MotoGP: FIM προδιαγραφές στα κράνη φέρνουν το χάσμα. Πρόβλημα στα εθνικά πρωταθλήματα

Δεν θα φοράμε τα ίδια με τους…Θεούς της μοτοσυκλέτας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/11/2018

Η επιτροπή ασφαλείας των MotoGP αποφάσισε πως από εδώ και πέρα τα κράνη του πρωταθλήματος θα πρέπει να έχουν την έγκριση της FIM κι αυτό δημιουργεί μία χιονοστιβάδα εξελίξεων που ούτε την φαντάζεται κανείς αυτή την στιγμή. Η απόφαση δεν έρχεται ξαφνικά κι απότομα, καθώς πρόκειται για μία ιστορία που ανακυκλώνεται χρόνο με το χρόνο, έχοντας λάβει μία μικρή παράταση έως τώρα, κι αυτό γιατί δεν βρίσκει σύμφωνους όλους τους κατασκευαστές, ούτε επίσης τους αναβάτες. Ήταν Ιούλιος του 2016, όπως βλέπετε στην φωτογραφία παρακάτω, που η FIM παρουσίασε σε όλους τους εμπλεκόμενους κατασκευαστές, την πρόθεσή της για αλλαγές προδιαγραφών.

φωτό κάτω - Sachsenring Γερμανία, Σάββατο 16 Ιουλίου 2016: Για πρώτη φορά η FIM παρουσιάζει στους εκπροσώπους των εταιριών με α.σ: Arai, AGV, HJC, LS2, Nolan Group, Schuberth, Shark, Shoei, Suomy/Kyt το πλάνο της για νέους κανονισμούς στα αγωνιστικά κράνη 

Οι προδιαγραφές που θέτει η FIM είναι αυστηρότερες από όσες απαιτούνται τώρα για τα κράνη που πωλούνται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αν κι αυτό είναι ορθό μονάχα υπό πολύ συγκεκριμένο πρίσμα. Το σημαντικότερο που φέρνουν οι FIM είναι η ενσωμάτωση όλων των διαφορετικών προδιαγραφών, Αμερικής, Ευρώπης και Ιαπωνίας, ECE – Snell – JIS κάτω από μία ομπρέλα. Τουλάχιστον έτσι θα διαβάσετε αλλού, ωστόσο η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Ένα κράνος που έχει μόνο έγκριση FIM δεν περνά τις Ευρωπαϊκές προδιαγραφές κι άρα δεν μπορεί να εισαχθεί στις Ευρωπαϊκές χώρες, τουλάχιστον νόμιμα, ούτε να χρησιμοποιηθεί στο δρόμο φυσικά. Η χρήση του λοιπόν είναι αναγκαστικά αγωνιστική και μόνο, κι εδώ αρχίζει να διαγράφεται ένα πρόβλημα που θα μας απασχολήσει στο σύντομο μέλλον.

Καταρχήν πρόκειται όπως είπαμε για μία αναμενόμενη εδώ και πολύ καιρό κίνηση, που μετρά πάνω από ένα χρόνο ως επίσημη ανακοίνωση, όπως διαβάζετε εδώ. Στην πράξη το χρονικό διάστημα που δόθηκε ήταν μεγαλύτερο -όπως δείχνουμε- καθώς χρειαζόταν χρόνος στις εταιρίες να προσαρμοστούν, από την στιγμή που η SHOEI και η ARAI -για παράδειγμα- προμηθεύουν τους αναβάτες των MotoGP με το ίδιο ακριβώς κέλυφος που αγοράζει και ο τελικός καταναλωτής, απλά τοποθετώντας ειδικά σχεδιασμένα εσωτερικά. Αυτές είναι χαρακτηριστικές περιπτώσεις κατασκευαστών που αντιμετωπίζουν το μεγαλύτερο πρόβλημα από την υιοθέτηση των προδιαγραφών FIM, από την στιγμή που έχουν επενδύσει την εξέλιξή τους προσφέροντας στην αγορά ένα κράνος ίδιο με του αναβάτη που σπονσοράρουν στα MotoGP. Το πλήγμα στο μάρκετινγκ και την επικοινωνία τους είναι εξίσου σημαντικό, αλλά ας το προσπεράσουμε ωσότου κατασταλάξει πλήρως το ζήτημα και δούμε ακριβώς τον τρόπο με τον οποίο η FIM θα αντιμετωπίσει τις νέες προδιαγραφές…

Από εκεί που υπήρχαν λοιπόν μάρκες που σου έδιναν την ευκαιρία να έχεις ένα κράνος που ήταν ολότελα ίδιο με του αναβάτη που αγωνίζεται στα MotoGP, τώρα δεν θα υπάρχουν ούτε κι αυτά, τα ελάχιστα παραδείγματα. Από εδώ και πέρα κάθε ομοιότητα θα είναι οπτική και μόνο.

Τα κίνητρα της FIM δεν είναι ολότελα συνυφασμένα με την ασφάλεια, αλλά αποτελούν κι ένα πρόσθετο εισπρακτικό μέτρο, στον δρόμο που από καιρό χάραξε η FIA. Η τεράστια διαφορά εδώ, είναι πως τα κράνη μοτοσυκλετών αποτελούν αντικείμενο που συνδέεται με την καθημερινότητα αλλά και τους δημόσιους δρόμους, καθώς πολλοί αναβάτες αγοράζουν ένα racing κράνος για όλες τις ώρες και όχι μονάχα για track days ή συμμετοχή σε αγώνες.

Κράνη με έγκριση της FIM
Για τα λεφτά ή την ασφάλεια;

Κι έτσι η FIM φτιάχνει τώρα ένα σκαλοπάτι ανάμεσα στα αμιγώς αγωνιστικά κράνη κι εκείνα που μπορούσες να αποκτήσεις έως τώρα, που πριν δεν υπήρχε. Είναι ακόμη νωρίς για να ξέρουμε πώς θα επηρεάσει το σκαλοπάτι αυτό την εξέλιξη των κρανών, όμως η αρχικές πληροφορίες από τους ανθρώπους των εταιριών, κάνουν λόγο για ένα νέο πρόβλημα και πολύ θα ήθελαν να μην γίνει ποτέ αυτός ο διαχωρισμός, ιδιαίτερα αν επεκταθεί εκτός MotoGP, σε όλα τα πρωταθλήματα αναγνωρισμένα από την FIM, όπως υπάρχει η περίπτωση. Αυτό όμως δημιουργεί πρόβλημα, από την στιγμή που τα κράνη FIM ξεφεύγουν από τις Ευρωπαϊκές προδιαγραφές κι άρα δεν μπορούν να εισαχθούν, ή να βγουν στο γενικό εμπόριο! Ωστόσο υπάρχουν ξεκάθαροι κανονισμοί αυτή την στιγμή που λύνουν το πρόβλημα και για να τους δούμε, ας πάρουμε το παράδειγμα της Ελλάδας.

Στην Ελληνική Ταχύτητα, όπως και σε κάθε εθνικό πρωτάθλημα στην Ευρώπη, η ομοσπονδία είναι εκείνη που καθορίζει τις προδιαγραφές που θα ακολουθήσουν τα κράνη που επιτρέπονται στο πρωτάθλημα. Με άλλα λόγια δεν υποχρεώνει κανένας την ελληνική ομοσπονδία να επιβάλλει την χρήση κρανών FIM. Κι όμως το πρόβλημα μπορεί να δημιουργηθεί: Η πιθανότητα κάποιος γονέας να κινηθεί νομικά απέναντι στην ομοσπονδία αν το παιδί του τραυματιστεί ενώ συμμετείχε σε αγώνα, γιατί το κράνος που χρησιμοποιούσε δεν ήταν FIM, δεν ήταν δηλαδή απόλυτα αγωνιστικό τώρα που θα υπάρχει αυτή η νέα κατηγορία, δεν γίνεται να αποκλειστεί. Παρόλο που δεν θα έχει καμία περεταίρω εξέλιξη, το νομικό μπλέξιμο δεν γίνεται να αποκλεισθεί από τις πιθανότητες.

Υπάρχει κι ένα άλλο ζήτημα βέβαια, απόλυτα πρακτικό. Οι πρώτες πληροφορίες για τις προδιαγραφές FIM κάνουν λόγο για σκληρότερο κέλυφος που ακυρώνει τον βαθμό παραμόρφωσης που απαιτείται από τις ECE προδιαγραφές. Ενώ η δύναμη πρόσκρουσης κατά το τεστ διάτρησης δεν διαφέρει σημαντικά, στην περίπτωση των FIM συγκεντρώνεται σε πολύ μικρότερη επιφάνεια πάνω στο κράνος. Κι αυτό γιατί ο στόχος είναι η αντοχή σε πρόσκρουση με πολλά χιλιόμετρα, απέναντι σε μοτοσυκλέτες που προσγειώνονται σε κεφάλια και απότομες προσγειώσεις από highside πάνω σε χαλίκια, για παράδειγμα.

Ωστόσο το απόλυτα σκληρό κέλυφος ενισχύει τον τραυματισμό του εγκεφάλου από την βίαιη επιβράδυνση. Αντίστοιχα οι ECE προδιαγραφές επιβάλλουν έναν βαθμό παραμόρφωσης του ίδιου του κελύφους, κι όχι μόνο του εσωτερικού αφρώδες, ώστε η επιβράδυνση για το κεφάλι του αναβάτη να είναι ομαλότερη, κι έτσι ο αναπόφευκτος τραυματισμός του εγκεφάλου μέσα στο κρανίο να είναι ηπιότερος. Αυτή η διαφορά είναι μία από τις βασικές που ένα κράνος δεν θα μπορεί να περάσει τόσο τις προδιαγραφές FIM, όσο και τις υπόλοιπες. Από εκεί και πέρα ο ίδιος ο σχεδιασμός αναμένεται διαφορετικός, από τους αεραγωγούς, έως τα και τα λουράκια ασφάλισης.

Συνομιλώντας με τους ανθρώπους της SHOEI που τα τελευταία τρία σχεδόν χρόνια, βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις με την FIM για αυτό ακριβώς το ζήτημα, πήραμε την απάντηση πως σύντομα θα έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο για τον τρόπο που θα διαχειριστούν όλες οι εταιρίες το νέο σκαλοπάτι ανάμεσα στα κράνη αποκλειστικά για αγωνιστική χρήση, και σε όλα όσα ξέραμε ως τώρα, ώστε να επανέλθουμε ξεκαθαρίζοντας το ζήτημα.

 

Ετικέτες

Λονδίνο: Διαδήλωση μοτοσυκλετιστών για τους επί 600 μέρες κρατούμενους στο Ιράν Craig και Lindsay Foreman

Ζητούν μεσολάβηση της κυβέρνησης για την απελευθέρωση του ζεύγους Foreman
Foremans
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/9/2026

Μοτοσυκλετιστές συγκεντρώθηκαν στο Λονδίνο ζητώντας την απελευθέρωση του ζευγαριού που συνελήφθη στο Ιράν κατά τη διάρκεια ταξιδιού με μοτοσυκλέτες προς την Αυστραλία.

Ως είχαν εξαγγείλει από τον περασμένο μήνα, ομάδα μοτοσυκλετιστών συγκεντρώθηκε στο Λονδίνο για να εκφράσει τη συμπαράστασή της στην οικογένεια των Lindsay και Craig Foreman, οι οποίοι συμπλήρωσαν 600 ημέρες κράτησης στο Ιράν. Οι μοτοσυκλετιστές κατευθύνθηκαν με τις μοτοσυκλέτες τους προς την πλατεία του βρετανικού κοινοβουλίου, ενώ προηγουμένως σταμάτησαν έξω από την πρεσβεία του Ιράν, όπου ο γιος της Lindsay Foreman, Joe Bennett, παρέδωσε προσωπικά επιστολή προς τον Ιρανό πρέσβη.

Το ζευγάρι από την Αγγλία συνελήφθη τον Ιανουάριο του 2025, ενώ ταξίδευε με μοτοσυκλέτα μέσω του Ιράν, στο πλαίσιο ενός μεγαλύτερου ταξιδιού με προορισμό την Αυστραλία. Στη συνέχεια καταδικάστηκε σε 10 χρόνια φυλάκισης για κατασκοπεία, κατηγορία την οποία οι ίδιοι και η οικογένειά τους αρνούνται κατηγορηματικά.

Ο Joe Bennett δήλωσε μετά την επίσκεψή του στην πρεσβεία ότι η επιστολή είχε ως στόχο να ζητήσει να υπάρξει ξανά επικοινωνία με τους γονείς του, αλλά κυρίως να αναγνωριστεί η αθωότητά τους.

Foremans

"Ήταν μια έκκληση να τους δουν, μια έκκληση να επιστρέψουν τα τηλεφωνήματα, αλλά κυρίως για να αποδειχτεί η αθωότητά τους", ανέφερε.

Ο Bennett είχε ενημερώσει την πρεσβεία μέσω email για την επίσκεψή του και την πιθανότητα συνάντησης με τον Ιρανό πρέσβη, Mousavi. Η συνάντηση τελικά δεν πραγματοποιήθηκε, χωρίς αυτό να σημαίνει, όπως είπε, ότι δεν μπορεί να γίνει στο μέλλον.

"Αυτό που χρειαζόμαστε είναι δράση"

Ο γιος της Lindsay Foreman ήταν ιδιαίτερα επικριτικός για την έλλειψη ουσιαστικής προόδου στην υπόθεση, υποστηρίζοντας ότι το ζήτημα χρειάζεται μεγαλύτερη προβολή, αλλά κυρίως πολιτική δράση.

"Νομίζω ότι αυτό που χρειαζόμαστε είναι μεγαλύτερη προβολή. Η υπόθεση είναι ήδη αρκετά γνωστή, αλλά αυτό που χρειαζόμαστε είναι δράση", δήλωσε.

"Αν κοιτάξω πίσω, τέτοια εποχή πέρυσι, ζητούσα το ίδιο πράγμα. Ζητούσα το πρώτο τηλεφώνημα και τώρα, έναν χρόνο μετά, ζητάω ξανά ένα τηλεφώνημα. Αυτό δεν δείχνει πρόοδο, δείχνει τέλμα."

Foremans

Ο Bennett χαρακτήρισε την υπόθεση "ομηρία" και "αυθαίρετη κράτηση", ζητώντας από τη βρετανική κυβέρνηση να αντιμετωπίσει την κατάσταση αναλόγως.

"Δεν μου διαφεύγει ότι οι εντάσεις είναι υψηλές και ότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν πολλές πολυπλοκότητες γύρω από το Ιράν. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να κάνουμε ό,τι μπορούμε εδώ σε πολιτικό επίπεδο."

Στην κορυφή των αιτημάτων του βρίσκεται μια συνάντηση με τον Βρετανό υπουργό Εξωτερικών, Ed Miliband. "Αυτό είναι ένα πράγμα που θα ήθελα πολύ να προκύψει από τη σημερινή ημέρα. Θα ήταν εξαιρετικό να καθίσουμε με τον Ed και να του παρουσιάσουμε πραγματικά την υπόθεση, ώστε να αλλάξει η πολιτική βούληση. Νομίζω ότι αυτό είναι το ζητούμενο, η πολιτική βούληση", είπε.

"Το ότι ταξίδεψαν στο Ιράν δεν σημαίνει ότι φταίνε"

Ο Bennett κλήθηκε επίσης να σχολιάσει τις απόψεις που εκφράζονται στο διαδίκτυο, σύμφωνα με τις οποίες οι Foreman ουσιαστικά "προκάλεσαν" την κράτησή τους επιλέγοντας να ταξιδέψουν στο Ιράν.

Δεν απέρριψε το ερώτημα, αλλά τόνισε ότι η επιλογή μιας δύσκολης διαδρομής δεν συνεπάγεται την ευθύνη για όσα ακολούθησαν.

"Οι άνθρωποι δικαιούνται να έχουν τις απόψεις τους και δεν θα προσπαθήσω να τις αλλάξω. Αυτό που θα πω είναι ότι πρόκειται για δύο αθώους ανθρώπους που είναι ταξιδιώτες και εξερευνητές. Έκαναν το ταξίδι ακολουθώντας τις συμβουλές ανθρώπων που είχαν κάνει την ίδια διαδρομή."

Foremans

Σύμφωνα με τον ίδιο, το ζευγάρι είχε λάβει τα συνήθη και απαραίτητα μέτρα ασφαλείας για το ταξίδι, διέθετε έγκυρες βίζες, είχε μαζί του ταξιδιωτικό οδηγό, ακολουθούσε βασικές οδηγικές αρτηρίες και διέμενε σε ξενοδοχεία, ενώ είχε αποφύγει την Τεχεράνη. Παράλληλα, το αρχικό τους σχέδιο προέβλεπε παραμονή μόλις τεσσάρων ημερών στο Ιράν.

"Η εκ των υστέρων γνώση είναι υπέροχο πράγμα", σχολίασε ο Bennett. "Σε κάθε περιπέτεια παίρνεις ένα ρίσκο. Αν ανέβεις σε μια μοτοσυκλέτα, παίρνεις ένα ρίσκο. Έτσι είναι. Καταλαβαίνω λοιπόν τη σκέψη, την έχω κάνει κι εγώ. Αλλά τελικά αυτό δεν αλλάζει δύο πράγματα, ότι, πρώτον, είναι αθώοι και δεν αξίζουν αυτό που τους συμβαίνει. Και δεύτερον, δεν απαλλάσσει την κυβέρνηση από την ευθύνη να τους φέρει πίσω στην πατρίδα."

Η εμπειρία του Richard Ratcliffe

Στη συγκέντρωση συμμετείχε και ο Richard Ratcliffe, σύζυγος της Nazanin Zaghari-Ratcliffe, η οποία είχε κρατηθεί για πέντε χρόνια στο Ιράν, μεταξύ άλλων στις φυλακές Evin όπου κρατούνται σήμερα και οι Foreman.

Ο Ratcliffe απέρριψε την άποψη ότι η δημόσια προβολή μιας υπόθεσης μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση των κρατουμένων. Αντίθετα, υποστήριξε ότι η δημοσιότητα είναι ένας από τους σημαντικότερους τρόπους με τους οποίους μια οικογένεια μπορεί να προστατεύσει τους δικούς της ανθρώπους και κυρίως να πιέσει την κυβέρνηση να κινηθεί.

"Δύο αθώοι άνθρωποι ταξίδεψαν στο Ιράν, συνελήφθησαν και στη συνέχεια παρουσιάστηκε ένας σωρός αβάσιμων κατηγοριών. Πίσω από κλειστές πόρτες θα γίνουν διαπραγματεύσεις για αυτά που πραγματικά θέλει η ιρανική κυβέρνηση. Ο μόνος τρόπος που έχει μια οικογένεια για να παραμείνει ασφαλής είναι να υπάρχει δημοσιότητα. Διάφορα πράγματα συμβαίνουν στο σκοτάδι", δήλωσε.

Με βάση τη δική του εμπειρία, ο Ratcliffe υποστήριξε ότι η δημοσιότητα ήταν αυτή που τελικά κινητοποίησε την κυβέρνηση στη δική του υπόθεση.

Foremans

"Η δημοσιότητα ήταν αυτό που έκανε τους ανθρώπους να ενδιαφερθούν και την κυβέρνηση να κινηθεί. Και οι πολιτικοί κινούνται μόνο όταν κάτι βρίσκεται στα μέσα ενημέρωσης", είπε, προσθέτοντας ότι δεν έχει συναντήσει οικογένεια που πέρασε παρόμοια κατάσταση και να πιστεύει ότι η δημόσια εκστρατεία δεν έπαιξε ρόλο είτε στην προστασία του κρατούμενου είτε στην επιστροφή του στην πατρίδα.

Ο Ratcliffe επέκρινε επίσης την πίεση που, όπως υποστηρίζει, ασκεί η βρετανική κυβέρνηση στις οικογένειες προκειμένου να περιορίσουν τις δημόσιες εκστρατείες τους.

"Αυτό που βρίσκω περισσότερο ανησυχητικό σε αυτή την υπόθεση είναι η στάση που πήρε η κυβέρνηση, να καταστείλει, αντί να επιλύσει."

Παράλληλα, χαρακτήρισε απογοητευτική την απουσία προόδου και σημείωσε ότι η κυβέρνηση εξακολουθεί να αποφεύγει ακόμη και τους χαρακτηρισμούς "όμηροι" ή "αυθαίρετα κρατούμενοι", αναφερόμενη στην υπόθεση διπλωματικά και μετριοπαθώς ως "περίπλοκη".

Ο ίδιος προειδοποίησε ότι το σημερινό γεωπολιτικό περιβάλλον καθιστά την κατάσταση των Foreman ακόμη πιο επικίνδυνη από εκείνη που αντιμετώπισε η σύζυγός του. "Η φυλακή όπου βρίσκονται έχει βομβαρδιστεί μέσα στους τελευταίους 12 μήνες. Αυτό είναι ένα εντελώς διαφορετικό πλαίσιο."

"Έχουμε απλώς αδράνεια"

Ο Ratcliffe χαιρέτισε τον διορισμό του Alistair Burt ως αρμόδιο για υποθέσεις προξενικής κράτησης, χαρακτηρίζοντάς έναν "καλό και ευγενικό άνθρωπο", αλλά υποστήριξε ότι ο διορισμός από μόνος του δεν αρκεί.

Foremans

"Τους συνέλαβαν πριν από σχεδόν δύο χρόνια. Τι έχει κάνει η κυβέρνηση; Τίποτα άλλο δεν λειτουργεί. Δεν ακούω κάποιο ξεκάθαρο σχέδιο από την κυβέρνηση. Δεν ακούω να υπάρχουν συνέπειες για το Ιράν επειδή κρατά αθώους ανθρώπους. Δεν ακούω τίποτα σχετικά με αυτά που έχει πει το Ιράν ότι θέλει. Έχουμε απλώς αδράνεια."

Παρέμβαση και από την πρώην βουλευτή της περιοχής

Στην κινητοποίηση συμμετείχε επίσης η Mims Davies, βουλευτής και πρώην εκπρόσωπος της περιοχής όπου ζει η οικογένεια Foreman.

"Είναι απολύτως κρίσιμο να κρατήσουμε την κατάσταση του Craig και της Lindsay στο επίκεντρο", δήλωσε. "Η κυβέρνηση αυτή τη στιγμή επιλέγει τα ζητήματα που την ενδιαφέρουν σε ό,τι αφορά την εξωτερική πολιτική και τις διεθνείς κυρώσεις. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι σημαντικότερο από το να φέρουμε τον Craig και τη Lindsay πίσω στην οικογένειά τους."

Foremans

Η Davies υπογράμμισε ότι η συνεχής δημοσιότητα έχει σημασία, ακριβώς επειδή η ειδησεογραφία μετακινείται γρήγορα από το ένα θέμα στο άλλο.

"Ζούμε τις πιο γεωπολιτικά ασταθείς εποχές που έχουμε γνωρίσει, ιδιαίτερα σε αυτή την περιοχή. Πρέπει ο κόσμος να γνωρίζει ότι Βρετανοί πολίτες βρίσκονται στη φυλακή. Ήταν τουρίστες, γι' αυτό έχουμε σήμερα εδώ τους μοτοσυκλετιστές, για να αναδείξουμε ότι οι άνθρωποι αγαπούν να ταξιδεύουν με τις μοτοσυκλέτες τους και ότι εκείνοι έκαναν αυτό το ταξίδι ως αθώοι τουρίστες και βρίσκονται άδικα στη φυλακή."

600 ημέρες κράτησης

Η υπόθεση των Foreman έχει πλέον εξελιχθεί σε μια ιδιαίτερα μακρά και δύσκολη δοκιμασία για την οικογένεια. Ο Craig Foreman είχε μιλήσει τηλεφωνικά μέσα από τις φυλακές Evin τον Μάιο, λέγοντας: "Θέλουμε η κυβέρνηση να καταλάβει ότι είμαστε ακόμη εδώ. Ζούμε αυτή τη ζωή, φυλακισμένοι για κάτι που δεν έχουμε κάνει. Πιστεύω ότι μπορούν να κάνουν κάτι."

Τόσο ο Craig όσο και η Lindsay πραγματοποίησαν απεργία πείνας νωρίτερα μέσα στη χρονιά. Ο Craig ξεκίνησε στις 9 Μαΐου και η Lindsay στις 18 Μαΐου, αφού είχε εμποδιστεί να τον δει. Οι απεργίες ολοκληρώθηκαν στις 9 Αυγούστου, έπειτα από 93 και 84 ημέρες αντίστοιχα.

Σύμφωνα με τον Joe Bennett, το ζευγάρι έχασε σημαντικό βάρος κατά τη διάρκεια των απεργιών πείνας και εξακολουθούσε να ανακτά σταδιακά τις δυνάμεις του. Ο ίδιος είχε καταφέρει να έχει την πρώτη ουσιαστική επικοινωνία με τη μητέρα του μετά από διάστημα τριών μηνών τον Αύγουστο.

Foremans

Το βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών είχε δηλώσει τότε ότι η "υγεία και η ευημερία" των Craig και Lindsay αποτελούν κορυφαία προτεραιότητα και είχε επιβεβαιώσει ότι η οικογένεια είχε συναντηθεί στις 5 Αυγούστου με τον υπεύθυνο για τη Μέση Ανατολή Stephen Doughty. Ωστόσο, η συνάντηση με τον υπουργό Εξωτερικών Ed Miliband δεν έχει πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα.

Παράλληλα, διαδικτυακή αίτηση που ζητά την απελευθέρωση των Foreman πλησιάζει πλέον τις 90.000 υπογραφές, με τους διοργανωτές να έχουν θέσει ως επόμενο στόχο τις 100.000. Συνεχίζεται επίσης η διαδικτυακή συγκέντρωση χρημάτων για την υποστήριξη της οικογένειας.