MotoGP Test, Qatar: Οι εκπλήξεις της δεύτερης μέρας

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/3/2016

Η δεύτερη μέρα των δοκιμών στην Doha, στην πίστα του Losail, ανήκε ολοκληρωτικά στην Suzuki και τον Maverick Vinales. Ο νεαρός Ισπανός δείχνει πως βρίσκεται σε εκπληκτική φόρμα, με τους μηχανικούς της Suzuki να πλέουν στο ίδιο μήκος κύματος δημιουργώντας έναν συνδυασμό που εντυπωσιάζει πριν καν ξεκινήσει η σεζόν.
Ο Vinales συνεχίζοντας την αναζήτηση για την καλύτερη ρύθμιση των ηλεκτρονικών σταμάτησε το χρονόμετρο στο 1'55.436, όντας ο ταχύτερος όλων των αναβατών, βελτιώνοντας ταυτόχρονα τον χθεσινό του χρόνο κατά 0.444 δευτερόλεπτα, ενώ δήλωσε και σίγουρος για την απόδοσή του στον πρώτο αγώνα, λέγοντας πως θα βρίσκεται στο γκρουπ των πρωτοπόρων.

Ο team-mate του, Aleix Espargaro, κατάφερε επιτέλους να πάρει μια αίσθηση από το GSX-RR, ξεκινώντας την ουσιαστική δουλειά της βελτίωσης παρά την πτώση που είχε, ευτυχώς χωρίς σοβαρές συνέπεις για τον ίδιο και την μοτοσυκλέτα του. Ο Espargaro εστίασε στο στήσιμο της μοτοσυκλέτας και στην λειτουργία του καινούργιου seamless κιβωτίου (το οποίο τοποθετήθηκε μόνο στη δική του μοτοσυκλέτα σήμερα, προσφέροντας την δυνατότητα για seamless ανεβάσματα και κατεβάσματα), καταλαμβάνοντας τελικά την δέκατη θέση.

Πίσω από τον Vinales αναρριχήθηκε ο Andrea Iannone, ο οποίος είχε δείξει από χθες πως βρισκόταν στη σωστή κατεύθυνση. Ο χρόνος του απείχε μόλις 72 χιλιοστά του δευτερολέπτου από τον πρωτοπόρο Ισπανό χάρη στην καλύτερη αίσθηση από τα ελαστικά, αν και ο ίδιος δήλωσε πως υπάρχει ακόμη μεγάλο περιθώριο για βελτίωση.

Ένα μικρό τεχνικό πρόβλημα δεν του επέτρεψε να κάνει προσομοίωση αγώνα, πράγμα που κατάφερε να κάνει ο team-mate του, Andrea Dovizioso, ο οποίος συμπλήρωσε 18 γύρους χωρίς διακοπή, πετυχαίνοντας παράλληλα και τον έκτο καλύτερο χρόνο της ημέρας. Με μικρές βελτιώσεις στο στήσιμο, ο Dovizioso κατάφερε να διατηρήσει έναν σταθερό ρυθμό μένοντας ικανοποιημένος από την γενική εικόνα του Desmosedici.

Στα πιτς της Movistar Yamaha υπήρξε ένας σχετικός προβληματισμός, καθώς ο Lorenzo πάλευε για να βρει πρόσφυση εξαιτίας της σκόνης που κάλυπτε αρχικά την πίστα, αλλά τελικά κατάφερε να γράψει τον τρίτο καλύτερο χρόνο. Παρόλα αυτά, όπως δήλωσε ο Ισπανός, δεν κατάφεραν να βρουν θεαματικά καλύτερες λύσεις σε σχέση με τη χθεσινή μέρα, σε ό,τι αφορά τα ελαστικά και τα ηλεκτρονικά του Μ1, ενώ τόνισε πως πρέπει να βρει λίγο παραπάνω ταχύτητα μέσα στην στροφή. Ο Lorenzo, παρά τον τρίτο καλύτερο χρόνο του, ήταν ανάμεσα στους αναβάτες που δεν βελτίωσαν τη χθεσινή τους επίδοση κάτι που τον προβληματίζει, όπως είπε, γιατί δεν γνωρίζει τον λόγο. Σε αντίθεση με την Sepang, στο Losail δεν αντιλαμβανόταν μεγάλη διαφορά μεταξύ καινούργιων και δουλεμένων ελαστικών, ενώ η πιο μαλακή γόμα του δημιουργούσε αρκετά κουνήματα και γλιστρήματα στις αριστερές στροφές.

Ο Rossi από την άλλη, ήταν ο πρώτος αναβάτης που βγήκε στην πίστα πετυχαίνοντας προσωρινά τον καλύτερο χρόνο, αλλά στη συνέχεια εστίασε την προσοχή του στην δοκιμή μερικών νέων εξαρτημάτων και εξαιτίας του περιορισμού του αριθμού των διαθέσιμων ελαστικών δεν είχε τη δυνατότητα να επιτεθεί και να κυνηγήσει έναν καλό χρόνο, θέλοντας να φυλάξει μερικά ζεύγη ελαστικών για την αυριανή και τελευταία μέρα των δοκιμών. Στο τέλος της ημέρας ο "Γιατρός" ήταν στην όγδοη θέση, καθώς ούτε κι αυτός κατάφερε να βελτιώσει την χθεσινή του επίδοση, μόνο που ο Rossi ήξερε τον λόγο… Η πιο "βρώμικη" δουλειά έχει και το τίμημά της.

Οι Scott Redding και Hector Barbera, αμφότεροι πάνω σε δορυφορικές Ducati, συνέχισαν τις καλές επιδόσεις τους καταλαμβάνοντας την τέταρτη και πέμπτη θέση αντίστοιχα, ενώ την ίδια συνέπεια στις… μέτριες επιδόσεις επέδειξαν και οι αναβάτες της Repsol Honda. Τη δεύτερη μέρα ήταν η σειρά του Dani Pedrosa να βρεθεί πιο ψηλά στην κατάταξη από τον ομόσταυλό του Marc Marquez, καθώς έφυγε από την πίστα στην έβδομη θέση με τον έτερο Ισπανό να τερματίζει στην ένατη, παρότι βελτίωσε τον χθεσινό του χρόνο δοκιμάζοντας διαφορετικές ρυθμίσεις για το καινούργιο του πλαίσιο. Ο Pedrosa κατάφερε να ολοκληρώσει προσομοίωση αγώνα, ενώ δήλωσε ότι η βελτίωση έρχεται με αργούς ρυθμούς και βήμα-βήμα και ότι χρειάζεται περισσότερη δουλειά στην αεροδυναμική. Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι τα δύο Honda εμφανίστηκαν στο Qatar με αεροτομές στα φαίρινγκ τους, λίγο πιο διακριτικές όμως σε σχέση με των Ducati και Yamaha.

Από την άλλη, ο Marquez είπε ότι δυσκολεύεται πολύ να βρει πρόσφυση στο πίσω ελαστικό και στις εξόδους των στροφών, όπου χάνεται πολύς χρόνος. Ο Marquez είχε και μια πτώση στην πρώτη στροφή, από την οποία όμως βγήκε αλώβητος και επανήλθε γρήγορα στην δράση.

Αποτελέσματα 2ης Ημέρας

Αναβάτης	Ομάδα (μοτοσυκλέτα)	Χρόνος/Διαφορά
1. Maverick Viñales	Team Suzuki Ecstar (GSX-RR)	1'55.436
2. Andrea Iannone	Ducati Team (Desmosedici GP16)	1'55.508/+0.072
3. Jorge Lorenzo	Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1)	1'55.535s/+0.099
4. Scott Redding	Octo Pramac Yakhnich (Desmosedici GP15)	1'55.677/+0.241
5. Hector Barbera	Avintia Racing (Desmosedici GP14.2)	1'55.815/+0.379
6. Andrea Dovizioso	Ducati Team (Desmosedici GP16)	1'55.856/+0.420
7. Dani Pedrosa	Repsol Honda Team (RC213V)	1'55.857/+0.421
8. Valentino Rossi	Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1)	1'55.947/+0.511
9. Marc Marquez	Repsol Honda Team (RC213V)	1'56.046/+0.610
10. Aleix Espargaro	Team Suzuki Ecstar (GSX-RR)	1'56.126/+0.690
11. Pol Espargaro	Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1)	1'56.173/+0.737
12. Loris Baz	Avintia Racing (Desmosedici GP14.2)	1'56.427/+0.991
13. Cal Crutchlow	LCR Honda (RC213V)	1'56.584/+1.148
14. Yonny Hernandez	Aspar MotoGP Team (Desmosedici GP14.2)	1'56.667/+1.231
15. Tito Rabat	Estrella Galicia 0,0 Marc VDS (RC213V)	1'57.263/+1.827
16. Bradley Smith	Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1)	1'57.267/+1.831
17. Eugene Laverty	Aspar MotoGP Team (Desmosedici GP14.2)	1'57.670/+2.234
18. Alvaro Bautista	Factory Aprilia Gresini (RS-GP)	1'57.721/+2.285
19. Jack Miller	Estrella Galicia 0,0 Marc VDS (RC213V)	1'57.789/+2.353
20. Michele Pirro	Octo Pramac Yakhnich (Desmosedici GP15)	1'58.113/+2.677
21. Hiroshi Aoyama	Honda Test Rider (RC213V)	1'58.347/+2.911
22. Stefan Bradl	Factory Aprilia Gresini (RS-GP)	1'58.418/+2.982

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_683

Επικαιρότητα

Ο Peter Hickman κυνηγά το απόλυτο ρεκόρ ταχύτητας σε 2 τροχούς: 400 μίλια ανά ώρα!

Ο Βρετανός αναβάτης θα επιχειρήσει το 2027 να σπάσει το απόλυτο ρεκόρ ταχύτητας σε δύο τροχούς με το project GreyhoundLSR

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

19/10/2026

Με στόχο να ξεπεράσει τα 643,7 km/h, η βρετανική ομάδα GreyhoundLSR κατασκευάζει μια ειδικά σχεδιασμένη γύρω από το σώμα του Peter Hickman, streamliner μοτοσυκλέτα, με δύο υπερτροφοδοτούμενους κινητήρες Suzuki Hayabusa!

Ο Peter Hickman, ένας από τους πιο επιτυχημένους και δημοφιλείς αναβάτες στην ιστορία του Isle of Man TT, στρέφεται σε μια εντελώς διαφορετική πρόκληση. Έχοντας 14 νίκες στον αγώνα και το απόλυτο ρεκόρ γύρου στη Mountain Course, θέλει τώρα να γίνει ο ταχύτερος αναβάτης στον κόσμο, ξεπερνώντας το φράγμα των 400 μιλίων ανά ώρα, δηλαδή 643,7 χιλιόμετρα ανά ώρα.

Για αυτόν τον στόχο συνεργάζεται με τη βρετανική ομάδα GreyhoundLSR, η οποία αναπτύσσει μια ειδική μοτοσυκλέτα για την απόπειρα κατάρριψης του απόλυτου ρεκόρ ταχύτητας σε δύο τροχούς. Project 400 είναι η ονομασία του φιλόδοξου εγχειρήματος και η προσπάθεια έχει προγραμματιστεί για το 2027, στην αργιλώδη επιφάνεια της Hakskeen Pan στη Νότια Αφρική.

Ο Hickman έχει ανακοινωθεί επίσημα ως ο αναβάτης της προσπάθειας, αλλά η συμμετοχή του δεν περιορίζεται στις δοκιμές και στην τελική απόπειρα. Σύμφωνα με την ομάδα, βρίσκεται από την αρχή στη διαδικασία εξέλιξης, με τη θέση οδήγησής του να επηρεάζει άμεσα τη σχεδίαση του πλαισίου, των χειριστηρίων και του αεροδυναμικού αμαξώματος.

Κατασκευή γύρω από τον αναβάτη

Σε ταχύτητες άνω των 640 χιλιομέτρων ανά ώρα, η αεροδυναμική αντίσταση και η ευστάθεια αποκτούν καθοριστική σημασία. Για να περιοριστεί η αντίσταση του αέρα, το αμάξωμα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο συμπαγές, κάτι που απαιτεί να σχεδιαστεί με βάση τις ακριβείς διαστάσεις του αναβάτη.

Η GreyhoundLSR χρησιμοποίησε τρισδιάστατους σαρωτές για να καταγράψει το σώμα του Hickman. Ο Βρετανός κάθισε σε μια μεταλλική κατασκευή που προσομοιώνει το σχήμα του μελλοντικού πλαισίου, ώστε να συγκεντρωθούν τα δεδομένα που χρειάζονται για τον σχεδιασμό. Στη συνέχεια, αυτά χρησιμοποιήθηκαν σε υπολογιστικές αναλύσεις ρευστομηχανικής CFD, δηλαδή σε προσομοίωση της ροής του αέρα γύρω από τη μοτοσυκλέτα.

Ο Hickman έχει ύψος περίπου 1,88 μέτρα και ο διαθέσιμος χώρος είναι εξαιρετικά περιορισμένος. Σε βίντεο που δημοσίευσε η ομάδα, φαίνεται να χρειάζεται να διπλώσει έντονα το σώμα του για να χωρέσει στο εσωτερικό της αεροδυναμικές μοτοσυκλέτας. Η θέση οδήγησης αποτελεί βασικό στοιχείο της συνολικής σχεδίασης, καθώς πρέπει να συνδυάζει μικρή μετωπική επιφάνεια με έλεγχο της μοτοσυκλέτας σε ακραίες ταχύτητες.

Δύο υπερτροφοδοτούμενοι κινητήρες Hayabusa

Την κίνηση αναλαμβάνουν δύο υπερτροφοδοτούμενοι κινητήρες Suzuki Hayabusa. Η ομάδα επιλέγει την παλαιότερη γενιά του κινητήρα, θεωρώντας ότι προσφέρει μεγαλύτερα περιθώρια απόδοσης από τις νεότερες εκδόσεις, οι οποίες πρέπει να συμμορφώνονται με αυστηρότερες προδιαγραφές εκπομπών ρύπων.

Η εξέλιξη του συστήματος κίνησης γίνεται σε συνεργασία με την Horsepower Factory, εταιρεία που ειδικεύεται στις μοτοσυκλέτες αγώνων drag και έχει εμπειρία και τεχνογνωσία από κινητήρες Hayabusa σε σχετικές κατασκευές. Προς το παρόν, η GreyhoundLSR δεν έχει ανακοινώσει συγκεκριμένα στοιχεία ισχύος.

Η ομάδα ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται για μετατροπή μιας συμβατικής μοτοσυκλέτας παραγωγής, αλλά για μια κατασκευή που σχεδιάζεται εξαρχής με μοναδικό στόχο την επίτευξη του συγκεκριμένου ρεκόρ ταχύτητας.

Η ομάδα πίσω από το Project 400

Η GreyhoundLSR είναι βρετανική ομάδα μηχανικών και τεχνικών, στην οποία συμμετέχουν άνθρωποι με εμπειρία από τη Formula 1. Συνιδρυτής της είναι ο Adam Fawsitt, ενώ ένα από τα γνωστά ονόματα του τεχνικού επιτελείου είναι ο Alaster Gibson.

Ο Gibson εργάστηκε για τέσσερα χρόνια ως επικεφαλής μηχανικός στην ομάδα Benetton της Formula 1 και στη συνέχεια για δέκα χρόνια ως αρχιμηχανικός στις ομάδες BAR και Honda Grand Prix.

Από τον Ιούλιο, η GreyhoundLSR συνεργάζεται επίσης με την RAF Motorsport, τον μηχανοκίνητο αθλητικό φορέα της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας του Ηνωμένου Βασιλείου. Σύμφωνα με τον Fawsitt, το project δεν αφορά μόνο την κατάρριψη ενός ρεκόρ, αλλά και την ανάδειξη της μηχανολογίας υψηλού επιπέδου, με στόχο να εμπνεύσει νεότερους ανθρώπους να ασχοληθούν με την τεχνολογία και τη μηχανική.

Στη Νότια Αφρική το 2027

Η απόπειρα έχει προγραμματιστεί για την Hakskeen Pan, μια αποξηραμένη επιφάνεια συμπαγούς αργίλου στη Νότια Αφρική, όπου υπάρχει μια ιδιαίτερα επίπεδη διαδρομή μήκους περίπου 19 χιλιομέτρων. Η μεγάλη ευθεία είναι απαραίτητη για να επιταχύνει η μοτοσυκλέτα μέχρι την επιθυμητή ταχύτητα, αλλά και για να υπάρχει αρκετός χώρος επιβράδυνσης.

Το σχετικά χαμηλό υψόμετρο της περιοχής αποτελεί ένα ακόμη πλεονέκτημα, καθώς η πυκνότερη ατμόσφαιρα μπορεί να βοηθήσει τους υπερτροφοδοτούμενους κινητήρες να αποδώσουν περισσότερη ισχύ. Πριν από τη μετάβαση στη Νότια Αφρική, η ομάδα σχεδιάζει να πραγματοποιήσει τις πρώτες δοκιμές στη Βρετανία, ώστε να ελέγξει τη λειτουργία των συστημάτων και τη συμπεριφορά της κατασκευής.

Η ακριβής ημερομηνία της προσπάθειας δεν έχει ανακοινωθεί.

Το ρεκόρ που θέλει να καταρρίψει

Το σημερινό απόλυτο ρεκόρ ταχύτητας μοτοσυκλέτας ανήκει στον Αμερικανό Rocky Robinson, ο οποίος το 2010 έφτασε τα 605,7 km/h με το Top 1 Ack Attack στις αλυκές Bonneville της Utah. Η κατασκευή χρησιμοποιούσε επίσης δύο κινητήρες Suzuki Hayabusa και ήταν η πρώτη μοτοσυκλέτα που ξεπέρασε επίσημα τα 600 km/h.

Πριν από τον Robinson, το ρεκόρ ανήκε στον Dave Campos, ο οποίος το 1990 είχε φτάσει τα 518,5 km/h. Η απόλυτη επίδοση βρίσκεται σε αμερικανικά χέρια από το 1956.

Η GreyhoundLSR δεν είναι η μόνη ομάδα που στοχεύει στα 400 μίλια. Λίγες εβδομάδες πριν από την ανακοίνωση της συμμετοχής του Hickman, η ομάδα του Top 1 Ack Attack γνωστοποίησε επίσης ότι σχεδιάζει νέα προσπάθεια για την υπέρβαση του συγκεκριμένου ορίου, αυτή τη φορά στις αλυκές της Βολιβίας.

Από τις στροφές του TT στην απόλυτη ταχύτητα

Ο Hickman έχει κατακτήσει 14 νίκες στο Isle of Man TT και κρατά το απόλυτο ρεκόρ γύρου στη Mountain Course από το 2023, όταν σημείωσε χρόνο 16 λεπτών και 36,115 δευτερολέπτων με BMW M 1000 RR, με μέση ταχύτητα 219,4 χιλιόμετρα ανά ώρα.

Η μετάβαση από τον αγώνα του TT στην προσπάθεια για το ρεκόρ ταχύτητας αλλάζει πλήρως τις απαιτήσεις. Στο Isle of Man, ο αναβάτης αντιμετωπίζει στενούς δημόσιους δρόμους, ανωμαλίες, άλματα και διαδοχικές στροφές, με ελάχιστα περιθώρια λάθους. Στην Hakskeen Pan, αντίθετα, το ζητούμενο θα είναι η επίτευξη της μέγιστης δυνατής ταχύτητας σε ευθεία, με την αεροδυναμική, τη σταθερότητα και την ακρίβεια του χειρισμού να βρίσκονται στο επίκεντρο.

Το αν ο Hickman και η GreyhoundLSR θα καταφέρουν να ξεπεράσουν το τρέχον ρεκόρ θα φανεί το 2027. Μέχρι τότε, η εξέλιξη της ειδικής κατασκευής και οι πρώτες δοκιμές θα δείξουν πόσο κοντά μπορεί να φτάσει η ομάδα στον στόχο της.