Τέλος οι μοτοσυκλέτες για τον Biaggi

Αλλαγή πορείας για τον Max
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

20/7/2017

O Max Biaggi έφτασε μια ανάσα πριν τον θάνατο κι αυτό επέφερε πολλές αλλαγές στον τρόπο που βλέπει τα πράγματα και στην θεώρηση της ζωής ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής. Ο ίδιος θεωρεί ότι αναγεννήθηκε κι ότι είναι πλέον ο καιρός για να κάνει ένα εντελώς νέο ξεκίνημα.

"Οι μοτοσυκλέτες τελείωσαν… για πάντα. Τώρα θα αφοσιωθώ στην προπόνηση", δήλωσε ο Biaggi και συνέχισε λέγοντας πως "μετά το ατύχημα ξύπνησα στο νοσοκομείο και πονούσα ανυπόφορα σε όλο μου το σώμα".

Αυτές οι δηλώσεις προκάλεσαν πάντως μεγάλη αίσθηση, καθώς όσο καιρό ο Max νοσηλευόταν, τα ιατρικά ανακοινωθέντα έκαναν λόγο μεν για σοβαρή κατάσταση, αλλά ανέφεραν πως δεν υπήρχε κίνδυνος για την ζωή του. Ο Biaggi όμως έδωσε μια εντελώς διαφορετική διάσταση: "Άκουσα τη φωνή του γιατρού Giuseppe Cardillo να μου λέει: Biaggi, θα είμαι ειλικρινής μαζί σου. Έχει μόλις 20% πιθανότητες να επιβιώσεις".

Μάλιστα, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος, έφτασε τόσο κοντά στο θάνατο που βίωσε μια μεταφυσική εμπειρία, αντικρύζοντας το περίφημο "φως". "Εκείνη τη στιγμή εμφανίστηκε ένα φως μπροστά μου. Είδα τον εαυτό μου μωρό με την μητέρα μου Olga, η οποία φορούσε ένα πράσινο παλτό… Μετά είδα τον πατέρα μου Pietro μαζί με το πρώτο μου ποδήλατο, είδα την πρώτη φορά που κλώτσησα μπάλα… Εκείνη την ώρα ήθελα να σταματήσω αυτή την αναδρομή, αυτό το ταξίδι, γιατί ένιωθα πως η ζωή γλιστρούσε από μέσα μου. Είπα στον εαυτό μου πως δεν είναι ακόμη η ώρα μου".

Ο αναγεννημένος Biaggi νιώθει ευγνώμον απέναντι σε όσους νοιάστηκαν γι' αυτόν, ιδιαίτερα στην τραγουδίστρια Bianca Atzei: "Οφείλω πολλά στην σύντροφό μου", είπε ο Max. "Έμεινε ξύπνια για 15 ώρες σερί για να με φροντίσει. Τα λόγια δεν είναι αρκετά και μετρούν μόνο οι χειρονομίες. Δεν πιστεύω στον γάμο, αλλά θέλω να αποκτήσω μαζί της ένα παιδί."

Ο Max όμως προχωρά ακόμη πιο μπροστά και εκτιμά το γεγονός ότι του δόθηκε μια δεύτερη ευκαιρία: "Η ζωή μου έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία και πρέπει να κάνω ό,τι είναι δυνατόν προκειμένου να την κάνω να αξίζει".

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.