Casey Stoner: Πληρώνει το τίμημα του πρωταθλητισμού

Οι σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία του από τους συνεχείς τραυματισμούς
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/12/2019

Ο αθλητισμός είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να κάνει κάποιος για να διατηρήσει το σώμα του σε άριστη φυσική κατάσταση. Αντιθέτως ο πρωταθλητισμός, απαιτεί να αγγίξεις και τις περισσότερες φορές να ξεπεράσεις τα όρια του σώματός σου και αυτό με τη σειρά του μπορεί να δημιουργήσει χρόνια προβλήματα υγείας. Και δεν αναφερόμαστε μόνο σε δυναμικά αθλήματα όπως το επαγγελματικό box, που οι χρόνιοι πονοκέφαλοι είναι το συνηθισμένο “φιλοδώρημα” στους αθλητές για το υπόλοιπο της ζωής τους.

Οι αγώνες με μοτοσυκλέτα σε επίπεδο πρωταθλητισμού δεν αποτελούν εξαίρεση, σε αυτόν τον κανόνα. Μία από τις πολλές περιπτώσεις που μπορούμε να φέρουμε ως χαρακτηρισικό παράδειγμα είναι και του Casey Stoner. Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής των MotoGP, σε πρόσφατη συνέντευξή του στο Rusty’s Garage, αποκάλυψε το σοβαρό χρόνιο πρόβλημα υγείας που του έχουν προκαλέσει οι τραυματισμού που είχε έως τώρα. Σύμφωνα με τον Αυστραλό, τα πλευρά του μετατοπίζονται από τη θέση τους τόσο εύκολα, που ακόμα και μια σύντομη βόλτα με μοτοσυκλέτα στο δρόμο, μπορεί να τον αναγκάσει να μείνει σε ακινησία για πολλές μέρες. Κι αυτό διότι η μετατόπιση των πλευρών σπρώχνει την σπονδυλική του στήλη, η οποία έχει καταστραμμένους δίσκους ανάμεσα στους σπονδύλους και χτυπάει το νεύρο. “Αν οδηγήσω μοτοσυκλέτα ή κάνω kart, θα είμαι δέκα μέρες καθισμένος στον καναπέ – στην καλύτερη περίπτωση 4-5 μέρες, κάτι που κάνει δύσκολη και τη ζωή  της γυναίκας μου! Δεν μπορώ να κάνω τίποτα από αυτά που μου αρέσουν και δεν μπορώ να προπονηθώ για να διατηρήσω καλή φυσική κατάσταση ” είπε ο Stoner και συνέχισε: “Τελευταία φορά που καβάλησα μοτοσυκλέτα ήταν πριν δέκα μήνες σε μια βόλτα με φίλους στους δρόμους της Αμερικής. Τίποτα το φοβερό – ούτε πιέσαμε, αλλά αυτό αρκούσε για να με καθηλώσει στον καναπέ για πολλές μέρες. Πραγματικά γρήγορα σε πίστα έχω να οδηγήσω από τα τεστ της Ducati στη Sepang το 2018. Τον τελευταίο καιρό ακολουθώ μια νέα αγωγή και έχω δει βελτίωση, αλλά δεν είμαι ακόμα σε θέση να κάνω έντονες ασκήσεις ή δραστηριότητες”.

Θυμίζουμε πως ο Stoner είχε περάσει και άλλο ένα χρόνιο πρόβλημα υγείας κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής καριέρας του, καθώς του προκαλούσε ατονία η λακτόζη. Το συγκεκριμένο πρόβλημα παρουσιάζεται συχνά σε πολλούς αθλητές μετά την ηλικία των 20 ετών, λόγω των συμπληρωμάτων πρωτεΐνης που παίρνουν. Ο ανθρώπινος οργανισμός χάνει τη δυνατότητά του να διασπά τη λακτόζη που περιέχει το γάλα και τα παράγωγά του, όπως οι σκόνες πρωτεΐνης από γάλα (εξαιρείται το γιαούρτι και τα τυριά που είναι προϊόντα ζύμωσης), με αποτέλεσμα να δημιουργούν συμπτώματα “βαρυστομαχιάς” και γενικά ατονία. Όμως εκείνο το πρόβλημα διαγνώστηκε και λύθηκε, με το Stoner να επιστρέφει στην δράση και να κερδίζει άλλο ένα πρωτάθλημα στα MotoGP με την Repsol Honda.       

KOVE Λευκορωσία / Ουκρανία – Κωνσταντίνος Μητσάκης και 800X Pro επιστρέφουν μετά από 7.500 απροβλημάτιστα χιλιόμετρα

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης με μια Kove 800X Pro της Γκοργκόλης ΑΕ ταξίδεψε ως την πολύπαθη Ουκρανία, διασχίζοντας 10 ευρωπαϊκές χώρες: Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Πολωνία, Λευκορωσία, Λιθουανία, Ουκρανία, Ρουμανία και Βουλγαρία.
kove 800x pro
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

2/6/2026

Το ταξίδι αυτό μέτρησε περίπου 7.500 χιλιόμετρα χωρίς να υπολογίζουμε σε αυτά όσα μεσολαβούν από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα ως την Αθήνα, τελικό προορισμό του οδοιπορικού.

Η KOVE 800X PRO συνεχίζει απροβλημάτιστα τη διαδρομή της προς την Αθήνα, ολοκληρώνοντας ένα ιδιαίτερα απαιτητικό ταξίδι μεγάλων αποστάσεων, ή για την ακρίβεια ένα ακόμη μετά το KOVE SILK ROAD του Κωνσταντίνου Μητσάκη και το δικό μας MEGA TEST.

Kove 800X Pro

Για τον Μητσάκη το τελευταίο σκέλος της επιστροφής περιλάμβανε τη διάσχιση της Ρουμανίας, σε διαδρομές που είχε ξανακάνει και στο παρελθόν, όπως μας περιγράφει ο ίδιος:

Το πρώτο δειλό φως της ημέρας με βρήκε στο τιμόνι της KOVE 800X PRO να ταξιδεύω στους δρόμους της βορειοανατολικής Ρουμανίας. Πίσω μου άφηνα τη νύχτα και χιλιόμετρα πιο πίσω τη θαλπωρή της πόλης Suceava, όπου και διανυκτέρευσα μετά το πέρασμα των ουκρανικών συνόρων. Το οδοιπορικό KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 διαδραματιζόταν πλέον στην 9η κατά σειρά χώρα, η οποία μού αποκαλυπτόταν σταδιακά μέσα από την πρωινή καταχνιά.

Δείτε εδώ το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη προς Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO

“Με κατεύθυνση την πρωτεύουσα Βουκουρέστι (460 χλμ. νότια), ένα στενό ασφάλτινο χαλί είχε επωμιστεί την πορεία μου μέσα σ’ ένα χαμηλό ανάγλυφο με απέραντες καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Χιλιόμετρα δεντροστοιχιών οριοθετούσαν την πορεία του οδικού άξονα, ενώ η γαλήνη του επίπεδου τοπίου, η σαφήνεια των χρωμάτων της φύσης και η αγροτική καθημερινότητα των ντόπιων με καλωσόριζαν σ’ έναν τόπο ‘ακατέργαστο’, όπου κάθε γωνιά, χωριό ή κωμόπολη μού πρόσφεραν μια συναρπαστική αίσθηση ανακάλυψης.

“Σύντομη ήταν η παρουσία μου στο ηλιόλουστο Βουκουρέστι. Παλιά μου γνώριμη από προηγούμενες εξορμήσεις στα Βαλκάνια, η ρουμανική πρωτεύουσα μού διηγήθηκε ένα μικρό μόλις κομμάτι από την πολυτάραχη ιστορική της διαδρομή, με ‘αφηγητές’ την Αψίδα του Θριάμβου, τη νεοκλασική αίθουσα συναυλιών Romanian Athenaeum, το –σοβιετικής αρχιτεκτονικής– Σπίτι Ελευθερίας του Τύπου και τα πλακόστρωτα σοκάκια της παλιάς πόλης.”

Kove 800X Pro

Απέμενε μια χώρα ανάμεσα στον ταξιδευτή με την Kove 800X Pro και τα σύνορα της Ελλάδα, η Βουλγαρία που από φέτος έχει αφήσει στο παρελθόν τα Λεβ καθώς εντάχθηκε στη ζώνη του Ευρώ, παρόλα αυτά διατηρεί ακόμη αρκετά φτηνότερη βενζίνη απ’ ότι η Ελλάδα, όπως διαπίστωσε ιδίοις όμασι ο ταξιδευτής:

Και μετά, Βουλγαρία! Μόλις 65 χλμ. νότια του Βουκουρεστίου, οδηγώντας πάνω στην επιβλητική μεταλλική γέφυρα του Δούναβη, αναβάτης και μοτοσυκλέτα εισβάλλαμε ειρηνικά στην τελευταία χώρα του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026. Το κοντέρ της απροβλημάτιστης KOVE 800X PRO είχε αγγίξει –από την αρχή του ταξιδιού– τα 7.000 χλμ., αριθμός που μέσα στις επόμενες δυο μέρες θα αυξανόταν κατά 480 ακόμα (βουλγαρικά) χιλιόμετρα. 

“Ξεκάθαρα διεκπεραιωτική διαδικασία ήταν η οδική αποστολή μου εντός της βουλγαρικής επικράτειας. Με την KOVE 800X PRO να κυλά τους τροχούς της στη διαδρομή Ruse–Sofia–Kulata, δεν υπήρχε πλέον ο χρόνος (αλλά ούτε και η διάθεση) να αναλωθώ σε επιπρόσθετες ταξιδιωτικές αναζητήσεις ή περιηγήσεις. Παρακάμπτοντας περιφερειακά την πρωτεύουσα Σόφια, η πόλη Sandanski (γενέτειρα του θρυλικού Σπάρτακου της αρχαιότητας) επιλέχθηκε για τη μοναδική διανυκτέρευσή μου στη Βουλγαρία – εκεί πραγματοποίησα και τον τελευταίο ανεφοδιασμό με φτηνά καύσιμα (1,50 Euro/lt).”

Kove 800X Pro

Πατώντας πλέον σε ελληνικό έδαφος, το τελευταίο κομμάτι της επιστροφής ήταν μια διαδικαστική απόσταση, μια ευκαιρία να θυμηθεί πόσο ευχάριστα και απροβλημάτιστα τον έχει ταξιδέψει αυτή η Kove 800X Pro, αλλά και μια αφορμή να αναλογιστεί τους κινδύνους που εγκυμονούσε ένα ταξίδι σε εμπόλεμη ζώνη.

Προμαχώνας–Θεσσαλονίκη–Αθήνα. Το ταξίδι είχε μπει στην τελική ευθεία και οι τίτλοι τέλους δεν θα αργούσαν να πέσουν. Την τελευταία μέρα μου on the road, καθισμένος σ’ ένα υπαίθριο καφέ της διαδρομής, απολάμβανα με χαλαρή διάθεση μια παγωμένη μπύρα ατενίζοντας την αειθαλή KOVE 800X PRO. Η ταξιδιωτική περιπέτεια KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 είχε σχεδόν ολοκληρωθεί και η επιστροφή στη βάση μου ήταν πλέον θέμα ωρών. Κορεσμένος από το πλήθος των πρωτόγνωρων εικόνων και εμπειριών του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, προσπαθούσα να προσδώσω έναν χαρακτηρισμό στην απόφασή μου να ταξιδέψω με μια μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας. Τόλμη, θράσος, αποφασιστικότητα ή μήπως ηλιθιότητα; Τι ήταν εκείνο που μ’ έσπρωξε ν’ αψηφήσω τη φωνή της λογικής και να επιχειρήσω ένα τόσο ριψοκίνδυνο εγχείρημα; Η πρόκληση του άγνωστου ή μήπως η γοητεία του κινδύνου;

“Τελικά, όσο κι αν κοίταξα μέσα μου βαθιά, πειστική απάντηση δεν κατάφερα να δώσω. Παρά τα εξήντα καλοκαίρια που μετρώ, στη ζωή μου υπάρχει ακόμα αρκετός χώρος για περιπέτεια. Με πυξίδα το πάθος της εξερεύνησης και την λαχτάρα της ανακάλυψης, οι διαδρομές της δίτροχης ζωής μου συνεχίζονται με μόνιμη συντροφιά τις υπαρξιακές ανησυχίες μου, τα επιτακτικά κελεύσματα της ψυχής, την ‘περιφρόνηση’ του κινδύνου και την μοναξιά της πίσω σέλας. Πάμε γι’ άλλα…”