Τα "μυστικά" της Yamaha για το 2016

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/11/2015

Η Yamaha επιβεβαίωσε πριν λίγο ότι είναι στα πλάνα της να κατασκευάσει μια νέα έκδοση του τρικύλινδρου ΜΤ-09, στα πλαίσια της νέο-ρετρό φιλοσοφίας του XSR700. Πριν μία εβδομάδα, παρουσίασε έναν νέο εκπρόσωπο της οικογένειας "Faster Sons (η συνέχεια του concept Yard Build) βασισμένο στο ΜΤ-09 και σχεδιασμένο από τον διάσημο Roland Sands στα αγωνιστικά χρώματα του θρυλικού Kenny Roberts. Κάτι ανάλογο μάλιστα είχε προηγηθεί με μια επίσης μοναδική κατασκευή κάτω από την "ομπρέλα" των Faster Sons, πριν την επίσημη παρουσίαση του XSR700, την οποία δημιούργησε ο Shinya Kimura.
Η κατοχύρωση του ονόματος και των domains Yamaha-xsr900.com, yamahaxsr900.com και xsr900.com που έσπευσε να κάνει η Yamaha, επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές, ενώ οι εικασίες για το πώς θα είναι η μοτοσυκλέτα στην τελική της μορφή έχουν ήδη αρχίσει. Πάντως, δεν αναμένεται να απέχει πολύ σχεδιαστικά από το μικρότερο XSR700, πέρα βέβαια από το διαφορετικό πλαίσιο και τον τρικύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Μάλιστα ο product manager της Yamaha Europe, Shun Miyazawa, δήλωσε ότι το συγκεκριμένο project θα αποτελέσει έμπνευση για ένα μελλοντικό μοντέλο.
Η μοτοσυκλέτα που κατασκεύασε ο Sands διαθέτει αλουμινένιους τροχούς της RSD Morris (17x3,5'' εμπρός και 17x6,0'' πίσω) με ελαστικά Q3 της Dunlop. Οι εξατμίσεις είναι από την Two Bros Racing, ενώ το τελικό προέρχεται από την εταιρεία του Roland Sands. Από εκεί προέρχονται και οι δίσκοι των εμπρός δισκόφρενων οι οποίοι συνδυάζονται με ακτινικές δαγκάνες από την Performance Machine. Τα στηρίγματα της ντίζας του συμπλέκτη, τα καβαλέτα του τιμονιού και τα γκριπ είναι όλα σχεδιασμένα από τον Sands, ενώ το τιμόνι είναι ένα FΑΤbar της Renthal και οι αναρτήσεις έρχονται από την Ohlins.


Ταυτόχρονα, η Yamaha κατοχύρωσε και τις εμπορικές ονομασίες SCR950 και Elude, με το τελευταίο να αφορά κατά πάσα πιθανότητα ένα συμβατικό ή τρίτροχο scooter. Μάλιστα, η κατοχύρωση του ονόματος Elude έγινε στην Αμερική, ενώ κατοχυρώθηκαν και τα αντίστοιχα domain γι' αυτό. Πέρα βέβαια από το όνομα, δεν έχει διαρρεύσει κάποια άλλη πληροφορία και με δεδομένο ότι η Yamaha δίνει ονόματα στα scooter της, ενώ για τις μοτοσυκλέτες προτιμά αρκτικόλεξα, πιθανόν να φορά κάποιο scooter χωρίς όμως να αποκλείεται η πιθανότητα να αφορά κάτι μεγαλύτερο.
Σε ό,τι αφορά το SCR950, από τον κυβισμό οδηγούμαστε σε μια διαφορετική έκδοση με βάση το Bolt που διαθέτει του δικύλινδρο V, αερόψυκτο κινητήρα των 950 κυβικών, αν και γνωρίζοντας ότι η κατοχύρωση των αντίστοιχων domain έγινε στην Αμερική με το όνομα Yamaha, τα πράγματα μπερδεύονται λίγο, διότι στην άλλη άκρη του Ατλαντικού η Yamaha χρησιμοποιεί το όνομα "Star" για την οικογένεια των cruisers. Τα αρκτικόλεξα πάντως SCR μας δίνουν το δικαίωμα να οδηγηθούμε στο συμπέρασμα ενός scrambler, ενώ στην Ευρώπη η εταιρεία κατοχύρωσε την ίδια στιγμή και το όνομα XCR950, ενισχύοντας τις υποθέσεις για μια δεύτερη έκδοση της συγκεκριμένης μοτοσυκλέτας.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.