Lin Jarvis: "Ο Lorenzo ήρθε στη Yamaha ως αντικαταστάτης του Rossi"

Αποκαλύψεις για το παρασκήνιο της μεταγραφής
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

2/1/2020

Ο Jorge Lorenzo μεταπήδησε στην κορυφαία κατηγορία των MotoGP όντας δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής στην κατηγορία των GP250, υπογράφοντας, ως εργοστασιακός αναβάτης της Yamaha και team mate του Valentino Rossi, το 2008. Από την πρώτη κιόλας στιγμή ήταν έντονα αντιληπτή η εχθρικότητα μεταξύ των δύο αναβατών, ειδικά όταν ο νεαρός –τότε- Ισπανός, πήρε την pole position στο ντεμπούτο του στην κατηγορία, ενώ στον τρίτο αγώνα πήρε την πρώτη του νίκη στα MotoGP.

Η Yamaha βρέθηκε με δύο "ντίβες" στο box της που ανταγωνιζόντουσαν μεταξύ τους για το ποιος θα αποτελέσει το "πρώτο όνομα" της ομάδας, με αποκορύφωμα τον περίφημο τοίχο που υψώθηκε μέσα στο γκαράζ της ανάμεσα στους δύο αναβάτες, με πρωτοβουλία του Rossi, προκειμένου να μην υπάρχει "διαρροή" δεδομένων. Αυτόματα δημιουργήθηκε η απορία σε όλο τον κόσμο σχετικά με το πώς θα μπορούσε να διαχειριστεί η Yamaha μια τόσο δύσκολη κατάσταση, η οποία ωστόσο της έφερε τρεις παγκόσμιους τίτλους (το 2008 και το 2009 με τον Rossi, και το 2010 με τον Lorenzo, πριν φύγει ο Rossi για την ομάδα της Ducati), αλλά και ποιο ήταν το σκεπτικό πίσω από μια τέτοια απόφαση, που ήταν δεδομένο ότι θα έφερνε ένταση μέσα στα πιτς.

Μια συνέντευξη που έδωσε στο CNN το αφεντικό της Yamaha Racing, Lin Jarvis, ρίχνει φως στο μυστήριο και εξηγεί σε μεγάλο βαθμό πώς έφτασαν τα πράγματα ως εκεί. Όπως, λοιπόν, δήλωσε χαρακτηριστικά, ο σχεδιασμός της Yamaha δεν ήταν ποτέ να συνυπάρξουν Rossi και Lorenzo στο ίδιο γκαράζ, αφού στην Yamaha περίμεναν πως ο Γιατρός θα πήγαινε στην Formula 1, κάνοντας μια μεγάλη στροφή στην καριέρα του.

Πράγματι, το 2006, ο Rossi είχε πραγματοποιήσει πολλές και επιτυχημένες δοκιμές με αυτοκίνητα F1, ενώ ήταν γνωστό πως η FIA ήταν "ζεστή" στην ιδέα να έχει στις τάξεις της έναν σούπερ σταρ του βεληνεκούς του Rossi.

Όμως, αυτή η κίνηση δεν έγινε ποτέ, με αποτέλεσμα οι Rossi και Lorenzo να επιδοθούν σε μια σκληρή κόντρα για το ποιος θα είναι ο επικρατέστερος μέσα στην ομάδα. Η κόντρα αυτή συνεχίστηκε και το 2013, όταν ο Rossi επέστρεψε στην Yamaha μετά τα δύο "πέτρινα χρόνια" στην Ducati, μέχρι που ακολούθησε την ίδια πορεία ο Lorenzo το 2017, όταν και μετακόμισε στους "κόκκινους".

"Η αντιπαλότητα είχε χτυπήσει κόκκινο, γιατί ο Rossi ήταν ο κυρίαρχος μέχρι εκείνη την στιγμή και ο Lorenzo ήταν ο νεοεισερχόμενος σφετεριστής", είπε ο Jarvis. "Είναι δύσκολη η διαχείριση όταν έχεις δύο κορυφαίους αναβάτες στην ομάδα, αλλά όταν το καταφέραμε, κατακτήσαμε τρεις φορές σερί και τους τρεις τίτλους στα MotoGP. "Όταν έχεις ανταγωνιστικούς αναβάτες ανεβαίνει το επίπεδο της ομάδας, σπρώχνει ο ένας τον άλλον και απλά ελπίζεις να μην αποδειχθούν αυτοκαταστροφικοί. Εμείς γελούσαμε, γιατί όταν προσλάβαμε τον Jorge ως rookie, πριν καν βρεθεί στα MotoGP, τον προσλάβαμε ως αντικαταστάτη του Rossi, διότι θεωρούσαμε ότι ο Valentino θα αποσυρθεί και θα πήγαινε στην Formula 1. Αυτό συνέβη το 2006, και τότε κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει ότι ο Lorenzo θα αποσυρόταν πριν τον Valentino! Η ζωή είναι περίεργη μερικές φορές…"

 

 

Ιταλία: Νέο σύστημα διοδίων Free Flow καταργεί γκισέ και ουρές, φέρνει όμως βαριά πρόστιμα

Χρέωση μέσω κάμερας και πληρωμή μέσω εφαρμογής
italia diodia
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

19/8/2026

Η ιδέα είναι απλή στη σύλληψή της: έχουμε ήδη κάμερες που μπορούν να διαβάσουν πινακίδες κυκλοφορίας, βάζουμε λοιπόν τέτοιες στη θέση των διοδίων και τους αναθέτουμε να καταγράφουν κάθε όχημα που περνά και να του χρεώνει αυτομάτως τα διόδια.

Το Free Flow είναι ένα σύστημα που εξετάζεται από αρκετές ευρωπαϊκές χώρες προς αντικατάσταση των παραδοσιακών διοδίων και έχει το πλεονέκτημα πως δεν δημιουργεί ουρές όταν ο φόρτος του οδικού δικτύου είναι μεγάλος, επιτρέποντας αυτό που λέει το όνομά του: ελεύθερη ροή των οχημάτων.

Στην ιταλική εφαρμογή μάλιστα διατηρεί το σύστημα που ήδη ίσχυε, όπου το κόστος των διοδίων δεν είναι σταθερό αλλά υπολογίζεται βάσει των διανυθέντων χιλιομέτρων στον συγκεκριμένο αυτοκινητόδρομο, κάτι που προφανώς προϋποθέτει ανάλογες κάμερες σε κάθε είσοδο ώστε να προκύπτει το ακριβές αντίτιμο για κάθε όχημα.

Η παγίδα βρίσκεται στην πληρωμή, καθώς προσφέρονται δύο επιλογές. Ο οδηγός πληρώνει είτε ηλεκτρονικώς μέσω της συνοδευόμενης εφαρμογής για τηλέφωνα, ή πάει σε κάποιο σταθερό σημείο διοδίων για να πληρώσει στον υπάλληλο. Το σημείο-κλειδί είναι η προθεσμία, καθώς η πληρωμή πρέπει να γίνει εντός 15 ημερών από τη διέλευση, αλλιώς καραδοκούν τσουχτερά πρόστιμα που φτάνουν ως τα 344 ευρώ!

Όσον αφορά τα ασύρματα συστήματα όπως το Telepass, αυτά θα συνεχίσουν να ισχύουν και υπό το Free Flow, βγάζοντας μάλιστα από την εξίσωση το θέμα της πληρωμής, καθώς αυτή θα γίνεται όπως πριν αυτόματα μέσω του πομποδέκτη του οχήματος.

Πέραν των προφανών ωφελειών στο κυκλοφοριακό και τα παρελκόμενά του, όπως τα καυσαέρια οχημάτων που περιμένουν σταματημένα στο ρελαντί, η ανάγκη να παραμείνουν τα παραδοσιακά γκισέ σε κάποιες λωρίδες δεν μπορεί να εξαλειφθεί, καθώς κάπως θα πρέπει να εξυπηρετηθούν και οι αλλοδαποί που ταξιδεύουν στους ιταλικούς αυτοκινητοδρόμους. Επίσης θα απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή από όσους μπαίνουν καθημερινά ή έστω πολύ τακτικά σε δρόμους με διόδια, καθώς η έννοια “προθεσμία 15 ημερών” αρχίζει να θολώνει επικίνδυνα με τις συνεχείς χρεώσεις.