Marco Simoncelli: Εγκαίνια Μονάδας Φροντίδας στα γενέθλιά του

Στις 20 Ιανουαρίου θα γινόταν 32 χρονών
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/1/2019

Εγκαινιάστηκε χθες Κυριακή, η Μονάδα Φροντίδας που κατασκεύασε το ίδρυμα που φέρει το όνομα του αγαπητού αναβάτη Marco Simoncelli, ο οποίος έχασε την ζωή του σε τραγικό ατύχημα στην Sepang, στις 23 Οκτωβρίου 2011. Η Μονάδα Φροντίδας ατόμων με αναπηρία, είναι ένα όραμα που είχε ο πατέρας του Marco από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας του ιδρύματος, το οποίο φτιάχτηκε για να καταγράφονται επίσημα οι χιλιάδες δωρεές που άρχισαν να καταφθάνουν με την τραγική είδηση. Κι αυτό γιατί ο Marco έτρεφε τεράστια αγάπη για τα άτομα με αναπηρία, πραγματοποιούσε επισκέψεις σε νοσοκομεία χωρίς κάμερες, αγκάλιαζε τα παιδιά και τους έδινε μπόλικο από τον ελάχιστο διαθέσιμο χρόνο του.

Η Μονάδα Φροντίδας είχε προγραμματιστεί να εγκαινιαστεί τον περασμένο Σεπτέμβριο, ωστόσο αυτό θα ερχόταν κοντά στο μνημόσυνο για τα επτά χρόνια από τον θάνατο του Marco "Sic" Simoncelli, κι έτσι επιλέχτηκε η ημέρα που κανονικά θα γιόρταζε τα 32α γενέθλιά του, δίνοντας εκ νέου χαρμόσυνο μήνυμα σε αυτή την ημερομηνία.

Η Μονάδα Φροντίδας για άτομα με αναπηρία κόστισε πάνω από 2.2 εκατομμύρια Ευρώ, τα οποία κάλυψε εξ ολοκλήρου το ίδρυμα, δωρίζοντας το σπίτι στον δήμο του Coriano, σημείο ταφής του Marco. Το σπίτι ανήκει πλέον στον δήμο, όπως και η διαχείριση του, με διευθύντρια την κα. Kate Fretti, αρραβωνιαστικιά του Marco έως το θάνατό του που μαζί με τον πατέρα του, Paolo Simoncelli είναι οι άνθρωποι που κρατούν ζωντανή την μνήμη του Marco.

Πέρσι τέτοια εποχή, κατά την τελετή για τα 31 χρόνια του Simoncelli, αν ήταν ακόμη μαζί μας, η κα. Fretti είχε δηλώσει πως οι αγώνες ήταν ένα πάθος που είχε και η ίδια και το ζούσε μαζί με τον Marco, και που πλέον έχει για πάντα χαθεί από την ζωή της και δεν θέλει να ασχοληθεί μαζί τους ποτέ ξανά. Αυτό που επιθυμεί είναι ένα νέο πάθος στο οποίο να μπορεί να αφοσιωθεί και δεν βρίσκει καλύτερο από την Μονάδα Φροντίδας για τους ΑΜΕΑ, τους ανθρώπους που ο Marco αγαπούσε όσο και την ίδια. Για την Kate και τον Marco οι μοτοσυκλέτες ήταν το καλύτερο μέσο για να θρέψουν το πάθος τους, και πάθος τους ήταν οι αγώνες.

Μέσα από τις δοκιμές του περιοδικού στο εξωτερικό, είχα την τύχη να συναντήσω τον Marco δύο φορές πριν χάσει την ζωή του και συζητώντας μου είπε πως δεν οδηγεί στον δρόμο, ούτε όμως και η κοπέλα του ενδιαφέρεται για ρομαντικές βόλτες στην πίσω σέλα. Ακόμη κι αν αναβάτης είναι ένας από τους καλύτερους στον κόσμο! Εκείνο που ήθελαν και οι δύο είναι οι αγώνες κι ακόμα καλύτερα οι αγώνες με μοτοσυκλέτα, χωρίς σκέψεις για να την βγάλουν από την πίστα. Η κοπέλα αυτή, λίγο αργότερα θα γινόταν αρραβωνιαστικιά του, και θα τον έβλεπε να χάνει την ζωή του με τραγικό τρόπο…

Για εκείνη λοιπόν το πάθος για τους αγώνες χάθηκε εκείνη την ημέρα για πάντα μαζί με τον Marco, και θέλει το σπίτι αυτό να γίνει το νέο της αντικείμενο συγκέντρωσης δυνάμεων.

στιγμιότυπο από το χτίσιμο του Σπιτού του Marco Simoncelli: Ο πατέρας του Paolo και η Kate Fretti, αρραβωνιαστικά του Marco...

Εκτείνεται σε τρεις ορόφους που συνολικά καταλαμβάνουν 1.000 τετραγωνικά με σχεδόν άλλα τόσα σε πάρκινγκ και περιβάλλοντα χώρο, χτισμένο σε προνομιακή θέση στην κορυφή ενός λόφου που βλέπει από μακριά όλη την περιοχή. Διαθέτει δύο ειδικές πισίνες για άτομα με αναπηρία, πλήρως εξοπλισμένο και εξειδικευμένο γυμναστήριο, δωμάτια φιλοξενίας για τους συγγενείς, βοηθητικούς και κοινούς χώρους. Στα εγκαίνια παρευρέθηκε μεγάλο μέρος του δήμου, αγωνιζόμενοι και φίλοι του Marco, που μετά το κόψιμο της κορδέλας τον αποχαιρέτησαν για άλλη μία φορά στον τελευταίο τόπο κατοικίας του.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.