1η φορά στην ιστορία: Αναβάτης με παραπληγία από το στήθος και κάτω έπιασε 322,28 χλμ./ώρα! - Με turbo Suzuki Hayabusa

Η απίστευτη ιστορία του φοβερού και τρομερού Talan Skeels-Piggins
Talan Skeels Piggins ρεκόρ ταχύτητας Suzuki Hayabusa 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

29/9/2026

Έπειτα από προετοιμασία που κράτησε πάνω από μία 10ετία λόγω και αναποδιών, ο Βρετανός Talan Skeels-Piggins κατάφερε κάτι που μέχρι πρότινος φάνταζε αδιανόητο.

Χρειάζεται ένας πολύ ιδιαίτερος άνθρωπος για να πετύχει αυτό που μοιάζει ακατόρθωτο και τέτοιος ακριβώς είναι ο 56χρονος Talan Skeels-Piggins. Το ρεκόρ των 322,28 χλμ./ώρα που πέτυχε στις 19 Σεπτεμβρίου στο αεροδρόμιο Elvington, στο Yorkshire της Αγγλίας υπό αντίξοες συνθήκες, δείχνει “απλά” ένα μέρος του χαρακτήρα του Skeels-Piggins.  Ο Skeels-Piggins έπιασε την παραπάνω ταχύτητα ξεκινώντας από στάση, καλύπτοντας απόσταση ενός μιλίου -1.609 μέτρα.

Ένα ατύχημα του Άγγλου το 2003 με μοτοσυκλέτα -χτυπήθηκε από αυτοκίνητο- του στέρησε την κινητικότητα από το στήθος και κάτω όμως δεν άλλαξε στο ελάχιστο τον χαρακτήρα και την όρεξη που είχε για τη ζωή. Με το πείσμα του προφανώς τον χαρακτηρίζει ο Skeels-Piggins κατάφερε να παραμείνει στο Βασιλικό Πολεμικό Ναυτικό σε ρόλο γραφείο ανοίγοντας έτσι τον δρόμο και για άλλα ΑμεΑ ως ο πρώτος στην ιστορία. Όχι μόνο αυτό αλλά έπειτα έμαθε να κάνει σκι μπήκε στην εθνική Μ. Βρετανίας και έφτασε να την εκπροσωπήσει στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2010, σε παγκόσμια πρωταθλήματα όπως και σε άλλους διεθνείς αγώνες παίρνοντας και διακρίσεις.

Talan Skeels Piggins ρεκόρ ταχύτητας Suzuki Hayabusa 2026

Το 2011, μαζί με τους Russell O'Neill και Halina Tomlinson ο Skeels-Piggins ίδρυσε τη φιλανθρωπικό ίδρυμα 'The Bike Experience' που έχει σαν σκοπό να βοηθά άλλους αναβάτες με παραπληγία να βρεθούν ξανά στη σέλα μιας μοτοσυκλέτας, ενώ την ίδια χρονιά κατάφερε να πάρει αγωνιστική άδεια από την Αθλητική Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας της Μ. Βρετανίας Auto-Cycle Union (ACU) για να αγωνίζεται απέναντι σε αρτιμελή άτομα, ως ο πρώτος στην ιστορία! Μάλιστα την επόμενη χρονιά, κατάφερε να πάρει τη 12η θέση σε αγώνα με μια Suzuki SV650 από τους 38 αναβάτες που αγωνίζονταν! Προσπάθησε ακόμη και να γυρίσει γύρω από τη Μ.Βρετανία με ιστιοπλοϊκό (!), το 2025 μαζί με τον Neil Baxter, επίσης παραπληγικό, ωστόσο το ιστιοπλοϊκό αναποδογύρισε από κύμα, ο Baxter έσπασε το ισχίο του και η προσπάθεια εγκαταλείφθηκε.

Οι αγωνιστικές επιτυχίες του Skeels-Piggins με μοτοσυκλέτα συνεχίζονται στα πρωταθλήματα και τους αγώνες ΑμεΑ στους οποίους συμμετείχε, για να φτάσει στο παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας πριν από μερικές ημέρες, για άτομα με τον δικό του βαθμό αναπηρίας.

Έχοντας πάρει την πρώτη γεύση το 2015 όταν του δωρίσθηκε ένα Suzuki Hayabusa, το οποίο έπρεπε πρώτα να επισκευάσει ώστε να φτάσει τότε τα 282 χλμ./ώρα, η  απόπειρα του Άγγλου από το Bristol μπήκε στο ψυγείο για μία 10ετία λόγω προβλημάτων -και οικονομικών- που αντιμετώπισε. Μέχρι που βρέθηκε στον δρόμο του ο μηχανικός και αγωνιζόμενος Lee Baxendale και ο γιος του, στον οποίο ο Skeels-Piggins έκανε mentoring εκείνη την περίοδο.

Ο πατέρας Baxendale ασχολήθηκε με την εξέλιξη του πλαισίου του Hayabusa και τη γενικότερη μετατροπή του ώστε να το χαμηλώσει, να το μακρύνει – σ.σ. ψαλίδι- και να προσαρμόσει την εργονομία στις απαιτήσεις του Skeels-Piggins. Έπειτα αγοράστηκε και μία ακόμη μοτοσυκλέτα από την πολύπειρη βρετανική εταιρεία μετατροπών Big CC Racing που εξειδικεύεται στο να βελτιώνει τα ιαπωνικά Γεράκια και από εκεί έγινε και η μεταμόσχευση του υπερσυμπιεστή που βοήθησε τον Skeels-Piggins να πετύχει τον στόχο του. 

Ο Άγγλος πέτυχε το ρεκόρ στην 5η και τελευταία του προσπάθεια, ένα απίστευτο ρεκόρ αν σκεφτεί κανείς ότι ο Skeels-Piggins είχε μόνο το πάνω μέρος του κορμιού του για να ελέγξει το Hayabusa και καμία αίσθηση από τον θώρακα και κάτω… Έσπασε παράλληλα το ρεκόρ του Νοτιοαφρικανού Sampie Erasmus που είχε πετύχει μόλις έναν μήνα πριν με 198 μίλα/ώρα. “Θα ήθελα αυτό το επίτευγμα να αποτελέσει έναυσμα για άλλους ανθρώπους, να τους κάνει να σκεφτούν, να πιστέψουν στους εαυτούς τους και να κυνηγήσουν τα όνειρα και τους στόχους τους -ακόμη και να δοκιμάσουν απλά κάτι καινούριο…Μερικές φορές χρειάζεται περισσότερος χρόνος να πετύχεις το όνειρό σου. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να το εγκαταλείψεις.”, δήλωσε μεταξύ άλλων ο Άγγλος μετά την επιτυχία του. Μοναδικός άνθρωπος, μοναδική προσπάθεια, σίγουρα μια πηγή έμπνευσης για όλους μας.

Talan Skeels Piggins ρεκόρ ταχύτητας Suzuki Hayabusa 2026

 

Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ

Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.

Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.

1199 Superleggera

Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.

1299 Superleggera

Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.

V4 Superleggera

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.

Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.

Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.

Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.

Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.

Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.

2014 Ducati 1199 Superleggera: 203 ίπποι – 155 κιλά

2017 Ducati 1299 Superleggera: 215 ίπποι – 156 κιλά

2020 Ducati V4 Superleggera: 224 ίπποι – 156 κιλά