1η Καλοκαιρινή Συνάντηση Μοτοσυκλετιστών της ΕΛΜΟΤΟ - Επιτυχημένο restart στον πολύπαθο θεσμό της Πανελλήνιας

Και πρώτο μπρα ντε φερ με την ΜΟΤΟΕ που διοργάνωσε την δική της συνάντηση στο νησί της Νάξου τις ίδιες ημέρες

Από τον

Κώστα Γκαζή

27/6/2024

Περίπου 2.000 αναβάτες μοτοσυκλέτας κατέκλυσαν τον παραθαλάσσιο οικοσιμό Στόμιο Λάρισας για την 1η Καλοκαιρινή Συνάντηση Μοτοσυκλετιστών της Ελληνικής Μοτοσυκλετιστικής Ομοσπονδίας που έγινε μεταξύ 20-24 Ιουνίου 2024, κάνοντας ένα ελπιδοφόρο restart στον ταλαίπωρο θεσμό της Πανελλήνιας.

Η πρώτη Πανελλήνια Συνάντηση Μοτοσυκλετιστών έλαβε χώρα το 1982 στην Ιτέα, με λίγες συμμετοχές, για να φτάσει αργότερα να μετρά αρκετές χιλιάδες μοτοσυκλετιστές στην ετήσια διεξαγωγή της. Δυστυχώς όμως, τα τελευταία χρόνια η εκδήλωση μαστιζόταν από δυσάρεστα γεγονότα, από αναβάτες που ερχόταν για να καταστρέψουν θορυβωδώς λάστιχα, μοτέρ και μοτοσυκλέτες, κάνοντας ατελείωτα burnout, σούζες κ.α., με αποτέλεσμα να θρηνήσουμε ακόμα και νεκρούς! Η διάθεση να αλλάξει ο τρόπος διεξαγωγής της Πανελλήνιας υπήρχε, όμως τελικά αυτή η διάθεση φαίνεται να μετουσιώνεται σε πράξη μέσω της ΕΛΜΟΤΟ και όχι της ΜΟΤΟΕ.

Η Καλοκαιρινή Συνάντηση Μοτοσυκλετιστών της ΕΛΜΟΤΟ ήταν και το πρώτο πραγματικό μπρα-ντε-φερ με την ΜΟΤΟΕ, καθώς η τελευταία διεξήγαγε στις ίδιες ημερομηνίες την 42η Πανελλήνια Συνάντηση Μοτοσυκλετιστών, στη Νάξο, όπου οι συμμετοχές ήταν ελάχιστες, τουλάχιστον 10 φορές κάτω από εκείνες της ΕΛΜΟΤΟ.

Χίλιες διακόσιες ήταν οι μοτοσυκλέτες που δήλωσαν συμμετοχή στο Στόμιο, ενώ στην εκδήλωση έδωσαν το παρών ακόμα 600 μοτοσυκλέτες, χωρίς να έχουν δηλώσει συμμετοχή, και αρκετοί από τους ντόπιους που ήρθαν με τα παιδιά τους και επισκέφθηκαν την Καλοκαιρινή Συνάντηση, για να χαρούν με ασφάλεια μια εκδήλωση που άλλες χρονιές τρομοκρατούσε τους κατοίκους των περιοχών όπου διεξαγόταν. Εντυπωσιακή ήταν και η συμμετοχή λεσχών από όλη την Ελλάδα, αλλά και η προσέλευση μοτοσυκλετιστών ακόμα και από απομακρυσμένα νησιά.

Το 2023 η νεοϊδρυθείσα ΕΛΜΟΤΟ είχε δώσει τα πρώτα θετικά στοιχεία όσον αφορά στον τρόπο που αντιλαμβάνεται τις συναντήσεις μοτοσυκλετιστών, διεξάγοντας την 1η Χειμερινή Συνάντηση Μοτοσυκλετιστών που διεξήχθη στα Λουτρά Πόζαρ από 1 έως 3 Δεκεμβρίου. Μάλιστα η τοποθεσία δεν ήταν τυχαία, καθώς στόχο είχε να σβήσει τα κακώς κείμενα που δημιουργήθηκαν κατά την 35η Πανελλήνια Συγκέντρωση Μοτοσυκλετιστών η οποία είχε διεξαχθεί το 2016 στο ίδιο σημείο, από την ΜΟΤΟΕ...

Θυμίζουμε πως η παραπάνω Χειμερινή Συνάντηση Μοτοσυκλετιστών ολοκληρώθηκε με μεγάλη επιτυχία με περισσότερες από 400 μοτοσυκλέτες από όλη την επικράτεια να δίνουν το παρών. Οι εκδηλώσεις περιελάμβαναν εκδρομές, σεμινάρια για αναρτήσεις και ελαστικά, pool party, μουσικές εκδηλώσεις, κληρώσεις δώρων, κ.α.

Στην Καλοκαιρινή Συνάντηση Μοτοσυκλετιστών, η ΕΛΜΟΤΟ έκανε το επόμενο βήμα στη διοργάνωση ανάλογων εκδηλώσεων, καταφέρνοντας να ελέγξει σχεδόν ολοκληρωτικά τους “κάγκουρες”, οι οποίοι ναι μεν βρέθηκαν και σε αυτή την εκδήλωση, ήταν όμως μονοψήφια παρέα, κάνοντας ελάχιστα έκτροπα έξω από μαγαζί ενάμισι χιλιόμετρα μακριά από το κάμπινγκ της εκδήλωσης. Αξίζει να σημειωθεί πως η ίδια η ΕΛΜΟΤΟ ήταν εκείνη που κάλεσε την Τροχαία για το μεμονωμένο αυτό γεγονός, το οποίο έτσι έληξε άμεσα.

Στην εκδήλωση εκτός από το κοινό συμμετείχε και η Γκοργκόλης Α.Ε., διοργανώνοντας test-ride των μοτοσυκλετών των KOVE & QJMOTOR, με τα 800X Pro & 450 Rally της πρώτης και το SVT650X της δεύτερης, αλλά και η Extra Products Tassoulis με σεμινάριο για τη λειτουργία των αναρτήσεων, η Pyschogios Racing Team με τον Ανδρέα Ψυχογυιό που έχει συμμετοχές στο ManxGP στο Isle of Man, η Moto Market αλλά και η εταιρεία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών Zero.

Όπως και στη συνάντηση στα Λουτρά Πόζαρ έτσι και στο Στόμιο οι εκδηλώσεις ήταν πολλές, από οργανωμένες βόλτες με μοτοσυκλέτα, μουσικές συναυλίες, σεμινάρια, καλλιστεία custom μοτοσυκλετών, κ.α. Την Κυριακή έγινε και μοτό-πορεία στα Τέμπη, όπου πραγματοποιήθηκε μνημόσυνο για τα θύματα της τραγωδίας της 28ης Φεβρουαρίου 2023, όπου στη σύγκρουση δυο αμαξοστοιχιών έχασαν τη ζωή τους 57 άνθρωποι και τραυματίστηκαν άλλοι 85.

Και μόνο ως επιτυχία μπορεί κανείς να θεωρήσει το γεγονός πως με τη λήξη της Καλοκαιρινής Συνάντησης Μοτοσυκλετιστών, όλοι οι παρευρισκόμενοι -συμμετέχοντες, εταιρείες και ντόπιοι- αποχώρησαν ευχαριστημένοι και… αρτιμελείς.

Συγχαρητήρια στην ΕΛΜΟΤΟ, που μας δίνει ξανά ελπίδες για την ενσωμάτωση των αναβατών μοτοσυκλέτας στην κοινωνική συνείδηση με τον πλέον υγιή τρόπο.

Ετικέτες

ΕΛΜΟΤΟ

Καλοκαιρινή Συνάντηση Μοτοσυκλετιστών

Πανελλήνια

https://bit.ly/MOTO_677

Επικαιρότητα

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ -το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta- έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood, ενώ ως σύνολο είναι σύμφωνο με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960.

Αν και είχε αποχωρίσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960." Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσικλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Η μοτοσυκλέτα χρησιμοποιήθηκε από τον μοναδικό στην ιστορία Παγκόσμιο Πρωταθλητή MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία, και ότι την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο.

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με την συμπατριώτισσα της Ferrari για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.