Οι ευχές της Brembo για τον Rossi

Μια μοναδική ευχετήρια επιστολή!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/2/2019

Στις 16 Φεβρουαρίου, ο Valentino Rossi κλείνει τα 40 του χρόνια, λίγες μέρες πριν ξεκινήσει μια ακόμη σεζόν πάνω στην αγαπημένη του Yamaha M1. Για μια τόσο ιδιαίτερη επέτειο, η Brembo που αποτελεί συνεργάτη του Γιατρού καθ' όλη την διάρκεια της καριέρας του, θέλησε να του αποστείλει μια ευχετήρια επιστολή, δύο μέρες νωρίτερα από τα γενέθλιά του, την ημέρα –όχι συμπτωματικά- του Αγίου Βαλεντίνου, μέσα από την οποία περιγράφεται γλαφυρά η παράλληλη πορεία τους από τον έναν παγκόσμιο τίτλο στον άλλο:

Αγαπητέ Valentino,
Πριν από 25 χρόνια ερωτευτήκαμε την ευαισθησία σου στο φρενάρισμα και την ανεμελιά σου μετά την γραμμή του τερματισμού. Ήσουν ένα παιδί που πάλευε με μια από τις πιο ποθητές μοτοσυκλέτες των εφήβων της δεκαετίας του '80 και του '90: το Cagiva Mito 125 που το οδηγούσες στο ιταλικό πρωτάθλημα με φρένα της Brembo.
Από εκεί κι έπειτα είχαμε πολύ δρόμο, ή μάλλον πολλή πίστα, πηγαίνοντας πάντα χέρι-χέρι, έστω κι αν στην περίπτωσή μας είναι πιο δόκιμο το χέρι-μανέτα. Πήγες από την Aprilia στην Honda, μετά στην Yamaha, έπειτα στην Ducati και τελικά επέστρεψες στην Yamaha, αλλά ποτέ δεν μας "απάτησες" με μια άλλη εταιρεία φρένων.
Η δική μας περίπτωση είναι μια "ξέφρενη αγάπη", με την ύπαρξη όμως φρένων και μάλιστα πολύ δυνατών. Τίποτε και κανείς δεν κατάφερε να μας χωρίσει. Έχουμε περάσει όμορφες και μερικές λιγότερο όμορφες στιγμές, αλλά πάντοτε ήμασταν κοντά, σε απόσταση ενός δαχτύλου, θα μπορούσαμε να πούμε.
Έχεις καταρρίψει όλα τα ρεκόρ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, με ελάχιστες εξαιρέσεις: 383 εκκινήσεις σε GP, 89 νίκες στην μεγάλη κατηγορία (115 συνολικά), 232 βάθρα σε όλες τις κατηγορίες (εκ των οποίων 196 στα 500 και τα MotoGP), πάνω από 6.000 βαθμοί συγκεντρωμένοι. Τρελά νούμερα, που ήταν αδύνατον να επιτευχθούν χωρίς το τεράστιο ταλέντο και την άσβεστη δίψα για βελτίωση, μέρα με τη μέρα, όπως είναι και η δική μας φιλοσοφία.
Κάναμε κάποιους υπολογισμούς και ανακαλύψαμε ότι μόνο για τους αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, χρησιμοποίησες τα φρένα μας πάνω από 100.000 φορές. Από την άλλη, συνυπολογίζοντας τις ημέρες των ελεύθερων δοκιμαστικών, των χρονομετρημένων και τους γύρους προθέρμανσης, μας έχεις καταναλώσει όσο κανείς άλλος, χωρίς όμως να φθαρεί η σχέση μας: πάνω από 400 μπροστινούς δίσκους, κάτι λιγότερο από 900 τακάκια και πάνω από 250 λίτρα υγρού φρένων.
Με το πέρασμα των χρόνων έχουμε αλλάξει όλοι, αλλά είμασταν τυχεροί γιατί αλλάξαμε μαζί σου. Όταν ήρθες στα 250GP το 1998, αφού είχες κερδίσει τον τίτλο στα 125GP με 11 νίκες σε 15 αγώνες, ένα ρεκόρ που ισχύει ακόμη, ήσουν ένας από τους πρώτους που χρησιμοποίησαν την πιο πρόσφατη προσθήκη της οικογένειάς μας, την ακτινική βάση της δαγκάνας.
Σήμερα, οι ακτινικές δαγκάνες τοποθετούνται ακόμη και σε μοτοσυκλέτες παραγωγής, αλλά εκείνη την εποχή αποτελούσαν μια επαναστατική καινοτομία. Ένιωσες αμέσως άνετα γιατί ήξερες (και ξέρεις ακόμη) ότι μπορούσες πάντοτε να βασίζεσαι σε μας: κάναμε τα πάντα για νιώθεις ωραία. Το παρατήρησες από το ιαπωνικό GP του 1998. Δεν ήταν τυχαίο, που στον τρίτο σου κιόλας αγώνα στην κατηγορία ανέβηκες στο βάθρο. Από τότε δεν έχεις σταματήσει να χρησιμοποιείς ακτινικές δαγκάνες.
Κάπως έτσι ήμασταν κοντά και το 2017, βοηθώντας σε να επανέλθεις στους αγώνες μόλις 22 μέρες μετά το σπάσιμο της κνήμης και της περόνης σου. Χάρη στην μανέτα του πίσω φρένου στον αντίχειρα, φροντίσαμε το δεξί σου πόδι, όπως είχαμε κάνει στο παρελθόν για τον Mick Doohan.


Μερικές φορές, φυσικά, υπήρξαν παρεξηγήσεις όπως τότε που προσπέρασες τον Sete Gibernau με ένα φρενάρισμα εκτός ορίων, δηλώνοντας μετά τον αγώνα ότι "φρέναρα με τα χέρια, τα πόδια και τ' αφτιά", παραλείποντας εντελώς εμάς. Δεν το κρατήσαμε όμως και σε συγχωρήσαμε. Ή τότε που κέρδισες το GP στην Ν. Αφρική το 2004, τον πρώτο αγώνα που έτρεξες με Yamaha, όταν γονάτισες μπροστά στην μοτοσυκλέτα. Για μια στιγμή νομίζαμε ότι θα μας φιλούσες, αντί γι' αυτό τα χείλη σου άγγιξαν το φαίρινγκ της M1. Ξεπεράσαμε την αρχική ζήλεια και καταλάβαμε ότι έτσι έπρεπε να γίνει.


Ήσουν πάντοτε πολύ σχολαστικός, όπως κάποιος που θέλει να κερδίζει πολύ και δεν μένει ικανοποιημένος από τίποτε λιγότερο. Δεν είναι σύμπτωση ότι ήσουν ο πρώτος και ο μοναδικός μέχρι στιγμής που έχεις παγκόσμιους τίτλους με πέντε διαφορετικούς κυβισμούς: 125, 250, 500, 800 και 990cc.
Πάνω απ' όλα όμως, χαρακτηρίζεσαι από μια απαράμιλλη διάρκεια: 20 χρόνια και 311 μέρες από την πρώτη σου νίκη σε GP (Τσεχία 1996) μέχρι την πιο πρόσφατη επιτυχία (GP Ολλανδίας 2017), αλλά μόνο προς το παρόν. Κανείς άλλος αναβάτης στον κόσμο, δεν έχει να επιδείξει ένα τόσο μακρύ σερί επιτυχιών με φρένα της Brembo.
Σήμερα, αγαπητέ Valentino ξεκινά ένα καινούργιο κεφάλαιο της ζωής σου. Σου ευχόμαστε να είσαι ευτυχισμένος σε κάθε πτυχή της ζωής σου, αγωνιστική και μη.
Τα καλύτερα έπονται.
Τα Brembo φρένα σου

 

Pan America Beyond the Map, Μέρος 7ο - Μονακό, Ιταλία και επιστροφή στα πάτρια εδάφη

Πέρασε και από San Marino στη σέλα της Harley-Davidson Pan America 1250 SP ο Κωνσταντίνος Μητσάκης
Pan America Beyond the Map 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

26/9/2025

Με συνεπιβάτη τον γιο του στην Pan America 1250 SP ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε από το Μονακό και έπειτα στην Ιταλία για να κλείσει αυτό το ταξίδι των 7.500 χλμ. 
                             
Ας δούμε τι μας λέει ο Μητσάκης σε αυτήν την 7η και τελευταία ανταπόκρισή του:   

"Από τις απόκρημνες κορυφές των Άλπεων, η ακούραστη HD Pan America 1250 SP μάς οδήγησε κατόπιν στις δαντελωτές ακτές της Μεσογείου, και συγκεκριμένα στο Μονακό. Ο Γιώργος ζήτησε επιτακτικά να κάνουμε μια στάση στο κοσμοπολίτικο πριγκιπάτο, καθώς ήθελε να “προσθέσει” λίγο χλιδή και πολυτέλεια στις ταξιδιωτικές του αναμνήσεις! Έτσι, το “Pan America Beyond the Map” στρατοπέδευσε για μια μέρα στο Μονακό, όπου –μεταξύ άλλων– οδηγήσαμε την μοτοσικλέτα στη διαδρομή της Formula 1 και επισκεφθήκαμε το εμβληματικό καζίνο της πόλης!

Μετά την Γαλλία, ήρθε η σειρά της Ιταλίας να μάς διαθέσει τους αυτοκινητοδρόμους της – έναντι υψηλού αντιτίμου. Μόλις 340 χλμ. νοτιοανατολικά του Μονακό, πατέρας και γιος προσπαθήσαμε να ισιώσουμε τον κεκλιμένο πύργο της Πίζας, χωρίς όμως να τα καταφέρουμε! Έτσι, αρκεστήκαμε στις αναμνηστικές φωτογραφίες του διάσημου μνημείου και αναχωρήσαμε κατόπιν (μέσω επαρχιακών οδών) για το λιλιπούτειο κρατίδιο του San Marino, όπου και κάναμε την τελευταία διανυκτέρευσή μας πριν αποχαιρετήσουμε ακτοπλοϊκώς την Ιταλία.

«Μπηγμένο» στα σωθικά της Ιταλίας, το κράτος του San Marino περηφανεύεται για τους 17 αιώνες ελευθερίας που απολαμβάνει. Στη μεσαιωνική καστροπολιτεία του San Marino (απλώνεται στην κορυφή του λόφου Titano), μεγαλόπρεπα παλάτια και αρχοντικά, γεροδεμένα κάστρα, μουσειακοί χώροι και θρησκευτικά μνημεία άνοιξαν τις πόρτες τους και μάς διηγήθηκαν την μακραίωνη ιστορία του κρατιδίου. Ο νεαρός συνεπιβάτης μου έμεινε άκρως ενθουσιασμένος από την γνωριμία του με τη «Γαληνότατη Δημοκρατία του Αγίου Μαρίνου». 

Έχοντας επισκεφθεί 7 χώρες (Ιταλία, Ελβετία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Μονακό, Σαν Μαρίνο), το υδάτινο ταξίδι Ancona – Patra έριξε την αυλαία στο “Pan America Beyond the Map”. Το κοντέρ της γκρι HD Pan America 1250 SP είχε καταγεγραμμένα 7.500 χλμ. όταν την παραδίδαμε στον εμπορικό διευθυντή της Harley-Davidson Athens κ. Κων/νο Καλαντζόπουλο, ο οποίος μάς την είχε παραχωρήσει. Με όχημα περιπέτειας την εναλλακτική πρόταση της Harley-Davidson στην απαιτητική κατηγορία των mega on-off, πατέρας και γιος οδοιπορήσαμε μαζί για 3 βδομάδες στη σέλα αυτής της μοτοσυκλέτας, δημιουργώντας κοινές εμπειρίες ζωής τις οποίες μοιραστήκαμε για πάντα! 
   Δυο μέρες μετά, ο Γιώργος κατατάχθηκε στον Ελληνικό Στρατό για να υπηρετήσει την μητέρα–πατρίδα. Καλή θητεία Γιώργο…"