Ο Fenati γράφει Ιστορία με την Husqvarna στα GP!

Η πρώτη νίκη του εργοστασίου στην Moto3
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

21/9/2020

O Romano Fenati είναι μια από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες στον χώρο των GP. Όλοι θυμούνται το συμβάν με τον Manzi πριν από δύο χρόνια στην πίστα του Misano, που ουσιαστικά έθεσε τον Ιταλό ταλαντούχο αναβάτη στο περιθώριο. Τότε, είχε κινηθεί μέχρι και η διαδικασία της προανάκρισης για να διερευνηθεί η πιθανότητα άσκησης ποινικής δίωξης στον Fenati, για την δολοφονική ενέργεια απέναντι στον αντίπαλό του.

Ο Ιταλός αναβάτης πέρασε μια πολύ δύσκολη περίοδο, χάνοντας όλα όσα είχε καταφέρει να κερδίσει στην αγωνιστική του καριέρα μέχρι τότε, ενώ μετά από ένα μεγάλο διάστημα έκανε δειλά-δειλά την επιστροφή του στην ενεργό δράση, κρατώντας πάντα ένα πολύ χαμηλό προφίλ.

Η μοίρα όμως και το σύμπαν θέλησαν να παίξουν ένα περίεργο σημειολογικό παιχνίδι και στην ίδια πίστα που κόντεψε να τελειώσει η αγωνιστική του καριέρα, ο Fenati πήρε μια σπουδαία νίκη. Μια νίκη που έγραψε Ιστορία, καθώς ήταν η πρώτη νίκη στην Ιστορία της Husqvarna στην Moto3, 89 ολόκληρα χρονιά μετά από την πρώτη της νίκη σε αγώνα GP. Όσοι είστε λάτρεις των ιστορικών στοιχείων και –φυσικά- διαβάζετε το ΜΟΤΟ, θα γνωρίζετε ότι η Husqvarna (η οποία ιδρύθηκε το 1689 ως εταιρεία κατασκευής όπλων και το 1903 έφτιαξε το πρώτο ποδήλατο με κινητήρα που ξεκίνησε τη θρυλική της πορεία στην μοτοσυκλέτα) ξεκίνησε την συλλογή αγωνιστικών δαφνών σε αγώνες GP, το 1931!

Τώρα, 87 χρόνια αργότερα, ο Fenati έβαλε την Husqvarna ξανά στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου, κάτι άλλωστε που διαφαινόταν και από την επίδοσή του στον αγώνα του προηγούμενου σαββατοκύριακου στην ίδια πίστα. Εκεί ο Fenati ήταν μόλις μισό δευτερόλεπτο μακριά από έναν τερματισμό στο βάθρο, φτάνοντας στην πηγή χωρίς να πιει νερό. Στον δεύτερο αγώνα όμως του Misano, φάνηκε από την αρχή αποφασισμένος και μεθοδικός, αποτελώντας διαρκώς μέρος ενός λυσσασμένου γκρουπ δεκαπέντε πρωτοπόρων αναβατών που άλλαζαν συνεχώς θέσεις για την κορυφή. Ο Fenati ήταν τέταρτος στον τελευταίο γύρο, αλλά δύο στροφές πριν τον τερματισμό  εκμεταλλεύτηκε το άνοιγμα της γραμμής των Masia και Vietti, αρπάζοντας τα ηνία του αγώνα μέχρι την πτώση της καρό σημαίας. Για τον Fenati ήταν η δωδέκατη νίκη της καριέρας του (ο πιο πολυνίκης αναβάτης στην Moto3), ενώ ήταν και η πρώτη νίκη της Husqvarna στην κατηγορία, μετά από δύο τερματισμούς σε βάθρο το 2014.

"Είναι ιδιαίτερα συναισθηματικό για μένα το να κερδίζω εδώ στην Ιταλία", δήλωσε ο Fenati. "Η εμπιστοσύνη που μου προσφέρει το μπροστινό φρένο με βοηθά στις προσπεράσεις, αλλά είναι δύσκολο γιατί οι άλλοι αναβάτες είναι γρήγοροι. Πολύ γρήγοροι! Στον προηγούμενο αγώνα ήμουν μέσα στην εικοσάδα και τώρα κέρδισα! Είμαι πραγματικά πολύ ευτυχισμένος".

Από την άλλη μεριά, ο Team Manager ο θρύλος των GP Max Biaggi, δήλωσε χαρούμενος και περήφανος που χάρισαν αυτή τη νίκη στην Husqvarna, την οποία όπως είπε "την περιμέναμε πολύ καιρό"

 

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.