Επίσημα ο Miller στην Ducati to 2021!

Ανακοινώθηκε πριν από λίγο
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

27/5/2020

Με μια ανακοίνωση, η Ducati Corse επισημοποίησε αυτό που κυκλοφορούσε ως φήμη μέχρι πριν λίγο καιρό, επιβεβαιώνοντας ότι ο Jack Miller θα είναι ένας από τους δύο εργοστασιακούς αναβάτες της ομάδας για τα MotoGP από το 2021. Το συμβόλαιό του θα έχει ισχύ για την επόμενη χρονιά, με προοπτική ανανέωσης για το 2022.

Ο 25χρονος αναβάτης θα είναι ο τρίτος Αυστραλός που θα οδηγεί για τους "Κόκκινους", μετά τον Troy Bayliss και τον Casey Stoner. Ο Miller είχε κάνει το ντεμπούτο του το 2015 σε ηλικία 20 ετών, ενώ άρχισε να τρέχει με Ducati το 2018 για λογαριασμό της δορυφορικής Pramac Racing Team. Πέρσι τερμάτισε στην όγδοη θέση της βαθμολογίας, έχοντας ανέβει πέντε φορές στο βάθρο.

"Αρχικά, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους Paolo Campinoti, Francesco Guidotti και όλη της ομάδα της Pramac για την υποστήριξη όλο αυτό το διάστημα", δήλωσε ο Miller. "Είναι τιμή για μένα να συνεχίσω στα MotoGP με το εργοστάσιο από το Borgo Panigale και τους ευχαριστώ όλους για την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν, δίνοντάς μου αυτή την ευκαιρία."

O CEO της Ducati, Claudio Domenicali, είπε κι αυτός με τη σειρά του ότι "από τότε που πήγε στην Pramac, ο Jack εξελισσόταν σταθερά, αποδεικνύοντας ότι είναι ένας από τους ταχύτερους και πιο ταλαντούχους αναβάτες στο πρωτάθλημα. Είμαστε ευτυχείς που συμφώνησε να οδηγεί το Desmosedici GP της Ducati Team για του χρόνου. Είμαστε πεπεισμένοι ότι ο Jack έχει ό,τι χρειάζεται για να παλέψει με συνέπεια, ξεκινώντας φέτος με το GP20 της Pramac Racing Team, κάνοντας του χρόνου ένα μεγάλο βήμα μπροστά."

Η ανακοίνωση αυτή ήρθε ως φυσική συνέχεια της είδησης που δημοσιεύσαμε χθες, σχετικά με το ότι ο Petrucci δεν θα βρίσκεται στην ομάδα της Ducati για το 2021, με το θέμα πάντως του Dovizioso να εξακολουθεί να μένει ανοιχτό. Το ερώτημα που δημιουργείται είναι σχετικά με το ποιος θα είναι ο αντικαταστάτης του Miller στην Pramac και πάνω σ' αυτό τοποθετήθηκε το αφεντικό της ομάδας, Francesco Guidotti. Σύμφωνα λοιπόν με τις δηλώσεις του, παρά τις έντονες φήμες για υπογραφή του πρώην παγκόσμιου πρωταθλητή της Moto3, Jorge Martin, ο ίδιος θεωρεί ότι μια τέτοια συμφωνία είναι δύσκολο να επιτευχθεί. Μάλιστα, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι χρειάζεται ένα "θαύμα" για να γίνει αυτό, καθώς τόσο η Honda όσο και η ΚΤΜ δείχνουν μεγάλο ενδιαφέρον στο να φέρουν τον 22χρονο αναβάτη στα MotoGP.΄Ο Guidotti όμως υπέδειξε πέντε αναβάτες από την Moto2 που θα μπορούσαν να διεκδικήσουν την θέση στην ομάδα του. "Υπάρχει ο Jorge Martin, ο Lorenzo Baldassarri, ο Enea Bastianini, o Jorge Navaro, ενώ μέχρι πρότινος ήταν στην λίστα και ο Alex Marquez. Είναι μερικοί αξιόλογοι αναβάτες. Τις τελευταίες μέρες με παίρνουν τηλέφωνο πολλοί δημοσιογράφοι σχετικά με τον Jorge Martin, αλλά για να είμαι ειλικρινής, η Ducati είναι αυτή που συζητά με τους νέους αναβάτες και απ' όσο γνωρίζω, δεν έχει καταλήξει με κανέναν."

O Jorge Martin αποτελεί μήλο της έριδος ανάμεσα στην Ducati, την Honda και την ΚΤΜ

 

Παράλληλα, ο Guidotti είπε πως είναι πολύ πιθανό ο πρώην πρωταθλητής της Moto2, Francesco Bagnaia να παραμείνει στην ομάδα και του χρόνου. Ο Ιταλός είχε μια δύσκολη πρώτη χρονιά, αλλά ένα σερί καλών αποτελεσμάτων στο τέλος συν τις πολύ καλές επιδόσεις του στις δοκιμές πριν την αρχή της σεζόν, εξασφάλισαν περισσότερο χρόνο στον Bagnaia για να ξεδιπλώσει το ταλέντο του.

 

 

Ετικέτες

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.