Marco Simoncelli: Εγκαίνια Μονάδας Φροντίδας στα γενέθλιά του

Στις 20 Ιανουαρίου θα γινόταν 32 χρονών
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/1/2019

Εγκαινιάστηκε χθες Κυριακή, η Μονάδα Φροντίδας που κατασκεύασε το ίδρυμα που φέρει το όνομα του αγαπητού αναβάτη Marco Simoncelli, ο οποίος έχασε την ζωή του σε τραγικό ατύχημα στην Sepang, στις 23 Οκτωβρίου 2011. Η Μονάδα Φροντίδας ατόμων με αναπηρία, είναι ένα όραμα που είχε ο πατέρας του Marco από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας του ιδρύματος, το οποίο φτιάχτηκε για να καταγράφονται επίσημα οι χιλιάδες δωρεές που άρχισαν να καταφθάνουν με την τραγική είδηση. Κι αυτό γιατί ο Marco έτρεφε τεράστια αγάπη για τα άτομα με αναπηρία, πραγματοποιούσε επισκέψεις σε νοσοκομεία χωρίς κάμερες, αγκάλιαζε τα παιδιά και τους έδινε μπόλικο από τον ελάχιστο διαθέσιμο χρόνο του.

Η Μονάδα Φροντίδας είχε προγραμματιστεί να εγκαινιαστεί τον περασμένο Σεπτέμβριο, ωστόσο αυτό θα ερχόταν κοντά στο μνημόσυνο για τα επτά χρόνια από τον θάνατο του Marco "Sic" Simoncelli, κι έτσι επιλέχτηκε η ημέρα που κανονικά θα γιόρταζε τα 32α γενέθλιά του, δίνοντας εκ νέου χαρμόσυνο μήνυμα σε αυτή την ημερομηνία.

Η Μονάδα Φροντίδας για άτομα με αναπηρία κόστισε πάνω από 2.2 εκατομμύρια Ευρώ, τα οποία κάλυψε εξ ολοκλήρου το ίδρυμα, δωρίζοντας το σπίτι στον δήμο του Coriano, σημείο ταφής του Marco. Το σπίτι ανήκει πλέον στον δήμο, όπως και η διαχείριση του, με διευθύντρια την κα. Kate Fretti, αρραβωνιαστικιά του Marco έως το θάνατό του που μαζί με τον πατέρα του, Paolo Simoncelli είναι οι άνθρωποι που κρατούν ζωντανή την μνήμη του Marco.

Πέρσι τέτοια εποχή, κατά την τελετή για τα 31 χρόνια του Simoncelli, αν ήταν ακόμη μαζί μας, η κα. Fretti είχε δηλώσει πως οι αγώνες ήταν ένα πάθος που είχε και η ίδια και το ζούσε μαζί με τον Marco, και που πλέον έχει για πάντα χαθεί από την ζωή της και δεν θέλει να ασχοληθεί μαζί τους ποτέ ξανά. Αυτό που επιθυμεί είναι ένα νέο πάθος στο οποίο να μπορεί να αφοσιωθεί και δεν βρίσκει καλύτερο από την Μονάδα Φροντίδας για τους ΑΜΕΑ, τους ανθρώπους που ο Marco αγαπούσε όσο και την ίδια. Για την Kate και τον Marco οι μοτοσυκλέτες ήταν το καλύτερο μέσο για να θρέψουν το πάθος τους, και πάθος τους ήταν οι αγώνες.

Μέσα από τις δοκιμές του περιοδικού στο εξωτερικό, είχα την τύχη να συναντήσω τον Marco δύο φορές πριν χάσει την ζωή του και συζητώντας μου είπε πως δεν οδηγεί στον δρόμο, ούτε όμως και η κοπέλα του ενδιαφέρεται για ρομαντικές βόλτες στην πίσω σέλα. Ακόμη κι αν αναβάτης είναι ένας από τους καλύτερους στον κόσμο! Εκείνο που ήθελαν και οι δύο είναι οι αγώνες κι ακόμα καλύτερα οι αγώνες με μοτοσυκλέτα, χωρίς σκέψεις για να την βγάλουν από την πίστα. Η κοπέλα αυτή, λίγο αργότερα θα γινόταν αρραβωνιαστικιά του, και θα τον έβλεπε να χάνει την ζωή του με τραγικό τρόπο…

Για εκείνη λοιπόν το πάθος για τους αγώνες χάθηκε εκείνη την ημέρα για πάντα μαζί με τον Marco, και θέλει το σπίτι αυτό να γίνει το νέο της αντικείμενο συγκέντρωσης δυνάμεων.

στιγμιότυπο από το χτίσιμο του Σπιτού του Marco Simoncelli: Ο πατέρας του Paolo και η Kate Fretti, αρραβωνιαστικά του Marco...

Εκτείνεται σε τρεις ορόφους που συνολικά καταλαμβάνουν 1.000 τετραγωνικά με σχεδόν άλλα τόσα σε πάρκινγκ και περιβάλλοντα χώρο, χτισμένο σε προνομιακή θέση στην κορυφή ενός λόφου που βλέπει από μακριά όλη την περιοχή. Διαθέτει δύο ειδικές πισίνες για άτομα με αναπηρία, πλήρως εξοπλισμένο και εξειδικευμένο γυμναστήριο, δωμάτια φιλοξενίας για τους συγγενείς, βοηθητικούς και κοινούς χώρους. Στα εγκαίνια παρευρέθηκε μεγάλο μέρος του δήμου, αγωνιζόμενοι και φίλοι του Marco, που μετά το κόψιμο της κορδέλας τον αποχαιρέτησαν για άλλη μία φορά στον τελευταίο τόπο κατοικίας του.

Ετικέτες

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.