια μοτοσυκλέτα 750 κυβικών που μοιάζει με scooter – αλλά δεν είναι ακριβώς τέτοιο. Μοιράζεται τον ίδιο κινητήρα με το Integra, η μετάδοσή του είναι αποκλειστικά DCT, αλλά το πλαίσιό του είναι διαφορετικό.
Η Honda λέει πως θέλησε να του δώσει μια εμφάνιση "σκληροτράχηλου SUV με στυλ", αν και οι λέξεις "SUV" και "σκληροτράχηλο" δεν πάνε μαζί. Ας κρατήσουμε καλύτερα το σλόγκαν του: "Go have fun!", που του ταιριάζει καλύτερα. Και πραγματικά, κάτι τέτοιο που συνδυάζει την καθημερινή μετακίνηση με δυνατότητες κίνησης σε χωματόδρομους έχει ενδιαφέρον, και λόγω εμφάνισης που ξεχωρίζει απ’ ο,τιδήποτε άλλο κυκλοφορεί στους δρόμους. Οι τροχοί του είναι 17 και 15 ιντσών, κι οι αναρτήσεις του έχουν διαδρομές 153 και 150mm, με cartridge πιρούνι 41mm μπροστά και μοχλικό Pro Link πίσω. Στάνταρ είναι η αλουμινένια ποδιά, οι χούφτες από το Africa και το κεντρικό στάντ. Κάτω από την σέλα έχει χώρο για ένα off road κράνος, ενώ η ζελατίνα του ρυθμίζεται σε 5 θέσεις.
Ενδιαφέρον είναι πως σχεδιάστηκε εξ ολοκλήρου στο R&D της Ηοnda στην Ρώμη, από... Ιάπωνες. Η εικόνα του fat bar τιμονιού με την μεγάλη οθόνη των οργάνων, ψηλά τοποθετημένη, θυμίζει μοτοσυκλέτα rally. Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει με ένα ρεζερβουάρ; Πάνω από 300 χιλιόμετρα, λέει η Honda, με μόνο 13,1 λίτρα. Καλό αυτό. Και το βάρος του; Τα 238 κιλά που ζυγίζει γεμάτο ακούγονται πολλά, μέχρι να δει κανείς πως τα μεγάλα σκούτερ της αγοράς είναι βαρύτερα, όπως και οι μεγάλες on-off…
H Ηonda το έχει ξανακάνει στο παρελθόν, να δοκιμάζει νέα είδη μοτοσυκλετών, δίνοντας απαντήσεις σε ερωτήσεις που κανείς δεν είχε κάνει. Κάποιες φορές της βγήκαν τεράστιες επιτυχίες (και το παπί τέτοιο ήταν το 1958...) κάποια δεν τα ξαναείδαμε ποτέ. Αλλά το X-ADV συνδυάζει εμφάνιση που πουλάει, και δυνατότητες πολύ κοντά σ’ αυτές των περισσότερων αναβατών, κι επιπλέον, φαίνεται να έχει πλάκα! Η Honda έχει ρυθμίσει και το DCT να έχει πιο άμεση απόκριση από του Integra, οπότε και εκεί καλά το πάει! Πότε θα το οδηγήσουμε;
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες
Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
12/3/2026
Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.
Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail(TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.
Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.
Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο
To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.
Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.
Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Ένα άθλος της εποχή του
Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.
Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.
Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.
Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.
Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.
Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.
Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει
Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.
Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes(BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.
