MotoGP Test, Qatar: Οι εκπλήξεις της δεύτερης μέρας

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/3/2016

Η δεύτερη μέρα των δοκιμών στην Doha, στην πίστα του Losail, ανήκε ολοκληρωτικά στην Suzuki και τον Maverick Vinales. Ο νεαρός Ισπανός δείχνει πως βρίσκεται σε εκπληκτική φόρμα, με τους μηχανικούς της Suzuki να πλέουν στο ίδιο μήκος κύματος δημιουργώντας έναν συνδυασμό που εντυπωσιάζει πριν καν ξεκινήσει η σεζόν.
Ο Vinales συνεχίζοντας την αναζήτηση για την καλύτερη ρύθμιση των ηλεκτρονικών σταμάτησε το χρονόμετρο στο 1'55.436, όντας ο ταχύτερος όλων των αναβατών, βελτιώνοντας ταυτόχρονα τον χθεσινό του χρόνο κατά 0.444 δευτερόλεπτα, ενώ δήλωσε και σίγουρος για την απόδοσή του στον πρώτο αγώνα, λέγοντας πως θα βρίσκεται στο γκρουπ των πρωτοπόρων.

Ο team-mate του, Aleix Espargaro, κατάφερε επιτέλους να πάρει μια αίσθηση από το GSX-RR, ξεκινώντας την ουσιαστική δουλειά της βελτίωσης παρά την πτώση που είχε, ευτυχώς χωρίς σοβαρές συνέπεις για τον ίδιο και την μοτοσυκλέτα του. Ο Espargaro εστίασε στο στήσιμο της μοτοσυκλέτας και στην λειτουργία του καινούργιου seamless κιβωτίου (το οποίο τοποθετήθηκε μόνο στη δική του μοτοσυκλέτα σήμερα, προσφέροντας την δυνατότητα για seamless ανεβάσματα και κατεβάσματα), καταλαμβάνοντας τελικά την δέκατη θέση.

Πίσω από τον Vinales αναρριχήθηκε ο Andrea Iannone, ο οποίος είχε δείξει από χθες πως βρισκόταν στη σωστή κατεύθυνση. Ο χρόνος του απείχε μόλις 72 χιλιοστά του δευτερολέπτου από τον πρωτοπόρο Ισπανό χάρη στην καλύτερη αίσθηση από τα ελαστικά, αν και ο ίδιος δήλωσε πως υπάρχει ακόμη μεγάλο περιθώριο για βελτίωση.

Ένα μικρό τεχνικό πρόβλημα δεν του επέτρεψε να κάνει προσομοίωση αγώνα, πράγμα που κατάφερε να κάνει ο team-mate του, Andrea Dovizioso, ο οποίος συμπλήρωσε 18 γύρους χωρίς διακοπή, πετυχαίνοντας παράλληλα και τον έκτο καλύτερο χρόνο της ημέρας. Με μικρές βελτιώσεις στο στήσιμο, ο Dovizioso κατάφερε να διατηρήσει έναν σταθερό ρυθμό μένοντας ικανοποιημένος από την γενική εικόνα του Desmosedici.

Στα πιτς της Movistar Yamaha υπήρξε ένας σχετικός προβληματισμός, καθώς ο Lorenzo πάλευε για να βρει πρόσφυση εξαιτίας της σκόνης που κάλυπτε αρχικά την πίστα, αλλά τελικά κατάφερε να γράψει τον τρίτο καλύτερο χρόνο. Παρόλα αυτά, όπως δήλωσε ο Ισπανός, δεν κατάφεραν να βρουν θεαματικά καλύτερες λύσεις σε σχέση με τη χθεσινή μέρα, σε ό,τι αφορά τα ελαστικά και τα ηλεκτρονικά του Μ1, ενώ τόνισε πως πρέπει να βρει λίγο παραπάνω ταχύτητα μέσα στην στροφή. Ο Lorenzo, παρά τον τρίτο καλύτερο χρόνο του, ήταν ανάμεσα στους αναβάτες που δεν βελτίωσαν τη χθεσινή τους επίδοση κάτι που τον προβληματίζει, όπως είπε, γιατί δεν γνωρίζει τον λόγο. Σε αντίθεση με την Sepang, στο Losail δεν αντιλαμβανόταν μεγάλη διαφορά μεταξύ καινούργιων και δουλεμένων ελαστικών, ενώ η πιο μαλακή γόμα του δημιουργούσε αρκετά κουνήματα και γλιστρήματα στις αριστερές στροφές.

Ο Rossi από την άλλη, ήταν ο πρώτος αναβάτης που βγήκε στην πίστα πετυχαίνοντας προσωρινά τον καλύτερο χρόνο, αλλά στη συνέχεια εστίασε την προσοχή του στην δοκιμή μερικών νέων εξαρτημάτων και εξαιτίας του περιορισμού του αριθμού των διαθέσιμων ελαστικών δεν είχε τη δυνατότητα να επιτεθεί και να κυνηγήσει έναν καλό χρόνο, θέλοντας να φυλάξει μερικά ζεύγη ελαστικών για την αυριανή και τελευταία μέρα των δοκιμών. Στο τέλος της ημέρας ο "Γιατρός" ήταν στην όγδοη θέση, καθώς ούτε κι αυτός κατάφερε να βελτιώσει την χθεσινή του επίδοση, μόνο που ο Rossi ήξερε τον λόγο… Η πιο "βρώμικη" δουλειά έχει και το τίμημά της.

Οι Scott Redding και Hector Barbera, αμφότεροι πάνω σε δορυφορικές Ducati, συνέχισαν τις καλές επιδόσεις τους καταλαμβάνοντας την τέταρτη και πέμπτη θέση αντίστοιχα, ενώ την ίδια συνέπεια στις… μέτριες επιδόσεις επέδειξαν και οι αναβάτες της Repsol Honda. Τη δεύτερη μέρα ήταν η σειρά του Dani Pedrosa να βρεθεί πιο ψηλά στην κατάταξη από τον ομόσταυλό του Marc Marquez, καθώς έφυγε από την πίστα στην έβδομη θέση με τον έτερο Ισπανό να τερματίζει στην ένατη, παρότι βελτίωσε τον χθεσινό του χρόνο δοκιμάζοντας διαφορετικές ρυθμίσεις για το καινούργιο του πλαίσιο. Ο Pedrosa κατάφερε να ολοκληρώσει προσομοίωση αγώνα, ενώ δήλωσε ότι η βελτίωση έρχεται με αργούς ρυθμούς και βήμα-βήμα και ότι χρειάζεται περισσότερη δουλειά στην αεροδυναμική. Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι τα δύο Honda εμφανίστηκαν στο Qatar με αεροτομές στα φαίρινγκ τους, λίγο πιο διακριτικές όμως σε σχέση με των Ducati και Yamaha.

Από την άλλη, ο Marquez είπε ότι δυσκολεύεται πολύ να βρει πρόσφυση στο πίσω ελαστικό και στις εξόδους των στροφών, όπου χάνεται πολύς χρόνος. Ο Marquez είχε και μια πτώση στην πρώτη στροφή, από την οποία όμως βγήκε αλώβητος και επανήλθε γρήγορα στην δράση.

Αποτελέσματα 2ης Ημέρας

Αναβάτης	Ομάδα (μοτοσυκλέτα)	Χρόνος/Διαφορά
1. Maverick Viñales	Team Suzuki Ecstar (GSX-RR)	1'55.436
2. Andrea Iannone	Ducati Team (Desmosedici GP16)	1'55.508/+0.072
3. Jorge Lorenzo	Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1)	1'55.535s/+0.099
4. Scott Redding	Octo Pramac Yakhnich (Desmosedici GP15)	1'55.677/+0.241
5. Hector Barbera	Avintia Racing (Desmosedici GP14.2)	1'55.815/+0.379
6. Andrea Dovizioso	Ducati Team (Desmosedici GP16)	1'55.856/+0.420
7. Dani Pedrosa	Repsol Honda Team (RC213V)	1'55.857/+0.421
8. Valentino Rossi	Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1)	1'55.947/+0.511
9. Marc Marquez	Repsol Honda Team (RC213V)	1'56.046/+0.610
10. Aleix Espargaro	Team Suzuki Ecstar (GSX-RR)	1'56.126/+0.690
11. Pol Espargaro	Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1)	1'56.173/+0.737
12. Loris Baz	Avintia Racing (Desmosedici GP14.2)	1'56.427/+0.991
13. Cal Crutchlow	LCR Honda (RC213V)	1'56.584/+1.148
14. Yonny Hernandez	Aspar MotoGP Team (Desmosedici GP14.2)	1'56.667/+1.231
15. Tito Rabat	Estrella Galicia 0,0 Marc VDS (RC213V)	1'57.263/+1.827
16. Bradley Smith	Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1)	1'57.267/+1.831
17. Eugene Laverty	Aspar MotoGP Team (Desmosedici GP14.2)	1'57.670/+2.234
18. Alvaro Bautista	Factory Aprilia Gresini (RS-GP)	1'57.721/+2.285
19. Jack Miller	Estrella Galicia 0,0 Marc VDS (RC213V)	1'57.789/+2.353
20. Michele Pirro	Octo Pramac Yakhnich (Desmosedici GP15)	1'58.113/+2.677
21. Hiroshi Aoyama	Honda Test Rider (RC213V)	1'58.347/+2.911
22. Stefan Bradl	Factory Aprilia Gresini (RS-GP)	1'58.418/+2.982

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Ο πρόεδρος της ΑΕΚ, Μάριος Ηλιόπουλος, προανήγγειλε πίστα στην Πάτρα – 30 χρόνια υποσχέσεις [Video]

Για μια φορά ακόμη εξαγγέλλεται μια πίστα διεθνών προδιαγραφών στη χώρα μας, αυτή τη φορά πάντως όχι από πολιτικό πρόσωπο

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/6/2026

Ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ και ιδιοκτήτης της Seajets, Μάριος Ηλιόπουλος, πυροδότησε μια εκρηκτική είδηση σε εκδήλωση στην Πάτρα. Μιλώντας ενώπιον του κοινού από το βήμα ο εφοπλιστής ανακοίνωσε πως έβαλε την υπογραφή του στη θεμελίωση ενός νέου αυτοκινητοδρομίου στην πόλη της Πελοποννήσου.

«Θα αναφερθώ σε ένα μεγάλο γεγονός αγάπης, ένα γεγονός που θα κάνει σεισμό. Η έκπληξη της βραδιάς. Αυτό που αναγεννήθηκε από τη μεγάλη μου αγάπη, τον αθλητισμό και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Έβαλα προ ολίγων ημερών την υπογραφή μου για τον πρώτο λίθο πραγματοποίησης, για την κατασκευή του καλύτερου, διεθνών προδιαγραφών, αυτοκινητοδρομίου εδώ στην Πάτρα.»

Ο κ. Ηλιόπουλος είχε ξεκινήσει από πέρυσι να εκδηλώνει έμπρακτα το ενδιαφέρον του για την αναβίωση της πίστας στη Χαλανδρίτσα, καθώς είχε εκφράσει προφορικά την πρόθεσή του να αποκτήσει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της εταιρείας Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.. Η συνέχεια σε αυτή τη διαδικασία ήρθε τώρα, καθώς εταιρεία συμφερόντων του κατέθεσε δεσμευτική πρόταση προς τους μετόχους της εν λόγω εταιρείας για εξαγορά του 85% των μετοχών της.

Με αντίτιμο της τάξης των 3,5 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου, ο κ. Ηλιόπουλος φέρεται να έχει θέσει δύο προϋποθέσεις. Πρώτον, η συμφωνία δεν θα προχωρήσει αν δεν αφορά το 85% των μετοχών και, δεύτερον, η συναλλαγή να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο ως την 31η Ιουλίου 2026. Παράλληλα, η εταιρεία του θα αναλάβει και όποιες άλλες υφιστάμενες οικονομικές υποχρεώσεις υπάρχουν σε εκκρεμότητα προς τρίτους.

Η κατασκευή πίστας στη Χαλανδρίτσα συνιστά μιαν ιστορία που κρατά από το μακρινό 1995, όταν και συστάθηκε ως εταιρεία η “Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.”, με στόχο την κατασκευή του στη θέση Ρέντες του Δημοτικού Διαμερίσματος Χαλανδρίτσας, περίπου 20 χιλιόμετρα έξω από την Πάτρα.

Διαβάστε σχετικά: Το αμαρτωλό ιστορικό της πίστας στην Χαλανδρίτσα

Το αποκορύφωμα στην πορεία της μη-κατασκευής της πίστας ήταν πιθανότατα το 2011, όταν τα ελληνικά ΜΜΕ πλημμύρισαν από μεγαλόσχημες δηλώσεις για έγκριση των προδιαγραφών της πίστας από τη FIA για αγώνα F1, ωστόσο ουσιαστικά το έργο δεν ξεκίνησε ποτέ και μάλιστα έχει κοστίσει πολλά χρήματα στους Έλληνες φορολογούμενους για να μην γίνει απολύτως τίποτα στην πορεία αυτών των 31 ετών.

Ακόμη χειρότερα, η Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών ΑΕ φέρεται να βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση, καθώς η έκταση 1.145 στρεμμάτων που έχει αγοράσει από το 1998 για την κατασκευή της πίστας απειλείται ήδη από το 2013 από μεγάλες ληξιπρόθεσμες οφειλές που επιβαρύνονται με τόκους υπερημερίας σε όλο αυτό το διάστημα.

Η πρόταση του κ. Ηλιόπουλου φαντάζει αυτή τη στιγμή ως μοναδική διέξοδος για μια εταιρεία που έχει παγιδευτεί ανάμεσα στις μεγάλες της φιλοδοξίες και έναν κρατικό μηχανισμό που φαίνεται να έχει μόνο μια λειτουργική ταχύτητα, την όπισθεν. Τριάντα χρόνια αναζητείται επενδυτής, αλλά ως τώρα ουδεμία πρόταση δεν έχει καρποφορήσει.

Μπορεί λοιπόν η πρόθεση του κ. Ηλιόπουλου να είναι η καλύτερη του κόσμου, μα η μάχη με το τέρας του πολιτικού κράτους είναι εκ φύσεως άνιση, γι’ αυτό κρατάμε μικρό καλάθι.

Είναι προφανές πως στηρίζουμε κάθε πρόταση για ανάπτυξη του μηχανοκίνητου αθλητισμού στην Ελλάδα της μιάμισης πίστας και ευχόμαστε για την καλύτερη έκβαση, καθώς αναμένουμε να μάθουμε περισσότερα επί του θέματος και κυρίως ποιες είναι οι προθέσεις του κ. Ηλιόπουλου.

Μιλάμε για μια χλιδάτη πίστα προδιαγραφών F1 και MotoGP ή για κάτι άλλο; Διότι η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από μια νέα πανάκριβη Sepang ή μια Istanbul Park - η τουρκική πίστα που επανειλημμένα τσίγκλησε τα ρεφλέξ των Ελλήνων πολιτικών για μεγαλόσχημες εξαγγελίες που κατ’ επανάληψη αποδείχθηκαν κενές περιεχομένου και ατελέσφορες.

Αυτό που χρειάζεται ο μηχανοκίνητος αθλητισμός στη χώρα μας είναι μερικές ακόμη Σέρρες.

Και σίγουρα δεν χρειάζεται άλλη μια θεμελίωση έργου που σε λίγα χρόνια θα την ψάχνουμε και δεν θα τη βρίσκουμε θαμμένη στα ξερόχορτα, όπως αυτή στον Ορχομενό που έγινε με φιέστες και παράτες επί της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού) το 1993, ή άλλη μια χαμένη ευκαιρία όπως το Αιγίνιο, που επίσης έχει αφεθεί ξεχασμένο στη Φύση.