Η επιστροφή της SWM, μέσω Varese και πρώην Husqvarna!

Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

4/11/2014

Μετά την αγορά της Husqvarna από την KTM, μείναμε με την απορία: Τι θα γίνει το εργοστάσιο στο Varese, που η BMW ως προηγούμενος ιδιοκτήτης είχε εκσυγχρονίσει; Οι πληροφορίες μας έλεγαν πως όταν οι ΚΤΜάδες μπήκαν στο εργοστάσιο, τους κρέμασαν τα σαγόνια μέχρι το πάτωμα, αφού ήταν ό,τι πιο σύγχρονο και τελειότερο είχαν δει ποτέ. Mετά, το πρώτο πράγμα που έκαναν ήταν να σταματήσουν κάθε εργασία εκεί, χωρίς να ανακοινώσουν τι πρόκειται να το κάνουν. Προφανώς, έψαχναν για αγοραστή, και τώρα φαίνεται πως τον βρήκαν, έστω και εν μέρει. Εδώ όμως χρειάζεται ένα flach back στην SWM, την χωματερή ιταλική εταιρία που μπαίνει στην ιστορία μας με την επανεμφάνισή της.

 

Έσσε Ντόπεβιού Έμμε σημαίνει Speedy Working Motors, ένα μάλλον περίεργο όνομα. Στην Ελλάδα τα λέγαμε και Ζβούμ! Ιδρύθηκε στο Μιλάνο το 1971 από τους Piero Sironi και Fausto Vergani, και στην αρχή έβγαζε εντουράκια με κινητήρες Sachs. Αργότερα, πέρασε και στα trial, χρησιμοποιώντας δίχρονους κινητήρες Rotax με περιστροφικές βαλβίδες σε όλα της τα μοντέλα. Όσοι ήταν αρκετά τυχεροί να έχουν ένα Ζβουμ, διηγούνται πως τα μοτέρ ήταν ροπάτα και δυνατά και τα πλαίσια εξαιρετικά. Κρίμα που το 1984, βγάζοντας τα τελευταία της trial, η εταιρία ξεψύχησε. To όνομα της εταιρίας βρισκόταν στην κατοχή του Frederico Fregnan, του βενετσιάνου επιχειρηματία που είχε και την Fantic Motor.

 

Το κλείσιμο του εργοστασίου της Husqvarna στο Varese δημιούργησε ένα κενό, μια μαύρη τρύπα, κι ως γνωστόν οι μαύρες τρύπες προσελκύουν με την βαρύτητά τους ό,τι βρεθεί κοντά τους. Ένας άνθρωπος που ήταν "κοντά", ο μηχανολόγος Ampelio Macchi, που είχε εργαστεί στην Cagiva, την Morini, την Husqvarna και την Αprilia, είδε την ευκαιρία.      

 

"Συναντήθηκα με τον πρόεδρο της Shineray, τον Daxing Gong, κατά την διάρκεια επαγγελματικού ταξιδιού στην Κίνα. Κι εκείνος έχει πάθος με τις off road μοτοσυκλέτες, ενώ οι νέοι ιδιοκτήτες της Husqvarna δεν είχαν ενδιαφέρον για τα μοντέλα που κατασκευάζονταν στο Varese, ούτε είχαν χρήση για το εργοστάσιο. Τους έκανα λοιπόν μια πρόταση για την αγορά των δικαιωμάτων της προηγούμενης γενιάς κινητήρων, 250, 310, 450, 510 και 630, και σ’ αυτούς προστέθηκε ένας νέος 250 που η Husqvarna είχε έτοιμο αλλά ο Pierer ποτέ δεν είχε δει, συν ένα πρωτότυπο 125 με κινητήρα Yamaha-Minarelli. Tους έκανα επίσης μια πρόταση για να νοικιάσουμε ένα μέρος του εργοστασίου, ώστε να μπορούμε να προσλάβουμε τους ανθρώπους που δούλευαν στο εργοστάσιο και έχουν όλη την τεχνογνωσία.

Τα κεφάλαια για αυτή την επιχείρηση προέρχονται όλα από την Κίνα, από την Shineray, που έχει και την πλειοψηφία των μετοχών. Ήταν μεγάλη πρόκληση και αρκετά δύσκολο να καταφέρουμε να φέρουμε αυτά τα χρήματα στην Ιταλία!

Το όνομα της SWM ήταν μια λογική επιλογή: Ήταν μια χωματερή εταιρία, πολύ επιτυχημένη και με καλή φήμη, ενώ δεν είχε στο ενεργητικό της αποτυχημένες προσπάθειες αναβίωσης. Και αποφασίσαμε να γίνεται η κατασκευή και η εξέλιξη των μοτοσυκλετών στην Ιταλία αντί για την Κίνα, καθώς στην Ιταλία υπάρχει όλη η τεχνογνωσία και μπορεί να διασφαλιστεί η ποιότητα. Στόχος είναι η εξαγωγή τεχνογνωσίας στην Κίνα, έτσι ώστε να επωφεληθεί πολλαπλά η Shineray, αλλιώς δεν υπήρχε λόγος να ξοδέψουν τα χρήματά τους.  
Δεν έχουμε σκοπό να φτιάξουμε καθαρόαιμα για να κερδίζουν πρωταθλήματα, αλλά μοτοσυκλέτες αξιόπιστες και ευχάριστες για τους χομπίστες, αν και δεν θα είχαν πρόβλημα να συμμετάσχουν και σε αγώνες, ειδικά με τον νέο μας κινητήρα των 250 κυβικών... Τα 300 και 500 θα έχουν ελαφρά μειωμένη απόδοση σε σχέση με τα παλιότερα αντίστοιχα Husqvarna, και λάστιχα πιο on-off, όχι εντελώς αγωνιστικά. Μιλάμε για μόνο 2-3 ίππους λιγότερους, από ελαφρά χαμηλότερη συμπίεση, που θα αυξήσει σημαντικά την αξιοπιστία. Ά, θα έχουν και εξαιρετική τιμή, κάπου ανάμεσα από 5.500 και 6.000 ευρώ!   
Στην γκάμα μας θα υπάρχουν και ρετρό μοτοσυκλέτες, με αερόψυκτο κινητήρα 400 και 440 κυβικών, σχεδιασμένες από τον Raffaele Zaccagnini, όπως και οι υπόλοιπες."

 

Τα μοντέλα της SWM

     SWM Grand Milano 440 Special
     SWM Grand Milano 440
     SWM Gran Turismo 440
     SWM RS 300 R
     SWM RS 500 R
     SWM SM 450 R
     SWM Silver Vase 440
     SWM Superdual 650

Tα αερόψυκτα 440 χρησιμοποιούν έναν κινητήρα που μοιάζει αντίγραφο του XR400R της Honda, ενώ τα 300, 450 και 500 τους κινητήρες των Husqvarna 310, 450 και 510 πριν το 2010, ενώ το 650 είναι το γνωστό μας TE630. Όπως φαίνεται χρησιμοποιούν και τα πλαίσιά τους, κάτι που μόνο καλό είναι.

Buell Project Leviathan: 287,3 km/h στην πρώτη προσπάθεια στη Bonneville Speed Week

Μακριά από τον αρχικό στόχο της υπέρβασης των 400 χιλιομέτρων ανά ώρα
Buell Leviathan
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

18/8/2026

Η 400 ίππων τουρμπάτη Buell Leviathan είχε στόχο να υπερβεί τα 400 km/h, όμως η πρώτη της συμμετοχή στη Bonneville Speed Week αποδείχθηκε κυρίως μια διαδικασία εξέλιξης και προσαρμογής.

Το Project Leviathan ολοκλήρωσε την πρώτη παρουσία στο Bonneville με καλύτερη επίδοση 287,3 χιλιομέτρων ανά ώρα, αρκετά μακριά από τον αρχικό στόχο υπέρβασης των 250 μιλίων ανά ώρα (402,3 χ.α.ώ.), λόγω σημαντικών προκλήσεων και τεχνικών δυσκολιών στην προσπάθεια να διοχετεύσει όλη την ισχύ της στο αλάτι.

Buell Leviathan

Η Buell είχε παρουσιάσει το Project Leviathan ως μια μοτοσυκλέτα με στόχο την υπέρβαση των 402,3 km/h (250mph). Η πρώτη της συμμετοχή στην εβδομάδα ταχύτητας του Bonneville έδειξε, ωστόσο, πόσο δύσκολο είναι να μετατραπούν οι αριθμοί ενός δυναμόμετρου σε πραγματική ταχύτητα πάνω στην επιφάνεια των αλυκών. Η Leviathan απέδωσε περισσότερους από 401 ίππους στον τροχό και πάνω από 29,7 κιλά ροπής, σύμφωνα με τη Buell. Παρά τα εντυπωσιακά νούμερα ισχύος, η καλύτερη επίδοση της στην διοργάνωση ήταν 287,3 km/h.

Η πρώτη ημέρα ήταν ουσιαστικά μια διαδικασία εξοικείωσης. Ο αναβάτης Jacob Stark δεν είχε τρέξει ποτέ στη Bonneville, ενώ ούτε η Leviathan είχε κινηθεί εκτός δοκιμών και δυναμόμετρου. Επιπλέον, ο Stark έπρεπε να περάσει από τη διαδικασία αδειοδότησης, αυξάνοντας σταδιακά τις ταχύτητες. Στην πρώτη προσπάθεια χρειάστηκε να ξεπεράσει τα 201,2 km/h για να αποκτήσει την άδεια "D". Η ομάδα κράτησε χαμηλό ρυθμό, χρησιμοποιώντας σύντομη αλλαγή στη δεύτερη σχέση πριν επιστρέψει στα pits για έλεγχο και ρυθμίσεις.

Buell Leviathan

Τα προβλήματα έγιναν πιο έντονα όταν άρχισαν να χρησιμοποιούνται οι υψηλότερες σχέσεις στο κιβώτιο ταχυτήτων. Πάνω από τα 241,4 km/h η συμπεριφορά της Leviathan άλλαζε σημαντικά, ενώ η επιλογή της τέταρτης σχέσης δημιουργούσε μια ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση, με την ταχύτητα του πίσω τροχού να ξεπερνά τα 321,9 km/h, ενώ η πραγματική ταχύτητα της μοτοσυκλέτας ήταν σημαντικά χαμηλότερη.

Buell Leviathan

Ο Stark έπρεπε έτσι να μάθει να ελέγχει τη Leviathan ουσιαστικά σε ένα rolling burnout διαρκείας με περισσότερα από 281,6 km/h. Παράλληλα, η ομάδα αντιμετώπισε σειρά τεχνικών θεμάτων που απαιτούσαν συνεχείς διορθώσεις κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης.

Buell Leviathan

Τελικά ο Stark απέκτησε την απαραίτητη άδεια "B", επιτρέποντας στη Leviathan να χρησιμοποιήσει τη μεγάλη διαδρομή των οκτώ χιλιομέτρων (8 km) για να έχει περισσότερο χώρο για επιτάχυνση. Εκεί καταγράφηκε και η καλύτερη επίδοση των 287,3 km/h.

Buell Leviathan

Η Leviathan βασίζεται στο πλαίσιο της Super Cruiser και χρησιμοποιεί στοιχεία από τις Hammerhead και 1190RS, μαζί με αναρτήσεις FOX, σφυρήλατες αλουμινένιες ζάντες και ειδικά hubs για τα γρανάζια.

Buell Leviathan

Η Buell αναφέρει ότι η μετάδοση έχει σχεδιαστεί για όριο ταχύτητας έως και 482,8 km/h. Η πρώτη παρουσία στο Bonneville, επομένως, δεν έφερε το πολυπόθητο 400άρι, αλλά έδωσε στη Buell και στην ομάδα της πολύτιμα δεδομένα.

Buell Leviathan

Η Leviathan απέκτησε την πρώτη της εμπειρία στο αλάτι, ο αναβάτης ολοκλήρωσε τη διαδικασία αδειοδότησης και η ομάδα εντόπισε τα σημεία που χρειάζονται βελτίωση. Το 287,3 km/h απέχει σημαντικά από τα 402,3 km/h, όμως αποτελεί το επόμενο βήμα ώστε να βρεθεί τρόπος οι περισσότεροι από 400 ίπποι της Leviathan να μετατραπούν σε πραγματική επιτάχυνση στην έρημο αλατιού Bonneville.

Buell Leviathan