Marco Simoncelli: Εγκαίνια Μονάδας Φροντίδας στα γενέθλιά του

Στις 20 Ιανουαρίου θα γινόταν 32 χρονών
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/1/2019

Εγκαινιάστηκε χθες Κυριακή, η Μονάδα Φροντίδας που κατασκεύασε το ίδρυμα που φέρει το όνομα του αγαπητού αναβάτη Marco Simoncelli, ο οποίος έχασε την ζωή του σε τραγικό ατύχημα στην Sepang, στις 23 Οκτωβρίου 2011. Η Μονάδα Φροντίδας ατόμων με αναπηρία, είναι ένα όραμα που είχε ο πατέρας του Marco από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας του ιδρύματος, το οποίο φτιάχτηκε για να καταγράφονται επίσημα οι χιλιάδες δωρεές που άρχισαν να καταφθάνουν με την τραγική είδηση. Κι αυτό γιατί ο Marco έτρεφε τεράστια αγάπη για τα άτομα με αναπηρία, πραγματοποιούσε επισκέψεις σε νοσοκομεία χωρίς κάμερες, αγκάλιαζε τα παιδιά και τους έδινε μπόλικο από τον ελάχιστο διαθέσιμο χρόνο του.

Η Μονάδα Φροντίδας είχε προγραμματιστεί να εγκαινιαστεί τον περασμένο Σεπτέμβριο, ωστόσο αυτό θα ερχόταν κοντά στο μνημόσυνο για τα επτά χρόνια από τον θάνατο του Marco "Sic" Simoncelli, κι έτσι επιλέχτηκε η ημέρα που κανονικά θα γιόρταζε τα 32α γενέθλιά του, δίνοντας εκ νέου χαρμόσυνο μήνυμα σε αυτή την ημερομηνία.

Η Μονάδα Φροντίδας για άτομα με αναπηρία κόστισε πάνω από 2.2 εκατομμύρια Ευρώ, τα οποία κάλυψε εξ ολοκλήρου το ίδρυμα, δωρίζοντας το σπίτι στον δήμο του Coriano, σημείο ταφής του Marco. Το σπίτι ανήκει πλέον στον δήμο, όπως και η διαχείριση του, με διευθύντρια την κα. Kate Fretti, αρραβωνιαστικιά του Marco έως το θάνατό του που μαζί με τον πατέρα του, Paolo Simoncelli είναι οι άνθρωποι που κρατούν ζωντανή την μνήμη του Marco.

Πέρσι τέτοια εποχή, κατά την τελετή για τα 31 χρόνια του Simoncelli, αν ήταν ακόμη μαζί μας, η κα. Fretti είχε δηλώσει πως οι αγώνες ήταν ένα πάθος που είχε και η ίδια και το ζούσε μαζί με τον Marco, και που πλέον έχει για πάντα χαθεί από την ζωή της και δεν θέλει να ασχοληθεί μαζί τους ποτέ ξανά. Αυτό που επιθυμεί είναι ένα νέο πάθος στο οποίο να μπορεί να αφοσιωθεί και δεν βρίσκει καλύτερο από την Μονάδα Φροντίδας για τους ΑΜΕΑ, τους ανθρώπους που ο Marco αγαπούσε όσο και την ίδια. Για την Kate και τον Marco οι μοτοσυκλέτες ήταν το καλύτερο μέσο για να θρέψουν το πάθος τους, και πάθος τους ήταν οι αγώνες.

Μέσα από τις δοκιμές του περιοδικού στο εξωτερικό, είχα την τύχη να συναντήσω τον Marco δύο φορές πριν χάσει την ζωή του και συζητώντας μου είπε πως δεν οδηγεί στον δρόμο, ούτε όμως και η κοπέλα του ενδιαφέρεται για ρομαντικές βόλτες στην πίσω σέλα. Ακόμη κι αν αναβάτης είναι ένας από τους καλύτερους στον κόσμο! Εκείνο που ήθελαν και οι δύο είναι οι αγώνες κι ακόμα καλύτερα οι αγώνες με μοτοσυκλέτα, χωρίς σκέψεις για να την βγάλουν από την πίστα. Η κοπέλα αυτή, λίγο αργότερα θα γινόταν αρραβωνιαστικιά του, και θα τον έβλεπε να χάνει την ζωή του με τραγικό τρόπο…

Για εκείνη λοιπόν το πάθος για τους αγώνες χάθηκε εκείνη την ημέρα για πάντα μαζί με τον Marco, και θέλει το σπίτι αυτό να γίνει το νέο της αντικείμενο συγκέντρωσης δυνάμεων.

στιγμιότυπο από το χτίσιμο του Σπιτού του Marco Simoncelli: Ο πατέρας του Paolo και η Kate Fretti, αρραβωνιαστικά του Marco...

Εκτείνεται σε τρεις ορόφους που συνολικά καταλαμβάνουν 1.000 τετραγωνικά με σχεδόν άλλα τόσα σε πάρκινγκ και περιβάλλοντα χώρο, χτισμένο σε προνομιακή θέση στην κορυφή ενός λόφου που βλέπει από μακριά όλη την περιοχή. Διαθέτει δύο ειδικές πισίνες για άτομα με αναπηρία, πλήρως εξοπλισμένο και εξειδικευμένο γυμναστήριο, δωμάτια φιλοξενίας για τους συγγενείς, βοηθητικούς και κοινούς χώρους. Στα εγκαίνια παρευρέθηκε μεγάλο μέρος του δήμου, αγωνιζόμενοι και φίλοι του Marco, που μετά το κόψιμο της κορδέλας τον αποχαιρέτησαν για άλλη μία φορά στον τελευταίο τόπο κατοικίας του.

Ετικέτες

Ιστορική μοτοσυκλέτα: Έκκληση στη βρετανική κυβέρνηση για τη διατήρηση της μοτοσυκλετιστικής κληρονομιάς της

Πίεση από φορείς για την προστασία της πολιτιστικής και οικονομικής αξίας του κλάδου
British Vintage Motorcycle
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

7/4/2026

Ο τομέας των κλασικών μοτοσυκλετών στο Ηνωμένο Βασίλειο ζητά στήριξη, καθώς αυξάνονται οι πιέσεις από κανονισμούς, καύσιμα και έλλειψη τεχνογνωσίας.

Η βρετανική κυβέρνηση δέχεται κλιμακούμενη πίεση να λάβει μέτρα για την προστασία της ιστορικής μοτοσυκλέτας, με κοινή παρέμβαση της Λέσχης Κλασσικής Μοτοσυκλέτας (Vintage Motor Cycle Club - VMCC) και του Εθνικού Συμβουλίου Μοτοσυκλετιστών (National Motorcyclists’ Council - NMC).

Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται το NMC, το 2023 καταγράφηκαν 624.805 κλασσικές μοτοσυκλέτες στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ ήδη από το 2020 η συνολική αξία του στόλου είχε εκτιμηθεί στα 1,2 δισ. λίρες. Παράλληλα, κυβερνητικά δεδομένα του 2025 δείχνουν ότι περίπου το 30% των ταξινομημένων μοτοσυκλετών στη Βρετανία είναι ηλικίας άνω των 25 ετών.

British Vintage Motorcycle

Η σημασία του κλάδου δεν είναι μόνο πολιτιστική, αλλά και οικονομική, καθώς σύμφωνα με το NMC συνεισφέρει έως και 1,6 δισ. λίρες ετησίως στην οικονομία του Ηνωμένου Βασιλείου. Ωστόσο, οι οργανισμοί προειδοποιούν ότι το μέλλον του βρίσκεται υπό πίεση.

British Vintage Motorcycle

Μεταξύ των βασικών προβλημάτων που εντοπίζονται είναι η διαθεσιμότητα κατάλληλων καυσίμων για παλαιότερους κινητήρες, οι κανονισμοί για τα ιστορικά οχήματα, η σταδιακή απώλεια εξειδικευμένων τεχνικών γνώσεων, αλλά και περιβαλλοντικές πολιτικές που, όπως υποστηρίζεται, δεν λαμβάνουν επαρκώς υπόψη τις ιδιαιτερότητες των κλασικών μοτοσυκλετών. Επιπλέον, αλλαγές στη σύσταση των καυσίμων ενδέχεται να δημιουργήσουν περαιτέρω προβλήματα στη λειτουργία και συντήρησή τους.

British Vintage Motorcycle

Οι VMCC και NMC ζητούν από την κυβέρνηση καλύτερη κατανόηση του κλάδου, καθώς και αναγνώριση της σημασίας του. Παράλληλα, επισημαίνουν την ανάγκη διατήρησης εξαιρέσεων για ιστορικά οχήματα από διαδικασίες και επιβαρύνσεις, όπως τα τεστ MOT και οι χρεώσεις ζωνών χαμηλών εκπομπών (ULEZ).

Ο πρόεδρος του VMCC, Roger Bibbings, τόνισε ότι απαιτείται συντονισμένη δράση μεταξύ κυβέρνησης, βιομηχανίας και πολιτών, ώστε να διασφαλιστεί το μέλλον του τομέα.

British Vintage Motorcycle

Όπως υπογράμμισε, με στοχευμένες και σωστά σχεδιασμένες νομικές ρυθμίσεις, οι ιστορικές μοτοσυκλέτες μπορούν να συνεχίσουν να αποτελούν ζωντανό κομμάτι της βρετανικής πολιτιστικής κληρονομιάς, διατηρώντας παράλληλα χαμηλά το περιβαλλοντικό αποτύπωμα.