MV Agusta F4RC: Για συλλέκτες μόνο…

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

20/10/2016

Λίγες μέρες μετά την παρουσίαση της F3RC, η MV Agusta έδωσε στη δημοσιότητα αυτό που ονομάζει "το αποτέλεσμα της σχολαστικής και διαρκούς εξέλιξης ακόμη και στην παραμικρή λεπτομέρεια". Ο λόγος για τη νέα έκδοση, περιορισμένης παραγωγής, F4RC, η οποία είναι ό,τι πιο κοντινό μπορεί να βρει κανείς στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα με την οποία συμμετέχει ο Leon Camier στο WSBK με την ομάδα της Reparto Corse.


Η μοτοσυκλέτα –που θα παραχθεί σε μόλις 250 κομμάτια- είναι βαμμένη στα χρώματα της ομάδας και φέρει το νούμερο "37", όσα δηλαδή και τα παγκόσμια πρωταθλήματα σε επίπεδο κατασκευαστών που έχει κατακτήσει στην ιστορία της, και κάθε μοτοσυκλέτα θα συνοδεύεται από το δικό της αγωνιστικό κιτ. Το κλασσικό ξύλινο κουτί θα περιλαμβάνει εξαρτήματα υψηλής ποιότητας, ειδικά σχεδιασμένα για την F4RC: Το τελικό της εξάτμισης από τιτάνιο της SC-Project, το οποίο έχει εξελιχθεί παράλληλα με την ειδική ECU που περιλαμβάνεται στο κιτ, ώστε να εξασφαλιστεί η αγαστή συνεργασία τους. Την ουρά για το μονόσελο, που αφαιρεί σημαντικό ποσοστό από το συνολικό βάρος, την τάπα του ρεζερβουάρ και τις τάπες που μπαίνουν στις βάσεις των καθρεφτών όταν αφαιρεθούν, οι οποίες είναι φτιαγμένες από ergal 7075, καθώς και τo καπάκι κάτω από την ουρά που είναι φτιαγμένο από ανθρακόνημα για μείωση του βάρους, ενώ μέσα στο ίδιο κουτί θα συμπεριλαμβάνεται μια ειδική κουκούλα φύλαξης και φυσικά το πιστοποιητικό αυθεντικότητας.


Η απόδοση του γνωστού κινητήρα "Corsa Corta" ("Κοντή Διαδρομή", δηλαδή, καθώς οι διαστάσεις του είναι 79x50,9mm) είναι στα 205 άλογα, σημείο αναφοράς για την κατηγορία των superbikes παραγωγής, ενώ με το κιτ ανεβαίνει στους 212 ίππους στις 13.600 στροφές.
Το πλαίσιο δεν έχει κάποια αλλαγή σε σχέση με την στάνταρ έκδοση, παραμένοντας ο συνδυασμός ατσάλινου χωροδικτυώματος με τα αλουμινένια χυτά κομμάτια στο πίσω μέρος, όπως ίδιο είναι και το αλουμινένιο μονόμπρατσο ψαλίδι με το μεταβλητό ύψος έδρασης.


Σε ό,τι αφορά τις αναρτήσεις, το αγωνιστικό πακέτο της Ohlins (το πλήρως ρυθμιζόμενο ανεστραμμένο πιρούνι ΝΙΧ 30 και το επίσης ρυθμιζόμενο αμορτισέρ ΤΤΧ 36) αναλαμβάνει δράση, ενώ τα φρένα προέρχονται από την Brembo με ακτινικές δαγκάνες GP4 και δίσκους 320mm μπροστά και δίσκο 210mm με δαγκάνα τεσσάρων εμβόλων πίσω. Η μονάδα ABS 9+ της Bosch διαθέτει και race mode, ενώ συνεργάζεται με το σύστημα RLM που αποτρέπει το ανασήκωμα του πίσω τροχού στα δυνατά φρεναρίσματα.


Η ECU του F4RC διαθέτει το σύστημα MVICS 2.0 που επιτρέπει την ρύθμιση σε πλήθος παραμέτρων, όπως η ευαισθησία του γκαζιού, το ποσοστό της μέγιστης ροπής, το φρένο του κινητήρα, την απόκριση και τις στροφές επέμβασης του κόφτη, ενώ το traction control ρυθμίζεται σε οκτώ επίπεδα ή μπορεί να απενεργοποιηθεί τελείως. Τέλος, στον στάνταρ εξοπλισμό συμπεριλαμβάνεται και το quickshifter.

Varg SM Skoll: Ρεκόρ γύρου στην πίστα Sitges Terramar [VIDEO]

Η ηλεκτρική supermoto της Stark Future γράφει νέο ρεκόρ
Varg Skoll Record
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

21/9/2026

Έναν αιώνα μετά την κατασκευή της Sitges Terramar, η πίστα φιλοξένησε μια προσπάθεια κατάρριψης του ρεκόρ του Carlos Sainz και φέτος ξανά με τον Jonas Skovby και τη Varg SM Skoll.

Στην Καταλονία της Ισπανίας βρίσκεται η Sitges Terramar, γνωστή και ως Autòdrom de Terramar, μια πίστα που κατασκευάστηκε το 1923 και αποτελεί μια από τις παλαιότερες σωζόμενες της Ευρώπης. Η χάραξη είχε μήκος περίπου 2 km και χαρακτηριζόταν από τις δύο ιδιαίτερα κεκλιμένες στροφές της, με μέγιστη κλίση που έφτανε περίπου τις 66 μοίρες.

Το 2012, ο Carlos Sainz βρέθηκε εκεί για να οδηγήσει ένα Audi R8 LMS σημειώνοντας χρόνο 42,6 δευτερολέπτων κατά τη διάρκεια γυρισμάτων για ένα ακόμη από τα εντυπωσιακά βίντεο της Red Bull. Ο χρόνος αυτός αποτέλεσε τον στόχο για τη Stark Future στην πρόσφατη προσπάθεια της με την Varg SM Skoll.

Η πίστα φιλοξένησε το Ισπανικό Grand Prix το 1923, όμως η αγωνιστική της δραστηριότητα περιορίστηκε σημαντικά μετά την πρώτη περίοδο λειτουργίας. Η Sitges Terramar, ωστόσο, δεν είναι μια σύγχρονη πίστα με στρωμένη άσφαλτο και σύγχρονες υποδομές ασφαλείας. Πρόκειται για έναν εγκαταλελειμμένο χώρο με τσιμεντένια οβάλ διαδρομή του 1923. Για δεκαετίες παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό παρατημένη, σαν ένα μνημείο των πρώιμων εποχών των αγώνων και, για να εξασφαλιστεί η πρόσβαση, χρειάστηκε διαδικασία αδειοδοτήσεων και συνεργασία με τους ιδιοκτήτες της εγκατάστασης και τις τοπικές αρχές, η οποία διήρκεσε αρκετούς μήνες.

Η προσπάθεια του Jonas Skovby πραγματοποιήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2026, με τη Stark Future να ανακοινώνει νέο χρόνο 41,888 δευτερολέπτων στην ιστορική πίστα. Η επίδοση ήταν κατά 0,712 δευτερόλεπτα ταχύτερη από τον χρόνο του Carlos Sainz, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της εταιρείας.

Η μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιήθηκε ήταν η Stark Varg SM Skoll, η περιορισμένης παραγωγής έκδοση της ηλεκτρικής supermoto της Stark Future. Η εταιρεία την έχει παρουσιάσει ως μοντέλο περιορισμένης παραγωγής 500 μονάδων, με μαύρη εμφάνιση και τεχνική βάση που προέρχεται από την πλατφόρμα VARG και η μοναδική τροποποίηση που είχε η μοτοσυκλέτα της απόπειρας σε σχέση με το μοντέλο παραγωγής είναι το γρανάζωμα με στόχο την επίτευξη μεγαλύτερης τελικής ταχύτητας.

Ο Jonas Skovby ήταν ο αναβάτης που ανέλαβε την προσπάθεια για λογαριασμό της Stark Future. Το εγχείρημα συνδύασε την ηλεκτρική supermoto με την αγωνιστική και freestyle εμπειρία του Skovby.

Varg

Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, η επίδοση αυτή ξεπεράστηκε κατά 0,712 δευτερόλεπτα και όχι πλέον από ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο με κινητήρα εσωτερικής καύσης αλλά από μια ηλεκτρική supermoto, με νέο ρεκόρ των 41,888 δευτερολέπτων και με μέγιστη ταχύτητα 200 χιλιόμετρα ανά ώρα.